João 16
Godiha̱ Ta̱ Bolofe̱i̱ (KXW) vs ARIB
1 Yesuha̱ haba ko͡u gue tobou, ta̱ olo͡u fe̱i̱ a̱ ni̱moko͡u ko͟͡u hehegieibe, ni̱ damale̱yodei ke̱ to͡u fogouye domo͡u kuhe tobou.
1 Tenho-vos dito estas coisas para que não vos escandalizeis.
2 Hiye o kedia̱ ni̱me egei moso̱ko͡u folodamabeede akogulo ile. Haba sawisiei ta kelege, o iloye ni̱ wouba tofigieiba, dia̱ge ke̱me Godiha̱ dabai bolo̱do degeliyade tawale ile.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas; ainda mais, vem a hora em que qualquer que vos matar julgará prestar um serviço a Deus.
3 Dia̱ midiho̱ kegei ke̱ degele ile kaha̱ yobe, dia̱me Aye Godibo͡u a̱bo͡u debe defe̱i̱ ta tawale iyo mei kaha̱.
3 E isto vos farão, porque não conheceram ao Pai nem a mim.
4 A̱ ko͟͡u tobolo͡u kaha̱ yobe, habage ni̱ hagi̱ olo͡u fe̱i̱ ko͟͡u duguba, egei a̱ ni̱moko͡u tobou ko͟͡u tawamabadomo͡u kuhe tobolo͡u.
4 Mas tenho-vos dito estas coisas, a fim de que, quando chegar aquela hora, vos lembreis de que eu vo-las tinha dito. Não vo-las disse desde o princípio, porque estava convosco.
5 A̱me o a̱ tobo͡u mo͡u haguei koko͡u boholo͡u ma̱ ilamo͡u. Ke̱no͡u si, ni̱ o taha̱ a̱moko͡u, na̱me kili̱ya iya? de ta yodulo iyo mei.
5 Agora, porém, vou para aquele que me enviou; e nenhum de vós me pergunta: Para onde vais?
6 A̱ ta̱ ko͟͡u tobolo͡u kaha̱ge ni̱ hagi̱ hiyedo degeli.
6 Antes, porque vos disse isto, o vosso coração se encheu de tristeza.
7 A̱ ni̱moko͡u damale̱do tobolo͡u kuhe̱. A̱me ni̱ dogo͡u gulamo͡u fogo͡u iladi. A̱ ni̱ to͡u fogo͡u fogo͡u i ho fogo͡u babe, ni̱ dogo͡u guo dalale obe ni̱moko͡u haguale mei. A̱ ibasi, a̱ tobo͡u ba, e̱ ni̱moko͡u haguale.
7 Todavia, digo-vos a verdade, convém-vos que eu vá; pois se eu não for, o Ajudador não virá a vós; mas, se eu for, vo-lo enviarei.
8 E̱ migileba, sa sibige̱ o sasa̱i̱ kedia̱moko͡u, midiho̱ kasaga̱i̱ kaha̱ sibige̱bo͡u, midiho̱ bolo̱do kaha̱ sibige̱bo͡u, Godiha̱ ta̱ sale kaha̱ sibige̱bo͡u olo͡u fe̱i̱ ke̱ hehegieiba, dia̱ defe̱i̱do tawale ile.
8 E quando ele vier, convencerá o mundo do pecado, da justiça e do juízo:
9 Midiho̱ kasaga̱i̱ kaha̱ sibige̱be, o sasa̱i̱ kedia̱ a̱moko͡u damale̱yodele iyo mei ke̱.
9 do pecado, porque não crêem em mim;
10 Midiho̱ bolo̱do kaha̱ sibige̱be, a̱ Aye Godiko͡u ibabe, ni̱ a̱ haba ta dugulo mei.
10 da justiça, porque vou para meu Pai, e não me vereis mais,
11 Godiha̱ ta̱ sale kaha̱ sibige̱be, sa sibige̱ kaha̱ hiye o e̱me ta̱ saiye tolo͡u yode tobou.
11 e do juízo, porque o príncipe deste mundo já está julgado.
12 A̱ ni̱moko͡u ta̱ hiyedo ko͡u tobolo͡u dalaye, ke̱no͡u si ni̱ toto dulo tawale mei.
12 Ainda tenho muito que vos dizer; mas vós não o podeis suportar agora.
13 Duo Bolofe̱i̱ e̱ hagubasi, e̱ge Godiha̱ ta̱ damale̱do ke̱no͡u hehegile. E̱ yo͟͡u e̱ ta̱ ta tobolo͡u mei. Godiha̱ tobo͡u mo͡u du saga̱i̱ ke̱no͡u tobolo͡u. E̱ge ni̱moko͡u habage degele ke̱no͡u hehegile.
13 Quando vier, porém, aquele, o Espírito da verdade, ele vos guiará a toda a verdade; porque não falará por si mesmo, mas dirá o que tiver ouvido, e vos anunciará as coisas vindouras.
14 E̱ ni̱moko͡u ma̱ ta̱ ke̱no͡u mala̱ hehegieiba, ma̱ hu̱bo͡u ma̱ nele̱bo͡u hiyedo degele.
14 Ele me glorificará, porque receberá do que é meu, e vo-lo anunciará.
15 Aye Godiha̱ bi olo͡u fe̱i̱be ma̱ bino͡u kaha̱ degeimo͡u, a̱ ni̱moko͡u ko͡u gue kuhe tobou, Duo Bolofe̱i̱ha̱ge ma̱ ta̱no͡u mala̱ba ni̱moko͡u hehegileyodei.
15 Tudo quanto o Pai tem é meu; por isso eu vos disse que ele, recebendo do que é meu, vo-lo anunciará.
16 Yesuha̱ haba ko͡u gue tobou, huyadefe̱i̱ dala demababe, ni̱ a̱ dugulo mei. Haba habage huyadefe̱i̱ dala demaba, ni̱ a̱ dugulo ile.
16 Um pouco, e já não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis.
17 E̱ dabai degedi o ilo kedia̱ dio͟͡usie ko͡u gue yoduga i, e̱ huyadefe̱i̱ dala demababe, ni̱ a̱ dugulo mei. Haba huyadefe̱i̱ dala demaba, ni̱ a̱ duguloyode toboubo͡u, haba tabe, yobe a̱me Aye Godiko͡u ileyode toboubo͡u kaha̱ sibige̱be ke̱i̱?
17 Então alguns dos seus discípulos perguntaram uns para os outros: Que é isto que nos diz? Um pouco, e não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis; e: Porquanto vou para o Pai?
18 Haba dio͟͡usie kegeno͡u yoduga i, huyadefe̱i̱ dalaleyodei kaha̱ sibige̱be ke̱i̱? E̱ ta̱ ke̱ tobou kaha̱ yobe di ta tewe mei.
18 Diziam pois: Que quer dizer isto: Um pouco? Não compreendemos o que ele está dizendo.
19 Dia̱ e̱moko͡u yodulamo͡u degele imo͡u Yesuha̱ tawalemo͡u, dia̱moko͡u ko͡u gue tobou, ni̱ a̱ huyadefe̱i̱ dala demababe, ni̱ a̱ dugulo mei. Haba huyadefe̱i̱ dala demaba, ni̱ a̱ duguloyode tobou kaha̱ sibige̱be tawale iyo mei kaha̱ degemo͡u, ni̱ a̱moko͡u yodulamo͡u degele ili.
19 Percebeu Jesus que o queriam interrogar, e disse-lhes: Indagais entre vós acerca disto que disse: Um pouco, e não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis?
20 A̱ ni̱moko͡u damale̱do tobolo͡u kuhe̱, ni̱ge ma̱ sihou gosolo ile, ke̱no͡u si sa sibige̱ o sasa̱i̱ kedia̱me hoho̱bolo͡u ile. Ni̱ hagi̱ duguo dalagua dema mei degeiba, ni̱ haba hoho̱bolo͡u ile.
20 Em verdade, em verdade, vos digo que vós chorareis e vos lamentareis, mas o mundo se alegrará; vós estareis tristes, porém a vossa tristeza se converterá em alegria.
21 Sasa̱i̱ye dihi mo͡u la̱mo͡u be, e̱ do hiyedo dugudi. Ke̱no͡u si dihi mala̱ fele̱mo͡u be, e̱ do dugu ke̱ ta fima̱diyo mei, e̱ dihi koko͡u no͡u hoho̱bo͡u di.
21 A mulher, quando está para dar à luz, sente tristeza porque é chegada a sua hora; mas, depois de ter dado à luz a criança, já não se lembra da aflição, pelo gozo de haver um homem nascido ao mundo.
22 Nebe ke̱no͡u tefei, ni̱ne hagi̱ duguluye, ke̱no͡u si a̱ haba ni̱ dugubabe ni̱ hoho̱bolo͡u ile. Ni̱ ke̱ hoho̱bolo͡u ile ke̱me o tae ta igile mugulo saga̱i̱ mei.
22 Assim também vós agora, na verdade, tendes tristeza; mas eu vos tornarei a ver, e alegrar-se-á o vosso coração, e a vossa alegria ninguém vo-la tirará.
23 Sawisiei kelegebe, ni̱ a̱moko͡u ta yodulo ile mei. A̱ ni̱moko͡u damale̱do tobolo͡u kuhe̱, ni̱ ma̱ hu̱ya ma̱ Ayeko͡u bi ta yodubabe, bi ni̱ yodulu ke̱me e̱ ni̱moko͡u nele̱.
23 Naquele dia nada me perguntareis. Em verdade, em verdade vos digo que tudo quanto pedirdes ao Pai, ele vo-lo concederá em meu nome.
24 Afudo tofogo͡u haguabe demo͡u ifine, ni̱ ma̱ hu̱ya bi ta yodulo idiyo mei. Ni̱ ma̱ hu̱ya ke̱ yoduma, kegeibabe ni̱ bi ke̱ mala̱ba hoho̱bolo͡u be hiyedo folodo.
24 Até agora nada pedistes em meu nome; pedi, e recebereis, para que o vosso gozo seja completo.
25 Yesuha̱ haba ko͡u gue tobou, a̱ge ni̱moko͡u be ta̱ makaino͡u tobo͡u di. Sawisiei tabe a̱ ni̱moko͡u ta̱ makai ta tobolo͡u mei, a̱ge ni̱moko͡u ma̱ Ayeha̱ degelebe tama̱do tobolo͡u.
25 Disse-vos estas coisas por figuras; chega, porém, a hora em que vos não falarei mais por figuras, mas abertamente vos falarei acerca do Pai.
26 Sawisiei kelegebe, ni̱ ni̱o͡u no͡u ma̱ hu̱ya ke̱ Aye Godiko͡u diho̱ baga̱ tobolo͡u ile. A̱ge ni̱moko͡u be a̱ Aye Godiko͡u ni̱ dogo͡u guyedema diho̱ baga̱ tobolo͡u yodeiyo mei.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e não vos digo que eu rogarei por vós ao Pai;
27 Damale̱do, Aye Godiha̱ge ni̱moko͡u hoho̱ degeli, yobe ni̱ a̱moko͡u hoho̱ degemo͡u, a̱me Godibo͡u de dalali hagueidade damale̱yodele ili kaha̱ degeimo͡u.
27 pois o Pai mesmo vos ama; visto que vós me amastes e crestes que eu saí de Deus.
28 A̱me Aye Godibo͡u de dalali, sa sibige̱ kuoko͡u kuhe migi. A̱me haba sa sibige̱ ko͟͡u to͡u fogo͡u, Aye Godiko͡u boholo͡u ma̱ iladi.
28 Saí do Pai, e vim ao mundo; outra vez deixo o mundo, e vou para o Pai.
29 Kegemo͡u, e̱ dabai degedi o kedia̱ e̱moko͡u ko͡u gue tobolo͡u i, ta̱ na̱ ifi tobolo͡u be, ta̱ makai ta tobo͡u yo mei. Na̱ tama̱no͡u tobolo͡u.
29 Disseram os seus discípulos: Eis que agora falas abertamente, e não por figura alguma.
30 Ise ei tawale ili, na̱ olo͡u fe̱i̱ ko͡u tewe kaha̱, obe na̱moko͡u you yoduladi ke̱me na̱ ko͡u tawale dalamo͡u habage kuhe yodudi. Kegei kaha̱ degemo͡u, ei na̱me Godibo͡u de dalali hagueidade damale̱yodele ili.
30 Agora conhecemos que sabes todas as coisas, e não necessitas de que alguém te interrogue. Por isso cremos que saíste de Deus.
31 Kegemo͡u, Yesuha̱ tobou, ise ni̱ damale̱yodele ili?
31 Respondeu-lhes Jesus: Credes agora?
32 Ni̱ duma, sawisiei ta mei, ifi degeladi, ni̱ a̱ to͡u fogo͡u, ni̱o͡u ni̱ sabeko͡u kusia fosigeiba, a̱ ma̱sofe̱i̱ dalale. Ke̱no͡u si, ma̱sofe̱i̱ dalale mei, ma̱ Aye e̱ a̱bo͡u de dalale.
32 Eis que vem a hora, e já é chegada, em que vós sereis dispersos cada um para o seu lado, e me deixareis só; mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 A̱ tagalibe ni̱ a̱bo͡u de dogo͡u guoba, himi̱ dege dalamabadomo͡u, a̱ ni̱moko͡u ta̱ ko͟͡u kuhe tobolo͡u. Sa sibige̱ kuoko͡u be, ni̱me hagi̱ dugumo͡u ile, ke̱no͡u si ni̱ nele̱do dege tafalama. Sa sibige̱ kaha̱ nele̱ ke̱me a̱ ko͡u gabai dala.
33 Tenho-vos dito estas coisas, para que em mim tenhais paz. No mundo tereis tribulações; mas tende bom ânimo, eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.