Atos 28
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Manda kœshe 'a, 'a dji adœke ɨ'ɨrɨ tshikinœ asœ kœdœ Malte.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ayengɔ ogonœ mbœrœ ɔtshɔrœ fœ 'a. Endje ngbɔ egerœ owo, á e 'a para ga ɨndɨrɨnœ, mbœrœ yavuru sœ kœni tœnœ yé ɨzɨ sœ waa.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Polo rɔ lima agba yawo á za vwi ga ta wo, anga yakoro wuta mbœrœ katsha owonœ, á de kane ye á tɔpe tœnœ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Kœwu adœke yakoronœ de kane Polo, ayengɔ ogonœ pa lœ tœ endje adœke: «Adjapu, yakoshe asœ kœdœ ayi kœwo azu, tshe tshɔ lœnœ la ngu, kashe ayi kœwa ngbanga tshalafo yiyindœ nœ adœke tshe sœ dœ soro nene.»
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Yé Polo vwi tshelœ kane ye, yakoronœ te ga ta wo, kashe katsha yakoronœ mbœmbœrœ she nene.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Anga azunœ sœ lima kœkate kœwu mara á katsha yakoronœ œ mbœrœ she too ndje tshe gbɔ kukuku œ tshu, kashe endje ka œrrr anga œrœ bale mbœmbœrœ nene. Endje kœfa tshelœ o'o ama endje á kœpa adœke: «Yakoshe asœ kœdœ anga ndjaba.»
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Egerœ uzu bale ndo dœ osho á sœ ɨndɨrɨnœ á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Publiyuse, sœ lima dœ osho kœsœ ndo dœ tshikinœ asœmœ kpœtœmœ. Tshe za osho kœsœ fœ 'a dœ ɔtshɔ lɔsu yé 'a lo kpœtœmœ olo votɔ.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Aba Publiyuse sœ lima dœ koɓa biwa œdœ pe awa. Polo na kœwu she, á e Ndjaba tœ ayi koɓanœ, á to kane ye ga pa ye ngbewo á koɓa nœ ye kœka ye.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Manda nœ, anga azu tshikinœ á endje sœ lima dœ koɓa, na ga ndœ Polo ndœ kœgbɔ kœshe yé tshe she endje ye.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Endje lɨsœ 'a lima waa, ɔlɔ á 'a jerœ ga la ngu ndœ kœro tœnœ, endje to œrœ kɔ á 'a sœ lima dœ ogonœ fœ 'a.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 'A mbœrœ yapu votɔ lœ Malte, manda nœ 'a ɔ ga lœ egerœ agba, á sœpe lima lœ tshiki lœ ɨzɨ á sœ ɓa zœ. Tœnœ kœdœ lima egerœ agba tshelœ Alekezandri á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ: «Ameya ndjaba.»
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 'A na œrrr yé œ wuta ɓa lakpɨ Sirakuse, yé 'a mbœrœ kpœtœ olo votɔ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Kœto kpœtœmœ, 'a afo kpœtœ, 'a za tshandɨrɨ mangunœ œ ro œrrr gbuu ga lœ Rejio. Osho kɔrɔ pa nœ, yugu to dja ga mangba 'a yé á tagala 'a manda olo bisha á 'a wuta ga lœ Puzole.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ɓa zœ, 'a gbɔ anga ayindœ Yisu, á endje kɨ ga tœ 'a adœke 'a mbœrœ dœ œne pɔsɔ bale, yeka manda nœ á 'a kœli ga lœ Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Aaya lœ Yisu ɓa lœ Roma dji ndœ 'a, á na para tshatshu 'a, á kate 'a ɓa lœ zando Apiuse œdœ osho á endje e «anda agene». Lɔkɔ á Polo wu endje, tshe gbɔ gbɔgbɔ, yé œ za mershe fœ Ndjaba.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Kœyi kumu 'a ga lœ Roma, endje za awa fœ Polo ndœ kœgbɔ anda nœ ye kœlo tœnœ dœ pe turugu á tshe sœ kœza ala ye tœ ye.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Manda olo votɔ, Polo kœvwa osho fœ agbozu tshapa Ayuda ndœ kœngbɔtœ endje ga tœ nœ. Ɔlɔ á endje ngbɔtœ endje ga tœnœ, Polo kœpa fœ endje adœke: «Alaya, mœ mbœmbœrœ ekperœ ga tœ azu ogo nœ azœ nene, too ga tœ o'o á aata azœ katœ nœ tɨ fœ azœ nene, yeka á Ayuda nœ Yerusaleme tɔ meza pa mœ fœ azu nœ Roma asœ.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Endje yu osho œ yindœ kœkatœ mœ; gbambanœ nene, endje gbɔgbɔ ekperœ bale á mœ mbœrœ yeka á endje kœwa o'o ndœ kœwo mœ nene.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Kashe Ayuda vwaratœ endje ye, mœ sœsœ lima dœ anga œrœ kœmbœrœ tœnœ nene, á mœ yɔndœ nœ adœke gbozugo Roma kœwa ngbanga nœ mœ. Kashe mœ sœsœ dœ gbetshelœ kœndɨ ogo nœ azœ nene.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Mbœrœ tœnœ ataa á mœ vwa osho ndœ 'e adœke a pa 'o mbœrœ tœnœ kane. Adja upu adœke endje i kane mœ mbœrœ uzu á azu Israyele sœ kœza lɔsu endje ga tœ ye.»
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Endje gi fœ she adœke: «'A gbɔgbɔ anga mbeti á to lœ Yuda mbœrœ o'o nœ zœ nene, yé lœ ugurutœ alaya á endje na asœ, anga bale á tshe na dœ ndœ trœrœ zœ too tshe pa ekpe o'o mbœrœ ɓœ gugu nene.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Kashe 'a yindœ kœdji ɓœ kœmɨndœ neke á ɓœ na dœ tœnœ mbœrœ osho kɔ, azu sœ kœvwaratœ endje tœ awa nœ zœ á ɓœ zatœ zœ ndœ nœ.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Endje kœdɨ mbulu dœ Polo, yé lɔkɔnœ, endje kœna ndjoro ga lœ bɨngɨ nœ ye. Kœto dœ amazɨ œrrr kpii, Polo sœ kolœ kœyisœ 'o tœ upu nœ Ogo gbozu nœ Ndjaba fœ endje kœto tœ mbeti nœ Moyize dœ pe œnœ aayi kœgbara o'o mbœrœ kœma fœ endje adœke endje yindœ Yisu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Anga endje sœ lima kœyindœ o'o á tshe sœ kœpa tœnœ, kashe anga endje vwaratœ endje kœyindœ nœ ye.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kœgu endje tœ awa, endje sœ lima kœdjitœ endje lœ tœ endje nene; á Polo kpa kœpa ga pa nœ fœ endje adœke: «Tœnœ kœdœ adja o'o nœ Ɔtshɔ Ɨshirɨ á ayi kœgbara o'o Isaya mɨ lima ndœ nœ fœ aata 'e adœke:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 “Na ga ndœ azu asœmœ yé œ pa fœ endje adœke:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Gbambanœ nene, lɔsu azu asœ gbɔɔgbɔ;
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Polo kœpa fœ endje adœke: «'E wusœ nœ adœke, Ndjaba vwa kœshe fœ anga angbɨ azu; endje, endje dji bala zœ.»
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Kœdji Polo ataa, Ayuda gitœ endje yé œ tetœ kœshara o'o ugurutœ endje dœ tœ endje.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Polo mbœrœ lima ungu bisha tshakudu anda dœ ngendja nœ ye dœ tœ ye, yé tshe sœ kœpa o'o dœ azu kɔ á endje sœ lima kœna ga ndœ ye.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Tshe sœ lima kœmɨndœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, kœyisœ o'o nœ Gbozu Yisu Kristu dœ awa nene, yé uzu bale kœpakata she gugu lima nene.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.