2 Coríntios 12
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARC
1 'Lee, ɩn 'ylimanɩ na 'dɛɛ? -Mʋʋ 'nɩ -lu 'wʋ -ka. Nɩɩ, 'ylikakɩenya -yɔ gbʋnyaa 'klʋslolue -we -Lagɔ wlaa, we gbʋ na yia -slɛɛn da gbaa.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nɩɩ, nyɩmɛ yabhlo mɩa Klisɩ 'wʋ ɩn -yi ɔ. We -zʋ kugbua lɛ -mnʋa nɩ, wa 'bhua ɔ 'wʋ, 'ɩn wa yia ɔ yalɩɩ tanʋ -gʋ kwa. (-De ɔ ka ɔ ku nʋkplɛ -tʋʋ, -de ɔ ka ɔ ku nʋkplɛ 'tlaa, ɩn 'nɩ -mʋʋ 'ji -yi, -Lagɔɔ 'dɛbhlogbɔɔ -yia we 'ji.)
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 Ɩn -yi we 'ji nɩɩ, -Lagɔ ka nyɩmɛ -mɔnɩ 'wʋbhu, 'ɩn ɔ yia ɔ yalɩ kwa. 'Piɛɩn, -de ɔ ka ɔ ku nʋkplɛ -tʋʋ, 'ɩn -de ɔ ka ɔ ku nʋkplɛ 'tlaa, ɩn 'nɩ -mʋʋ 'ji -yi, -Lagɔɔ 'dɛbhlogbɔɔ -yia we 'ji.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 'Ɩn wɛlɩnya dʋdʋgʋ -nyɩmɛ 'nɩa mneni ɔ 'ka gba, 'ɩn -we ka se wa'a 'nyɛa ɔ, ɔ ka we lʋsa, -mɔ ɔ 'nʋa we.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Nɩɩ, nyɩmɛ -mɔnɩɩ 'gbʋ na yia na 'dɛ 'ylimanɩa, 'ɩn ɩn 'na 'ka na 'dɛ 'ylimanɩ na 'dɛɛ 'gbʋ, -we slolua na 'wʋyɔmanɩe, we 'wʋ na ylimanɩa na 'dɛ.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ɩn -ka yaa 'yɩbha ɩn 'ka na 'dɛ 'ylimanɩ, ɩn 'na 'ka yaa -sabhɛbhanyɔ -zɛ, nɩɩ, gbʋzɔnʋʋ 'dɛkpʋa na gba yaa. 'Ɩn ɩn 'nɩ 'yɩbha ɩn 'ka na 'dɛ 'ylimanɩ. -We ka gbʋ -wa, -we na nʋa lɛ, wa yɩa -yɔ, 'ɩn -we na gbaa, wa nʋa, ɩn 'nɩ 'yɩbha nyɩmɛ yabhlogbɔɔɔ 'wlukʋʋn lapʋpalɩe 'ylimanɩ we -zi we 'wʋ.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 'Ɩn 'yliwʋgbʋnya -Lagɔ -slolua 'mɩ 'klʋ, ɩn yi na 'dɛ 'ylimanɩ we 'wʋʋ 'gbʋ, sɩasɩe 'tɩtɛ yia na ku zɔ pla, -Saataan tietienyɔ 'bhisa, -zugba we bhɩtɩ 'mɩ, 'ɩn we kʋlʋa 'mɩ 'yoo ɩn yi na 'dɛ 'ylimanɩɩ 'gbʋ.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 -Zakpa ta ɩn bhubhoea Jejitapɛ nɩɩ, ɔ -sa 'mɩ sɩasɩe -mɩnɩ 'wʋ.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 'Ɩn ɔ yia we 'bɩgʋpalɩ 'mɩ -ylaɛ: «Na 'nanɩ ka -na -nʋ nyni. Nɩɩ, -na 'wʋyɔmanɩe 'wʋ na 'tɩtɛ slolua we 'dɛ tenyi tenyii.» Ɩn 'yɩbha ɩn 'ka na 'dɛ 'ylimanɩ na tɔɔtɔɔ -mɩmɩe 'wʋ, 'ɩn Klisɩɩ 'tɩtɛ 'ka 'mɩ -gʋ yi, 'ɩn we 'ka 'mɩ 'wʋpa.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 We 'dɛɛ 'gbʋ, na 'wʋyɔmanɩenya klaa, na vɛlɩe klaa, na gbʋ sloo 'yɩyɩe klaa, na 'klɩyɩe 'wʋpalɩe klaa, we -yɔ na dlɩlʋenya mɩa, -we lʋ na plɩlɩa Klisɩɩ 'gbʋ, 'mʋna nya na yɩa we. Nɩɩ, ɩn -ka 'wʋyɔmanɩ, -bha ɩn 'tɛa la tenyii.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Gba na gbaa -sabhɛbhanyɔ 'bhisa, 'ɩn amɩaa dɛ nʋa 'mɩ we 'wʋ -gla nya. Amɩa 'ka yaa na -gʋgbʋ gba. Nɩɩ, ɩn 'nɩ -lu yabhlogbɔɔ nya -mɩoo, amɩaa tietienya 'kadɩ 'nɩ 'mɩ 'wʋzi -lu yabhlogbɔɔ 'wʋ.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Na lɛnʋgbʋnya -we slolua we nɩɩ, -Zezuu *tietienyɔ ɩn -mɩa sazɔnʋ sa nɩ, we ka lɛnʋ dlɩtie nya kpɛɛn kpɛɛn aɩn nyɩdɩ. We ka lɛnʋ -lu: -we -wa gwɛdigbʋnya -yɔ gbʋ 'kadɩ -yɔ ninee 'ŋnɩpalɩgbʋnya.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Nɩɩ, ɩn 'nɩ amɩaa 'wlugba -zɛ, we 'nɩ -mʋʋ 'wʋbhʋ, lɛɛ -lu ɩn nʋ leglizɩ -putunya -yla lɛa, 'ɩn ɩn 'nɩ -mʋʋ aɩn -yla lɛnʋa? A -ka we -yɔyɩ gbʋnyuu nya nɩ, -zugba a tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 A -talɩ, ɩn mɩ lamnazɩda ɩn 'ka amɩaa -gbɛ mnɩ -zakpa tanʋ nya, 'ɩn ɩn 'na 'ka amɩaa 'wlugba -zɛ. Nɩɩ, amɩaa da na talɩa, ɩn 'nɩa amɩaa 'gwɛzii datalɩ. We 'nɩ nɩɩ, yua 'ka 'gwɛzi lazʋ wa dideaa -nʋ nya, 'yuaa didea zʋa 'gwɛzi la wa 'yuaa -nʋ nya.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 We -ka -amɩ, na -lu weee ɩn kaa, 'nyɛ na nyɛa we aɩn, 'ɩn na wlaa na 'dɛɛ -kpabhie amɩaa 'wʋsasɩee 'gbʋ. 'Lee, amɩaa zɛ ɩn -kalɩa bhabhaa 'gbʋ, amɩaa na zɛkalɩe mɩa zɔbɛda yɩ?
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 -Yɔ a yia we ŋwnua nɩɩ, ɩn 'nɩ amɩaa 'wlugba -zɛ. 'Ɩn nyɩma -tɔlʋ yia gbaa nɩɩ, ɩn ka -dawli, 'ɩn -dawli nya ɩn kpaa aɩn.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 'Lee, nyɩma -wa ɩn tiea amɩaa -gbɛ, ɩn ka wa 'yabhlo -gʋ 'plɩlɩ, 'ɩn ɩn yia aɩn 'wluli yɩ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ɩn ka Titɩ bhubhoe ɔ mnɩ amɩaa -gbɛ, 'ɩn ɩn yia bheli yabhlo a -yia, ɔ 'bɩ 'palɩ. 'Lee, Titɩ ka aɩn 'wlulii? Ɔ -yɔ 'mɩ 'sɔ, dlɩ -bhlo nya -a 'nɩ nɔɔ, 'ɩn 'yoo -bhlo -a 'nɩ bhlii?
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 We 'bɩ ka 'wʋgwlɛ, -zugba a pʋpalɩ we 'wlukʋʋn la nɩɩ, -a mɩ -amɩaa 'dɛɛ -mɩmɩe tɩklɩɩ 'ylibɩlanɔnʋda aɩn 'yliya 'wʋ. -Ɩnnya! Sa Klisɩ 'yɩbhaa, 'sa -a gbaa -Lagɔ 'yu. Na jijli -talea, amɩaa dlɩzʋzʋee -gʋwʋlaylimanɩee 'gbʋ, -a gbaa gbʋ weee -mɩnɩ.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Nɩɩ, ɩn mɩ nyanɔ nʋda nɩɩ, da ɩn -ka amɩaa -gbɛ nyni, sa ɩn 'yɩbhaa ɩn 'na 'ka 'sa aɩn ylɩ, 'ɩn sa amɩa 'yɩbhaa, a 'na 'ka 'sa 'mɩ 'yɩ. Ɩn mɩ nyanɔ nʋda nɩɩ, ɩn 'ka aɩn nyɩdɩ gbʋnya -mɩnɩ ylɩ: -zlɛ -yɔ zenyi, 'cɛ -yɔ -yɔmɩmnɩe, vɛlɩ wɛlɩ -yɔ nyɩma tɔlʋa yo -gʋlazʋlʋe, 'dɛɛ 'ylimanɩe -yɔ gbʋ bidi -bidi bidii lɛnʋe.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Ɩn mɩ nyanɔ nʋda nɩɩ, da na -putu -ka amɩaa -gbɛ mnɩ lʋ, na -Lagɔ 'bhalɩ 'mɩ zʋ aɩn 'yu. Ɩn mɩ 'ya nyanɔ nʋda nɩɩ, nyɩma duun -wa mɩa gbʋnyuu lɛnʋda bha 'bhisa, 'ɩn wa 'nɩa -slɔ pʋɩnplagbʋnya klaa, mʋtnɩgbʋʋ lɛnʋe -yɔ wa nɩmɛ -bhogbʋʋ lɛnʋe 'bɩbhʋ, 'ɩn ɩn 'ka wa -gʋ wili.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.