Atos 15

TAFO AYO (KXF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anga ayakoshe to ɓa lœ Yuda, œ tetœ kœyisœ œrœ fœ aayazu lœ Yisu adœke: «Œdœ 'e kœvwaratœ 'e tœ kœwa gaza ɓata awa akwa nœ Moyize pandœ nœ, 'e gbɔ kœshe nene.»
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Polo œdœ Barnabase vwaratœ endje tœ kœyisœ œrœ nœ ayakoshenœ asœmœ, œ gbugburu tshelœ o'o dœ endje tœ upunœ. Manda nœ, endje wa adœke Polo œdœ Barnabase, ndje dœ anga aayazu lœ Yisu ɔ ga lœ Yerusaleme ndœ kœgbɔtœ endje dœ aayi avwa œdœ agbɔ Azu Ikrizia mbœrœ kœyɔrɔ o'onœ asœmœ.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Azu Ikrizia lœ Atiɔshe to œrœ á li mbœrœ ananœ fœ endje. Kœro endje tɔ lœ Fenisi dœ Samariya, endje sœ kœpandœ mara á angbɨ azu fa lɔsu endje yé œ za yanga waa fœ aayazu lœ Yisu para.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Ɔlɔ á endje wuta ga lœ Yerusaleme, azu Ikrizia, aayi avwa dœ pe agbozu Ikrizia za osho kœsœ fœ endje yé endje pandœ œrœ kɔ á Ndjaba mbœrœ lœ awa nœ endje fœ endje.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Kashe anga ayindœ Yisu á endje to lœ Afarisayi za o'o œ pa adœke: «Œ li adœke angbɨ azu á endje wuta ayindœ Yisu wa gaza, œ lɨ ndje sœ awa akwa nœ Moyize.»
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Aayi avwa œdœ agbozu Ikrizia ngbɔɓatœ endje mbœrœ kœgbe o'o tœ upunœ asœmœ.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Manda kœgbugburu tshelœ o'o œrrr, Petro áalafo yé œ pa adœke: «Aaya, 'e wusœ nœ adœke Ndjaba ke lima mœ ugurutœ 'e katshatsha ndœ kœpandœ Ɔtshɔ O'o fœ angbɨ azu adœke endje dji, œ yindœ nœ.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Yé Ndjaba á tshe wusœ lɔsu azu para kɔkɔ, za Ɔtshɔ Ɨshirɨ fœ endje tœ kœma adœke œne yi ndje ndœ endje awa bale ɓata á tshe mbœrœ ndje fœ azœ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Tshe yiyi ko ndœ azœ yé œ vwaratœ ye tœ endje nene; gbambanœ nene, lœ awa nœ kœyindœrœ nœ endje ga ndœ Yisu, tshe djutɔ ekperœ nœ endje.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Ngɔngɔ asœ, mbœrœ gaɗe á 'e sœ kœshokɔ o'o dœ Ndjaba a? 'E yindœ kœza egerœ gbarœ á azœ dœ aata azœ, a zaza lima nene ga pa kumu ayindœ Yisu a?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Kashe a wusœ nœ adœke, a she kolœ mangba ɔtshɔ lɔsu nœ Gbozu Yisu, yé endje ndje awa bale.»
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Manda nœ, azu lœ kokoko ndœ kœdji Polo œdœ Barnabase, á endje sœ kœmɨndœ œrœ á sœ kœma mara œrœ á Ndjaba mbœrœ lœ awa nœ endje ugurutœ angbɨ azunœ asœmœ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Lɔkɔ á endje pa o'o nœ endje á ka, Jake áalafo œ pa adœke: «Aaya, 'e dji mœ kane.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Shimu wuta kœmɨndœ nœ fœ azœ mara á Ndjaba gbe ɓalima katshatsha á ke anga azu ugurutœ angbɨ azu adœke endje dœ azu nœ œne.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Œrœ á Ndjaba mbœrœ li dœ o'o ama aayi kœgbara o'o. Gbambanœ nene, Ndjaba pa adœke:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “Manda nœ kɔ, mœ kpa kwatœ mœ
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Kœto kpœtœmœ, udu azu œ para awa Gbozu,
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 á mœ gbe ɓalima katshatsha.”»
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Jake kpa kœpa adœke: «Mœ gbe œnœ mœ adœke œ lili adœke a mbœrœ œrœ kanga fœ azu á endje fatshalɔsu endje fœ Yisu nene.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Kashe a su kolœ mbeti fœ endje adœke, endje zɨzɨ agea á to ɓa pa ndaba nœ andjaba nene, endje zɨzɨ songba agea á tshe tshu á indji ye tutu nene, endje zɨzɨ indji nene yé adja endje mbœmbœrœ angba budu nene.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Mbœrœ katshatsha ɓalima, endje yisœ awa akwa nœ Moyize dje lakpɨ kɔ mbœrœ á endje sœ kœdɨ tœnœ lɔkɔ sabata bale dœ bale lœ anda ngbɔtœ.»
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ataa aayi avwa, dœ agbozu Ikrizia œdœ pe azu Ikrizia para kɔkɔ wu dœ ɔtshɔnœ adœke, endje ke anga azu ugurutœ œne dœ́ vwa endje ɓa lœ Atiɔshe awa bale dœ Polo œdœ Barnabase. Yekane á endje ke Yuda á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Barsabase œdœ pe Sila. Endje bibisha kœdœ azu á endje sœ lima kœlɨsœ endje ugurutœ ayindœ Yisu.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Mbeti á endje sú ga tshakane endje pa adœke:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 A dji adœke anga azu á endje to ɓa ndœ 'a ɓa ke, á na ga ndœ 'e kœdjingili tshelœ kumu 'e, endje ndɨ gbetshelœ nœ 'e kashe œ dœ́dœ́ 'a dá vwa endje nene.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Ádánœ á 'a wa kɔ dœ lɔsu 'a bale adœke 'a ke anga azu dœ́ vwa endje fœ 'e. Endje ro tœ awanœ dœ aaya 'a á 'a yindœ endje waa, Polo œdœ Barnabase
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 á endje za soro endje djigi mbœrœ akwa nœ Gbozu nœ azœ dœ Yisu Kristu.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 'A vwa Yuda dœ Sila adœke endje kpa pandœ œneke kɔ á 'a su ala mbetinœ asœke fœ 'e dœ ama endje.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Gbambanœ nene, Ɔtshɔ Ɨshirɨ dœ pe a'a wa adœke, 'a kpa za egerœ gbarœ ga pa kumu 'e nene. Kashe œrœ á li dœ 'e kœmbœrœ tœnœ dœke:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 adja 'e zɨzɨ agea á to ɓa pa ndaba nœ andjaba nene, 'e zɨzɨ indji nene, 'e zɨzɨ songba agea á tshe tshu á indji tutu nene, 'e mbœmbœrœ angbabudu nene. Œdœ 'e kœlɨsœ œrœnœ asœke kɔ, dá 'e mbœrœ dœ ɔtshɔnœ waa. 'E sœpe dœ ɔtshɔnœ.»
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Endje za awa fœ endje yé endje ro ga lœ Atiɔshe. Lɔkɔ kœwuta endje ɓa zœ, endje ngbɔɓa ayindœ Yisu, œ za mbetinœ fœ endje.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Manda kœdɨ mbetinœ, ayindœ Yisu sœ lima dœ yanga waa mbœrœ mbetinœ guma gbetshelœ nœ endje.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yuda dœ Sila á endje dœ lima aayi kœgbara o'o, endje mɨ upu fœ endje adœke endje shi gbɨ yé œ gbɔndœ kœyindœrœ nœ endje.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Endje mbœrœ lima olo teasho kpœtœmœ. Manda nœ, ayindœ Yisu za awa fœ endje adœke endje gu dœ kœsœ gee ga ndœ azu á endje vwa lima endje. [
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Kashe Sila wa lima kœsœpe œnœ ye kpœtœmœ.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Polo œdœ Barnabase sœ lima œnœ endje ɓa lœ Atiɔshe. Ɓa zœ, endje sœ kœyisœ œrœ œdœ pe kœmɨndœ Ɔtshɔ O'o nœ Gbozu awa bale dœ anga azu ndjoro.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Olo teasho manda nœ, Polo pa fœ Barnabase adœke: «A kwatœ azœ lakpɨ bale dœ bale á a yi lima sœ o'o ama Gbozu tœnœ dœ́ œ wu mara á aaya azœ sœ dœ tœnœ.»
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Barnabase yi lima ndœ kœkwa dœ Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Kashe Polo gbe adœke kœkwa dœ she œ li nene, mbœrœ tshe ka lima tœ endje tɨ ɓa lœ Pafili, œ vwara lima tœ ye kœna dœ endje lœ ma akwa nœ Ndjaba.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Mbœrœ tœnœ ataa, endje djidji lima tœ endje nene, yé endje kurutshelœtœ endje. Barnabase za Marke po tœ ye, œ za egerœ agba œ ro ga lœ Shipre,
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 kashe Polo ke Sila ndœ kœro dœ she. Manda nœ, ayindœ Yisu ko endje ga tshakane Ndjaba adœke ɔtshɔ lɔsu nœ Gbozu gbɔndœ endje.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Endje ro lima tɔ lœ Siri œdœ Silisi, œ yisœ œrœ fœ azu Ikrizia adœke endje gbɔndœ kœyindœrœ nœ endje.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.