Romanos 4

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞋUri ma tae neꞋe kuke baꞋa saea ana sa Abraham na koꞋo bora kami kwalafa ngwae Jiu ki? FaꞋuta neꞋe God ka fuꞋusi ꞋoloꞋolo ana Ꞌi maana?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 DiꞋia God fuꞋusi ꞋoloꞋolo ana sa Abraham osiꞋana raoꞋa leꞋa neꞋe nia sasiꞋi ki, sa Abraham saiana ka fata baꞋalafe sulia. Bore ma noaꞋa nia kasi bolo fuana fata baꞋalafeꞋa Ꞌi maana God.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 OsiꞋana na KerekereꞋa Abu ba fata Ꞌuri, “Sa Abraham nia faꞋamamana ana fata alangaꞋinga God, ma sulia na faꞋamamanaꞋanga nia neꞋe God ka saea sa Abraham nia ꞋoloꞋolo Ꞌi maana.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ana kaidaꞋi ta ngwae nia rao, nia ke ngalia nama folifoliꞋa. Ma na mani neꞋe nia ngalia, na ngwae ꞋaꞋana nia noaꞋa kasi kwate ꞋoꞋo ana, sulia na ngwae rao nia bolo fuana ngalilana folifoliꞋa nia.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ma kaidaꞋi God nia fuꞋusi ꞋoloꞋolo aka Ꞌi maana, nia noaꞋa Ꞌiri diꞋia laꞋu kaidaꞋi ngwae ꞋaꞋana nia kwatea folifoliꞋa fuana ngwae rao nia. OsiꞋana noaꞋa laꞋu sulia na raolaka neꞋe God fuꞋusi ꞋoloꞋolo aka, bore ma osiꞋana kulu fitoꞋo ana God lala neꞋe nia saiana ka faꞋa ꞋoloꞋoloa na ngwae taꞋa ki. Ma God lisia na fitoꞋo laka, ma osiꞋana ru neꞋeri God ka saea kuluꞋa Ꞌani ngwae ꞋoloꞋolo ki.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 ꞋUnaꞋeri sa David fata sulia na saeleꞋanga ana ngwae ki neꞋe God saea kira ꞋoloꞋolo, sui bore Ꞌana noaꞋa kira kasi roꞋo sulia na taki God ki taꞋifau. Sa David ka fata Ꞌuri,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “ꞋOilakiꞋa fuana sa tai faꞋida neꞋe God rufuanata naꞋa ana roraꞋa kira ki, ma ka lafua naꞋa abula taꞋangaꞋa kira ki.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ꞋOilakiꞋa logo fuana ngwae neꞋe God noaꞋa kasi manata toꞋona abula taꞋangaꞋa nia ki.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ꞋUri ma na saeleꞋanga neꞋe sa David nia fata sulia, na ru goꞋo Ꞌana ana ngwae Jiu neꞋe kulu Ꞌolo faꞋataꞋinia ki? NoaꞋa! Na ru logo fuana ngwae neꞋe noaꞋa laꞋu Jiu ki neꞋe noaꞋa kira kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia. Kulu saiana ka sui naꞋa na KerekereꞋa Abu ba fata Ꞌuri, “Sa Abraham nia faꞋamamana ana God, ma osiꞋana nia ka faꞋamamana, God ka saea niaꞋa ngwae ꞋoloꞋolo.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ana kaidaꞋi tae neꞋe God saea sa Abraham nia ꞋoloꞋolo? ꞋI buri Ꞌana neꞋe nia Ꞌolo faꞋataꞋinia ka sui naꞋa, nama ana kaidaꞋi nia noaꞋa kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia Ꞌua? ꞋI naꞋona mala neꞋe nia Ꞌolo faꞋataꞋinia God ka saea nia ngwae ꞋoloꞋolo.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 ꞋI buri Ꞌana mala neꞋe God fuꞋusi ꞋoloꞋolo ana sa Abraham, sa Abraham ka fiꞋi Ꞌolo faꞋataꞋinia naꞋa. Ma na Ꞌolo faꞋataꞋinia Ꞌanga neꞋe na maꞋetoto Ꞌiri ka faꞋataꞋinia God saea nia na ngwae ꞋoloꞋolo sulia na faꞋamamanaꞋanga nia ana kaidaꞋi noaꞋa nia kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia Ꞌua. Nia neꞋe kwate sa Abraham ka diꞋia koꞋo bora fuana ngwae noaꞋa laꞋu Jiu ki neꞋe kira kasi Ꞌolo faꞋataꞋinia, ma kira faꞋamamana ana God, ma kira ka alua naꞋa ngwae ꞋoloꞋolo ki.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ma nia na koꞋo bora fuana ngwae Jiu ki neꞋe kira Ꞌolo faꞋataꞋinia ma kira ka faꞋamamana fata alangaꞋinga God. NoaꞋa laꞋu osiꞋana goꞋo neꞋe kira Ꞌolo faꞋataꞋinia, bore ma osiꞋana kira faꞋamamana diꞋia na koꞋo bora kira sa Abraham ba nia faꞋamamana ka sui mala, nia ka fiꞋi Ꞌolo faꞋataꞋinia.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 God nia eta fataꞋa Ꞌania fuana sa Abraham ma na kwalafa nia ki, nia ka saea na magalia neꞋe na ru nia. God nia eta fataꞋa ꞋunaꞋeri noaꞋa laꞋu sulia neꞋe sa Abraham roꞋosulia na taki ki, bore ma sulia nia faꞋamamana, ma God ka saea nia ꞋoloꞋolo.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ma diꞋia God kwatea na fata alangaꞋinga nia goꞋo fuana sa tai faꞋida neꞋe kira roꞋosulia na taki ki, tama na faꞋamamanaꞋanga na ngwae ki neꞋe ru ꞋoꞋo goꞋo Ꞌana, ma na fata alangaꞋinga God na ru ꞋoꞋo logo.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Na taki noaꞋa kasi kwatea maꞋi na fata alangaꞋinga God, bore ma nia kwatea maꞋi na saetaꞋanga God, osiꞋana ngwae Ꞌoia na taki nia. Ma kaidaꞋi na taki ki tua, na ngwae ꞋidufaꞋi suꞋungenge ana taki ki.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 God fata alangaꞋinia ru ki fuana sa Abraham sulia na faꞋamamanaꞋanga nia, fasi Ꞌiri ka faꞋataꞋinia na fata alangaꞋinga neꞋeri nia sulia na kwaimanataiꞋanga nia neꞋe ke baꞋa kwate sakongaꞋi ana fuana kwalafa sa Abraham. Ma na kwalafa sa Abraham, noaꞋa laꞋu kira taꞋifilida goꞋo neꞋe roꞋosulia na taki ki, bore ma kira ngwae neꞋe kira faꞋamamana logo diꞋia sa Abraham. Sulia sa Abraham niaꞋa na koꞋo bora kia taꞋifau, na ngwae Jiu ki, ma na ngwae neꞋe noaꞋa laꞋu Jiu ki.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ru neꞋe nia mamana, osiꞋana God saea fuana sa Abraham saena na KerekereꞋa Abu ka Ꞌuri, “Nau ku filiꞋo, ma nau ku aluꞋu na maꞋa ana kwalafa ki fuana ngwae ana fanoa Ꞌoro ki.” Na eta fataꞋa neꞋe God naꞋa neꞋe tala faꞋangasia ka mamana. Sa Abraham faꞋamamana ana God neꞋeri, nia God neꞋe taꞋea ngwae mae ki fuana mauriꞋa, ma ka saungaꞋinia ru faolu ki.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ana kaidaꞋi God eta fataꞋa fuana sa Abraham neꞋe nia na maꞋa fuana kwalafaꞋa ana ngwae ana fanoa Ꞌoro ki, sa Abraham faꞋamamana. God saea logo ka Ꞌuri, “Na ngwae neꞋe ke futa olitamu ki ke baꞋa Ꞌoro diꞋia bulubulu ana salo.” Sa Abraham faꞋamamana, sui bore Ꞌana nia ꞋafitaꞋi fuana ru neꞋeri ka mamana ana.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 ꞋUnaꞋeri bore Ꞌana sa Abraham nia karangi ka talangaꞋi faꞋi ngali naꞋa ana maurilana, na faꞋamamanaꞋanga nia noaꞋa kasi ngwataꞋutaꞋu kaidaꞋi nia manata sulia nonina neꞋe ngwataꞋutaꞋu, ma Ꞌi Sera bore ka ꞋabaraꞋa logo.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ma na faꞋamamanaꞋanga nia noaꞋa kasi anafu faꞋasi nia, ma noaꞋa kasi manata ruarua ana fata alangaꞋinga God. Nia ka ngasingasiꞋa sulia na faꞋamamanaꞋanga nia, ma ka baꞋatafea God.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Sulia nia sai leꞋa ana neꞋe God totolia sasilana ru neꞋe nia eta fataꞋa Ꞌani.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nia neꞋe osiꞋana faꞋamamanaꞋanga nia, God ka saea niaꞋa Ꞌania na ngwae ꞋoloꞋolo.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ma ta kerekereꞋa ba Ꞌuri, “God saea Ꞌani na ngwae ꞋoloꞋolo,” noaꞋa laꞋu fuana sa Abraham taꞋifilia.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Bore ma kira keresia logo fuaka ngwae neꞋe God sae kia Ꞌani na ngwae ꞋoloꞋolo ki, osiꞋana kulu faꞋamamana ana God neꞋe nia taꞋea sa Jesus na Aofia kia faꞋasia na maeꞋa.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 God ka kwate ma nia ka mae osiꞋana na taꞋangaꞋa kia ki, ma God ka taꞋea logo Ꞌuana na mauriꞋa fuana na faꞋa ꞋoloꞋoloꞋa kulu Ꞌi maana.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.