João 4

TAFO AYO (KXF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Afarisayi dji lima ndœ nœ adœke Yisu sœ lima dœ ayambarœ waa yé œ sœ kœza batisimu fœ azu kœropa Yowane.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Kashe Yisu dœ tœ ye zaza lima batisimu fœ azu nene, ayambarœ nœ ye dá sœ lima kœza batisimunœ.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Ɔlɔ á Yisu dji o'onœ á endje sœ lima kœpa tœnœ, tshe katœ ogo Yuda tɨ yé œ gu ga lœ Galilayi.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Andaa tœ kœgu she ga zœ, œ li lima adœke tshe ro tɔ lœ ogo Samariya.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tshe wuta ndoo dœ anga tshalakpɨ Samariya á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Sishare. Sishare sœ ndoo dœ kɨndɨ á Yakobo za lima fœ gbolo nœ ye dœ Yozefu.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Œtœnœ kœdœ ndje osho á kudu ungu nœ Yakobo sœ tœnœ. Yisu mɔ lœ ana, yé œ sœ ga atɨ ga tœ ama kudu ungunœ. Œ sœ lima ndoo dœ kakpi ɔlɔ.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Anga yashe Samariya bale na ndœ kœsu ungu á Yisu pa fœ she adœke: «Su ungu fœ mœ dœ mœ ndjo.»Yisu œdœ yashe Samariya ɓa pa ungu kudu|src="CN01674C.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="4.7"
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Ayambarœ nœ ye kɔ wuta lima ga lœ ongbo mbœrœ kœpara kœzɨrœ.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Yashe Samariyanœ kœpa fœ Yisu adœke: «Œɓœ kœdœ uzu Yuda, mbœrœ gaɗe á ɓœ eshondœ ungu kœndjo ɓa ndœ œmœ dœ́ uzu Samariya?» Mbœrœ Ayuda mbœmbœrœ ɓalima ayo dœ Asamariya nene ma!
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Yisu kœgi fœ she adœke: «Œdœ ɓœ kœwu má sœ œrœ á Ndjaba œ to, œdœ pe uzu á tshe esho ndœ ungu kœndjo ndœ zœ asœke; œɓœ dá yu má she ndœ ungu yeka á tshe su má ungu á za soro fœ azu fœ ɓœ.»
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Yashe Samariya kœyu she adœke: «Gbozu, ɓœ sœsœ dœ œrœ kœsu dœ ungu nene, yé kudu ungunœ li waa, ataa ɓœ gbɔ ungu á za soro fœ azu ɓata ma a?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Ata 'a dœ Yakobo dá za kudu ungunœ asœke fœ 'a. Tshe ndjo ndje lima ungunœ œshe dœ agbolo nœ ye œdœ pe ayarœ nœ ye. Ataa ɓœ gbe adœke ɓœ ropa ye ye a?»
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Yisu gi fœ she adœke: «Uzu kɔ á tshe ndjo ungu asœke, tshe kpa sœ dœ ogo ungu.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Kashe uzu á tshe ndjo ungu á mœ su fœ she, tshe kpa sœ dœ ogo ungu nene. Gbambanœ nene, ungu á mœ su fœ she œ sœ lœ ye ɓata kumu ungu á za soro á ka nene.»
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Yashe Samariya kœpa fœ she adœke: «Gbozu, su ungunœ á ɓœ pa tœnœ asœke fœ mœ, adœke ogo ungu kpa mimi mœ nene yé mœ kpa nana kpœke ndœ kœsu ungu nene.»
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Yisu kœpa fœ she adœke: «Na œ e akɔ zœ dœ́ 'e kwatœ 'e dœ she ɓa ke.»
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Yashe Samariya pa fœ she adœke: «Mœ gugu dœ yakoshe nene.» Á Yisu kœpa fœ she adœke: «Adjapu adœke ɓœ gugu dœ yakoshe nene.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Gbambanœ nene, ɓœ ɨ ayakoshe mindu yé tsheneke á ɓœ sœ dœ she ngɔngɔ asœke dœ́dœ́ akɔ zœ nene. Ɓœ pa adja o'o.»
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Á yashe kœkɨ paa adœke: «Gbozu, mœ wu adœke œɓœ kœdœ ayi kœgbara o'o.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Aata 'a donga Ndjaba pa kaga asœke, kashe e'e dœ́ Ayuda, 'e pa adœke osho á li kœdonga Ndjaba tœnœ kœdœ Yerusaleme.»
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Yisu kœpa fœ she adœke: «Yashe, dji mœ kane. Anga ɔlɔ œ tɔ á 'e kpa donga Ndjaba Aba ɓa pa kaga too ɓa lœ Yerusaleme nene.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 E'e dœ́ Asamariya, 'e sœ kœdonga Ndjaba kashe 'e wuwusœ ye nene. Kashe a'a dœ́ Ayuda, 'a sœ kœdonga Ndjaba neke á 'a wusœ ye mbœrœ kœshe wuta lœ awa nœ Ayuda.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Kashe dœ anga ɔlɔ bale, yé ɔlɔnœ tɔ ye, adja azu kœdonga Ndjaba, endje donga she dœ Ɨshirɨ œdœ pe lœ adjapu. Gbambanœ nene, Ndjaba yindœ nœ adœke azu donga œne dœ maranœ asœmœ.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Ndjaba kœdœ Ɨshirɨ, yé endje á endje yindœ kœdonga she li kœdonga she dœ Ɨshirɨ œdœ pe lœ adjapu.»
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Yashe Samariya kœpa fœ she adœke: «Mœ wusœ nœ adœke Masiya, á tshe kœdœ Kristu, œ na zœ. Ɔlɔ á tshe kœna, tshe mɨndœ œrœ kɔ.»
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Yisu kœgi fœ she adœke: «Œmœ kœdœ she, œmœ á mœ sœ kœpa o'onœ fœ ɓœ asœke.»
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, ayambarœ nœ Yisu yi kumu endje, yé uvuru endje kpa lœ nœ tœ kœwu adœke tshe sœ kœpa o'o dœ yashe. Kashe anga bale yuyu she nene adœke: «Ɓœ sœ kœpara gaɗe e? Too o'o gaɗe dá 'e sœ kœpa dœ she a?»
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Yé yashenœ katœ lɔsú ungu nœ ye tɨ kpœtœmœ, yé á kpagu kœpandœ nœ fœ azu ɓa lakpɨ adœke:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 «'E na dœ́ wu anga yakoshe bale á tshe sœ ɓa e kane, tshe pandœ œrœ kɔkɔ á mœ mbœrœ fœ mœ. Œrrr á tshe dœ ete Kristu a?»
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Ataa, azu wuta lœ ongbo, œ na ga ndœ ye.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Kolœ kpœtœmœ, ayambarœ nœ ye tetœ kœtovworogbo she adœke tshe zɨ œrœ. Endje pa fœ she adœke: «Rabi, zɨ rœgo kane.»
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Kashe Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ sœ dœ kœzɨrœ á 'e wuwusœ nœ nene.»
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Ayambarœ kœtetœ kœyutœ endje ugurutœ endje adœke: «Ataa anga uzu na dœ kœzɨrœ fœ she a?»
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Kœzɨrœ nœ mœ dœke: œ li adœke mœ mbœrœ œrœ á ayi kœvwa mœ yindœ nœ, œdœ ndje kœgi akwa á tshe vwa mœ ndœ kœmbœrœ tœnœ ga tœ ndɔngɔlɔnœ.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 E'e, 'e sœ kœpa adœke: “Œ sœpe yapu vana tœ kœkɔ ngwarœ.” Kashe œmœ, mœ pa fœ 'e adœke, 'e wu kɨndɨ dœ ɔtshɔnœ; leyɔ doro ye œ sœ ndoo tœ kœkɔ tœnœ!
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Uzu á tshe kœkɔ, tshe gbɔ ngendja tshangba akwa nœ ye, yé tshe ngbɔɓa leyɔnœ mbœrœ soro á ka nene. Uzu á tshe lu leyɔ ga lœ kɨndɨ dœ pe tsheneke á tshe kɔ, endje sœ dœ yanga awa bale.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Gbambanœ nene, azu pa anga gbaguru adœke: “Uzu gɨ ngwarœ kashe ayi kœkɔ tœnœ sœ kpi”.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Mœ vwa 'e ndœ kœkɔ leyɔ tshelœ kɨndɨ á œ dœ́dœ́ 'e dá djo nene. Anga angbɨ azu dá djo kɨndɨnœ yeka á 'e li ga lœ akwanœ manda endje tœ kœkɔ leyɔnœ.»
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Ɨlɨ azu Samariya kpœlœ ongbonœ asœmœ sœ lima dœ kœyindœrœ ga ndœ Yisu mbœrœ o'o á yashenœ pa adœke: «Tshe pandœ œrœ kɔ á mœ mbœrœ, fœ mœ.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Ádánœ ataa, lɔkɔ azu Samariya na lima ga ndœ ye, endje kɨ lima ga tœ ye adœke tshe sœpe dœ œne. Yisu mbœrœ lima kpœtœmœ olo bisha.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Anga azu kpi ndjoro kpa sœ ndje lima dœ kœyindœrœ ga ndœ Yisu mbœrœ o'o á tshe sœ lima kœpa tœnœ dœ tœ ye.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Endje pa lima fœ yashenœ adœke: «Ngɔngɔ asœ, 'a sœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye kolœ mbœrœ o'o á ɓœ pa fœ 'a nene. 'A sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye mbœrœ 'a dji ndje o'o á tshe pa dœ tœ ye. Yé 'a wusœ nœ adœke œshe kœdœ adja ayi kœshe azu tshapashɔ.»
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Manda kœlo olo bisha kpœtœmœ, Yisu áafo œ na ga lœ Galilayi.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Tshe pa lima dœ tœ ye adœke: «Azu lɨlɨsœ ayi kœgbara o'o ɓa lœ ogo nœ ye nene.»
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Ɔlɔ á tshe wuta ga lœ Galilayi, azu sœ dœ yanga mbœrœ kœwuta she ga lœ ogo nœ endje; mbœrœ á endje na ndje lima ndœ angbo pake ɓa lœ Yerusaleme, yé œ wu œrœ kɔ á tshe mbœrœ lima.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Tshe kwa lima tœ ye ga lakpɨ Kanana lœ ogo Galilayi ɓa tœ osho á tshe fa lima ungu tœ vinu. Ɓa zœ, anga gbozu tshapa akwa nœ lita bale lakpɨ Kaparnawumu sœ lima dœ gbolo yakoshe nœ ye á tshe sœ dœ koɓa.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ɔlɔ á tshe dji adœke Yisu to ɓa lœ ogo Yuda œ na ga lœ Galilayi, tshe na ga ndœ ye, yé œ kɨ fœ she adœke tshe na œ she gbolo nœ œne á tshe yindœ kœtshu tœnœ.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yisu kœpa fœ she adœke: «Œdœ 'e kœdjidji má ndœ ambárá afá œdœ pe ɔtshɔ akwa á azu pandœ nœ gooo asœke nene, 'e sœ má dœ kœyindœrœ ga ndœ mœ nene.»
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Yé gbozu akwa nœ litanœ pa fœ she adœke: «Gbozu, wuta ga ndœ mœ utshunœ adœke gbolo nœ mœ kœtshu.»
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Yisu kœgi fœ she adœke «Gu zœ, gbolo nœ zœ she ye.» Yakoshe kœyindœ o'o á Yisu pa fœ she, yé œ gu da ye.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Tshe sœ damba tœ awa kœgu she atake, aayi akwa nœ ye kœna para tshatshu ye á kœpa fœ she adœke: «Gbolo nœ zœ she ɓamama ye.»
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Tshe yu endje adœke, gbolo nœ œne she dœ ada ɔlɔ gaɗe e? Endje kœpa fœ she adœke: «Ada ɔlɔ bale manda kakpi ɔlɔ libi dá koɓanœ katœ ye.»
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Aba gbolonœ kœwusœ nœ adœke kolœ dœ ada ɔlɔnœ asœmœ libi dá Yisu pa fœ œne adœke: «Gbolo nœ zœ she ye.» Ataa, œshe dœ pe azu tshasœnda nœ ye kɔ endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ Yisu.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Asœ kœdœ bisha ambárá afá á Yisu mbœrœ lɔkɔ á tshe to ɓa lœ Yuda á kwatœ ye ga lœ ogo Galilayi.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.