Atos 5

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anga uzu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania, dji lima tœ ye dœ awonœ yé œ ka kɨndɨ nœ endje.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Manda nœ, endje sœ lima dœ egerœ lɔsu dœ awonœ, yé œ gumasœ tshakala ngendjanœ mbœrœ endje yeka á na dœ udunœ fœ aayi avwa.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Kashe Petro pa adœke: «Anania, mbœrœ gaɗe á Satana li ga lɔsu zœ ata a? Ɓœ fara Ɔtshɔ Ɨshirɨ, yé œ gbɔtœ tshakala ngendja kɨndɨ.
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Ɓœ ka má tœ kœka kɨndɨnœ ye nene a? Too ɓœ kœka, mbœrœ gaɗe ɓœ mbœrœ má œrœ á ɓœ yindœ nœ dœ ngendjanœ nene a? Gbetshelœnœ asœmœ li ga lɔsu zœ koto o? Œ dœ́dœ́ azu dá ɓœ fara endje nene, kashe Ndjaba dá ɓœ fara she asœmœ.»
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Lɔkɔ á tshe dji o'onœ asœmœ ataa, tshe nɔ vwɨ œ te, œ tshu ye. Awa za azu á endje dji lima o'onœ.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Agbolo modo vwele lima she dœ lœba, yé œ na œ shi she ye.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Manda ada ɔlɔ votɔ, awonœ wuwusœ œneke á mbœrœtœ endje nene, yé œ li tɔndu tɔndu ga sœnda ga zœ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Petro kœyu she adœke: «Pandœ nœ fœ mœ kane, pa ngendja kɨndɨnœ á 'e ka dœ mœ a?»
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Yé Petro kpa yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe á ɓœ djitœ zœ dœ akɔ zœ á fara Ɔtshɔ Ɨshirɨ nœ Gbozu Ndjaba a? Dji kane, azu á endje to tœ kœshi akɔ zœ, endje ka ɓa lœ manda ɓa zœ. Œɓœ ndje awa bale, endje shi ndje ɓœ.»
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Pe kpœlœ ma ye atake, tshe te ga tœ ada Petro œ tshu ye. Lɔkɔ á agbolo modo li lima, endje wu adœke tshe tshu ye, yé œ za lima she á na á shi ndje she ndoo dœ akɔnœ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Egerœ awa li lima tœ azu Ikrizia œdœ pe azu á endje dji lima ndœ o'onœ asœmœ.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Aayi avwa sœ lima kœmbœrœ afá ndjoro, yé œ sœ lima kœma ambáránœ ɓa ugurutœ azu. Ayindœ Yisu sœ lima kœngbɔtœ endje kɔ ɓa tshakudu mbarasane nœ Salomo dœ gbetshelœ bale.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Uzu á tshe gugu dœ kœyindœrœ nene œ li kœli ga ndœ endje nene, andaa azu sœ lima kœpandœ ɔtshɔrœ nœ ayindœ Yisu.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ayakoshe dœ pe ayashe ndjoro sœ lima kœfatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu, yé œ sœ lima ga ugurutœ ayindœ Yisu asœmœ.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Endje sœ lima kœwuta dœ aayi koɓa ga tœ ala awa, yé œ sœ lima kœko endje ga pa kelekpa œdœ ga pa kondja mbœrœ adœke Petro kœsœ kœro tœnœ, á ɨshirɨ ye kœna ga pa anga endje ugurutœ endje.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Anga ukpulu azu ogo á sœ mashenga dœ Yerusaleme na ndje lima dœ aayi koɓa œdœ pe azu á ekpe ɨshirɨ sœ pa endje, yé endje she lima para kɔkɔ.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, egerœ nganga Ndjaba œdœ endjeneke kɔ á endje sœ ɨndɨrɨ ye, œ yindœ kœpa adœke azu tshelœ ngbɔtœ nœ Asadukayi, endje sœ lima dœ ókó.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Endje ko aayi avwa, yé œ vwi endje ga lœ kánga.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Kashe dœ butshɔ, andjelu nœ Gbozu kɔrɔ manda kánga yé œ ko endje ga shu, á pa fœ endje adœke:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 «'E na œ sœ ɓa lœ Tepelo. Yé ɓa zœ, 'e pandœ o'o upu nœ tafo soro fœ azu.»
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Manda kœdji o'onœ, endje ro pe dœ amazɨ tuu ga lœ Tepelo, yé œ tetœ kœyisœ œrœ ɓa zœ.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Kashe lɔkɔ á aayi akwa wuta lima ɓa lœ kánga ɓa zœ, endje gbɔgbɔ lima endje nene. Endje gu yé œ pa adœke:
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 «'A wu manda kánganœ, endje tshu dœ ɔtshɔnœ yé aayi kœgbɔndœ manda nœ ka ga pa nœ. Kashe lɔkɔ á 'a kɔrɔ atake, a wuwu uzu bale ɓa lœ nœ ɓa zœ nene.»
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Kœdji o'onœ ataa, gbozu nœ aayi kœgbɔndœ Tepelo œdœ pe agboro anganga Ndjaba i gbɔndjuru tœ upunœ, yé œ tetœ kœyutœ endje tœ neke á mbœrœtœ endje asœmœ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Kashe anga uzu na lima œ pandœ nœ fœ endje adœke: «'E wu, azu á 'e ko lima endje ga lœ kánga asœmœ, endje ka ɓa lœ Tepelo yé œ sœ kœyisœ œrœ fœ azu.»
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Yé gbozu tshapa aayi kœgbɔndœ Tepelo na dœ aturugu nœ ye, œ to aayi avwa lœ zɨtɨnœ kparawa adœke azu kœveve œne dœ badja nene.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Endje na dœ endje ga lœ osho kœwa ngbanga, yé egerœ nganga Ndjaba te lima tœ kœwa ngbanga ga pa endje.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 Tshe pa fœ endje adœke: «'A kɔ 'e lima dœ ɔgbɔ tœ kœyisœ œrœ dœ ɨ'ɨrɨ uzu asœmœ ye. 'E wu, 'e mbœrœ œrrr kœyisœrœ nœ 'e za tshelœ ongbo Yerusaleme djigi. Atamœ, 'e yindœ kœmɨndœ nœ adœke a'a dá wo yakoshenœ asœke a?»
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Kashe Apetro dœ anga udu aayi avwa gi adœke: «Œ li adœke a mbœrœtœ azœ lindœ o'o ama Ndjaba, kashe œ dœ́dœ́ lindœ œnœ azu nene.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ndjaba nœ aata azœ she Yisu á e'e, 'e wo lima she á za she ga pa kurushi ugurutœ akuzu.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Tshe za she ga pa kuni ye, œ fa she tœ Gbozu œdœ ayi kœshe azu mbœrœ adœke azu Israyele fatshalɔsu endje yekane á Ndjaba kœdjerœndœ ekperœ nœ endje.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Yé tshe vwa 'a ndœ kœmɨndœ o'onœ asœke, a'a œdœ Ɔtshɔ Ɨshirɨ á Ndjaba za fœ azu neke á endje sœ kœmbœrœtœ endje liaka o'o ama ye.»
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Kœdji o'onœ ataa, aayi kœwa ngbanga sœ dœ ókó tɔ pa nœ kpuru, yé œ yindœ kœwo aayi avwa.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Kashe anga Farisayi bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Gamaliyele, œshe kœdœ egerœ ayi kœyisœ awa akwa á azu kɔ yindœ ye, sœ lima kpœtœmœ zœ. Tshe áalafo ɓa ugurutœ aayi kœwa ngbanga asœmœ, yé á pa adœke endje ko damba aayi avwa ga shu kane.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Manda nœ, tshe pa ngbɨ adœke: «Azu tshelœ Israyele, 'e gbetshelœ 'e tœ œneke á 'e yindœ kœmbœrœ fœ azu asœke kane.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Œndœnœ dɨdɨ damba nene, Teyudase má kpœke tœ ye ɓata uzu á œsœ ye lɨ, yé azu ga pa œrœ nœ́ kama vana te mangba ye. Endje wo she yé endjeneke kɔ á endje te lima mangba ye, endje kurutshelœtœ endje dœ ɔrɔ yé anga œrœ bale kpa gugu manda endje nene.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 «Manda ye, dœ lɔkɔ kœdɨ azu, Yudasi uzu tshelœ Galilayi kpa wuta, yé azu ndjoro te mangba ye. Kashe œshe ndje tshe tshu lima, yé endjeneke kɔ á endje te lima mangba ye kpa kuru ndje tshelœtœ endje.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ngɔngɔ asœke, mœ pa fœ 'e adœke 'e kpa gbegbe dœ azunœ asœke nene; 'e katœ endje dœ́ endje ro. Mbœrœ œdœ gbetshelœ too akwa nœ endje kœto ɓa ndœ azu, œ yiwa dœ tœ endje zœ.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Œdœ œ kœto ɓa ndœ Ndjaba, 'e li kœwo tœnœ nene. 'E mbœmbœrœ adœke 'e gbɔ o'o dœ Ndjaba nene!»
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Yé œ kpa e aayi avwa, œ sɔ endje dœ ndjapa. Manda kœmɨ upu fœ endje adœke endje kpa tata ɨ'ɨrɨ Yisu nene, endje katœ endje tɨ.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Aayi avwa gitœ endje utshu aayi kœwa ngbanga yé lɔsu endje sú dœ yanga, mbœrœ á endje wu oyo mangba ɨ'ɨrɨ Yisu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ɔlɔ dœ ɔlɔ, œdœ ɓa lœ Tepelo too ɓa sœnda, endje sœ kolœ kœyisœ œrœ nœ endje dœ pe kœpandœ Ɔtshɔ O'onœ adœke Yisu kœdœ Masiya.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.