Atos 27

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ma kira manata Ꞌuana Ꞌiri kami ke toꞋofolo naꞋa Ꞌuana Ꞌi Rom saena abaꞋi kula Ꞌi Itali. Kira ka kwatea sa Paul faꞋinia ti ngwae neꞋe kira firiꞋida ki, fuana sa Julius na ngwae ꞋinotoꞋa na ngwae ana ofoꞋa ki Ꞌi Rom neꞋe kira saea Ꞌani “Ngwae ana ofoꞋa na ngwae tatalafaꞋa doe.”
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Sui kami ka raꞋe saena faka faꞋasia na fanoa Ꞌi Adramitium, neꞋe sasi akaꞋu fuana lekaꞋa Ꞌuana loboa ki kalia abaꞋi kula Ꞌi Asia. Ma sa Aristakus, na ngwae Ꞌi Tesalonika saena abaꞋi kula Ꞌi Masedonia, ka leka logo faꞋi kaimili. Ma kaimili leka naꞋa faꞋasia fanoa Ꞌi Siseria.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ma faꞋi asoa buri Ꞌana, kami ka dao naꞋa ana fanoa Ꞌi Saedon. Ma sa Julius ka saeleꞋa faꞋinia sa Paul, ma ka alaꞋania ka leka fuana lisilana kwaima nia ki Ꞌiri kira ke kwatea tae ki neꞋe nia boꞋoboꞋo Ꞌuana.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sui kami ka leka faꞋasia Ꞌi neꞋeri, ma kami ka liu nunufana bubunga Ꞌi Saeprus, osiꞋana na iru nia tataꞋe maꞋi Ꞌi naꞋona faka.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Sui kami ka toꞋofolo naꞋa ana na loboa neꞋe karangia abaꞋi kula Ꞌi Silisia ma Ꞌi Pamfilia ki, ma kami ka leka maꞋi Ꞌuana Ꞌi Mira, fanoa doe saena abaꞋi kula Ꞌi Lisia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ꞋUnaꞋeri sa Julius, na ngwae ꞋinotoꞋa ana ofoꞋa neꞋeri, ka dao toꞋona na faka faꞋasia Ꞌi Aleksandria neꞋe ke baꞋa leka Ꞌuana Ꞌi Itali, ma nia ka alu kaimili saena faka neꞋeri.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Sui kami ka sarafaꞋinia liu lekaꞋa sulia bara asoa, ma kami ka dao toꞋona ꞋafitaꞋiꞋanga doe ana lekaꞋa ana asoa neꞋeri ki, sui leka maꞋi kami ka dao bolo faꞋinia fanoa Ꞌi Kinidus. Ma noaꞋa kami kasi leka naꞋa ana bali neꞋeri, osiꞋana na iru raꞋe maꞋi Ꞌusi kaimili. Ma kami ka gali ana ngongora Ꞌi Salmone, ma kami ka liu Ꞌi nunufana bubunga Ꞌi Krit.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Sui kami ka usuli toli maꞋi ma ka ꞋafitaꞋi tiꞋitiꞋi, kami ka dao ana lauꞋua kira saea Ꞌani LauꞋua LeꞋa, neꞋe noaꞋa kasi tau goꞋo faꞋasia maꞋe fanoa Ꞌi Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Na asoa Ꞌoro ki neꞋe sui naꞋa Ꞌi neꞋeri, osiꞋana kami loloselo saulia na iru naꞋa ana kaidaꞋi neꞋeri. KaidaꞋi neꞋeri logo faꞋi asoa doe kira Jiu ki fuana manata logelana taꞋangaꞋa ki liu ka sui naꞋa, ma kaidaꞋi fuana kauburu ka talaꞋae naꞋa, ma ka ꞋafitaꞋi naꞋa fuana kami ka daofaꞋi liu ana lekaꞋa, Ꞌasu Ꞌubani na faka kata kuru ana kaidaꞋi neꞋe iru nia doe. Nia neꞋe, sa Paul ka fata Ꞌuri fuada,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Reala kwa, nau ku lisia ana lekaꞋa neꞋe kulu faꞋasia Ꞌi neꞋe ke baꞋa ꞋafitaꞋi liu, ma na asi ke baꞋa faꞋalia na faka neꞋe faꞋinia na ru neꞋe ki Ꞌi saena. Ma ti ngwae akulu kike baꞋa mae logo.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Bore ma na ngwae ꞋinotoꞋa ana ngwae ana ofoꞋa ki ka faꞋamamana lala ana ngwae neꞋe ꞋaꞋana fuana faka faꞋinia na ngwae neꞋe nia toꞋo ana faka neꞋeri kera saea. Ma noaꞋa nia kasi faꞋamamana ana fatalana sa Paul.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ma na lauꞋua neꞋe kami dau ana noaꞋa kasi leꞋa fuana dauꞋa ana kaidaꞋi ana unuꞋi gwariꞋa. Nia neꞋe, Ꞌorolana ngwae kira ka oga Ꞌada lekaꞋa laꞋu Ꞌi asi fasi Ꞌiri kami ka dao Ꞌi Finiks, diꞋia nia talangwaraꞋu, fasi Ꞌiri kami ke mamalo Ꞌi neꞋeri ana kaidaꞋi ana unuꞋi gwariꞋa. OsiꞋana Ꞌi Finiks neꞋe na lauꞋua ana bubunga Ꞌi Krit neꞋe ago faꞋasia na iru ana kaidaꞋi neꞋeri.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Aia, ma ana kaidaꞋi neꞋe iru nia talaꞋae ka ufi maꞋi Ꞌi gwauna bubunga, ma na ngwae ki kira fia fasi kira totolia fuana sasilana na ru neꞋe kira oga. Nia neꞋe, kira ka lafua na gwalu saena faka, kira ka talaꞋae lekaꞋa naꞋa usulia na nununa na bubunga Ꞌi Krit.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ma noaꞋa kasi tau goꞋo, na iru doe neꞋe kira saea Ꞌani, “Ara Toli” ka kwaꞋi, ma ka lala ufiufi naꞋa maꞋi fafona tolo ma ka susu naꞋa.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ma ka toꞋea naꞋa faka, ma ka ꞋafitaꞋi liu fuana sagalana sulia na iru, ma kami ka maruku naꞋa ma mika alaꞋania naꞋa faka Ꞌiri na iru ka babalangaꞋi nia naꞋa Ꞌana faꞋasia Ꞌi Krit.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 ꞋIu, ma kaidaꞋi kami liu kwau nununa bubunga Ꞌi Kauda, kira lafua baru saena faka, sui bore Ꞌana nia ka ꞋafitaꞋi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ma kira ka lobi faꞋangasia logo faka Ꞌasu Ꞌubani nia kata foga. Ma kira ka faꞋakosoa na Ꞌaba selo doe neꞋe kira loloselo Ꞌani Ꞌiri na iru ka ufi babalangaꞋinia naꞋa faka neꞋe Ꞌania, osiꞋana kira maꞋu ara kata sarangaꞋinida Ꞌi ꞋaꞋe one karangia Ꞌi Libia.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Sui na iru ka iru talau goꞋo Ꞌana ka doe liu, ma ana ruana asoa, kira ka Ꞌui Ꞌania ti ludaꞋa faꞋasia saena faka.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ma ana faꞋi asoa Ꞌi buri, kira ka Ꞌui Ꞌania ti ru laꞋu ana faka saena asi.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Sulia faꞋi asoa Ꞌoro ki neꞋe noaꞋa kami kasi lisia naꞋa sina nama ta faꞋi bulubulu bore, ma na iru ka ngasingasiꞋa liu. Sui kaimili ka fia fasi noaꞋa kami kasi mauri naꞋa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Bore ma sulia kala kaidaꞋi tau naꞋa, na ngwae ki noaꞋa kira kasi Ꞌania ta fanga, sa Paul ka tataꞋe ka uu Ꞌi naꞋoda, ma ka fata Ꞌuri, “Reala kwa, faꞋuta neꞋe noaꞋa kamu kasi roꞋo goꞋo sulia na ru ba nau ku saea fuaumulu, noaꞋa kulu kasi leka faꞋasia Ꞌi Krit? DiꞋia kaumulu roꞋo sulia na fatalaku, noaꞋa kulu kasi dao goꞋo toꞋona na ꞋafitaꞋiꞋanga neꞋe.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Bore ma kaidaꞋi neꞋe, nau ku saea naꞋa fuaumulu noaꞋa kamu kasi maꞋu! OsiꞋana noaꞋa ta ngwae aumulu kasi mae, taꞋifilia na faka neꞋe goꞋo neꞋe ke baꞋa taꞋa.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nau ku saiana ru neꞋeri ki, osiꞋana ana faꞋi rodo ba sui kwau na Ꞌainsel God, neꞋe nau ku tua fuana ma nau ku foꞋosia, nia leka maꞋi siaku.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ma nia ka fata Ꞌuri, ‘Paul Ꞌae, noaꞋa Ꞌoe kosi maꞋu! DuꞋungana Ꞌoke baꞋa uu Ꞌi naꞋona na ngwae tatalafaꞋa doe Ꞌi Rom. Ma God ke baꞋa Ꞌafia na ngwae neꞋe kira leka faꞋiniꞋo ki Ꞌiri noaꞋa kira kasi mae, osiꞋana na kwaiꞋofeꞋanga nia fuamu.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ta neꞋe ngwae ki, noaꞋa kamu kasi maꞋu! Sulia nau ku fitoꞋo naꞋa ana God ke baꞋa sasi ꞋunaꞋeri naꞋa diꞋia ba na Ꞌainsel nia saea fuaku.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Bore ma na asi ke baꞋa olongaꞋi kulu ana ta taꞋi bubunga laꞋu.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ma na kauburu ka kwaꞋi kaimili naꞋa saena asi neꞋeri sulia akwala ma fai faꞋi rodo, na iru ka ufi saulungaꞋinia naꞋa faka saena kula Ꞌato naꞋa ana asi Mediterenia. Ma ka bolo naꞋa faꞋinia tofongana na rodo, na ngwae neꞋe kira rao saena faka kira ka fia fasi kaimili karangi dao naꞋa Ꞌi sara.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 KaidaꞋi kira manata ꞋunaꞋeri, kira ngalia naꞋa kwalo neꞋe kira firiꞋia na fau kulu maana, kira ka Ꞌui Ꞌania saena asi Ꞌuana ꞋoitoꞋolana kula neꞋeri fuana kira ka saiana neꞋe nia dao karangia naꞋa Ꞌi sara. Ma kaidaꞋi kira ꞋoitoꞋo ana Ꞌani kula neꞋeri, nia Ꞌato ka bolo faꞋinia ro akwala tafanga ki. Sui noaꞋa kasi tau, kira ka Ꞌui laꞋu Ꞌani kwalo neꞋeri, ma kira dao toꞋona kula neꞋeri akwala ma lima tafanga ki naꞋa ana Ꞌatolana.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ana kaidaꞋi kira dao toꞋona ꞋunaꞋeri, kira ka maꞋu Ꞌasu Ꞌubani na faka kata raꞋe Ꞌi fafona ta fau. Nia neꞋe kira ka Ꞌui Ꞌania fai gwalu ki faꞋasia burina na faka, ma kira ka foꞋo naꞋa Ꞌuana na dangi.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ma ana kaidaꞋi neꞋeri, na ngwae neꞋe kira rao saena faka ki, kira oga kike tafi faꞋasia na faka, kira ka faꞋakosoa naꞋa baru saena na asi, kira ka soke fasi kira leka fuana kike Ꞌui Ꞌania laꞋu ti gwalu faꞋasia Ꞌi maana na faka.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ma sa Paul ka fata Ꞌuri fuana ngwae ana ofoꞋa ki faꞋinia na ngwae ꞋinotoꞋa kira, “DiꞋia na ngwae rao neꞋe ki noaꞋa kira kasi tua saena faka, noaꞋa kamu kasi mauri.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 KaidaꞋi ngwae ana ofoꞋa ki kira rongoa, kira ka siki muusia naꞋa kwalo ana baru faꞋasia na faka fasi Ꞌiri ka leka naꞋa Ꞌana.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 KaidaꞋi nia karangi ka dangi naꞋa, sa Paul ka Ꞌengo kira Ꞌiri kika Ꞌania ta fanga nia ka fata Ꞌuri, “Na akwala ma fai asoa ki neꞋe sui naꞋa kwau kamu ka tua kwaimasi ma noaꞋa kamu kasi Ꞌania ta ru.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ma nau ku gani kaumulu naꞋa, muke Ꞌani ti fanga, fasi Ꞌiri muke ngasingasiꞋa Ꞌasu Ꞌubani kamu kata mae. Ma nau ku saea fuamuꞋa neꞋe noaꞋa kamu kasi nonifii goꞋo sui bore Ꞌana na kauburu neꞋe ka kwai kulu.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Buri Ꞌana nia saea ru neꞋeri, sa Paul ka ngalia na beret, ma ka baꞋatafea God Ꞌi naꞋoda, sui ka ngiia, ma ka Ꞌania.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 KaidaꞋi kira lisia naꞋa, kira ka falataliꞋa ma manatada fiꞋi tua nene, ma kira fiꞋi fanga.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Kaimili ro talangaꞋi ma fiu akwala ma ono ngwae ki neꞋe kami tua saena faka.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Ma Ꞌi buri Ꞌana ngwae ki taꞋifau kira fanga kika abusu naꞋa, kira ka Ꞌui Ꞌania laꞋu na ludaꞋa ki taꞋifau neꞋe kira saea Ꞌani witi ki saena asi, fasi Ꞌiri neꞋe faka ka sasala.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ana kaidaꞋi nia dangi naꞋa maꞋi, na ngwae neꞋe kira rao saena faka noaꞋa kira kasi lia saiana Ꞌi faꞋi neꞋe kira dao ana. Kira lisia na lauꞋua ana busu one, ma kira ka manata diꞋia ka talangwaraꞋu kira ka leka Ꞌani faka Ꞌuana na busu one neꞋeri.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ma kira ka siki muusia naꞋa gwalu ki, kira ka kanusua Ꞌada saena asi. Ma ana kaidaꞋi neꞋeri logo, kira ka logea naꞋa kwalo neꞋe kira firi fafia Ꞌani na fote ni faꞋasagalana na faka. Sui kira ka taga naꞋa Ꞌaba selo ni loloseloꞋanga Ꞌi maana faka, Ꞌiri na iru ke ufi ma ke laetaꞋinia na faka Ꞌuana Ꞌi sara.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aia, ana kaidaꞋi kira sasi Ꞌua faꞋinia na ru neꞋeri ki, na faka neꞋe ka olongaꞋinia naꞋa Ꞌi fafona na busu one fafona mai, ma na maana faka ka raꞋe naꞋa Ꞌi sara Ꞌana ꞋunaꞋeri, ma na burina faka ka madiko naꞋa ana nafo.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 ꞋIu, ma ana kaidaꞋi neꞋeri, na ngwae ana ofoꞋa ki kira ka lokoa naꞋa saungilana ngwae neꞋe kira firi fafida ki, Ꞌasu Ꞌubani ti ngwae ada kira kata Ꞌaranga Ꞌi sara, ma kira ka tafi.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ma osiꞋana na ngwae ꞋinotoꞋa ana ngwae ana ofoꞋa ki nia oga ka faꞋamauria sa Paul, nia ka fata luida noaꞋa kira kasi sasia ru neꞋeri, ma nia ka saea kira ka logeda, ma ka saea logo fuana na ngwae neꞋe kira saiana ꞋarangaꞋanga ki kira ka lofo saena asi, fasi Ꞌiri kira ke Ꞌaranga Ꞌi sara Ꞌi naꞋo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ma bali ana ngwae kira ka Ꞌisi kwau Ꞌi buri, nia ka saea kira ke dau kwau ana reba Ꞌai ki neꞋe madiko ana faka Ꞌiri kira ke Ꞌaranga kwau Ꞌi fafoni. Aia, kami sasi ꞋunaꞋeri neꞋe kwate ma kami ka mauri, ma kami ka dao Ꞌi sara.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.