Hebreus 12
TAFO AYO (KXF) vs NAA
1 Ataa, azœ ndje á a sœ dœ atimu ndjoro ɨndɨrɨ azœ, a katœ kongba nœ azœ kɔ œdœ ekperœ á sœ kœlɨ azœ lœ ana nœ azœ, a kpa ɔrɔ dœ kœru lɔsu lœ awa á endje za ga utshu azœ.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 A ko ala azœ ga pa Yisu á tshe mbœrœ adœke a sœ dœ kœyindœrœ tœ alinœ œrrr ga tœ ndɔngɔlɔnœ. Tshe yindœ kœtshu pa kurushi yé œ gbegbe dœ tshula neke á sœ mbœrœ mara kuzu ataa nene, mbœrœ tshe vwara lima tœ ye tœ yanga neke á endje gumasœ nœ fœ she, yé ngɔngɔ asœ tshe sœ ga pa kuni ngande tshagbozu nœ Ndjaba.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 'E gbe dœ she tœ mara á tshe ru lɔsu ye lœ œrœ kɔ á aayi kœmbœrœ ekperœ mbœrœ ga tœ ye yeka á 'e kœmɔmɔ lœ gbetshelœ nœ 'e nene.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Gbambanœ nene, lœ koshe nœ 'e mbœrœ ekperœ, 'e nganga damba anganœ œrrr ga lœ kuzu nene.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 Yé œndœ upu á endje sœ kœmɨ fœ 'e ɓata agbolo djerœ 'e ye a?
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 Gbambanœ nene, Gbozu sœ kœyɔrɔ uzu á tshe yindœ ye,
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 Mbœrœ kœmbœrœ ala fœ 'e dá 'e sœ kœwu oyo. Ndjaba sœ kœmbœrœ dœ 'e ɓata agbolo nœ ye. Gbolo ɗe dá abanœ zaza djofele fœ she nene a?
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 Œdœ endje kœzaza djofele fœ 'e ɓata á endje za fœ agbolo kɔ nene, dá 'e dœ́dœ́ agbolo nœ Ndjaba nene, kashe 'e kœdœ agbolo á alaba 'e sœ kpi.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 Alaba azœ pa ɔshɔ kœdœ aayi kœmbœrœ ala fœ azœ, yé a sœ kœdji endje. Tœ kœrosœ nœ kɔ, œ li adœke a dji Aba azœ nœ ɨshirɨ yeka á kœgbɔ soro lœ ye.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 Yé endje, endje sœ lima kœza djofele fœ azœ ndœ olo teasho ɓata á endje yi lima ndœ nœ. Kashe Ndjaba sœ kœza djofele nœ ye fœ azœ mbœrœ adœke a sœ dœ ɔtshɔnœ dœ pe kœgi mara á tshe sœ yerœ dœ tœnœ fœ azœ.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Lɔkɔ á azu sœ kœgbɔ djofele, endje sœ kœwu adœke tœnœ kœdœ œrœ nœ yanga nene, kashe œrœ nœ oyo. Kashe œrrr manda nœ, azu á endje wu mara djofelenœ asœmœ œ gbɔ œrœ á sœ kœza kœsœ gee œdœ kœmbœrœ adœke uzu sœ ndjii.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Ataa, 'e yɔrɔ tshelœ kane 'e á mɔɔmɔ œdœ matshukuda 'e á sœ vwelevwele.
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 Yé mbœrœ ada 'e, 'e guma awa ndjii mbœrœ adœke aayi gbada kœkoko ada endje tɔsho dœ uku nene, kashe endje she.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 'E para kœsœ gee dœ azu kɔ, dœ pe kœsœ yerœ á mbœrœ tœnœ nene, uzu bale œ wu Gbozu nene.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Ala 'e gbɔ adœke uzu bale wuwuta lœ ɔtshɔ lɔsu nœ Ndjaba nene. Uzu bale sœsœ ɓata eshe ɔyɔ á shuushu, á kœtetœ kœndanga too kœli ga lœ azu ndjoro nene.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Ala 'e gbɔ tœ kœmbœrœ angba budu too ayi kœmbœrœtœ œrœ á sœ yerœ ɓata á Ezawu mbœrœ lima á ka tshagbozu nœ ye kolœ mbœrœ kœzɨrœ awa bale.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Gbambanœ nene, 'e wusœ nœ manda nœ adœke, tshe yi lima ndœ nœ adœke aba œne to kane ye ga pa œne á œne kœgbɔ ɔtshɔrœ á Ndjaba pa lima tœnœ, yé tshe lili lima ndœ kœgbɔ tœnœ nene. Tshe gbɔgbɔ awa ndœ kœfa gbetshelœ nœ abanœ nene, ataa kœdɨ tshelœma nœ ye dœ kœkɨ dœ ngola ye gbaa.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 E'e, 'e nana ndoo dœ anga adja œrœ á endje li kœgoro tœnœ nene: ɓata owo á sœ kœju tœnœ, ubu osho, osho á wu narɨ, ndavuru yugu,
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 tshama ngbake, tshama azu. Azu á endje sœ lima kœdji tshama œrœ ataa, vwaratœ endje ndœ kœdji anga o'o ga pa nœ ye.
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 Gbambanœ nene, endje lili lima kœru lɔsu endje tœ awa o'o asœke nene: «Uzu á tshe ɔ ga pa kaga asœ, œdœ agea, œ li adœke endje ve she dœ badja.»
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 Œrœ á endje sœ lima kœwu tœnœ za awa fœ endje, yé Moyize pa adœke: «Mœ sœ kœde gbaragbara dœ awa.»
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Kashe e'e, 'e na ndoo dœ kaga siyona dœ pe lœ ongbo nœ Ndjaba nœ soro, dœ Yerusaleme nœ tshalafo, osho á aandjelu kutu dœ kutu sœ dœ angbɔtœ nœ angbo,
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 œdœ angbɔtœ nœ aeya agbolo á endje sú ɨ'ɨrɨ endje ɓa lafo, á Ndjaba ayi kœwa ngbanga nœ azu para, dœ pe ɨshirɨ azu á endje li.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 'E na ga ndœ Yisu á tshe dœ uzu ugurutœ tafo ayo, á indji ye gɔrɔ ekperœ para yé á kpa sœ kœpa o'o kœropa indji Abele.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Ala 'e gbɔ adœke 'e vwavwaratœ 'e ndœ kœdji uzu á tshe sœ kœpa o'o fœ 'e nene! Gbambanœ nene, endje gbɔ lima djofele lɔkɔ á endje vwaratœ endje kœdji uzu á tshe sœ lima kœgbota tshelœ utu endje ɓa pa ɔshɔ. Endje á endje gbɔ djofelenœ ataa, á kœfutœ azœ a? A gbɔ ndje djofele œdœ á kœvwaratœ azœ kœdji tsheneke á tshe sœ kœpa o'o fœ azœ ɓa lafo.
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Œshe á ɔshɔ sœ kœturu tœnœ ndœ tshama ye, ngɔngɔ asœke tshe sœ kœpa fœ azœ adœke: «Tœ ndɔngɔlɔnœ, mœ mbœrœ adœke kolœ ɔshɔ dá turu nene, kashe tshalafo ndje.»
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 O'onœ á tshe kpa pa awa bale tœ ndɔngɔlɔnœ sœ kœmɨndœ nœ adœke œrœ kɔ á tshe mbœrœ lima ga pa tshapashɔ á sœ kœturu tœnœ œ yiwa, yé œneke á sœsœ kœturu tœnœ nene œ sœpe.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 Mbœrœ tœnœ ataa, a gbɔ ogo neke á turu nene, a tepa ɔtshɔ lɔsu nœ Ndjaba dœ ɔtshɔnœ. Lœ awa nœ œtœnœ, a mbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ mara á tshe yindœ nœ, a dji she dœ pe kœkpa awa ye.
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 Gbambanœ nene, Ndjaba nœ azœ kœdœ owo á ju œrœ.
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.