Mateus 13

TAFO AYO (KXF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, Yisu wuta lœ anda œ na kœsœ ga atɨ ɓa tœ mangu egerœ ungu adanga.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Ukpulu azu ngbɔtœ endje dje ɨndɨrɨ ye á tshe ɔ ga lœ egerœ agba yé á sœ ga atɨ. Ukpulu azunœ ka lima ɓa tœ mangunœ.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Tshe sœ lima kœpa o'o ndjoro lœ ndœma toro, yé œ pa lima fœ endje adœke: «Ɔlɔ bale, anga uzu na lima ga lœ kɨndɨ nœ ye mbœrœ kœlu indji ngwarœ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Ɓata á tshe sœ lima kœlu indji ngwarœnœ, anganœ yo ga tœ ama awa, ayanu wu œ de ye.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Anganœ yo lima ga lœ oporo badja ɓa tœ osho á ɔshɔ sœsœ ndjoro tœnœ nene. Indji ngwarœnœ ko lima katsha mbœrœ embe ɔshɔnœ lili lima nene.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Lɔkɔ á ɔlɔ tɔ dœ ɔgbɔ, ungbu ngwarœnœ kɔkɔ œ ɔrɔ ye; gbambanœ nene, œshenœ lili waa ga lœ ɔshɔ nene. Ayi kœlu ngwarœ|src="DN00470b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="13.6"
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Anga indji ngwarœnœ yo ga lœ ɔyɔ ishi. Ɔyɔ ishinœ gboro yé œ napa ungbu ngwarœnœ, awa kœgerœ tœnœ gugu nene.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Kashe anga indji ngwarœ kpa yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ, yé œ zu ɔtshɔ elenœ: Bale le kama, anganœ le zazu votɔ (60) yé anganœ le ndje zazu bale dœ ndjokpa (30).»
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Yé Yisu kœpa adœke: «Œdœ 'e kœsœ dœ utu, kaka 'e dji!»
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ayambarœ gitœ endje ndoo dœ she, œ yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ sœ kœpa o'o lœ ndœma toro a?»
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Tshe gi fœ endje adœke: «Tœ e'e, 'e li œnœ 'e kœwusœ o'o nœ ádá Ogo gbozu nœ tshalafo á zatœ endje yiwa tœnœ ye, kashe anga azu, endje lili kœwusœ nœ nene.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Gbambanœ nene, uzu á tshe sœ dœ œrœ, endje kpa ko anganœ ga pa nœ yé œ ngba tœ ye waa. Kashe tsheneke á tshe kœgugu dœ œrœ nene, endje kpa ko œneke teasho á tshe sœ dœ tœnœ, tœ ye yé.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 'E wu ádánœ á mœ sœ kœpa o'o fœ endje lœ ndœma toro mbœrœ endje sœ kœwu œrœ kashe endje sœsœ kœwu tœnœ nene, yé endje sœ kœdji o'o kashe endje sœsœ kœdji tœnœ œdœ kœdji tshelœ katanœ kpœrœ nene.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Atamœ, œ mbœrœtœ ye lindœ kœgbara o'o nœ Isaya, á tshe pa adœke:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Gbambanœ nene, lɔsu azu asœke wuta dœ ɔgbɔnœ adœke;
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 «Tœ e'e nœ 'e, 'e sœ œnœ 'e dœ yanga gbambanœ nene, ala 'e sœ kœwu osho zœ, yé utu 'e sœ kœdji o'o zœ.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Mœ sœ kœmɨndœ nœ dœ adjapu adœke, aayi kœgbara o'o ndjoro œdœ azu á endje sœ ndjii gbe ndœ kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ, kashe endje wuwu nene. Endje gbe ndje kœdji œneke á 'e sœ kœdji tœnœ, kashe endje djidji nene.»
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 «E'e, 'e dji ádá ndœma toro nœ ayi kœlu ngwarœnœ kane.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Azu á endje pandœ ogo gbozu fœ endje yé á endje sœsœ kœdji tshelœ katanœ nene, endje lœ ɓata ama awa á indji ngwarœ yo ga tœnœ: Satana na œ kakara œneke á endje lu ga tœ lɔsu endje ye.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Anga azu sœ ɓata ɔshɔ lœ oporo badja á indji ngwarœ yo ga lœnœ: Endje sœ kœdji o'o yé œ sœ kœyindœ nœ katsha dœ yanga.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Kashe œshe endje gugu nene. Endje yindœ nœ kolœ kwata œndœ nœ œ dɨ nene, lɔkɔ á endje kœtetœ kœwu oyo too endje kœsœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ endje lœ kumu o'o ama Ndjaba, endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Anga endje sœ ɓata indji ngwarœ á yo ɓa ugurutœ ɔyɔ ishi. Endje dji o'o ama Ndjaba kashe ogo œrœ tshapashɔ œdœ yanga kœgbɔ œrœ ndjoro á sœ kœfara azu, œ na pa o'onœ yé œ zuzu elenœ nene.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Anga azu sœ ɓata indji ngwarœ a yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Endje sœ kœdji o'o ama Ndjaba yé œ sœ kœdji tshelœ katanœ. Ataa, endje sœ kœzu elenœ: Anganœ kama bale (100), anganœ zazu votɔ yé anganœ ndje zazu bale dœ ndjokpa.»
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yisu kpa pa anga angbɨ ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata anga uzu bale á tshe lu ɔtshɔ ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Dœ anga butshɔ bale, dœ lɔndɔ á azu lo lima, anga yingba ye bale na, œ lu ekpe gusu ɓa uguru ble yé œ gu daye.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Lɔkɔ á blenœ gerœ lima yé á tetœ kœle tœnœ, ekpe gusunœ wuta ndje.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Aayi akwa nœ ayengɔ kɨndɨnœ na œ pandœ nœ fœ she adœke: “Gbozu, ɓœ lu lima ɔtshɔ ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ zœ, yé ekpe gusunœ kpa to kpœta a?”
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Tshe gi fœ endje adœke: “Anga yingba bale dá mbœrœ œrœnœ asœmœ.” Yé aayi akwanœ kœyu she adœke: “Ɓœ yindœ nœ adœke, 'a na œ su ekpe gusunœ ye a?”
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Tshe gi adœke: “Œ̃ œ̃ nene. Gbambanœ nene, œdœ 'e kœsœ kœsu tœnœ, œ mbœrœ adœke 'e ngbɔɓa dœ blenœ œ su va 'e.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 'E katœ nœ œ gerœ awa bale œrrr ga tœ kœgbɔ tœnœ, yé dœ lɔkɔ kœkɔ tœnœ, mœ pa bala fœ aayi kœkɔ ngwarœ adœke: 'E su ekpe gusunœ utshunœ œ i agbanœ dœ agbanœ mbœrœ kœko va ga tœ owo. Manda nœ, 'e ko ble gu tœnœ ga la kogba nœ mœ.”»
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yisu kpa pandœ anga ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ele ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ mutarde á uzu œ za á lu ga lœ kɨndɨ nœ ye.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Œtœnœ kœdœ leyɔ á sœ teasho lœ indji ngwarœ kɔ, kashe œ kœgerœ, œ ropa kako dɔngɔ kɔ lœ kɨndɨ yé œ fa egerœ ɔyɔ á ayanu sœ kœna kœmɔ koma endje ga lœ ganeanœ.»
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yisu kpa pa anga angbɨ ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ɔyɔ kœsuku mapa á anga yashe bale za, á djanga dœ kilo zuwa ble votɔ œrrr adœke zuwa blenœ suku.»
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yisu pa o'onœ kɔ asœmœ fœ ukpulu azu lœ ndœma toro. Tshe sœ lima kœpa o'o fœ endje kolœ lœ ndœma toro.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Tshe mbœrœ lima ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o gbara lima kœmbœrœtœ endje. Tshe gbara lima adœke:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Manda nœ, Yisu katœ ukpulu azunœ œ gu ga sœnda. Ayambarœ nœ ye na ndoo dœ she, yé œ yu she adœke: «Mɨndœ ádá ndœma toro nœ ekpe gusu á sœ ɓa lœ kɨndɨ fœ 'a kane.»
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yisu gi fœ endje atake: «Uzu á tshe lu ɔtshɔ indji ngwarœ, œshe kœdœ Gbolo nœ uzu.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Kɨndɨ kœdœ tshapashɔ. Ɔtshɔ indji ngwarœ sœ kœma azu neke á endje zatœ endje ga tshakudu ogo gbozu. Ekpe gusu sœ kœma azu neke á endje sœ kœza awa ekperœ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Yingba á tshe lu ekpe gusu kœdœ djaboro. Kœgbɔ ngwarœ kœdœ kœka tshapashɔ; yé aayi kœkɔ ngwarœnœ kœdœ aandjelu.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Awa bale mara á endje ngbɔɓa ekpe gusu ndœ kœsho tœnœ ɓa tœ ala owo, œ sœ ndje awa bale dœ lɔkɔ nœ kœka tshapashɔ.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Gbolo nœ uzu œ vwa aandjelu nœ ye, endje gi azu kɔ á endje sœ kœfa gbetshelœ nœ anga endje tœ kœyindœrœ œdœ pe azu á endje sœ kœmbœrœ ekperœ, ga ushu lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Tshe ko endje va ga la owo; ɓa zœ endje kɨ dœ ngola endje ye yé œ zɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Kashe endjeneke á endje zatœ endje fœ Ndjaba, endje tshi ɓata ɨshirɨ ɔlɔ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Aba endje. Kaka uzu á tshe sœ dœ utu, tshe dji!»
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ɔtshɔrœ nœ ngendja á zatœ endje yiwa tœnœ ɓa lœ kɨndɨ á uzu gbɔ yé á kpa za tshandœnœ yiwa tœnœ. Tshe sœ dœ yanga kœrosœ nœ, œ gu œ ka œrœ nœ ye kɔ á tshe sœ dœ tœnœ yé á kwatœ ye á yɔ kɨndɨnœ asœmœ.»
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ayi kœka œrœ á tshe sœ kœpara ɔgbɔ œrœ tshelœgɨ.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Lɔkɔ á tshe kœgbɔ œrœnœ á œsœnœ lɨ, tshe ka œrœ kɔ á tshe sœ dœ tœnœ yé œ yɔ dœ ɔgbɔ œrœ tshelœgɨnœ asœmœ ye.»
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 «Ogo gbozu nœ tshalafo kpa sœ ɓata gbánda á endje vwi ga la egerœ ungu adanga yé á sœ kœko tshelœ aka ageatshalangu kɔ.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Lɔndɔ á kœsu kperœ, aayi kœpara ageatshalangu œ gbota ga tœ mangu, manda nœ endje sœ ga atɨ mbœrœ kœko ageatshalangunœ lœnœ. Endje ko ɔtshɔ endje ga lœ kingi yé œ ko endjeneke á endje lili nene va e.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Bala kœka ndje tshapashɔ œ sœ ndje kolœ ataa: aandjelu œ na bala kœkurutshelœ aayi katshalɔsu dœ aayi ɔtshɔ azu
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 mbœrœ kœko endje va ga la owo. Ɓa zœ dá azu ndjoro œ kɨ yé á zɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.»
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Yisu yu endje adœke: «'E wusœ ádá o'onœ asœmœ kɔ yé a?» Endje gi adœke: «Œ̃.»
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Dœ tœnœ ataa, ayi kœyisœ awa akwa kɔ á tshe te yambarœ nœ Ogo gbozu nœ tshalafo, tshe sœ ɓata anga ayengɔ œrœ á tshe gbɔ tafo œrœ œdœ pe ongboro œrœ lœ kœgbɔrœ nœ ye.»
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Lɔndɔ á Yisu pa o'o lœ ndœma toronœ asœmœ á ka, tshe katœ tshakpœtœmœ tɨ,
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 yé œ gu ga lakpɨ nœ ye. Tshe tetœ kœyisœ œrœ neke á sœ ndjii ɓa lœ Sinagoga nœ endje yé azu kɔ á endje sœ lima kpœtœmœ, kɨ lima tœ œsœnœ. Endje pa lima adœke: «Tshe gbɔ kœwusœtœ œdœ pe gbɔgbɔ nœ kœmbœrœ dœ afánœ asœke kpœta a?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Œ dœ́dœ́ gbolo nœ ayi kœguma maɓaya dœke nene a? Ayinœ dœ́dœ́ Mareya nene a? Jake, Yozefu, Shimu œdœ pe Yuda kœdœ aaya nœ nene a?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Yé ayingɔnœ kɔ sœsœ ɓa ugurutœ azœ nene a? Tshe gbɔ gbɔgbɔnœ asœke kɔ kpœta a?»
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Yé œrœnœ asœmœ mbœrœ lima adœke endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye nene. Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «Endje lɨsœ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ, kashe ɓa lakpɨ nœ ye œdœ ɓa lœ bɨngɨ nœ ye, endje lɨsœ ye nene.»
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Yisu mbœmbœrœ afá ɓa zœ ndjoro nene kolœ mangba kœtshapu kœyindœrœ nœ endje.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.