Lucas 5

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dœ anga ɔlɔ bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ ɨndɨrɨ mangu Genazarete, yé azu ndjoro ndɨvwɨrɨ she mbœrœ kœdji o'o ama Ndjaba.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Tshe wu agba bisha ɓa tœ mangunœ, kashe ayi kœpara ageatshalangu jerœ œ sœ kœdjutɔ gbanda nœ endje.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Yisu 'ɔ ga lœ anga agbanœ bale á dœ́ œnœ Shimu, yé œ pa fœ she adœke tshe katœ mangunœ œ gi agbanœ teasho ga uguru ungu. Tshe sœ ga atɨ ga lœ agba yé œ tetœ kœyisœ œrœ fœ ukpulu azu.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Lɔkɔ á tshe yisœ œrœnœ á ka ye, tshe pa fœ Shimu adœke: «Gi agbanœ ɓa tœ œsœ dili ungu, yé 'e vwi gbanda nœ 'e mbœrœ kœko ageatshalangu.»
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Shimu gi fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a wu oyo dœ butshɔ 'owara, 'a gbɔgbɔ œrœ bale nene. Kashe ɓata á ɓœ pa fœ mœ ye, mœ vwi gbandanœ ye.»
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Endje vwi gbanda œ ko lima ageatshalangu ndjoro, yé tshelœ gbanda nœ endje te lima tœ kœsuru tœnœ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Endje wu ata, œ gavwa anga anga endje á endje sœ ɓa lœ anga angbɨ agba adœke, endje na dœ́ œne gbota gbandanœ dœ endje. Endje na, yé œ ko ageatshalangu œrrr kperœ dœ agba bibisha. Ama agba sœ pe lima teasho adœke œ nduru dœ endje.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Lɔkɔ á Shimu Petro wu ata, tshe gote dœ matshukuda ye ga utshu Yisu yé œ pa adœke: «Gbozu, gitœ zœ tœ mœ lœ ɨngɨrɨnœ, mbœrœ œmœ kœdœ ayi kœmbœrœ ekperœ.»
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Awa za lima Shimu dœ anganœ kɔ á endje na dœ endje, tœ kœwu ageatshalangu ndjoro á endje vwi endje.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Awa za ndje lima Ajake dœ Yowane, agbolo nœ Zebedayi á endje dœ lima aanga Shimu. Kashe Yisu pa fœ Shimu adœke: «Sœsœ dœ awa nene. Kœto kpesheke, ɓœ kpa dœ ayi kœpara ageatshalangu nene kashe ɓœ te ayi kœpara azu.»
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Endje gi agba nœ endje kɔ ga tœ mangu, œ katœ œrœ kɔ yé œ te manda ye.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ɔlɔ bale, Yisu sœ lima ɓa lœ anga ongbo bale á anga ayi boroma sœ lœnœ. Lɔkɔ á tshe wu lima Yisu, tshe na œ gote ga utshu ye, œ kɨ fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, œdœ ɓœ kœyindœ nœ, ɓœ she mœ adœke mœ wuta yerœ.»
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Yisu yi kane ye, œ goro she yé á pa fœ she adœke: «Mœ yindœ nœ adœke ɓœ she ye.» Pe tœ œsœnœ, koɓa boromanœ kœkatœ uzunœ asœmœ ye.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Yisu kœpa fœ she adœke: «Papandœ nœ fœ uzu bale nene, kashe gu œ matœ zœ fœ nganga Ndjaba, yé œ to tokóró ɓata á Moyize pa lima ndœ nœ mbœrœ kœma fœ azu adœke ɓœ she lœ koɓa ye.»
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Endje sœ lima kœpa o'o tœ œrœ á Yisu sœ kœmbœrœ tœnœ djezœ ngbangbangba. Azu ndjoro sœ lima kœngbɔtœ endje mbœrœ kœdji she, yé œ sœ ndje kœshe lœ koɓa nœ endje.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Kashe Yisu gitœ ye ugurutœ azu, œ na ga lœ kpagagasho mbœrœ kœza avwala.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Dœ anga olo bale, Yisu sœ kœyisœ œrœ atake, Afarisayi œdœ agbozu kœyisœ awa akwa sœ lima zœ. Endje to lima dje lakpɨ ogo Galilayi, lakpɨ ogo Yuda œdœ ndje lœ ongbo Yerusaleme. Gbɔgbɔ nœ Gbozu Ndjaba sœ lima dœ Yisu, yé tshe sœ kœshe aayi koɓa.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Yé azu za anga uzu á ada ye tshu ga pa kondja, œ na dœ she. Endje sœ lima kœpara awa adœke œne li dœ she ga sœnda œ za she ɓa utshu Yisu.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Kashe ɓata á azu ngba lima tɔpanœ kpuru, awa adœke endje li dœ she gugu nene. Endje ɔ, œ kɔrɔ ogoro ɓa pa anda yé œ yi she dœ kondjanœ ɓa ugurutœ azu, ndjii kpœtshu Yisu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Lɔkɔ á Yisu wu kœyindœrœ nœ endje, tshe pa fœ ayi koɓanœ adœke: «Mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ ye.»
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Aayi kœyisœ awa akwa dœ Afarisayi te lima tœ kœgbetshelœ endje adœke: «Tsheneke kœdœ uzu ɗe á sœ kœgu œsœ́ Ndjaba ataa? Œɗe dá li tœ kœdjerœndœ ekperœ nœ uzu a? Œ dœ́dœ́ Ndjaba kutɨ ye nene a?»
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Kashe Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje kɔ, yé œ yu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e gbe o'o tœ lɔsu 'e atake a?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Kœpa fœ uzunœ adœke: “Mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ” too kœpa adœke: “Aalafo œ na ana”, o'o neketa dá dœ́ ɔgbɔ o'o a?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Kashe mœ pa o'onœ asœke mbœrœ á 'e kœwusœ nœ adœke kpœ pa ɔshɔ asœ, Gbolo nœ uzu dá sœ dœ gbɔgbɔ mbœrœ kœdjerœndœ ekperœ.» Yé tshe kœpa fœ uzu á ada ye tshu adœke: «Mœ pa fœ ɓœ, alafo œ za kondja nœ zœ yé œ gu ga sœnda nœ zœ.»
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Pe kpœtœ œsœnœ, uzunœ áalafo dœ ala azu kɔ, œ za gbarœ á tshe lo ga panœ, yé œ gu ga sœnda nœ ye dœ kœdonga mokɔ nœ Ndjaba.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Uvuru azu kɔ kpa lima lœ nœ, endje donga Ndjaba yé awa ko endje kɔ, á endje pa adœke: «A wu kpesheke œrœ á a wuwu ɓa lima nene.»
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Manda nœ, Yisu wuta yé œ wu anga ayi kœko ngendja lapo bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Levi, tshe sœ ɓa lœ anda kœko ngendja lapo. Tshe pa fœ she adœke: «Na manda mœ.»
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Levi katœ œrœ nœ ye kɔ, œ áafo yé œ na manda ye.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Manda nœ, Levi mbœrœ egerœ angbo ɓa sœnda nœ ye fœ Yisu. Azu kœko ngendja lapo ndjoro, dœ pe anga azu sœ lima kœzɨ œrœ dœ endje awa bale.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Afarisayi dœ aayi kœyisœ awa akwa te lima tœ kœpulœma endje, yé œ yu ayambarœ nœ Yisu adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e sœ kœzɨ œrœ yé á sœ kœndjo œrœ awa bale dœ aayi kœko ngendja lapo œdœ pe aayi kœmbœrœ ekperœ a?»
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yisu kœgi fœ endje adœke: «Œ dœ́dœ́ azu á tshelœ ɔkɔ endje sœ yerœ dá gbe kœna kœwu monganga nene, kashe kolœ aayi koɓa dá gbe ndœ kœna kœwu she.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Mœ nana kœ'e azu á endje sœ ndjii nene, kashe mœ na mbœrœ azu kœmbœrœ ekperœ adœke endje fatshalɔsu endje.»
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Anga azu yu lima Yisu adœke: «Ayambarœ nœ Yowane ayi kœza batisimu œdœ pe endje nœ Afarisayi sœ lima kœyotshelœma endje mbœrœ kœza avwala fœ Ndjaba. Kashe mbœrœ gaɗe á ayambarœ nœ zœ sœ kœzɨ œrœ, á sœ kœndjo œrœ a?»
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Yisu kœgi fœ endje adœke: «Œdœ endje kœ'e azu ndœ angbo totœ, yé uzu á tshe to yashenœ sœpe damba tœ œsœnœ dœ endje, 'e li kœpa fœ azunœ asœmœ adœke endje yotshelœma endje ye a? Œ̃ œ̃ nene.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Kashe lɔkɔ á endje kœza akɔ yashenœ ugurutœ anganœ, dá ɔlɔnœ á endje yotshelœma endje dœmœ.»
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Yisu kpa pa anga ndœma toro bale fœ endje adœke: «Uzu bale zaza ndœma tafo lœba œ pi ga pa ongboro lœba nene. Œdœ tshe kœmbœrœ ataa, tshe ndɨ tafo lœbanœ, yé ndœma tafo lœba lili dœ ongboro lœbanœ nene.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Uzu bale susu tafo ipi á sœ kœyu damba vavava ga lœ ongboro anga nene. Atamœ nene, tshelœ anga œ 'u dœ katsha tafo ipinœ á sœ kœyu vavava asœmœ: Tshelœ anga œ ndɨ yé ipi œ tu kpa ga lœ ɔshɔ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Kashe œ li adœke endje sú tafo ipi ga lœ tafo anga.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Yé uzu bale á tshe yindœ kœndjo tafo ipi manda ongboro ipi gugu nene. Gbambanœ nene, endje pa walaka adœke: “Ongboro ipi dá tshɔ kœropa tafonœ.”»
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.