Romanos 4

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ꞋUri ma tae neꞋe kuke baꞋa saea ana sa Abraham na koꞋo bora kami kwalafa ngwae Jiu ki? FaꞋuta neꞋe God ka fuꞋusi ꞋoloꞋolo ana Ꞌi maana?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 DiꞋia God fuꞋusi ꞋoloꞋolo ana sa Abraham osiꞋana raoꞋa leꞋa neꞋe nia sasiꞋi ki, sa Abraham saiana ka fata baꞋalafe sulia. Bore ma noaꞋa nia kasi bolo fuana fata baꞋalafeꞋa Ꞌi maana God.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 OsiꞋana na KerekereꞋa Abu ba fata Ꞌuri, “Sa Abraham nia faꞋamamana ana fata alangaꞋinga God, ma sulia na faꞋamamanaꞋanga nia neꞋe God ka saea sa Abraham nia ꞋoloꞋolo Ꞌi maana.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ana kaidaꞋi ta ngwae nia rao, nia ke ngalia nama folifoliꞋa. Ma na mani neꞋe nia ngalia, na ngwae ꞋaꞋana nia noaꞋa kasi kwate ꞋoꞋo ana, sulia na ngwae rao nia bolo fuana ngalilana folifoliꞋa nia.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ma kaidaꞋi God nia fuꞋusi ꞋoloꞋolo aka Ꞌi maana, nia noaꞋa Ꞌiri diꞋia laꞋu kaidaꞋi ngwae ꞋaꞋana nia kwatea folifoliꞋa fuana ngwae rao nia. OsiꞋana noaꞋa laꞋu sulia na raolaka neꞋe God fuꞋusi ꞋoloꞋolo aka, bore ma osiꞋana kulu fitoꞋo ana God lala neꞋe nia saiana ka faꞋa ꞋoloꞋoloa na ngwae taꞋa ki. Ma God lisia na fitoꞋo laka, ma osiꞋana ru neꞋeri God ka saea kuluꞋa Ꞌani ngwae ꞋoloꞋolo ki.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 ꞋUnaꞋeri sa David fata sulia na saeleꞋanga ana ngwae ki neꞋe God saea kira ꞋoloꞋolo, sui bore Ꞌana noaꞋa kira kasi roꞋo sulia na taki God ki taꞋifau. Sa David ka fata Ꞌuri,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “ꞋOilakiꞋa fuana sa tai faꞋida neꞋe God rufuanata naꞋa ana roraꞋa kira ki, ma ka lafua naꞋa abula taꞋangaꞋa kira ki.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ꞋOilakiꞋa logo fuana ngwae neꞋe God noaꞋa kasi manata toꞋona abula taꞋangaꞋa nia ki.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ꞋUri ma na saeleꞋanga neꞋe sa David nia fata sulia, na ru goꞋo Ꞌana ana ngwae Jiu neꞋe kulu Ꞌolo faꞋataꞋinia ki? NoaꞋa! Na ru logo fuana ngwae neꞋe noaꞋa laꞋu Jiu ki neꞋe noaꞋa kira kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia. Kulu saiana ka sui naꞋa na KerekereꞋa Abu ba fata Ꞌuri, “Sa Abraham nia faꞋamamana ana God, ma osiꞋana nia ka faꞋamamana, God ka saea niaꞋa ngwae ꞋoloꞋolo.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ana kaidaꞋi tae neꞋe God saea sa Abraham nia ꞋoloꞋolo? ꞋI buri Ꞌana neꞋe nia Ꞌolo faꞋataꞋinia ka sui naꞋa, nama ana kaidaꞋi nia noaꞋa kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia Ꞌua? ꞋI naꞋona mala neꞋe nia Ꞌolo faꞋataꞋinia God ka saea nia ngwae ꞋoloꞋolo.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 ꞋI buri Ꞌana mala neꞋe God fuꞋusi ꞋoloꞋolo ana sa Abraham, sa Abraham ka fiꞋi Ꞌolo faꞋataꞋinia naꞋa. Ma na Ꞌolo faꞋataꞋinia Ꞌanga neꞋe na maꞋetoto Ꞌiri ka faꞋataꞋinia God saea nia na ngwae ꞋoloꞋolo sulia na faꞋamamanaꞋanga nia ana kaidaꞋi noaꞋa nia kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia Ꞌua. Nia neꞋe kwate sa Abraham ka diꞋia koꞋo bora fuana ngwae noaꞋa laꞋu Jiu ki neꞋe kira kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia, ma kira faꞋamamana ana God, ma kira ka alua naꞋa ngwae ꞋoloꞋolo ki.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ma nia na koꞋo bora fuana ngwae Jiu ki neꞋe kira Ꞌolo faꞋataꞋinia ma kira ka faꞋamamana fata alangaꞋinga God. NoaꞋa laꞋu osiꞋana goꞋo neꞋe kira Ꞌolo faꞋataꞋinia, bore ma osiꞋana kira faꞋamamana diꞋia na koꞋo bora kira sa Abraham ba nia faꞋamamana ka sui mala, nia ka fiꞋi Ꞌolo faꞋataꞋinia.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 God nia eta fataꞋa Ꞌania fuana sa Abraham ma na kwalafa nia ki, nia ka saea na magalia neꞋe na ru nia. God nia eta fataꞋa ꞋunaꞋeri noaꞋa laꞋu sulia neꞋe sa Abraham roꞋosulia na taki ki, bore ma sulia nia faꞋamamana, ma God ka saea nia ꞋoloꞋolo.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ma diꞋia God kwatea na fata alangaꞋinga nia goꞋo fuana sa tai faꞋida neꞋe kira roꞋosulia na taki ki, tama na faꞋamamanaꞋanga na ngwae ki neꞋe ru ꞋoꞋo goꞋo Ꞌana, ma na fata alangaꞋinga God na ru ꞋoꞋo logo.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Na taki noaꞋa kasi kwatea maꞋi na fata alangaꞋinga God, bore ma nia kwatea maꞋi na saetaꞋanga God, osiꞋana ngwae Ꞌoia na taki nia. Ma kaidaꞋi na taki ki tua, na ngwae ꞋidufaꞋi suꞋungenge ana taki ki.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 God fata alangaꞋinia ru ki fuana sa Abraham sulia na faꞋamamanaꞋanga nia, fasi Ꞌiri ka faꞋataꞋinia na fata alangaꞋinga neꞋeri nia sulia na kwaimanataiꞋanga nia neꞋe ke baꞋa kwate sakongaꞋi ana fuana kwalafa sa Abraham. Ma na kwalafa sa Abraham, noaꞋa laꞋu kira taꞋifilida goꞋo neꞋe roꞋosulia na taki ki, bore ma kira ngwae neꞋe kira faꞋamamana logo diꞋia sa Abraham. Sulia sa Abraham niaꞋa na koꞋo bora kia taꞋifau, na ngwae Jiu ki, ma na ngwae neꞋe noaꞋa laꞋu Jiu ki.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ru neꞋe nia mamana, osiꞋana God saea fuana sa Abraham saena na KerekereꞋa Abu ka Ꞌuri, “Nau ku filiꞋo, ma nau ku aluꞋu na maꞋa ana kwalafa ki fuana ngwae ana fanoa Ꞌoro ki.” Na eta fataꞋa neꞋe God naꞋa neꞋe tala faꞋangasia ka mamana. Sa Abraham faꞋamamana ana God neꞋeri, nia God neꞋe taꞋea ngwae mae ki fuana mauriꞋa, ma ka saungaꞋinia ru faolu ki.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ana kaidaꞋi God eta fataꞋa fuana sa Abraham neꞋe nia na maꞋa fuana kwalafaꞋa ana ngwae ana fanoa Ꞌoro ki, sa Abraham faꞋamamana. God saea logo ka Ꞌuri, “Na ngwae neꞋe ke futa olitamu ki ke baꞋa Ꞌoro diꞋia bulubulu ana salo.” Sa Abraham faꞋamamana, sui bore Ꞌana nia ꞋafitaꞋi fuana ru neꞋeri ka mamana ana.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 ꞋUnaꞋeri bore Ꞌana sa Abraham nia karangi ka talangaꞋi faꞋi ngali naꞋa ana maurilana, na faꞋamamanaꞋanga nia noaꞋa kasi ngwataꞋutaꞋu kaidaꞋi nia manata sulia nonina neꞋe ngwataꞋutaꞋu, ma Ꞌi Sera bore ka ꞋabaraꞋa logo.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ma na faꞋamamanaꞋanga nia noaꞋa kasi anafu faꞋasi nia, ma noaꞋa kasi manata ruarua ana fata alangaꞋinga God. Nia ka ngasingasiꞋa sulia na faꞋamamanaꞋanga nia, ma ka baꞋatafea God.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Sulia nia sai leꞋa ana neꞋe God totolia sasilana ru neꞋe nia eta fataꞋa Ꞌani.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nia neꞋe osiꞋana faꞋamamanaꞋanga nia, God ka saea niaꞋa Ꞌania na ngwae ꞋoloꞋolo.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ma ta kerekereꞋa ba Ꞌuri, “God saea Ꞌani na ngwae ꞋoloꞋolo,” noaꞋa laꞋu fuana sa Abraham taꞋifilia.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Bore ma kira keresia logo fuaka ngwae neꞋe God sae kia Ꞌani na ngwae ꞋoloꞋolo ki, osiꞋana kulu faꞋamamana ana God neꞋe nia taꞋea sa Jesus na Aofia kia faꞋasia na maeꞋa.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 God ka kwate ma nia ka mae osiꞋana na taꞋangaꞋa kia ki, ma God ka taꞋea logo Ꞌuana na mauriꞋa fuana na faꞋa ꞋoloꞋoloꞋa kulu Ꞌi maana.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.