Mateus 13

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, Yisu wuta lœ anda œ na kœsœ ga atɨ ɓa tœ mangu egerœ ungu adanga.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Ukpulu azu ngbɔtœ endje dje ɨndɨrɨ ye á tshe ɔ ga lœ egerœ agba yé á sœ ga atɨ. Ukpulu azunœ ka lima ɓa tœ mangunœ.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Tshe sœ lima kœpa o'o ndjoro lœ ndœma toro, yé œ pa lima fœ endje adœke: «Ɔlɔ bale, anga uzu na lima ga lœ kɨndɨ nœ ye mbœrœ kœlu indji ngwarœ.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Ɓata á tshe sœ lima kœlu indji ngwarœnœ, anganœ yo ga tœ ama awa, ayanu wu œ de ye.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Anganœ yo lima ga lœ oporo badja ɓa tœ osho á ɔshɔ sœsœ ndjoro tœnœ nene. Indji ngwarœnœ ko lima katsha mbœrœ embe ɔshɔnœ lili lima nene.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Lɔkɔ á ɔlɔ tɔ dœ ɔgbɔ, ungbu ngwarœnœ kɔkɔ œ ɔrɔ ye; gbambanœ nene, œshenœ lili waa ga lœ ɔshɔ nene. Ayi kœlu ngwarœ|src="DN00470b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="13.6"
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Anga indji ngwarœnœ yo ga lœ ɔyɔ ishi. Ɔyɔ ishinœ gboro yé œ napa ungbu ngwarœnœ, awa kœgerœ tœnœ gugu nene.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Kashe anga indji ngwarœ kpa yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ, yé œ zu ɔtshɔ elenœ: Bale le kama, anganœ le zazu votɔ (60) yé anganœ le ndje zazu bale dœ ndjokpa (30).»
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Yé Yisu kœpa adœke: «Œdœ 'e kœsœ dœ utu, kaka 'e dji!»
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Ayambarœ gitœ endje ndoo dœ she, œ yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ sœ kœpa o'o lœ ndœma toro a?»
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Tshe gi fœ endje adœke: «Tœ e'e, 'e li œnœ 'e kœwusœ o'o nœ ádá Ogo gbozu nœ tshalafo á zatœ endje yiwa tœnœ ye, kashe anga azu, endje lili kœwusœ nœ nene.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Gbambanœ nene, uzu á tshe sœ dœ œrœ, endje kpa ko anganœ ga pa nœ yé œ ngba tœ ye waa. Kashe tsheneke á tshe kœgugu dœ œrœ nene, endje kpa ko œneke teasho á tshe sœ dœ tœnœ, tœ ye yé.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 'E wu ádánœ á mœ sœ kœpa o'o fœ endje lœ ndœma toro mbœrœ endje sœ kœwu œrœ kashe endje sœsœ kœwu tœnœ nene, yé endje sœ kœdji o'o kashe endje sœsœ kœdji tœnœ œdœ kœdji tshelœ katanœ kpœrœ nene.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Atamœ, œ mbœrœtœ ye lindœ kœgbara o'o nœ Isaya, á tshe pa adœke:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Gbambanœ nene, lɔsu azu asœke wuta dœ ɔgbɔnœ adœke;
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 «Tœ e'e nœ 'e, 'e sœ œnœ 'e dœ yanga gbambanœ nene, ala 'e sœ kœwu osho zœ, yé utu 'e sœ kœdji o'o zœ.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Mœ sœ kœmɨndœ nœ dœ adjapu adœke, aayi kœgbara o'o ndjoro œdœ azu á endje sœ ndjii gbe ndœ kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ, kashe endje wuwu nene. Endje gbe ndje kœdji œneke á 'e sœ kœdji tœnœ, kashe endje djidji nene.»
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 «E'e, 'e dji ádá ndœma toro nœ ayi kœlu ngwarœnœ kane.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Azu á endje pandœ ogo gbozu fœ endje yé á endje sœsœ kœdji tshelœ katanœ nene, endje lœ ɓata ama awa á indji ngwarœ yo ga tœnœ: Satana na œ kakara œneke á endje lu ga tœ lɔsu endje ye.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Anga azu sœ ɓata ɔshɔ lœ oporo badja á indji ngwarœ yo ga lœnœ: Endje sœ kœdji o'o yé œ sœ kœyindœ nœ katsha dœ yanga.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Kashe œshe endje gugu nene. Endje yindœ nœ kolœ kwata œndœ nœ œ dɨ nene, lɔkɔ á endje kœtetœ kœwu oyo too endje kœsœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ endje lœ kumu o'o ama Ndjaba, endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Anga endje sœ ɓata indji ngwarœ á yo ɓa ugurutœ ɔyɔ ishi. Endje dji o'o ama Ndjaba kashe ogo œrœ tshapashɔ œdœ yanga kœgbɔ œrœ ndjoro á sœ kœfara azu, œ na pa o'onœ yé œ zuzu elenœ nene.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Anga azu sœ ɓata indji ngwarœ a yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Endje sœ kœdji o'o ama Ndjaba yé œ sœ kœdji tshelœ katanœ. Ataa, endje sœ kœzu elenœ: Anganœ kama bale (100), anganœ zazu votɔ yé anganœ ndje zazu bale dœ ndjokpa.»
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Yisu kpa pa anga angbɨ ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata anga uzu bale á tshe lu ɔtshɔ ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Dœ anga butshɔ bale, dœ lɔndɔ á azu lo lima, anga yingba ye bale na, œ lu ekpe gusu ɓa uguru ble yé œ gu daye.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Lɔkɔ á blenœ gerœ lima yé á tetœ kœle tœnœ, ekpe gusunœ wuta ndje.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Aayi akwa nœ ayengɔ kɨndɨnœ na œ pandœ nœ fœ she adœke: “Gbozu, ɓœ lu lima ɔtshɔ ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ zœ, yé ekpe gusunœ kpa to kpœta a?”
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Tshe gi fœ endje adœke: “Anga yingba bale dá mbœrœ œrœnœ asœmœ.” Yé aayi akwanœ kœyu she adœke: “Ɓœ yindœ nœ adœke, 'a na œ su ekpe gusunœ ye a?”
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Tshe gi adœke: “Œ̃ œ̃ nene. Gbambanœ nene, œdœ 'e kœsœ kœsu tœnœ, œ mbœrœ adœke 'e ngbɔɓa dœ blenœ œ su va 'e.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 'E katœ nœ œ gerœ awa bale œrrr ga tœ kœgbɔ tœnœ, yé dœ lɔkɔ kœkɔ tœnœ, mœ pa bala fœ aayi kœkɔ ngwarœ adœke: 'E su ekpe gusunœ utshunœ œ i agbanœ dœ agbanœ mbœrœ kœko va ga tœ owo. Manda nœ, 'e ko ble gu tœnœ ga la kogba nœ mœ.”»
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Yisu kpa pandœ anga ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ele ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ mutarde á uzu œ za á lu ga lœ kɨndɨ nœ ye.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Œtœnœ kœdœ leyɔ á sœ teasho lœ indji ngwarœ kɔ, kashe œ kœgerœ, œ ropa kako dɔngɔ kɔ lœ kɨndɨ yé œ fa egerœ ɔyɔ á ayanu sœ kœna kœmɔ koma endje ga lœ ganeanœ.»
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Yisu kpa pa anga angbɨ ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ɔyɔ kœsuku mapa á anga yashe bale za, á djanga dœ kilo zuwa ble votɔ œrrr adœke zuwa blenœ suku.»
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Yisu pa o'onœ kɔ asœmœ fœ ukpulu azu lœ ndœma toro. Tshe sœ lima kœpa o'o fœ endje kolœ lœ ndœma toro.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Tshe mbœrœ lima ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o gbara lima kœmbœrœtœ endje. Tshe gbara lima adœke:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Manda nœ, Yisu katœ ukpulu azunœ œ gu ga sœnda. Ayambarœ nœ ye na ndoo dœ she, yé œ yu she adœke: «Mɨndœ ádá ndœma toro nœ ekpe gusu á sœ ɓa lœ kɨndɨ fœ 'a kane.»
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Yisu gi fœ endje atake: «Uzu á tshe lu ɔtshɔ indji ngwarœ, œshe kœdœ Gbolo nœ uzu.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Kɨndɨ kœdœ tshapashɔ. Ɔtshɔ indji ngwarœ sœ kœma azu neke á endje zatœ endje ga tshakudu ogo gbozu. Ekpe gusu sœ kœma azu neke á endje sœ kœza awa ekperœ.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Yingba á tshe lu ekpe gusu kœdœ djaboro. Kœgbɔ ngwarœ kœdœ kœka tshapashɔ; yé aayi kœkɔ ngwarœnœ kœdœ aandjelu.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Awa bale mara á endje ngbɔɓa ekpe gusu ndœ kœsho tœnœ ɓa tœ ala owo, œ sœ ndje awa bale dœ lɔkɔ nœ kœka tshapashɔ.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Gbolo nœ uzu œ vwa aandjelu nœ ye, endje gi azu kɔ á endje sœ kœfa gbetshelœ nœ anga endje tœ kœyindœrœ œdœ pe azu á endje sœ kœmbœrœ ekperœ, ga ushu lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Tshe ko endje va ga la owo; ɓa zœ endje kɨ dœ ngola endje ye yé œ zɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Kashe endjeneke á endje zatœ endje fœ Ndjaba, endje tshi ɓata ɨshirɨ ɔlɔ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Aba endje. Kaka uzu á tshe sœ dœ utu, tshe dji!»
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ɔtshɔrœ nœ ngendja á zatœ endje yiwa tœnœ ɓa lœ kɨndɨ á uzu gbɔ yé á kpa za tshandœnœ yiwa tœnœ. Tshe sœ dœ yanga kœrosœ nœ, œ gu œ ka œrœ nœ ye kɔ á tshe sœ dœ tœnœ yé á kwatœ ye á yɔ kɨndɨnœ asœmœ.»
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ayi kœka œrœ á tshe sœ kœpara ɔgbɔ œrœ tshelœgɨ.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Lɔkɔ á tshe kœgbɔ œrœnœ á œsœnœ lɨ, tshe ka œrœ kɔ á tshe sœ dœ tœnœ yé œ yɔ dœ ɔgbɔ œrœ tshelœgɨnœ asœmœ ye.»
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 «Ogo gbozu nœ tshalafo kpa sœ ɓata gbánda á endje vwi ga la egerœ ungu adanga yé á sœ kœko tshelœ aka ageatshalangu kɔ.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Lɔndɔ á kœsu kperœ, aayi kœpara ageatshalangu œ gbota ga tœ mangu, manda nœ endje sœ ga atɨ mbœrœ kœko ageatshalangunœ lœnœ. Endje ko ɔtshɔ endje ga lœ kingi yé œ ko endjeneke á endje lili nene va e.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Bala kœka ndje tshapashɔ œ sœ ndje kolœ ataa: aandjelu œ na bala kœkurutshelœ aayi katshalɔsu dœ aayi ɔtshɔ azu
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 mbœrœ kœko endje va ga la owo. Ɓa zœ dá azu ndjoro œ kɨ yé á zɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.»
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Yisu yu endje adœke: «'E wusœ ádá o'onœ asœmœ kɔ yé a?» Endje gi adœke: «Œ̃.»
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Dœ tœnœ ataa, ayi kœyisœ awa akwa kɔ á tshe te yambarœ nœ Ogo gbozu nœ tshalafo, tshe sœ ɓata anga ayengɔ œrœ á tshe gbɔ tafo œrœ œdœ pe ongboro œrœ lœ kœgbɔrœ nœ ye.»
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Lɔndɔ á Yisu pa o'o lœ ndœma toronœ asœmœ á ka, tshe katœ tshakpœtœmœ tɨ,
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 yé œ gu ga lakpɨ nœ ye. Tshe tetœ kœyisœ œrœ neke á sœ ndjii ɓa lœ Sinagoga nœ endje yé azu kɔ á endje sœ lima kpœtœmœ, kɨ lima tœ œsœnœ. Endje pa lima adœke: «Tshe gbɔ kœwusœtœ œdœ pe gbɔgbɔ nœ kœmbœrœ dœ afánœ asœke kpœta a?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Œ dœ́dœ́ gbolo nœ ayi kœguma maɓaya dœke nene a? Ayinœ dœ́dœ́ Mareya nene a? Jake, Yozefu, Shimu œdœ pe Yuda kœdœ aaya nœ nene a?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Yé ayingɔnœ kɔ sœsœ ɓa ugurutœ azœ nene a? Tshe gbɔ gbɔgbɔnœ asœke kɔ kpœta a?»
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Yé œrœnœ asœmœ mbœrœ lima adœke endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye nene. Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «Endje lɨsœ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ, kashe ɓa lakpɨ nœ ye œdœ ɓa lœ bɨngɨ nœ ye, endje lɨsœ ye nene.»
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Yisu mbœmbœrœ afá ɓa zœ ndjoro nene kolœ mangba kœtshapu kœyindœrœ nœ endje.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.