Romanos 4
Masas Pit Jesucristowa (KWI) vs VC
1 Mane Abrahampa, au ñamin irɨt kwalpa minñazsan. Abraham kamtɨt aizpa piankamasan.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Dios Abrahamta wat kultakas, ussa wat namtɨtkas, Diosne ussa saptachi, paiña wat kal akwa. Katmizna Abrahamne Dios iztakin “Na kirɨt akwa, wat namish” kizsachi.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Dios pɨnkɨhta ka parɨt: “Abraham Diosta nɨjkultɨt akwa, Diosne ussa wat namnin kit paiña kwail kirɨt aizpa wat kultɨt.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Kalpamikane kal kimmikasha pial tamtu, paiña kal kimtu akwa. Kalpamikane kain mɨlamtuchi, kal kimtumika us saptu aizpa kana kimtu akwa.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kawarain mɨnminkas paiña kal kisachi, Dios ussa wat namninnapa. Diosne sunkana awaruza kamtanamtuchi. Diosne kwail kimturuza, Diosta nɨjkulturuza wat namninnat kit uspa kwail wat kulnanazi. Awa Diosta nɨjkulamtu akwa, Diosne usparuza sapnat kit uspa kwail kaninnanashina. Awane chinkas kisachi, ussain watsat mɨlnana.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ñamin Davidne watsal kimtumikawa kainara. Awa Moisésta ɨnintu aizpa kimtuchikas, Diosne awara wat namninshina. Wat namtɨtmikane wat kulnazi.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Sunkana parɨt:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Uspane wat kularɨt maanazi,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Diosne Judío awa señal samturuzakas Judío awa señal samtuchiruzakas wat kularɨt maanazi. Mamasa ka kaiznamtus: “Abraham Dios kaizta aizpa nɨjkultɨt akwa, Diosne ussa sap kit paiña kwail wat kul kit wat namninta.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Diosne Abrahamta sap kit wat namnintɨt, Abraham Judío awa señal paiña ñara sarachasmin. Dios Abrahamta wat namnintawane, Diosne Abrahamta Judío awa señal paiña ñara sanapa ɨninta.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 An ñancha Diosne Abrahamta wat namninta. Kwiztane Abrahamne Judío awa señal paiña ñara sanintɨt. Dios Judío awa sarachasmin, Dios Abrahamta sun señalkasa sanintachasmin, Abrahamne Diosta nɨjkulta. Diosne wan ussa nɨjkulturuza sapnat kit uspa kwail wat kulninnamtu. Wan Diosta nɨjkulturuzne Abrahamta uspa papihshkanain mɨjmazi.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Judío awa señal uspa ñara saamturuzne Abrahamta uspa papihshkanain mɨjanazi, Abraham nɨjkultakanain nɨjkularane. Circuncisión kitchasmin, Abrahamne Diosta nɨjkulta.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Diosne Abrahamtakas paiña kwizta kwaltuzakas sun su sappanapa mɨlan namnara. An sukin uztuasmin, Abraham Dios mɨlan namtɨt aizpa saptachikas, usne Dios kaizta aizpa mɨra. Diosta nɨjkultɨt akwa, Diosne ussa wat namnin kit paiña kwail wat kulta.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Moisés ɨninta aizpa mɨmturuzne “aune Dios mɨlan namtɨt aizpa sappanapas” ñanta minñamtu. Katmizna Dios kin namtɨt aizpa uspa akwa kainsɨh. Sunkana minñamtune, Diosta nɨjkulna kainsɨh.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Awa Moisés ɨninta aizpa mɨarachi akwa, Diosne kwail awaruza aliz kulnat kit usparuza ilninnanazi. Dios sun pit ɨninnaratkine, awane sun pit mɨasachiwal. Awa sun ɨninta pit pian akwa, uspane uspa kwail kiarɨt aizpa piankamat kit sun ɨninta pit mɨashitchi.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Abraham Diosta nɨjkultɨt akwa, Diosne ussakas paiña kwizta kwaltuzakas wat kinana namta. Watcha, Diosne us kin namtɨt aizpa mɨlanana wenamanazi. Judío awaruzkas Judío chi awaruzkas Dios mɨlan namtɨt aizpa kawarain sappanazi, Abraham nɨjkultakanain nɨjkulamtu akwa. Sunkana wan Diosta nɨjkulturuzne Abrahamta, uspa papihshkanain mɨjmanazi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Dios pɨnkɨhta ka parɨt: “Akkwan suras awaruzne Abrahamta ‘nune au papihsh i’ kizanazi.” Abrahamne Dios kaizta aizpa nɨjkulta. An Diosne irɨttuza mamasa kakulninnashina. An Diosne chiwazha an ñamin tuchi aizpa sashina. Sunkana Abrahamne Diosta nɨjkulta.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 We piankas, Abrahamne Diosta nɨjkul kit tɨrɨzta, Dios sun kin namtɨt aizpa sapnakima. Diosne paiña kwal akkwan pashpa kawiranazi kizta. Dios pɨnkɨhta ka parɨt: “U kwalne kwisha akkwan pashpa mɨlnanazi.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Cien año uztakas, kwisha ɨlapa parɨtkas, Abrahamne Diosta nɨjkulmɨzta. Akkwan año mɨj akwa, Abrahamkas Sarakas pashpa mɨlsachiwailkas, Abrahamne Diosta nɨjkulmɨzta.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abrahamne Dios kin namtɨt aizpa an tɨnta nɨjkulmɨz kit an tɨnta namta. Usne “Dios kin namtɨt aizpa kisachi” kaiztachi. Uskas “Dios kwisha wari,” kizta.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Diosta wat piankamtɨt akwa, usne sunkana minta: “Watcha, Diosne us kin namtɨt aizpa kishina.”
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Katmizna Diosta nɨjkultɨt akwa, Diosne Abrahamta wat namnin kit ussa wat kulninta.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Dios Abrahamta wat namtɨtkas, Diosne an akkwantuzakas wat namninnashimtu.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Diosne au akwakas sun pit parɨt, ma payu Diosta nɨjkulturuza wat namninnanapa, au kwail kiarɨt aizpa wat kulninnanapa. Aukas Dios au Anpat Jesústa irɨttas kakulninta nɨjkultumakpas.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Au kwail kiarɨt akwa, Diosne Jesústa chɨhkarɨt, awa ussa piantaanapa. Diosne kwiztane ussa irɨttas kakulninta, aumɨza wat namanapa. Au Anpat Jesucristo akwa, Diosne aumɨza chiyura pailta payukima uzninnanazi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.