João 11

TAFO AYO (KXF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anga yakoshe bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Lazaro sœ lima dœ koɓa. Tshe sœ lima ɓa lœ Betani, ɓa lakpɨ nœ Amareya dœ yingɔnœ dœ Marta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Mareyanœ asœke kœdœ yashenœ á tshe su lima ungu yombo ga pa ada Yisu, á turu dœ sukumu ye. Œshe dá yingɔnœ dœ Lazaro sœ lima dœ koɓa.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ayingɔnœ bisha asœke vwa lima uzu mbœrœ kœpandœ nœ fœ Yisu adœke: «Gbozu, yanga zœ á ɓœ yindœ ye sœ dœ koɓa.»
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Yisu djindœ o'onœ, œ pa adœke: «Koɓa nœ Lazaro œ wo she nene, yé œ sœ mbœrœ kœyisœ mokɔ nœ Ndjaba yekane á azu kœza mokɔ fœ Gbolo nœ ye.»
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Andaa Yisu yi lima ndœ Marta dœ yingɔnœ œdœ pe lazaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Yisu dji adœke Lazaro sœ dœ koɓa gbaa, kashe tshe kpa mbœrœ lima olo bisha tœ osho á tshe sœ lima tœnœ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Manda nœ, tshe kœpa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «A kwatœ azœ, œ gu ga lœ ogo Yuda.»
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ayambarœnœ kœgi fœ she adœke: «Rabi, ngɔngɔngɔ kpœke, Ayudanœ yi lima ndœ kœve ɓœ dœ badja yé ɓœ kpa sœ kœgbe kœkwatœ zœ ga zœ a?»
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Yisu kœgi fœ endje adœke: «Olo bale sœsœ dœ ada ɔlɔ ndjokpa dœ bisha nene a? Œdœ uzu kœna ana dœ ɔlɔ, tshe gbota ada ye nene mbœrœ á tshe sœ kœwu ɨngbɨsho nœ tshapashɔnœ asœke.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kashe œ kœsœ adœke uzu sœ kœna ana dœ abutshɔ, tshe gbota ada ye mbœrœ ɨngbɨsho gugu tœ ye nene.»
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Manda kœpa o'onœ asœ, Yisu kpa kœpa adœke: «Yanga azœ dœ Lazaro sœ tœ olo, yé mœ sœ kœna ndœ kœjo she.»
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ayambarœ kœgi fœ she adœke: «Gbozu, œdœ tshe kœsœ tœ olo, tshe she ye.»
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yisu yi lima ndœ kœma adœke Lazaro tshu ye, kashe ayambarœ gbe lima adœke Yisu pa o'o tœ adja olo.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Á Yisu kœpa fœ endje ngbɨ adœke: «Lazaro tshu ye,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 yé mœ sœ dœ yanga mbœrœ 'e gugu lima tœ œsœnœ ɓa zœ nene yeka á 'e kœsœ dœ kœyindœrœ. Kashe 'a na ga ɨndɨrɨ ye.»
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Yeka á Toma á endje e ndje she Meya kœpa fœ anga ayambarœnœ adœke: «A ngbɔ kɔ œ na ga zœ dœ́ œ tshu awa bale dœ she.»
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Lɔkɔ á Yisu wuta, endje pa fœ she adœke endje shi Lazaro œ mbœrœ olo vana.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Ɓata tshalakpɨ Betani sœ ndoo dœ Beteleme manda ana nœ Kelometere votɔ gbambanœ,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ayuda ndjoro na lima ga ɨndɨrɨ Amareya dœ Marta kœu endje manda kuzu yingɔ endje.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Lɔkɔ á Marta dji adœke Yisu sœ tœ awa, tshe na para tshatshu ye kashe Mareya sœpe lima ɓasœnda.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Marta kœpa fœ Yisu adœke: «Gbozu, œdœ ɓœ kœsœ má lima kpœke, kuzu œ wo má yingɔ mœ nene.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Kashe ngɔngɔ nœ asœke ndje, mœ wusœ nœ adœke œneke kɔ á ɓœ eshondœ nœ ga ndœ Ndjaba, tshe to fœ ɓœ.»
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yisu kœpa fœ she adœke: «Ndjaba œ she yingɔ zœ lœ kuzu zœ.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta kœgi adœke: «Adjapu, mœ wusœ nœ adœke Ndjaba œ she she dœ lɔkɔ nœ kœshe akuzu tœ ndɔngɔlɔ olo.»
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Á Yisu kœpa fœ she adœke: «Œmœ kœdœ Ayi kœshe azu lœ kuzu œdœ pe Ayi kœza soro. Uzu á tshe kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ mœ, ngɔngɔ asœke œdœ tshe kœtshu gbaa, tshe kpa sœpe dœ soro.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Yé uzu kɔ á tshe kœsœ dœ soro, á sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ mœ, tshe tshu bale nene. Ɓœ sœ dœ kœyindœrœ ataa?»
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta kœgi adœke: «Adjapu Gbozu, adja mœ yindœ nœ adœke œɓœ kœdœ Kristu, Gbolo nœ Ndjaba á tshe sœ kœna ga pa tshapashɔ.»
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Manda o'onœ asœke, Marta kœaafo, kœna kœ'e Mareya á kœpa fœ she lœ hoyanœ adœke: «Ayi kœyisœrœ sœ kpœke yé œ sœ kœ'e ɓœ.»
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Kœdji kolœnœ ataa, Mareya kœaafo gbara, á kœna ga ndœ Yisu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Yisu lili lima damba ga lakpɨnœ nene, tshe sœpe lima ɓa tœ oshonœ á Marta gbɔ she tœnœ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ayudanœ sœ lima sœnda dœ Mareya yé œ sœ lima kœpara awa kœu she. Gba, endje kœwu she kœaafo kœwuta ga ushu yé endje kœte manda ye. Endje gbe lima adœke tshe sœ kœro ete kœkɨ tœnœ ɓa pa udu.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Lɔkɔ á Mareya wuta ɓa tœ osho á Yisu sœ lima tœnœ, á wu she; tshe te lima ga tœ ada ye á pa fœ she adœke: «Gbozu, œdœ ɓœ kœsœ má lima kpœke, kuzu œ wo má yingɔ mœ nene.»
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kœwu adœke Mareya sœ tœ ɨkɨ yé Ayuda á endje na lima dœ she awa bale yo ndje dœ ɨkɨ, lɔsu Yisu su dœ oyo yé uvuru ye i gara lœnœ.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Á Yisu kœyu adœke: «'E shi she kpœta a?» Endje kœgi fœ she adœke: «Gbozu, na gamœ dœ́ œ wu.»
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Á Yisu kœkɨ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ayudanœ kœpa lima adœke: «'E wu, ɓata á tshe yi lima ndœ Lazaro!»
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Anga azu kœpa adœke: «Œshe á tshe kɔrɔ ala ayibula, mbœrœ gaɗe á tshe mbœrœ adœke kuzu za Lazaro nene na a?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Lɔsu Yisu kpa su lima dœ oyo, yé tshe na lima ga pa udu. Tœnœ kœdœ lima kudu badja á endje vwɨrɨ egerœ badja ga tœ amanœ.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Yisu kœpa adœke: «'E vwɨrɨ egerœ badjanœ asœke.» Yeka á Marta á tshe kœdœ yingɔ kuzunœ kœpa fœ she adœke: «Gbozu, tshe fu ye mbœrœ tshe mbœrœ lœ koto olo vana.»
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Yisu kœgi fœ she adœke: «Mœ papa fœ ɓœ adœke: Œdœ ɓœ kœsœ dœ kœyindœrœ, ɓœ wu bala mokɔ nœ Ndjaba nene a?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Endje kœvwɨrɨ egerœ badjanœ. Á Yisu kœmesho ga lafo á kœpa adœke: «Aba, mœ sœ kœza mershe fœ ɓœ mbœrœ á ɓœ dji mœ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Mœ wu má sœ nœ adœke ɓœ sœ kolœ kœdji mœ zœ. Kashe mœ pa o'o mbœrœ ukpulu azu á endje sœ ɨndɨrɨ mœ asœke adœke endje sœ dœ kœyindœrœ adœke œɓœ dá vwa mœ.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Manda kœpa o'onœ asœ, Yisu pa dœ avwara adœke: «Lazaro, wuta ga ushu!» Yisu she Lazaro|src="WA03868b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="11.43"
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Yé uzu á tshe tshu má lima ye kœwuta dœ uwu lœba á endje vwele dœ ada ye, dœ kane ye, œdœ ndje pe ndœma lœba á endje vwele dœ tshatshu ye. Yisu kœpa fœ azu adœke: «'E vwara uwu lœba tœ ye, œ katœ ye tɨ tshe gu.»
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kolœ ugurutœ Ayuda á endje na lima ga ndœ Mareya yé á wu œrœ á Yisu mbœrœ lima asœmœ, ɨlɨ endje wuta lima dœ kœyindœrœ ga ndœ Yisu.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kashe anga endje ugurunœ, na lima kœgbɔtœ endje dœ Afarisayi á pa lima ndœ œrœ á Yisu mbœrœ fœ endje.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Mbœrœ tœnœ ataa, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ Afarisayi ngbɔ lima tœ endje ɓa lœ anda kœwa ngbanga nœ azu nœ Ndjaba á pa adœke: «A mbœrœ kotoo? Yakoshe asœke sœ kœmbœrœ ambárá afá waa ye kea?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Œdœ a kœkatœ ye tɨ kœmbœrœ ataa, azu kɔ œ sœ kœyindœrœ ga ndœ ye, yé azu Roma œ na kœndɨ œyerœ osho nœ azœ œdœ pe ogo nœ azœ ye!»
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Anga bale ugurutœ endje á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ lima Kayifa, tshe kœdœ lima egerœ nganga Ndjaba dœ ungunœ asœmœ. Tshe kœpa fœ endje adœke: «'E zaza ada o'onœ asœ nene
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 yé 'e wuwu ndje sœ nœ nene adœke œ sœ dœ ɔtshɔnœ mbœrœ 'e adœke uzu bale tshu lœ kumu azu para yekane á ogo nœ azœ kœndɨndɨ djigi nene.»
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 O'onœ toto lima lœ Kayifa dœ tœ ye nene, kashe ɓata œshe kœdœ lima egerœ nganga Ndjaba dœ ungunœ asœmœ, Ndjaba za o'o ga lœ ama ye kœgbara lima adœke œ li adœke Yisu tshu mbœrœ azu ogo.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Œ sœsœ kolœ mbœrœ azu ogo nene, kashe œ sœ ndje mbœrœ agbolo nœ Ndjaba á endje ndjɔtshelœtœ endje djezœ adœke endje ngbɔɓatœ endje œ wuta bale.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Pe dœ ɔlɔnœ asœmœ, agbozu Ikrizianœ gbɔ lima gbetshelœ nœ kœwo Yisu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ádánœ á Yisu kpa sœsœ lima kœna œdœ kœwuta ngbɨ ga ugurutœ Ayudanœ nene dœke. Kashe tshe gi lima tœ ye ndoo ga lœ kpagagasho, œ sœ ɓa lakpɨ bale á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Efrayime, yeka á sœ ɓa zœ dœ ayambarœ nœ ye.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Andaa angbo nœ Pake ndo kœte lima tœnœ, azu ndjoro ɔ lima ga lœ Yerusaleme utshu angbo mbœrœ kœdjutɔ kolœ endje á kœza avwala fœ Ndjaba.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Endje sœ lima kœpara Yisu, yé ɓata endje sœ lima ɓa lœ Tepelo, endje sœ lima kœyutœ endje ugurutœ endje adœke: «'E gbe kotoo? Œrrr á tshe na ndœ angbonœ asœke nene a!»
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Yeka á agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ Afarisayi kœza o'o fœ azu adœke: «Œdœ uzu bale kœwu lima sœ osho á Yisu sœ tœnœ, tshe yi lima sœ nœ yeka á endje kœtepa ye.»
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.