Atos 28

TAFO AYO (KXF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Manda kœshe 'a, 'a dji adœke ɨ'ɨrɨ tshikinœ asœ kœdœ Malte.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ayengɔ ogonœ mbœrœ ɔtshɔrœ fœ 'a. Endje ngbɔ egerœ owo, á e 'a para ga ɨndɨrɨnœ, mbœrœ yavuru sœ kœni tœnœ yé ɨzɨ sœ waa.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Polo rɔ lima agba yawo á za vwi ga ta wo, anga yakoro wuta mbœrœ katsha owonœ, á de kane ye á tɔpe tœnœ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Kœwu adœke yakoronœ de kane Polo, ayengɔ ogonœ pa lœ tœ endje adœke: «Adjapu, yakoshe asœ kœdœ ayi kœwo azu, tshe tshɔ lœnœ la ngu, kashe ayi kœwa ngbanga tshalafo yiyindœ nœ adœke tshe sœ dœ soro nene.»
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Yé Polo vwi tshelœ kane ye, yakoronœ te ga ta wo, kashe katsha yakoronœ mbœmbœrœ she nene.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Anga azunœ sœ lima kœkate kœwu mara á katsha yakoronœ œ mbœrœ she too ndje tshe gbɔ kukuku œ tshu, kashe endje ka œrrr anga œrœ bale mbœmbœrœ nene. Endje kœfa tshelœ o'o ama endje á kœpa adœke: «Yakoshe asœ kœdœ anga ndjaba.»
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Egerœ uzu bale ndo dœ osho á sœ ɨndɨrɨnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Publiyuse, sœ lima dœ osho kœsœ ndo dœ tshikinœ asœmœ kpœtœmœ. Tshe za osho kœsœ fœ 'a dœ ɔtshɔ lɔsu yé 'a lo kpœtœmœ olo votɔ.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Aba Publiyuse sœ lima dœ koɓa biwa œdœ pe awa. Polo na kœwu she, á e Ndjaba tœ ayi koɓanœ, á to kane ye ga pa ye ngbewo á koɓa nœ ye kœka ye.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Manda nœ, anga azu tshikinœ á endje sœ lima dœ koɓa, na ga ndœ Polo ndœ kœgbɔ kœshe yé tshe she endje ye.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Endje lɨsœ 'a lima waa, ɔlɔ á 'a jerœ ga la ngu ndœ kœro tœnœ, endje to œrœ kɔ á 'a sœ lima dœ ogonœ fœ 'a.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 'A mbœrœ yapu votɔ lœ Malte, manda nœ 'a ɔ ga lœ egerœ agba, á sœpe lima lœ tshiki lœ ɨzɨ á sœ ɓa zœ. Tœnœ kœdœ lima egerœ agba tshelœ Alekezandri á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ: «Ameya ndjaba.»
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 'A na œrrr yé œ wuta ɓa lakpɨ Sirakuse, yé 'a mbœrœ kpœtœ olo votɔ.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Kœto kpœtœmœ, 'a afo kpœtœ, 'a za tshandɨrɨ mangunœ œ ro œrrr gbuu ga lœ Rejio. Osho kɔrɔ pa nœ, yugu to dja ga mangba 'a yé á tagala 'a manda olo bisha á 'a wuta ga lœ Puzole.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ɓa zœ, 'a gbɔ anga ayindœ Yisu, á endje kɨ ga tœ 'a adœke 'a mbœrœ dœ œne pɔsɔ bale, yeka manda nœ á 'a kœli ga lœ Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Aaya lœ Yisu ɓa lœ Roma dji ndœ 'a, á na para tshatshu 'a, á kate 'a ɓa lœ zando Apiuse œdœ osho á endje e «anda agene». Lɔkɔ á Polo wu endje, tshe gbɔ gbɔgbɔ, yé œ za mershe fœ Ndjaba.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Kœyi kumu 'a ga lœ Roma, endje za awa fœ Polo ndœ kœgbɔ anda nœ ye kœlo tœnœ dœ pe turugu á tshe sœ kœza ala ye tœ ye.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Manda olo votɔ, Polo kœvwa osho fœ agbozu tshapa Ayuda ndœ kœngbɔtœ endje ga tœ nœ. Ɔlɔ á endje ngbɔtœ endje ga tœnœ, Polo kœpa fœ endje adœke: «Alaya, mœ mbœmbœrœ ekperœ ga tœ azu ogo nœ azœ nene, too ga tœ o'o á aata azœ katœ nœ tɨ fœ azœ nene, yeka á Ayuda nœ Yerusaleme tɔ meza pa mœ fœ azu nœ Roma asœ.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Endje yu osho œ yindœ kœkatœ mœ; gbambanœ nene, endje gbɔgbɔ ekperœ bale á mœ mbœrœ yeka á endje kœwa o'o ndœ kœwo mœ nene.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Kashe Ayuda vwaratœ endje ye, mœ sœsœ lima dœ anga œrœ kœmbœrœ tœnœ nene, á mœ yɔndœ nœ adœke gbozugo Roma kœwa ngbanga nœ mœ. Kashe mœ sœsœ dœ gbetshelœ kœndɨ ogo nœ azœ nene.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Mbœrœ tœnœ ataa á mœ vwa osho ndœ 'e adœke a pa 'o mbœrœ tœnœ kane. Adja upu adœke endje i kane mœ mbœrœ uzu á azu Israyele sœ kœza lɔsu endje ga tœ ye.»
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Endje gi fœ she adœke: «'A gbɔgbɔ anga mbeti á to lœ Yuda mbœrœ o'o nœ zœ nene, yé lœ ugurutœ alaya á endje na asœ, anga bale á tshe na dœ ndœ trœrœ zœ too tshe pa ekpe o'o mbœrœ ɓœ gugu nene.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Kashe 'a yindœ kœdji ɓœ kœmɨndœ neke á ɓœ na dœ tœnœ mbœrœ osho kɔ, azu sœ kœvwaratœ endje tœ awa nœ zœ á ɓœ zatœ zœ ndœ nœ.»
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Endje kœdɨ mbulu dœ Polo, yé lɔkɔnœ, endje kœna ndjoro ga lœ bɨngɨ nœ ye. Kœto dœ amazɨ œrrr kpii, Polo sœ kolœ kœyisœ 'o tœ upu nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba fœ endje kœto tœ mbeti nœ Moyize dœ pe œnœ aayi kœgbara o'o mbœrœ kœma fœ endje adœke endje yindœ Yisu.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Anga endje sœ lima kœyindœ o'o á tshe sœ kœpa tœnœ, kashe anga endje vwaratœ endje kœyindœ nœ ye.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Kœgu endje tœ awa, endje sœ lima kœdjitœ endje lœ tœ endje nene; á Polo kpa kœpa ga pa nœ fœ endje adœke: «Tœnœ kœdœ adja o'o nœ Ɔtshɔ Ɨshirɨ á ayi kœgbara o'o Isaya mɨ lima ndœ nœ fœ aata 'e adœke:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 “Na ga ndœ azu asœmœ yé œ pa fœ endje adœke:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Gbambanœ nene, lɔsu azu asœ gbɔɔgbɔ;
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Polo kœpa fœ endje adœke: «'E wusœ nœ adœke, Ndjaba vwa kœshe fœ anga angbɨ azu; endje, endje dji bala zœ.»
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Kœdji Polo ataa, Ayuda gitœ endje yé œ tetœ kœshara o'o ugurutœ endje dœ tœ endje.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Polo mbœrœ lima ungu bisha tshakudu anda dœ ngendja nœ ye dœ tœ ye, yé tshe sœ kœpa o'o dœ azu kɔ á endje sœ lima kœna ga ndœ ye.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Tshe sœ lima kœmɨndœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, kœyisœ o'o nœ Gbozu Yisu Kristu dœ awa nene, yé uzu bale kœpakata she gugu lima nene.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.