Hebreus 12
TAFO AYO (KXF) vs BKJ
1 Ataa, azœ ndje á a sœ dœ atimu ndjoro ɨndɨrɨ azœ, a katœ kongba nœ azœ kɔ œdœ ekperœ á sœ kœlɨ azœ lœ ana nœ azœ, a kpa ɔrɔ dœ kœru lɔsu lœ awa á endje za ga utshu azœ.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 A ko ala azœ ga pa Yisu á tshe mbœrœ adœke a sœ dœ kœyindœrœ tœ alinœ œrrr ga tœ ndɔngɔlɔnœ. Tshe yindœ kœtshu pa kurushi yé œ gbegbe dœ tshula neke á sœ mbœrœ mara kuzu ataa nene, mbœrœ tshe vwara lima tœ ye tœ yanga neke á endje gumasœ nœ fœ she, yé ngɔngɔ asœ tshe sœ ga pa kuni ngande tshagbozu nœ Ndjaba.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 'E gbe dœ she tœ mara á tshe ru lɔsu ye lœ œrœ kɔ á aayi kœmbœrœ ekperœ mbœrœ ga tœ ye yeka á 'e kœmɔmɔ lœ gbetshelœ nœ 'e nene.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Gbambanœ nene, lœ koshe nœ 'e mbœrœ ekperœ, 'e nganga damba anganœ œrrr ga lœ kuzu nene.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Yé œndœ upu á endje sœ kœmɨ fœ 'e ɓata agbolo djerœ 'e ye a?
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Gbambanœ nene, Gbozu sœ kœyɔrɔ uzu á tshe yindœ ye,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Mbœrœ kœmbœrœ ala fœ 'e dá 'e sœ kœwu oyo. Ndjaba sœ kœmbœrœ dœ 'e ɓata agbolo nœ ye. Gbolo ɗe dá abanœ zaza djofele fœ she nene a?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Œdœ endje kœzaza djofele fœ 'e ɓata á endje za fœ agbolo kɔ nene, dá 'e dœ́dœ́ agbolo nœ Ndjaba nene, kashe 'e kœdœ agbolo á alaba 'e sœ kpi.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Alaba azœ pa ɔshɔ kœdœ aayi kœmbœrœ ala fœ azœ, yé a sœ kœdji endje. Tœ kœrosœ nœ kɔ, œ li adœke a dji Aba azœ nœ ɨshirɨ yeka á kœgbɔ soro lœ ye.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Yé endje, endje sœ lima kœza djofele fœ azœ ndœ olo teasho ɓata á endje yi lima ndœ nœ. Kashe Ndjaba sœ kœza djofele nœ ye fœ azœ mbœrœ adœke a sœ dœ ɔtshɔnœ dœ pe kœgi mara á tshe sœ yerœ dœ tœnœ fœ azœ.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Lɔkɔ á azu sœ kœgbɔ djofele, endje sœ kœwu adœke tœnœ kœdœ œrœ nœ yanga nene, kashe œrœ nœ oyo. Kashe œrrr manda nœ, azu á endje wu mara djofelenœ asœmœ œ gbɔ œrœ á sœ kœza kœsœ gee œdœ kœmbœrœ adœke uzu sœ ndjii.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Ataa, 'e yɔrɔ tshelœ kane 'e á mɔɔmɔ œdœ matshukuda 'e á sœ vwelevwele.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Yé mbœrœ ada 'e, 'e guma awa ndjii mbœrœ adœke aayi gbada kœkoko ada endje tɔsho dœ uku nene, kashe endje she.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 'E para kœsœ gee dœ azu kɔ, dœ pe kœsœ yerœ á mbœrœ tœnœ nene, uzu bale œ wu Gbozu nene.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Ala 'e gbɔ adœke uzu bale wuwuta lœ ɔtshɔ lɔsu nœ Ndjaba nene. Uzu bale sœsœ ɓata eshe ɔyɔ á shuushu, á kœtetœ kœndanga too kœli ga lœ azu ndjoro nene.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Ala 'e gbɔ tœ kœmbœrœ angba budu too ayi kœmbœrœtœ œrœ á sœ yerœ ɓata á Ezawu mbœrœ lima á ka tshagbozu nœ ye kolœ mbœrœ kœzɨrœ awa bale.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Gbambanœ nene, 'e wusœ nœ manda nœ adœke, tshe yi lima ndœ nœ adœke aba œne to kane ye ga pa œne á œne kœgbɔ ɔtshɔrœ á Ndjaba pa lima tœnœ, yé tshe lili lima ndœ kœgbɔ tœnœ nene. Tshe gbɔgbɔ awa ndœ kœfa gbetshelœ nœ abanœ nene, ataa kœdɨ tshelœma nœ ye dœ kœkɨ dœ ngola ye gbaa.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 E'e, 'e nana ndoo dœ anga adja œrœ á endje li kœgoro tœnœ nene: ɓata owo á sœ kœju tœnœ, ubu osho, osho á wu narɨ, ndavuru yugu,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 tshama ngbake, tshama azu. Azu á endje sœ lima kœdji tshama œrœ ataa, vwaratœ endje ndœ kœdji anga o'o ga pa nœ ye.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Gbambanœ nene, endje lili lima kœru lɔsu endje tœ awa o'o asœke nene: «Uzu á tshe ɔ ga pa kaga asœ, œdœ agea, œ li adœke endje ve she dœ badja.»
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Œrœ á endje sœ lima kœwu tœnœ za awa fœ endje, yé Moyize pa adœke: «Mœ sœ kœde gbaragbara dœ awa.»
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Kashe e'e, 'e na ndoo dœ kaga siyona dœ pe lœ ongbo nœ Ndjaba nœ soro, dœ Yerusaleme nœ tshalafo, osho á aandjelu kutu dœ kutu sœ dœ angbɔtœ nœ angbo,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 œdœ angbɔtœ nœ aeya agbolo á endje sú ɨ'ɨrɨ endje ɓa lafo, á Ndjaba ayi kœwa ngbanga nœ azu para, dœ pe ɨshirɨ azu á endje li.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 'E na ga ndœ Yisu á tshe dœ uzu ugurutœ tafo ayo, á indji ye gɔrɔ ekperœ para yé á kpa sœ kœpa o'o kœropa indji Abele.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Ala 'e gbɔ adœke 'e vwavwaratœ 'e ndœ kœdji uzu á tshe sœ kœpa o'o fœ 'e nene! Gbambanœ nene, endje gbɔ lima djofele lɔkɔ á endje vwaratœ endje kœdji uzu á tshe sœ lima kœgbota tshelœ utu endje ɓa pa ɔshɔ. Endje á endje gbɔ djofelenœ ataa, á kœfutœ azœ a? A gbɔ ndje djofele œdœ á kœvwaratœ azœ kœdji tsheneke á tshe sœ kœpa o'o fœ azœ ɓa lafo.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Œshe á ɔshɔ sœ kœturu tœnœ ndœ tshama ye, ngɔngɔ asœke tshe sœ kœpa fœ azœ adœke: «Tœ ndɔngɔlɔnœ, mœ mbœrœ adœke kolœ ɔshɔ dá turu nene, kashe tshalafo ndje.»
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 O'onœ á tshe kpa pa awa bale tœ ndɔngɔlɔnœ sœ kœmɨndœ nœ adœke œrœ kɔ á tshe mbœrœ lima ga pa tshapashɔ á sœ kœturu tœnœ œ yiwa, yé œneke á sœsœ kœturu tœnœ nene œ sœpe.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Mbœrœ tœnœ ataa, a gbɔ ogo neke á turu nene, a tepa ɔtshɔ lɔsu nœ Ndjaba dœ ɔtshɔnœ. Lœ awa nœ œtœnœ, a mbœrœ akwa fœ Ndjaba dœ mara á tshe yindœ nœ, a dji she dœ pe kœkpa awa ye.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Gbambanœ nene, Ndjaba nœ azœ kœdœ owo á ju œrœ.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.