Atos 5
TAFO AYO (KXF) vs NAA
1 Anga uzu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania, dji lima tœ ye dœ awonœ yé œ ka kɨndɨ nœ endje.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Manda nœ, endje sœ lima dœ egerœ lɔsu dœ awonœ, yé œ gumasœ tshakala ngendjanœ mbœrœ endje yeka á na dœ udunœ fœ aayi avwa.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Kashe Petro pa adœke: «Anania, mbœrœ gaɗe á Satana li ga lɔsu zœ ata a? Ɓœ fara Ɔtshɔ Ɨshirɨ, yé œ gbɔtœ tshakala ngendja kɨndɨ.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Ɓœ ka má tœ kœka kɨndɨnœ ye nene a? Too ɓœ kœka, mbœrœ gaɗe ɓœ mbœrœ má œrœ á ɓœ yindœ nœ dœ ngendjanœ nene a? Gbetshelœnœ asœmœ li ga lɔsu zœ koto o? Œ dœ́dœ́ azu dá ɓœ fara endje nene, kashe Ndjaba dá ɓœ fara she asœmœ.»
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Lɔkɔ á tshe dji o'onœ asœmœ ataa, tshe nɔ vwɨ œ te, œ tshu ye. Awa za azu á endje dji lima o'onœ.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Agbolo modo vwele lima she dœ lœba, yé œ na œ shi she ye.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Manda ada ɔlɔ votɔ, awonœ wuwusœ œneke á mbœrœtœ endje nene, yé œ li tɔndu tɔndu ga sœnda ga zœ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Petro kœyu she adœke: «Pandœ nœ fœ mœ kane, pa ngendja kɨndɨnœ á 'e ka dœ mœ a?»
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Yé Petro kpa yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ djitœ zœ dœ akɔ zœ á fara Ɔtshɔ Ɨshirɨ nœ Gbozu Ndjaba a? Dji kane, azu á endje to tœ kœshi akɔ zœ, endje ka ɓa lœ manda ɓa zœ. Œɓœ ndje awa bale, endje shi ndje ɓœ.»
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Pe kpœlœ ma ye atake, tshe te ga tœ ada Petro œ tshu ye. Lɔkɔ á agbolo modo li lima, endje wu adœke tshe tshu ye, yé œ za lima she á na á shi ndje she ndoo dœ akɔnœ.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Egerœ awa li lima tœ azu Ikrizia œdœ pe azu á endje dji lima ndœ o'onœ asœmœ.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Aayi avwa sœ lima kœmbœrœ afá ndjoro, yé œ sœ lima kœma ambáránœ ɓa ugurutœ azu. Ayindœ Yisu sœ lima kœngbɔtœ endje kɔ ɓa tshakudu mbarasane nœ Salomo dœ gbetshelœ bale.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Uzu á tshe gugu dœ kœyindœrœ nene œ li kœli ga ndœ endje nene, andaa azu sœ lima kœpandœ ɔtshɔrœ nœ ayindœ Yisu.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Ayakoshe dœ pe ayashe ndjoro sœ lima kœfatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu, yé œ sœ lima ga ugurutœ ayindœ Yisu asœmœ.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Endje sœ lima kœwuta dœ aayi koɓa ga tœ ala awa, yé œ sœ lima kœko endje ga pa kelekpa œdœ ga pa kondja mbœrœ adœke Petro kœsœ kœro tœnœ, á ɨshirɨ ye kœna ga pa anga endje ugurutœ endje.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Anga ukpulu azu ogo á sœ mashenga dœ Yerusaleme na ndje lima dœ aayi koɓa œdœ pe azu á ekpe ɨshirɨ sœ pa endje, yé endje she lima para kɔkɔ.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, egerœ nganga Ndjaba œdœ endjeneke kɔ á endje sœ ɨndɨrɨ ye, œ yindœ kœpa adœke azu tshelœ ngbɔtœ nœ Asadukayi, endje sœ lima dœ ókó.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Endje ko aayi avwa, yé œ vwi endje ga lœ kánga.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Kashe dœ butshɔ, andjelu nœ Gbozu kɔrɔ manda kánga yé œ ko endje ga shu, á pa fœ endje adœke:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 «'E na œ sœ ɓa lœ Tepelo. Yé ɓa zœ, 'e pandœ o'o upu nœ tafo soro fœ azu.»
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Manda kœdji o'onœ, endje ro pe dœ amazɨ tuu ga lœ Tepelo, yé œ tetœ kœyisœ œrœ ɓa zœ.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Kashe lɔkɔ á aayi akwa wuta lima ɓa lœ kánga ɓa zœ, endje gbɔgbɔ lima endje nene. Endje gu yé œ pa adœke:
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 «'A wu manda kánganœ, endje tshu dœ ɔtshɔnœ yé aayi kœgbɔndœ manda nœ ka ga pa nœ. Kashe lɔkɔ á 'a kɔrɔ atake, a wuwu uzu bale ɓa lœ nœ ɓa zœ nene.»
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Kœdji o'onœ ataa, gbozu nœ aayi kœgbɔndœ Tepelo œdœ pe agboro anganga Ndjaba i gbɔndjuru tœ upunœ, yé œ tetœ kœyutœ endje tœ neke á mbœrœtœ endje asœmœ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Kashe anga uzu na lima œ pandœ nœ fœ endje adœke: «'E wu, azu á 'e ko lima endje ga lœ kánga asœmœ, endje ka ɓa lœ Tepelo yé œ sœ kœyisœ œrœ fœ azu.»
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Yé gbozu tshapa aayi kœgbɔndœ Tepelo na dœ aturugu nœ ye, œ to aayi avwa lœ zɨtɨnœ kparawa adœke azu kœveve œne dœ badja nene.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Endje na dœ endje ga lœ osho kœwa ngbanga, yé egerœ nganga Ndjaba te lima tœ kœwa ngbanga ga pa endje.
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Tshe pa fœ endje adœke: «'A kɔ 'e lima dœ ɔgbɔ tœ kœyisœ œrœ dœ ɨ'ɨrɨ uzu asœmœ ye. 'E wu, 'e mbœrœ œrrr kœyisœrœ nœ 'e za tshelœ ongbo Yerusaleme djigi. Atamœ, 'e yindœ kœmɨndœ nœ adœke a'a dá wo yakoshenœ asœke a?»
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Kashe Apetro dœ anga udu aayi avwa gi adœke: «Œ li adœke a mbœrœtœ azœ lindœ o'o ama Ndjaba, kashe œ dœ́dœ́ lindœ œnœ azu nene.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ndjaba nœ aata azœ she Yisu á e'e, 'e wo lima she á za she ga pa kurushi ugurutœ akuzu.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Tshe za she ga pa kuni ye, œ fa she tœ Gbozu œdœ ayi kœshe azu mbœrœ adœke azu Israyele fatshalɔsu endje yekane á Ndjaba kœdjerœndœ ekperœ nœ endje.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Yé tshe vwa 'a ndœ kœmɨndœ o'onœ asœke, a'a œdœ Ɔtshɔ Ɨshirɨ á Ndjaba za fœ azu neke á endje sœ kœmbœrœtœ endje liaka o'o ama ye.»
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Kœdji o'onœ ataa, aayi kœwa ngbanga sœ dœ ókó tɔ pa nœ kpuru, yé œ yindœ kœwo aayi avwa.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Kashe anga Farisayi bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Gamaliyele, œshe kœdœ egerœ ayi kœyisœ awa akwa á azu kɔ yindœ ye, sœ lima kpœtœmœ zœ. Tshe áalafo ɓa ugurutœ aayi kœwa ngbanga asœmœ, yé á pa adœke endje ko damba aayi avwa ga shu kane.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Manda nœ, tshe pa ngbɨ adœke: «Azu tshelœ Israyele, 'e gbetshelœ 'e tœ œneke á 'e yindœ kœmbœrœ fœ azu asœke kane.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Œndœnœ dɨdɨ damba nene, Teyudase má kpœke tœ ye ɓata uzu á œsœ ye lɨ, yé azu ga pa œrœ nœ́ kama vana te mangba ye. Endje wo she yé endjeneke kɔ á endje te lima mangba ye, endje kurutshelœtœ endje dœ ɔrɔ yé anga œrœ bale kpa gugu manda endje nene.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 «Manda ye, dœ lɔkɔ kœdɨ azu, Yudasi uzu tshelœ Galilayi kpa wuta, yé azu ndjoro te mangba ye. Kashe œshe ndje tshe tshu lima, yé endjeneke kɔ á endje te lima mangba ye kpa kuru ndje tshelœtœ endje.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ngɔngɔ asœke, mœ pa fœ 'e adœke 'e kpa gbegbe dœ azunœ asœke nene; 'e katœ endje dœ́ endje ro. Mbœrœ œdœ gbetshelœ too akwa nœ endje kœto ɓa ndœ azu, œ yiwa dœ tœ endje zœ.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Œdœ œ kœto ɓa ndœ Ndjaba, 'e li kœwo tœnœ nene. 'E mbœmbœrœ adœke 'e gbɔ o'o dœ Ndjaba nene!»
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Yé œ kpa e aayi avwa, œ sɔ endje dœ ndjapa. Manda kœmɨ upu fœ endje adœke endje kpa tata ɨ'ɨrɨ Yisu nene, endje katœ endje tɨ.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Aayi avwa gitœ endje utshu aayi kœwa ngbanga yé lɔsu endje sú dœ yanga, mbœrœ á endje wu oyo mangba ɨ'ɨrɨ Yisu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ɔlɔ dœ ɔlɔ, œdœ ɓa lœ Tepelo too ɓa sœnda, endje sœ kolœ kœyisœ œrœ nœ endje dœ pe kœpandœ Ɔtshɔ O'onœ adœke Yisu kœdœ Masiya.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.