Mateus 17

TAFO AYO (KXF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Manda olo mindu dœ bale, Yisu za Petro, Jake œdœ pe ayanœ dœ Yowane po tœ ye, œ gitœ ye dœ endje ga ɨndɨrɨnœ ga pa egerœ kaga.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Tshe fatœ ye dœ ala endje; tshatshu ye tetœ kœtshi tœnœ ɓata ɔlɔ, lœba ye wuta tœ imbinœ urrr ɓata ɨshirɨ osho.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ngbewo, Eliya œdœ Moyize wuta ga utshu endje, yé œ sœ kœpa tshama endje dœ Yisu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Petro pa fœ Yisu adœke: «Gbozu, œ sœ dœ ɔtshɔnœ adœke a lœ kpœke. Œdœ ɓœ kœyindœ nœ, mœ mɔ anda tande votɔ: Bale fœ ɓœ, bale fœ Moyize œdœ bale ndje fœ Eliya.»
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Tshe sœpe damba kœpa 'o atake, trale ondoro jerœ ga pa endje, yé anga tshama wu ɓa lœnœ adœke: «Tsheneke kœdœ Gbolo nœ mœ á mœ yindœ ye waa, mœ za yanga nœ mœ djigi ga ndœ ye. 'E dji she!»
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Lɔkɔ á ayambarœ dji tshamanœ asœmœ ataa, awa litœ endje kpakpakpa yé endje yo ga atɨ œ fa tshatshu endje ga tœ ɔshɔ.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Yisu na ndoo dœ endje œ turutœ endje yé á pa adœke: «'E alafo, 'e sœsœ dœ awa nene.»
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Kœmesho ga lafo atake, endje wu kolœ Yisu kutɨ ye.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ɓata endje sœ lima kœjerœ kaga, Yisu kɔ endje adœke: «'E papandœ œrœ kɔ á 'e wu asœke fœ uzu bale nene, œrrr ga tœ adœke Gbolo nœ uzu she lœ akuzu yekane.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Yé ayambarœ nœ ye yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ayi kœyisœ awa akwa pa lima adœke Eliya œ na utshunœ yekane a?»
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Tshe gi fœ endje adœke: «Adjapu, Eliya œ na utshunœ mbœrœ kœguma œrœ kɔkɔ.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Kashe mœ sœ kœpa fœ 'e adœke: Eliya na ɓa lima ye, yé azu yiyindœ ye nene, kashe endje mbœrœ fœ she œneke kɔ á endje yi lima ndœ nœ. Awa bale ndje endje mbœrœ œrœ kanga fœ Gbolo nœ uzu.»
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Yé á ayambarœ nœ ye kœwusœ nœ adœke, tshe sœ lima kœpa o'onœ fœ œne tœ Yowane ayi kœza batisimu.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Lɔkɔ á endje wuta lima ndoo dœ ukpulu azu, anga yakoshe bale na ga ndœ Yisu, œ gote dœ matshukuda ye ga utshu ye á pa adœke:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 «Gbozu, wu oyo gbolo yakoshe nœ mœ. Tshe sœ dœ koɓa ɔkɔ á sœ ndœ kœka she waa, œ geta she kpala kpala ga tawo too ga langu.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mœ na dœ she fœ ayambarœ nœ zœ, kashe endje lili tœ kœshe she nene.»
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Yisu kœpa adœke: «E'e kœdœ aekpe azu, yé 'e gugu dœ kœyindœrœ nene! Mœ kpa sœpe dœ 'e œrrr manda olo koto yekane a? Mœ kpa ru lɔsu mœ mbœrœ 'e manda olo koto o? 'E na dœ gbolonœ fœ mœ ga mœ.»
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Yisu nga fœ ekpe ɨshirɨnœ; tshe wuta lœ gbolonœ yé á tshe kœshe pe dœ lɔndɔnœ asœmœ ye.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Ayambarœ gitœ endje ndoo dœ Yisu, yé á yu she yaa adœke: «Yé ká a'a, mbœrœ gaɗe á 'a lili má œnœ 'a kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨnœ nene a?»
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yisu pa fœ endje adœke: «Mbœrœ kœyindœrœ nœ 'e sœ teasho. Mœ sœ kœpa tœnœ fœ 'e dœ adjapu, œdœ anga ɔlɔ bale 'e kœsœ dœ kœyindœrœ á sœ dœ egerœnœ ɓata ele ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ mutarde, 'e pa fœ kaga asœke adœke: “Aafo kpœke œ tɔ ɓa e”, kaga œ mbœrœtœ ye liakanœ ye. Œrœ bale á sœ dœ sharapu ɓa ndœ 'e œ gugu nene. [
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Kashe kolœ lœ awa nœ avwala œdœ lœ œnœ kœyotshelœma dá endje li kœgɔrɔ dœ mara ekpe ɨshirɨnœ asœke.]»
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Anga ɔlɔ bale, ayambarœ ngbɔɓa lima tœ endje ɓa lœ ogo Galilayi, Yisu pa fœ endje adœke: «Endje ka Gbolo nœ uzu ga tshaabrœ azu;
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 endje wo she yé manda olo votɔ, Ndjaba œ she she lœ akuzu.» Ayambarœ nœ ye sœ lima dœ oyo waa.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Ɔlɔ á endje li ga lœ Kaparnawumu, azu á endje ka lapo ɓa lœ Tepelo na ga ndœ Petro, yé á pa fœ she adœke: «Gbozu nœ 'e œ yɔ lapo nœ Tepelo nene a?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Petro gi adœke: «Œ̃, tshe yɔ ye.» Ɔlɔ á Petro yi kumu ye ga sœnda, Yisu yu she adœke: «Gbetshelœ nœ zœ kœdœ gaɗe Shimu? Aɗe dá yɔ walaka lapo nœ agbozugo nœ tshapashɔ a? Agbolo nœ endje too anga angbɨ azu?»
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Petro gi adœke: «Angbɨ azu.» Yé Yisu kœpa fœ she adœke: «Agbolo nœ endje yɔyɔ ka nene.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Kashe a yɔ œnœ azœ ye, mbœrœ á kœzaza ókó fœ azunœ asœ nene. Mbœrœ tœnœ, na ga la kota œ vwi ngada; ali ageatshalangu á ɓœ djɔ she, a tshelœma ye, ɓœ gbɔ langere ngendja lœnœ. Za œ gu dœ tœnœ, œ za fœ endje mbœrœ mœ œdœ pe ɓœ.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.