Atos 27

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma kira manata Ꞌuana Ꞌiri kami ke toꞋofolo naꞋa Ꞌuana Ꞌi Rom saena abaꞋi kula Ꞌi Itali. Kira ka kwatea sa Paul faꞋinia ti ngwae neꞋe kira firiꞋida ki, fuana sa Julius na ngwae ꞋinotoꞋa na ngwae ana ofoꞋa ki Ꞌi Rom neꞋe kira saea Ꞌani “Ngwae ana ofoꞋa na ngwae tatalafaꞋa doe.”
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Sui kami ka raꞋe saena faka faꞋasia na fanoa Ꞌi Adramitium, neꞋe sasi akaꞋu fuana lekaꞋa Ꞌuana loboa ki kalia abaꞋi kula Ꞌi Asia. Ma sa Aristakus, na ngwae Ꞌi Tesalonika saena abaꞋi kula Ꞌi Masedonia, ka leka logo faꞋi kaimili. Ma kaimili leka naꞋa faꞋasia fanoa Ꞌi Siseria.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ma faꞋi asoa buri Ꞌana, kami ka dao naꞋa ana fanoa Ꞌi Saedon. Ma sa Julius ka saeleꞋa faꞋinia sa Paul, ma ka alaꞋania ka leka fuana lisilana kwaima nia ki Ꞌiri kira ke kwatea tae ki neꞋe nia boꞋoboꞋo Ꞌuana.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Sui kami ka leka faꞋasia Ꞌi neꞋeri, ma kami ka liu nunufana bubunga Ꞌi Saeprus, osiꞋana na iru nia tataꞋe maꞋi Ꞌi naꞋona faka.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Sui kami ka toꞋofolo naꞋa ana na loboa neꞋe karangia abaꞋi kula Ꞌi Silisia ma Ꞌi Pamfilia ki, ma kami ka leka maꞋi Ꞌuana Ꞌi Mira, fanoa doe saena abaꞋi kula Ꞌi Lisia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 ꞋUnaꞋeri sa Julius, na ngwae ꞋinotoꞋa ana ofoꞋa neꞋeri, ka dao toꞋona na faka faꞋasia Ꞌi Aleksandria neꞋe ke baꞋa leka Ꞌuana Ꞌi Itali, ma nia ka alu kaimili saena faka neꞋeri.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Sui kami ka sarafaꞋinia liu lekaꞋa sulia bara asoa, ma kami ka dao toꞋona ꞋafitaꞋiꞋanga doe ana lekaꞋa ana asoa neꞋeri ki, sui leka maꞋi kami ka dao bolo faꞋinia fanoa Ꞌi Kinidus. Ma noaꞋa kami kasi leka naꞋa ana bali neꞋeri, osiꞋana na iru raꞋe maꞋi Ꞌusi kaimili. Ma kami ka gali ana ngongora Ꞌi Salmone, ma kami ka liu Ꞌi nunufana bubunga Ꞌi Krit.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Sui kami ka usuli toli maꞋi ma ka ꞋafitaꞋi tiꞋitiꞋi, kami ka dao ana lauꞋua kira saea Ꞌani LauꞋua LeꞋa, neꞋe noaꞋa kasi tau goꞋo faꞋasia maꞋe fanoa Ꞌi Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Na asoa Ꞌoro ki neꞋe sui naꞋa Ꞌi neꞋeri, osiꞋana kami loloselo saulia na iru naꞋa ana kaidaꞋi neꞋeri. KaidaꞋi neꞋeri logo faꞋi asoa doe kira Jiu ki fuana manata logelana taꞋangaꞋa ki liu ka sui naꞋa, ma kaidaꞋi fuana kauburu ka talaꞋae naꞋa, ma ka ꞋafitaꞋi naꞋa fuana kami ka daofaꞋi liu ana lekaꞋa, Ꞌasu Ꞌubani na faka kata kuru ana kaidaꞋi neꞋe iru nia doe. Nia neꞋe, sa Paul ka fata Ꞌuri fuada,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Reala kwa, nau ku lisia ana lekaꞋa neꞋe kulu faꞋasia Ꞌi neꞋe ke baꞋa ꞋafitaꞋi liu, ma na asi ke baꞋa faꞋalia na faka neꞋe faꞋinia na ru neꞋe ki Ꞌi saena. Ma ti ngwae akulu kike baꞋa mae logo.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Bore ma na ngwae ꞋinotoꞋa ana ngwae ana ofoꞋa ki ka faꞋamamana lala ana ngwae neꞋe ꞋaꞋana fuana faka faꞋinia na ngwae neꞋe nia toꞋo ana faka neꞋeri kera saea. Ma noaꞋa nia kasi faꞋamamana ana fatalana sa Paul.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ma na lauꞋua neꞋe kami dau ana noaꞋa kasi leꞋa fuana dauꞋa ana kaidaꞋi ana unuꞋi gwariꞋa. Nia neꞋe, Ꞌorolana ngwae kira ka oga Ꞌada lekaꞋa laꞋu Ꞌi asi fasi Ꞌiri kami ka dao Ꞌi Finiks, diꞋia nia talangwaraꞋu, fasi Ꞌiri kami ke mamalo Ꞌi neꞋeri ana kaidaꞋi ana unuꞋi gwariꞋa. OsiꞋana Ꞌi Finiks neꞋe na lauꞋua ana bubunga Ꞌi Krit neꞋe ago faꞋasia na iru ana kaidaꞋi neꞋeri.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Aia, ma ana kaidaꞋi neꞋe iru nia talaꞋae ka ufi maꞋi Ꞌi gwauna bubunga, ma na ngwae ki kira fia fasi kira totolia fuana sasilana na ru neꞋe kira oga. Nia neꞋe, kira ka lafua na gwalu saena faka, kira ka talaꞋae lekaꞋa naꞋa usulia na nununa na bubunga Ꞌi Krit.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ma noaꞋa kasi tau goꞋo, na iru doe neꞋe kira saea Ꞌani, “Ara Toli” ka kwaꞋi, ma ka lala ufiufi naꞋa maꞋi fafona tolo ma ka susu naꞋa.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ma ka toꞋea naꞋa faka, ma ka ꞋafitaꞋi liu fuana sagalana sulia na iru, ma kami ka maruku naꞋa ma mika alaꞋania naꞋa faka Ꞌiri na iru ka babalangaꞋi nia naꞋa Ꞌana faꞋasia Ꞌi Krit.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 ꞋIu, ma kaidaꞋi kami liu kwau nununa bubunga Ꞌi Kauda, kira lafua baru saena faka, sui bore Ꞌana nia ka ꞋafitaꞋi.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ma kira ka lobi faꞋangasia logo faka Ꞌasu Ꞌubani nia kata foga. Ma kira ka faꞋakosoa na Ꞌaba selo doe neꞋe kira loloselo Ꞌani Ꞌiri na iru ka ufi babalangaꞋinia naꞋa faka neꞋe Ꞌania, osiꞋana kira maꞋu ara kata sarangaꞋinida Ꞌi ꞋaꞋe one karangia Ꞌi Libia.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Sui na iru ka iru talau goꞋo Ꞌana ka doe liu, ma ana ruana asoa, kira ka Ꞌui Ꞌania ti ludaꞋa faꞋasia saena faka.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ma ana faꞋi asoa Ꞌi buri, kira ka Ꞌui Ꞌania ti ru laꞋu ana faka saena asi.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Sulia faꞋi asoa Ꞌoro ki neꞋe noaꞋa kami kasi lisia naꞋa sina nama ta faꞋi bulubulu bore, ma na iru ka ngasingasiꞋa liu. Sui kaimili ka fia fasi noaꞋa kami kasi mauri naꞋa.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Bore ma sulia kala kaidaꞋi tau naꞋa, na ngwae ki noaꞋa kira kasi Ꞌania ta fanga, sa Paul ka tataꞋe ka uu Ꞌi naꞋoda, ma ka fata Ꞌuri, “Reala kwa, faꞋuta neꞋe noaꞋa kamu kasi roꞋo goꞋo sulia na ru ba nau ku saea fuaumulu, noaꞋa kulu kasi leka faꞋasia Ꞌi Krit? DiꞋia kaumulu roꞋo sulia na fatalaku, noaꞋa kulu kasi dao goꞋo toꞋona na ꞋafitaꞋiꞋanga neꞋe.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Bore ma kaidaꞋi neꞋe, nau ku saea naꞋa fuaumulu noaꞋa kamu kasi maꞋu! OsiꞋana noaꞋa ta ngwae aumulu kasi mae, taꞋifilia na faka neꞋe goꞋo neꞋe ke baꞋa taꞋa.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nau ku saiana ru neꞋeri ki, osiꞋana ana faꞋi rodo ba sui kwau na Ꞌainsel God, neꞋe nau ku tua fuana ma nau ku foꞋosia, nia leka maꞋi siaku.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ma nia ka fata Ꞌuri, ‘Paul Ꞌae, noaꞋa Ꞌoe kosi maꞋu! DuꞋungana Ꞌoke baꞋa uu Ꞌi naꞋona na ngwae tatalafaꞋa doe Ꞌi Rom. Ma God ke baꞋa Ꞌafia na ngwae neꞋe kira leka faꞋiniꞋo ki Ꞌiri noaꞋa kira kasi mae, osiꞋana na kwaiꞋofeꞋanga nia fuamu.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ta neꞋe ngwae ki, noaꞋa kamu kasi maꞋu! Sulia nau ku fitoꞋo naꞋa ana God ke baꞋa sasi ꞋunaꞋeri naꞋa diꞋia ba na Ꞌainsel nia saea fuaku.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Bore ma na asi ke baꞋa olongaꞋi kulu ana ta taꞋi bubunga laꞋu.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ma na kauburu ka kwaꞋi kaimili naꞋa saena asi neꞋeri sulia akwala ma fai faꞋi rodo, na iru ka ufi saulungaꞋinia naꞋa faka saena kula Ꞌato naꞋa ana asi Mediterenia. Ma ka bolo naꞋa faꞋinia tofongana na rodo, na ngwae neꞋe kira rao saena faka kira ka fia fasi kaimili karangi dao naꞋa Ꞌi sara.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 KaidaꞋi kira manata ꞋunaꞋeri, kira ngalia naꞋa kwalo neꞋe kira firiꞋia na fau kulu maana, kira ka Ꞌui Ꞌania saena asi Ꞌuana ꞋoitoꞋolana kula neꞋeri fuana kira ka saiana neꞋe nia dao karangia naꞋa Ꞌi sara. Ma kaidaꞋi kira ꞋoitoꞋo ana Ꞌani kula neꞋeri, nia Ꞌato ka bolo faꞋinia ro akwala tafanga ki. Sui noaꞋa kasi tau, kira ka Ꞌui laꞋu Ꞌani kwalo neꞋeri, ma kira dao toꞋona kula neꞋeri akwala ma lima tafanga ki naꞋa ana Ꞌatolana.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ana kaidaꞋi kira dao toꞋona ꞋunaꞋeri, kira ka maꞋu Ꞌasu Ꞌubani na faka kata raꞋe Ꞌi fafona ta fau. Nia neꞋe kira ka Ꞌui Ꞌania fai gwalu ki faꞋasia burina na faka, ma kira ka foꞋo naꞋa Ꞌuana na dangi.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ma ana kaidaꞋi neꞋeri, na ngwae neꞋe kira rao saena faka ki, kira oga kike tafi faꞋasia na faka, kira ka faꞋakosoa naꞋa baru saena na asi, kira ka soke fasi kira leka fuana kike Ꞌui Ꞌania laꞋu ti gwalu faꞋasia Ꞌi maana na faka.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ma sa Paul ka fata Ꞌuri fuana ngwae ana ofoꞋa ki faꞋinia na ngwae ꞋinotoꞋa kira, “DiꞋia na ngwae rao neꞋe ki noaꞋa kira kasi tua saena faka, noaꞋa kamu kasi mauri.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 KaidaꞋi ngwae ana ofoꞋa ki kira rongoa, kira ka siki muusia naꞋa kwalo ana baru faꞋasia na faka fasi Ꞌiri ka leka naꞋa Ꞌana.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 KaidaꞋi nia karangi ka dangi naꞋa, sa Paul ka Ꞌengo kira Ꞌiri kika Ꞌania ta fanga nia ka fata Ꞌuri, “Na akwala ma fai asoa ki neꞋe sui naꞋa kwau kamu ka tua kwaimasi ma noaꞋa kamu kasi Ꞌania ta ru.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ma nau ku gani kaumulu naꞋa, muke Ꞌani ti fanga, fasi Ꞌiri muke ngasingasiꞋa Ꞌasu Ꞌubani kamu kata mae. Ma nau ku saea fuamuꞋa neꞋe noaꞋa kamu kasi nonifii goꞋo sui bore Ꞌana na kauburu neꞋe ka kwai kulu.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Buri Ꞌana nia saea ru neꞋeri, sa Paul ka ngalia na beret, ma ka baꞋatafea God Ꞌi naꞋoda, sui ka ngiia, ma ka Ꞌania.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 KaidaꞋi kira lisia naꞋa, kira ka falataliꞋa ma manatada fiꞋi tua nene, ma kira fiꞋi fanga.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Kaimili ro talangaꞋi ma fiu akwala ma ono ngwae ki neꞋe kami tua saena faka.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ma Ꞌi buri Ꞌana ngwae ki taꞋifau kira fanga kika abusu naꞋa, kira ka Ꞌui Ꞌania laꞋu na ludaꞋa ki taꞋifau neꞋe kira saea Ꞌani witi ki saena asi, fasi Ꞌiri neꞋe faka ka sasala.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ana kaidaꞋi nia dangi naꞋa maꞋi, na ngwae neꞋe kira rao saena faka noaꞋa kira kasi lia saiana Ꞌi faꞋi neꞋe kira dao ana. Kira lisia na lauꞋua ana busu one, ma kira ka manata diꞋia ka talangwaraꞋu kira ka leka Ꞌani faka Ꞌuana na busu one neꞋeri.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ma kira ka siki muusia naꞋa gwalu ki, kira ka kanusua Ꞌada saena asi. Ma ana kaidaꞋi neꞋeri logo, kira ka logea naꞋa kwalo neꞋe kira firi fafia Ꞌani na fote ni faꞋasagalana na faka. Sui kira ka taga naꞋa Ꞌaba selo ni loloseloꞋanga Ꞌi maana faka, Ꞌiri na iru ke ufi ma ke laetaꞋinia na faka Ꞌuana Ꞌi sara.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Aia, ana kaidaꞋi kira sasi Ꞌua faꞋinia na ru neꞋeri ki, na faka neꞋe ka olongaꞋinia naꞋa Ꞌi fafona na busu one fafona mai, ma na maana faka ka raꞋe naꞋa Ꞌi sara Ꞌana ꞋunaꞋeri, ma na burina faka ka madiko naꞋa ana nafo.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 ꞋIu, ma ana kaidaꞋi neꞋeri, na ngwae ana ofoꞋa ki kira ka lokoa naꞋa saungilana ngwae neꞋe kira firi fafida ki, Ꞌasu Ꞌubani ti ngwae ada kira kata Ꞌaranga Ꞌi sara, ma kira ka tafi.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ma osiꞋana na ngwae ꞋinotoꞋa ana ngwae ana ofoꞋa ki nia oga ka faꞋamauria sa Paul, nia ka fata luida noaꞋa kira kasi sasia ru neꞋeri, ma nia ka saea kira ka logeda, ma ka saea logo fuana na ngwae neꞋe kira saiana ꞋarangaꞋanga ki kira ka lofo saena asi, fasi Ꞌiri kira ke Ꞌaranga Ꞌi sara Ꞌi naꞋo.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ma bali ana ngwae kira ka Ꞌisi kwau Ꞌi buri, nia ka saea kira ke dau kwau ana reba Ꞌai ki neꞋe madiko ana faka Ꞌiri kira ke Ꞌaranga kwau Ꞌi fafoni. Aia, kami sasi ꞋunaꞋeri neꞋe kwate ma kami ka mauri, ma kami ka dao Ꞌi sara.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.