João 18

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manda o'onœ asœke, Yisu ro awa bale dœ ayambarœ nœ ye ɓa kele yangangu Sedroni. Anga aya kɨndɨ sœ lima ɓa zœ á tshe li ga lœnœ dœ ayambarœ nœ ye.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Yudasi á tshe ka she wu lima sœ oshonœ; gbambanœ nene, Yisu sœ lima kœngbɔtœ ye kpala kpala dœ ayambarœ nœ ye ɓa zœ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Yudasi te utshu ukpulu aturugu, dœ aayi kœgbɔndœ anda Tepelo á agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ Afarisayi vwa endje. Endje wuta ɓa lœ aya kɨndɨnœ dœ owo tadja, dœ miinda œdœ pe œrœ kœnga dœ koshe.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yé Yisu á tshe wu lima sœ œrœ kɔ á mbœrœ ga tœ ye, na á yu endje adœke: «'E sœ kœpara ɗe e?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Endje gi fœ she adœke: «Yisu, uzu Nazarete.» Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «Œmœ dœke.» Andaa, Yudasi á tshe ka she sœ ndje lima ugurutœ azunœ zœ.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Lɔkɔ á Yisu pa fœ endje adœke «Œmœ dœke», endje gitœ endje kɨtrɨkɨtrɨ ga mangbanœ yé œ yo ga atɨ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Yisu kpa kœyu endje adœke: «'E sœ kœpara ɗe e?» Endje kœgi adœke: «Yisu, uzu Nazarete.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Á Yisu kœpa fœ endje adœke: «Mœ pa fœ 'e adœke, œmœ dœke. Œdœ 'e kœsœ tœ kœpara mœ, 'e katœ endjeneke tɨ dœ endje gu.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Œ sœ ataa yeka á o'o á tshe pa lima kœmbœrœtœ ye. Tshe pa lima adœke: «Endjeneke á ɓœ ko endje fœ mœ, anga bale djidjingili awa nene.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ataa, Shimu Petro á tshe sœ lima dœ ɨngɨrɨ yakamba, gbota lœ ɔkɔnœ á wa utu ayi akwa nœ egerœ nganga Ndjaba ndja tœnœ. Œ dœ lima utu ga pa kuni nœ ayi akwa á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Malkusu.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Kashe yisu pa fœ Petro adœke: «Gi ɨngɨrɨ yakamba nœ zœ ga lœ ɔkɔnœ. Ɓœ gbe adœke mœ vwaratœ mœ tœ kœndjo yashi kanganœ á Aba za fœ mœ ye a?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ukpulu aturugunœ dœ gbozu tshapa endje œdœ pe aayi kœgbɔndœ anda Tepelo á Ayuda vwa endje na œ za Yisu, œ i she ga tœnœ.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Endje gu dœ she utshunœ ɓa ndœ Ana. Tshe kœdœ lima aba mbeya Kayifa á tshe dœ lima egerœ nganga Ndjaba lœ ungunœ asœmœ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Œshe dœ́ Kayifa dá pa lima fœ Ayuda adœke: «Œ sœ dœ ɔtshɔnœ adœke uzu bale tshu lœ kumu azu kɔ.»
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Shimu Petro dœ anga yambarœ bale na lima manda Yisu. Ɓata egerœ nganga Ndjaba wu lima sœ anga yambarœnœ dœ ɔtshɔnœ, tshe li awa bale dœ Yisu ga lœ gbagba anda nœ egerœ nganga Ndjabanœ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Kashe Petro sœpe lima œnœ ye ɓa pa gbagba ndo dœ manda nœ. Yé yambarœnœ á egerœ nganga Ndjaba wu lima sœ ye asœmœ kœwuta, á kœyu yashe kœgbɔndœ manda gbagbanœ, á to Petro li ga lœnœ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Yashe akwanœ á tshe sœ lima kœgbɔndœ manda gbagba kœyu Petro adœke: «Œɓœ ndje, œdœ ɓœ kœdœ anga yambarœ nœ yakoshe asœke nene a?» Petro kœgi adœke: «Œ dœ́dœ́ mœ nene!»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Aayi akwa dœ pe aayi kœgbɔndœ anda Tepelo ngbɔ lima owo mbœrœ ɨzɨ, yé á sœ lima kœya kote endje ɨndɨrɨnœ. Petro sœ lima awa bale dœ endje á ka ndje ɨndɨrɨ owonœ.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Egerœ nganga Ndjaba tetœ kœyu Yisu tœ ayambarœ nœ ye œdœ pe œrœnœ á tshe yi lima sœ nœ.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Á Yisu kœgi fœ she adœke: «Mœ pa o'o ngbɨ fœ azu tshapashɔ. Mœ yi lima sœ œrœ ɓa lœ Sinagoga dœ pe ɓa lœ Tepelo ɓa tœ osho á Ayuda kɔ sœ kœngbɔɓatœ endje. Mœ papa anga o'o wutœnœ œ wu nene.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Mbœrœ gaɗe á ɓœ yu mœ a? Yu azu á endje dji mœ mbœrœ endje wusœ o'o á mœ pa dœ ɔtshɔnœ.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Kœdji Yisu ataa, anga ayi kœgbɔndœ egerœ nganga Ndjaba kœda ala ye á kœpa fœ she adœke: «Mara kœgi dœ o'o fœ gbozu nganga Ndjaba dœke a?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yisu kœgi fœ she adœke: «Œdœ mœ kœpa tœ ekpenœ, ma fœ mœ adœke mœ pa ekpe o'o. Á mœ kœpa ɔtshɔ o'o, mbœrœ gaɗe á ɓœ da mœ a?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Á Ana kœvwa Yisu dœ uwu á endje i dœ she tœ ye ga ndœ Kayifa egerœ nganga Ndjaba.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Lœ nœ kɔ asœmœ, Petro sœ kolœ ɓa lœ gbagba á sœ kœya kote ye. Endje kœpa fœ she adœke: «Adja ɓœ dœ́dœ́ anga yambarœ nœ yakoshe asœke nene a?» Petro kœ'eatœ ye adœke: «Œ dœ́dœ́ mœ nene!»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Anga ayi akwa nœ egerœ nganga Ndjabanœ, á tshe dœ́ ayo nœ uzu á Petro wa lima utu ye, kœpa fœ she adœke: «Œ dœ́dœ́ ɓœ dá mœ wu kpœke 'e dœ she ɓa lœ kɨndɨ nene a?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Petro kpa kœ'eatœ ye, yé trale kɔngato kœkɨ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Manda nœ, endje to Yisu ɓa ndœ Kayifa á ro dœ she ɓa lœ egerœ anda olo nœ gbozugo Roma. Kashe dœ amazɨ tuu, agbozu yuda á endje na lima dœ she lili ga sœnda nene kparawa kœli ga lœ angwa yekane á kœzɨ rœgo Pake.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Pilato kœwuta ga ndœ endje á kœyu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e na kœtɔ meza pa yakoshe asœke a?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Endje gi adœke: «Œdœ tshe kœmbœmbœrœ má ekperœ nene, ádá kœna má dœ she fœ ɓœ kœdœ gaɗe e?»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilato kœpa fœ endje adœke: «'E za she œ wa o'o dœ tœ 'e ga tœ ye liaka awa akwa nœ 'e.» Ayudanœ kœpa adœke: «Endje zaza awa fœ 'a adœke 'a wo uzu nene.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Œneke wuta mbœrœ kœma o'o á Yisu pa lima tœ kœyisœ mara kuzu á tshe tshu bala dœ tœnœ.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilato li ga sœnda, á e Yisu, yé á yu she adœke: «Œɓœ kœdœ gbozugo nœ Ayuda a?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Yisu kœgi fœ she adœke: «Ɓœ pa ataa dœ tœ zœ too anga azu dá pa fœ ɓœ atamœ tœ upu nœ mœ a?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilato kœgi: «Œmœ kœdœ uzu Yuda a? Adja azu ogo nœ zœ dœ agbozu tshapa anganga Ndjaba dá za ɓœ fœ mœ, œrœ gaɗe dá ɓœ mbœrœ a?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yisu kœgi adœke: «Ogo gbozu nœ mœ dœ́dœ́ œnœ tshapashɔnœ asœke nene. Œ kœdœ má œnœ tshapashɔ asœke, aayi kœte manda mœ œ nga má koshe tshangba mœ adœke endje za mœ fœ ayuda nene. Kashe Ogo gbozu nœ mœ, lœ ngɔngɔ asœke dœ́dœ́ œnœ tshakpœke nene.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pilato kœyu she adœke: «Ɓœ dœ gbozugo a?» Yisu kœgi adœke: «Œɓœ dá pa adœke œmœ kœdœ gbozugo. Endje zu mœ yé mœ na ga pa ɔshɔ mbœrœ kœpa o'o tœ upu nœ adja o'o. Uzu kɔ á tshe na manda adja o'o, tshe dji o'o á mœ pa.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Á Pilato kœyu she adœke: «Adja o'o kœdœ gaɗe e?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ka ɓata ungu dœ ungu, œ li adœke mœ vwara anga uzu bale dœ lɔkɔ Pake, 'e yindœ nœ adœke mœ vwara gbozugo nœ Ayuda a?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Yé endje kœtetœ kœta rawa adœke: «Œ dœ́dœ́ tshenekemœ nene, kashe Barabase!» Andaa Barabase kœdœ lima ayi kœmbœrœ ngbɨndɨrœ.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.