Mateus 13
TAFO AYO (KXF) vs NVI
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, Yisu wuta lœ anda œ na kœsœ ga atɨ ɓa tœ mangu egerœ ungu adanga.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Ukpulu azu ngbɔtœ endje dje ɨndɨrɨ ye á tshe ɔ ga lœ egerœ agba yé á sœ ga atɨ. Ukpulu azunœ ka lima ɓa tœ mangunœ.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Tshe sœ lima kœpa o'o ndjoro lœ ndœma toro, yé œ pa lima fœ endje adœke: «Ɔlɔ bale, anga uzu na lima ga lœ kɨndɨ nœ ye mbœrœ kœlu indji ngwarœ.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Ɓata á tshe sœ lima kœlu indji ngwarœnœ, anganœ yo ga tœ ama awa, ayanu wu œ de ye.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Anganœ yo lima ga lœ oporo badja ɓa tœ osho á ɔshɔ sœsœ ndjoro tœnœ nene. Indji ngwarœnœ ko lima katsha mbœrœ embe ɔshɔnœ lili lima nene.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Lɔkɔ á ɔlɔ tɔ dœ ɔgbɔ, ungbu ngwarœnœ kɔkɔ œ ɔrɔ ye; gbambanœ nene, œshenœ lili waa ga lœ ɔshɔ nene. Ayi kœlu ngwarœ|src="DN00470b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="13.6"
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Anga indji ngwarœnœ yo ga lœ ɔyɔ ishi. Ɔyɔ ishinœ gboro yé œ napa ungbu ngwarœnœ, awa kœgerœ tœnœ gugu nene.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Kashe anga indji ngwarœ kpa yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ, yé œ zu ɔtshɔ elenœ: Bale le kama, anganœ le zazu votɔ (60) yé anganœ le ndje zazu bale dœ ndjokpa (30).»
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Yé Yisu kœpa adœke: «Œdœ 'e kœsœ dœ utu, kaka 'e dji!»
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ayambarœ gitœ endje ndoo dœ she, œ yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ sœ kœpa o'o lœ ndœma toro a?»
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Tshe gi fœ endje adœke: «Tœ e'e, 'e li œnœ 'e kœwusœ o'o nœ ádá Ogo gbozu nœ tshalafo á zatœ endje yiwa tœnœ ye, kashe anga azu, endje lili kœwusœ nœ nene.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Gbambanœ nene, uzu á tshe sœ dœ œrœ, endje kpa ko anganœ ga pa nœ yé œ ngba tœ ye waa. Kashe tsheneke á tshe kœgugu dœ œrœ nene, endje kpa ko œneke teasho á tshe sœ dœ tœnœ, tœ ye yé.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 'E wu ádánœ á mœ sœ kœpa o'o fœ endje lœ ndœma toro mbœrœ endje sœ kœwu œrœ kashe endje sœsœ kœwu tœnœ nene, yé endje sœ kœdji o'o kashe endje sœsœ kœdji tœnœ œdœ kœdji tshelœ katanœ kpœrœ nene.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Atamœ, œ mbœrœtœ ye lindœ kœgbara o'o nœ Isaya, á tshe pa adœke:
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Gbambanœ nene, lɔsu azu asœke wuta dœ ɔgbɔnœ adœke;
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 «Tœ e'e nœ 'e, 'e sœ œnœ 'e dœ yanga gbambanœ nene, ala 'e sœ kœwu osho zœ, yé utu 'e sœ kœdji o'o zœ.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Mœ sœ kœmɨndœ nœ dœ adjapu adœke, aayi kœgbara o'o ndjoro œdœ azu á endje sœ ndjii gbe ndœ kœwu œneke á 'e sœ kœwu tœnœ, kashe endje wuwu nene. Endje gbe ndje kœdji œneke á 'e sœ kœdji tœnœ, kashe endje djidji nene.»
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «E'e, 'e dji ádá ndœma toro nœ ayi kœlu ngwarœnœ kane.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Azu á endje pandœ ogo gbozu fœ endje yé á endje sœsœ kœdji tshelœ katanœ nene, endje lœ ɓata ama awa á indji ngwarœ yo ga tœnœ: Satana na œ kakara œneke á endje lu ga tœ lɔsu endje ye.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Anga azu sœ ɓata ɔshɔ lœ oporo badja á indji ngwarœ yo ga lœnœ: Endje sœ kœdji o'o yé œ sœ kœyindœ nœ katsha dœ yanga.
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Kashe œshe endje gugu nene. Endje yindœ nœ kolœ kwata œndœ nœ œ dɨ nene, lɔkɔ á endje kœtetœ kœwu oyo too endje kœsœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ endje lœ kumu o'o ama Ndjaba, endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Anga endje sœ ɓata indji ngwarœ á yo ɓa ugurutœ ɔyɔ ishi. Endje dji o'o ama Ndjaba kashe ogo œrœ tshapashɔ œdœ yanga kœgbɔ œrœ ndjoro á sœ kœfara azu, œ na pa o'onœ yé œ zuzu elenœ nene.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Anga azu sœ ɓata indji ngwarœ a yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Endje sœ kœdji o'o ama Ndjaba yé œ sœ kœdji tshelœ katanœ. Ataa, endje sœ kœzu elenœ: Anganœ kama bale (100), anganœ zazu votɔ yé anganœ ndje zazu bale dœ ndjokpa.»
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Yisu kpa pa anga angbɨ ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata anga uzu bale á tshe lu ɔtshɔ ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Dœ anga butshɔ bale, dœ lɔndɔ á azu lo lima, anga yingba ye bale na, œ lu ekpe gusu ɓa uguru ble yé œ gu daye.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Lɔkɔ á blenœ gerœ lima yé á tetœ kœle tœnœ, ekpe gusunœ wuta ndje.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Aayi akwa nœ ayengɔ kɨndɨnœ na œ pandœ nœ fœ she adœke: “Gbozu, ɓœ lu lima ɔtshɔ ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ zœ, yé ekpe gusunœ kpa to kpœta a?”
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Tshe gi fœ endje adœke: “Anga yingba bale dá mbœrœ œrœnœ asœmœ.” Yé aayi akwanœ kœyu she adœke: “Ɓœ yindœ nœ adœke, 'a na œ su ekpe gusunœ ye a?”
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Tshe gi adœke: “Œ̃ œ̃ nene. Gbambanœ nene, œdœ 'e kœsœ kœsu tœnœ, œ mbœrœ adœke 'e ngbɔɓa dœ blenœ œ su va 'e.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 'E katœ nœ œ gerœ awa bale œrrr ga tœ kœgbɔ tœnœ, yé dœ lɔkɔ kœkɔ tœnœ, mœ pa bala fœ aayi kœkɔ ngwarœ adœke: 'E su ekpe gusunœ utshunœ œ i agbanœ dœ agbanœ mbœrœ kœko va ga tœ owo. Manda nœ, 'e ko ble gu tœnœ ga la kogba nœ mœ.”»
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 Yisu kpa pandœ anga ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ele ɔyɔ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ mutarde á uzu œ za á lu ga lœ kɨndɨ nœ ye.
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 Œtœnœ kœdœ leyɔ á sœ teasho lœ indji ngwarœ kɔ, kashe œ kœgerœ, œ ropa kako dɔngɔ kɔ lœ kɨndɨ yé œ fa egerœ ɔyɔ á ayanu sœ kœna kœmɔ koma endje ga lœ ganeanœ.»
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Yisu kpa pa anga angbɨ ndœma toro fœ endje adœke: «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ɔyɔ kœsuku mapa á anga yashe bale za, á djanga dœ kilo zuwa ble votɔ œrrr adœke zuwa blenœ suku.»
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Yisu pa o'onœ kɔ asœmœ fœ ukpulu azu lœ ndœma toro. Tshe sœ lima kœpa o'o fœ endje kolœ lœ ndœma toro.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Tshe mbœrœ lima ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o gbara lima kœmbœrœtœ endje. Tshe gbara lima adœke:
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Manda nœ, Yisu katœ ukpulu azunœ œ gu ga sœnda. Ayambarœ nœ ye na ndoo dœ she, yé œ yu she adœke: «Mɨndœ ádá ndœma toro nœ ekpe gusu á sœ ɓa lœ kɨndɨ fœ 'a kane.»
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Yisu gi fœ endje atake: «Uzu á tshe lu ɔtshɔ indji ngwarœ, œshe kœdœ Gbolo nœ uzu.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 Kɨndɨ kœdœ tshapashɔ. Ɔtshɔ indji ngwarœ sœ kœma azu neke á endje zatœ endje ga tshakudu ogo gbozu. Ekpe gusu sœ kœma azu neke á endje sœ kœza awa ekperœ.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Yingba á tshe lu ekpe gusu kœdœ djaboro. Kœgbɔ ngwarœ kœdœ kœka tshapashɔ; yé aayi kœkɔ ngwarœnœ kœdœ aandjelu.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Awa bale mara á endje ngbɔɓa ekpe gusu ndœ kœsho tœnœ ɓa tœ ala owo, œ sœ ndje awa bale dœ lɔkɔ nœ kœka tshapashɔ.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 Gbolo nœ uzu œ vwa aandjelu nœ ye, endje gi azu kɔ á endje sœ kœfa gbetshelœ nœ anga endje tœ kœyindœrœ œdœ pe azu á endje sœ kœmbœrœ ekperœ, ga ushu lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 Tshe ko endje va ga la owo; ɓa zœ endje kɨ dœ ngola endje ye yé œ zɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Kashe endjeneke á endje zatœ endje fœ Ndjaba, endje tshi ɓata ɨshirɨ ɔlɔ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Aba endje. Kaka uzu á tshe sœ dœ utu, tshe dji!»
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ɔtshɔrœ nœ ngendja á zatœ endje yiwa tœnœ ɓa lœ kɨndɨ á uzu gbɔ yé á kpa za tshandœnœ yiwa tœnœ. Tshe sœ dœ yanga kœrosœ nœ, œ gu œ ka œrœ nœ ye kɔ á tshe sœ dœ tœnœ yé á kwatœ ye á yɔ kɨndɨnœ asœmœ.»
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata ayi kœka œrœ á tshe sœ kœpara ɔgbɔ œrœ tshelœgɨ.
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Lɔkɔ á tshe kœgbɔ œrœnœ á œsœnœ lɨ, tshe ka œrœ kɔ á tshe sœ dœ tœnœ yé œ yɔ dœ ɔgbɔ œrœ tshelœgɨnœ asœmœ ye.»
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 «Ogo gbozu nœ tshalafo kpa sœ ɓata gbánda á endje vwi ga la egerœ ungu adanga yé á sœ kœko tshelœ aka ageatshalangu kɔ.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Lɔndɔ á kœsu kperœ, aayi kœpara ageatshalangu œ gbota ga tœ mangu, manda nœ endje sœ ga atɨ mbœrœ kœko ageatshalangunœ lœnœ. Endje ko ɔtshɔ endje ga lœ kingi yé œ ko endjeneke á endje lili nene va e.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Bala kœka ndje tshapashɔ œ sœ ndje kolœ ataa: aandjelu œ na bala kœkurutshelœ aayi katshalɔsu dœ aayi ɔtshɔ azu
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 mbœrœ kœko endje va ga la owo. Ɓa zœ dá azu ndjoro œ kɨ yé á zɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.»
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Yisu yu endje adœke: «'E wusœ ádá o'onœ asœmœ kɔ yé a?» Endje gi adœke: «Œ̃.»
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Yé tshe kœpa fœ endje adœke: «Dœ tœnœ ataa, ayi kœyisœ awa akwa kɔ á tshe te yambarœ nœ Ogo gbozu nœ tshalafo, tshe sœ ɓata anga ayengɔ œrœ á tshe gbɔ tafo œrœ œdœ pe ongboro œrœ lœ kœgbɔrœ nœ ye.»
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 Lɔndɔ á Yisu pa o'o lœ ndœma toronœ asœmœ á ka, tshe katœ tshakpœtœmœ tɨ,
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 yé œ gu ga lakpɨ nœ ye. Tshe tetœ kœyisœ œrœ neke á sœ ndjii ɓa lœ Sinagoga nœ endje yé azu kɔ á endje sœ lima kpœtœmœ, kɨ lima tœ œsœnœ. Endje pa lima adœke: «Tshe gbɔ kœwusœtœ œdœ pe gbɔgbɔ nœ kœmbœrœ dœ afánœ asœke kpœta a?
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Œ dœ́dœ́ gbolo nœ ayi kœguma maɓaya dœke nene a? Ayinœ dœ́dœ́ Mareya nene a? Jake, Yozefu, Shimu œdœ pe Yuda kœdœ aaya nœ nene a?
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Yé ayingɔnœ kɔ sœsœ ɓa ugurutœ azœ nene a? Tshe gbɔ gbɔgbɔnœ asœke kɔ kpœta a?»
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Yé œrœnœ asœmœ mbœrœ lima adœke endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye nene. Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «Endje lɨsœ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ, kashe ɓa lakpɨ nœ ye œdœ ɓa lœ bɨngɨ nœ ye, endje lɨsœ ye nene.»
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Yisu mbœmbœrœ afá ɓa zœ ndjoro nene kolœ mangba kœtshapu kœyindœrœ nœ endje.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.