João 20
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Ɔlɔ yenga pe dœ amazɨ á osho sœpe kœde damba howaa, Mareya uzu Magadala na ga pa udu. Tshe wu adœke azu ɨvwɨ badja á endje vwɨrɨ lima ga tœ ama kudunœ.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Tshe kpagu dœ ɔrɔ ga ndœ Shimu Petro dœ yambarœnœ á Yisu yi lima ndœ ye á kœpa fœ endje adœke: «Endje za Gbozu lœ koto yé a wuwusœ osho á endje za she tœnœ nene.»
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Á Apetro dœ yambarœnœ asœmœ wuta lima kœna ga pa udunœ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Endje te lima tœ ɔrɔ bibisha kpa tœnœ awa bale, kashe anga yambarœnœ kpa kœropa Petro yé œ wuta utshunœ ga pa udunœ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Tshe ti ga lœ udunœ yé œ wu ndœma lœba lœnœ kashe tshe lili lima ga lœ udunœ nene.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Petro wuta œnœ ye manda ye, œ li ga lœ udunœ, œ wu ndje ndœma lœbanœ asœmœ atɨ ɓa zœ,
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 ndje dœ pe lœba á endje za lima tshu ga pa kumu ye. Lœbanœ sœsœ lima tœ œsœnœ bale dœ a'eara ndœma lœbanœ nene. Kashe œ sœ lima kpi ga tœ anga angbɨ osho.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Trale, anga yambarœnœ á tshe wuta má utshunœ kœli ga lœ udunœ, œ wu yekane á yindœ nœ.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Œrrr ga tœ ɔlɔnœ asœmœ, ayambarœ wuwu lima damba sœ ádá o'o á endje sú adœke Ndjaba œ she bala Yisu lœ akuzu nene.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Manda nœ, ayambarœnœ bibisha fatœ endje kœgu ga ndœ endje.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Mareya ka lima ɓa ushu ndoo dœ tshapadunœ á sœ lima tœ ɨkɨ. Tshe sœ lima tœ ɨkɨ, œ sœ ndje kœti ga lœ udunœ.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Á tshe kœwu aandjelu bisha á endje verœ imbi lœba. Endje lœ ga atɨ ɓa tœ osho á endje za lima oko Yisu ga tœnœ; anga bale ɓa tœ osho á endje fa kumu ye ga tœnœ yé anga ɓa tœ œsœ ada ye.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Aandjelunœ kœyu Mareya adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ kɨ a, yashe?» Tshe kœgi fœ endje adœke: «Endje za oko Gbozu nœ mœ yé mœ wuwusœ osho á endje za she tœnœ nene.»
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tshe kœfatœ ye manda kœgi o'onœ, œ wu Yisu á tshe ka lima kpœtœmœ kashe tshe wuwu lima sœ nœ adœke Yisu dœmœ nene.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yisu kœyu she: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ kɨ a, yashe? Œɗe dá ɓœ sœ kœpara she a? Mareya gbe adœke ayi kœguma tshelœ kɨndɨ tshamadungbanœ dœmœ yeka á pa fœ she adœke: Œdœ ɓœ dá za oko ye, yisœ oshonœ á ɓœ za she ga tœnœ dœ́ mœ na œ za she.»
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Yisu kœpa fœ she adœke: «Mareya!» Tshe i gbandjuru á pa fœ she adœke: «Rabuni» - Œ yindœ kœpa dœ o'o ama ogo Ayuda adœke «Ayi kœyisœrœ».
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yisu kœpa fœ she adœke: «Gogoro mœ nene mbœrœ mœ ɔɔ damba ga ndœ Aba mœ nene.» Kashe, gu œ pandœ nœ fœ aaya, mœ sœ kœgu ga ndœ Aba mœ á tshe kœdœ Aba 'e, ga ndœ Ndjaba nœ mœ á tshe kœdœ Ndjaba nœ 'e.
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Mareya uzu Magadala kœgu á kœpandœ nœ fœ ayambarœ adœke: «Mœ wu Gbozu, yé 'e dji œneke á tshe pa fœ mœ.»
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Kolœ dœ adɨla yenganœ asœmœ, ayambarœ ngbɔɓa lima tœ endje ɓa sœnda. Endje tshu lima manda kperœ ga tœnœ kparawa Ayuda. Yisu na lima œ ka ɓa ugurutœ endje á pa fœ endje adœke: «Kœsœ gee sœ dœ e'e.»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Manda kœpa fœ endje ataa, tshe kœma tshakane ye œdœ pe djokoro ye fœ endje. Lɔsu ayambarœ su dœ yanga mbœrœ kœwu Gbozu.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Yé Yisu kpa kœpa fœ endje adœke: «Kœsœ gee sœ dœ e'e! Ɓata Aba vwa mœ, œmœ ndje mœ sœ kœvwa 'e.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Manda kœpa o'onœ asœke, tshe uru ɨzɨ ga pa endje, á pa adœke: «'E gbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Azu neke á 'e djerœ bala ndœ ekperœ nœ endje, Ndjaba œ djerœndœ nœ. Yé endjeneke á 'e vwaratœ 'e tœ kœdjerœndœ ekperœ nœ endje, Ndjaba œ vwara ndje tœ ye tœ kœdjerœndœ nœ.»
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Andaa lɔkɔ á Yisu má lima tœ ye fœ ayambarœ ɓa sœnda, Toma, anga andjokpa dœ bishanœ á endje e she Didime gugu lima nene.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Anga udu anganœ pa lima fœ she adœke: «'A wu Gbozu!» Kashe tshe pa fœ endje adœke: «Œdœ mœ kœwuwu tshangba uku sete tshakane ye nene, œdœ mœ kœyiyi yɔkɔne mœ ga lœ kudu setenœ nene, yé œdœ mœ kœyiyi kane mœ ga lœ djokoro ye nene, mœ yi ndœ nœ nene.»
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Andaa olo mindu dœ votɔ manda nœ, ayambarœ kpa ngbɔɓa lima tœ endje ɓa sœnda, œ tshu manda kperœ ga tœnœ yé Toma sœ lima ugurutœ endje. Yisu na lima œ ka ɓa ugurutœ endje á pa adœke: «Kœsœ gee sœ dœ 'e!»
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Manda nœ tshe pa fœ Toma adœke: «Yi yɔkɔne zœ kpœke dœ́ œ wu tshakane mœ. Yi kane zœ œ nduru ga lœ djokoro mœ. Katœ sharapu, œ te uzu nœ kœyindœrœ.»
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Toma kœgi fœ she adœke: «Gbozu nœ mœ œdœ Ndjaba nœ mœ.»
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yisu kœpa fœ she adœke: «Ɓœ yindœ nœ mbœrœ á ɓœ wu mœ a? Yanga nœ azu neke á endje wuwu nene, kashe endje yindœ nœ.»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yisu mbœrœ lima anga angbɨ ambárá afá ndjoro dœ ala ayambarœ nœ ye, kashe endje súsú kɔ ga la bukunœ asœke nene.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Kashe œneke á endje sú ga la bukunœ asœke sœ mbœrœ á 'e kœyindœ nœ adœke Yisu kœdœ Kristu, Gbolo nœ Ndjaba. Œdœ 'e kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye, 'e gbɔ soro dœ ɨ'ɨrɨ ye.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.