Atos 27

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma kira manata Ꞌuana Ꞌiri kami ke toꞋofolo naꞋa Ꞌuana Ꞌi Rom saena abaꞋi kula Ꞌi Itali. Kira ka kwatea sa Paul faꞋinia ti ngwae neꞋe kira firiꞋida ki, fuana sa Julius na ngwae ꞋinotoꞋa na ngwae ana ofoꞋa ki Ꞌi Rom neꞋe kira saea Ꞌani “Ngwae ana ofoꞋa na ngwae tatalafaꞋa doe.”
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Sui kami ka raꞋe saena faka faꞋasia na fanoa Ꞌi Adramitium, neꞋe sasi akaꞋu fuana lekaꞋa Ꞌuana loboa ki kalia abaꞋi kula Ꞌi Asia. Ma sa Aristakus, na ngwae Ꞌi Tesalonika saena abaꞋi kula Ꞌi Masedonia, ka leka logo faꞋi kaimili. Ma kaimili leka naꞋa faꞋasia fanoa Ꞌi Siseria.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ma faꞋi asoa buri Ꞌana, kami ka dao naꞋa ana fanoa Ꞌi Saedon. Ma sa Julius ka saeleꞋa faꞋinia sa Paul, ma ka alaꞋania ka leka fuana lisilana kwaima nia ki Ꞌiri kira ke kwatea tae ki neꞋe nia boꞋoboꞋo Ꞌuana.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Sui kami ka leka faꞋasia Ꞌi neꞋeri, ma kami ka liu nunufana bubunga Ꞌi Saeprus, osiꞋana na iru nia tataꞋe maꞋi Ꞌi naꞋona faka.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Sui kami ka toꞋofolo naꞋa ana na loboa neꞋe karangia abaꞋi kula Ꞌi Silisia ma Ꞌi Pamfilia ki, ma kami ka leka maꞋi Ꞌuana Ꞌi Mira, fanoa doe saena abaꞋi kula Ꞌi Lisia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ꞋUnaꞋeri sa Julius, na ngwae ꞋinotoꞋa ana ofoꞋa neꞋeri, ka dao toꞋona na faka faꞋasia Ꞌi Aleksandria neꞋe ke baꞋa leka Ꞌuana Ꞌi Itali, ma nia ka alu kaimili saena faka neꞋeri.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Sui kami ka sarafaꞋinia liu lekaꞋa sulia bara asoa, ma kami ka dao toꞋona ꞋafitaꞋiꞋanga doe ana lekaꞋa ana asoa neꞋeri ki, sui leka maꞋi kami ka dao bolo faꞋinia fanoa Ꞌi Kinidus. Ma noaꞋa kami kasi leka naꞋa ana bali neꞋeri, osiꞋana na iru raꞋe maꞋi Ꞌusi kaimili. Ma kami ka gali ana ngongora Ꞌi Salmone, ma kami ka liu Ꞌi nunufana bubunga Ꞌi Krit.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Sui kami ka usuli toli maꞋi ma ka ꞋafitaꞋi tiꞋitiꞋi, kami ka dao ana lauꞋua kira saea Ꞌani LauꞋua LeꞋa, neꞋe noaꞋa kasi tau goꞋo faꞋasia maꞋe fanoa Ꞌi Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Na asoa Ꞌoro ki neꞋe sui naꞋa Ꞌi neꞋeri, osiꞋana kami loloselo saulia na iru naꞋa ana kaidaꞋi neꞋeri. KaidaꞋi neꞋeri logo faꞋi asoa doe kira Jiu ki fuana manata logelana taꞋangaꞋa ki liu ka sui naꞋa, ma kaidaꞋi fuana kauburu ka talaꞋae naꞋa, ma ka ꞋafitaꞋi naꞋa fuana kami ka daofaꞋi liu ana lekaꞋa, Ꞌasu Ꞌubani na faka kata kuru ana kaidaꞋi neꞋe iru nia doe. Nia neꞋe, sa Paul ka fata Ꞌuri fuada,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Reala kwa, nau ku lisia ana lekaꞋa neꞋe kulu faꞋasia Ꞌi neꞋe ke baꞋa ꞋafitaꞋi liu, ma na asi ke baꞋa faꞋalia na faka neꞋe faꞋinia na ru neꞋe ki Ꞌi saena. Ma ti ngwae akulu kike baꞋa mae logo.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Bore ma na ngwae ꞋinotoꞋa ana ngwae ana ofoꞋa ki ka faꞋamamana lala ana ngwae neꞋe ꞋaꞋana fuana faka faꞋinia na ngwae neꞋe nia toꞋo ana faka neꞋeri kera saea. Ma noaꞋa nia kasi faꞋamamana ana fatalana sa Paul.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ma na lauꞋua neꞋe kami dau ana noaꞋa kasi leꞋa fuana dauꞋa ana kaidaꞋi ana unuꞋi gwariꞋa. Nia neꞋe, Ꞌorolana ngwae kira ka oga Ꞌada lekaꞋa laꞋu Ꞌi asi fasi Ꞌiri kami ka dao Ꞌi Finiks, diꞋia nia talangwaraꞋu, fasi Ꞌiri kami ke mamalo Ꞌi neꞋeri ana kaidaꞋi ana unuꞋi gwariꞋa. OsiꞋana Ꞌi Finiks neꞋe na lauꞋua ana bubunga Ꞌi Krit neꞋe ago faꞋasia na iru ana kaidaꞋi neꞋeri.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Aia, ma ana kaidaꞋi neꞋe iru nia talaꞋae ka ufi maꞋi Ꞌi gwauna bubunga, ma na ngwae ki kira fia fasi kira totolia fuana sasilana na ru neꞋe kira oga. Nia neꞋe, kira ka lafua na gwalu saena faka, kira ka talaꞋae lekaꞋa naꞋa usulia na nununa na bubunga Ꞌi Krit.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ma noaꞋa kasi tau goꞋo, na iru doe neꞋe kira saea Ꞌani, “Ara Toli” ka kwaꞋi, ma ka lala ufiufi naꞋa maꞋi fafona tolo ma ka susu naꞋa.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ma ka toꞋea naꞋa faka, ma ka ꞋafitaꞋi liu fuana sagalana sulia na iru, ma kami ka maruku naꞋa ma mika alaꞋania naꞋa faka Ꞌiri na iru ka babalangaꞋi nia naꞋa Ꞌana faꞋasia Ꞌi Krit.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 ꞋIu, ma kaidaꞋi kami liu kwau nununa bubunga Ꞌi Kauda, kira lafua baru saena faka, sui bore Ꞌana nia ka ꞋafitaꞋi.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ma kira ka lobi faꞋangasia logo faka Ꞌasu Ꞌubani nia kata foga. Ma kira ka faꞋakosoa na Ꞌaba selo doe neꞋe kira loloselo Ꞌani Ꞌiri na iru ka ufi babalangaꞋinia naꞋa faka neꞋe Ꞌania, osiꞋana kira maꞋu ara kata sarangaꞋinida Ꞌi ꞋaꞋe one karangia Ꞌi Libia.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Sui na iru ka iru talau goꞋo Ꞌana ka doe liu, ma ana ruana asoa, kira ka Ꞌui Ꞌania ti ludaꞋa faꞋasia saena faka.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ma ana faꞋi asoa Ꞌi buri, kira ka Ꞌui Ꞌania ti ru laꞋu ana faka saena asi.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Sulia faꞋi asoa Ꞌoro ki neꞋe noaꞋa kami kasi lisia naꞋa sina nama ta faꞋi bulubulu bore, ma na iru ka ngasingasiꞋa liu. Sui kaimili ka fia fasi noaꞋa kami kasi mauri naꞋa.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Bore ma sulia kala kaidaꞋi tau naꞋa, na ngwae ki noaꞋa kira kasi Ꞌania ta fanga, sa Paul ka tataꞋe ka uu Ꞌi naꞋoda, ma ka fata Ꞌuri, “Reala kwa, faꞋuta neꞋe noaꞋa kamu kasi roꞋo goꞋo sulia na ru ba nau ku saea fuaumulu, noaꞋa kulu kasi leka faꞋasia Ꞌi Krit? DiꞋia kaumulu roꞋo sulia na fatalaku, noaꞋa kulu kasi dao goꞋo toꞋona na ꞋafitaꞋiꞋanga neꞋe.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Bore ma kaidaꞋi neꞋe, nau ku saea naꞋa fuaumulu noaꞋa kamu kasi maꞋu! OsiꞋana noaꞋa ta ngwae aumulu kasi mae, taꞋifilia na faka neꞋe goꞋo neꞋe ke baꞋa taꞋa.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Nau ku saiana ru neꞋeri ki, osiꞋana ana faꞋi rodo ba sui kwau na Ꞌainsel God, neꞋe nau ku tua fuana ma nau ku foꞋosia, nia leka maꞋi siaku.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Ma nia ka fata Ꞌuri, ‘Paul Ꞌae, noaꞋa Ꞌoe kosi maꞋu! DuꞋungana Ꞌoke baꞋa uu Ꞌi naꞋona na ngwae tatalafaꞋa doe Ꞌi Rom. Ma God ke baꞋa Ꞌafia na ngwae neꞋe kira leka faꞋiniꞋo ki Ꞌiri noaꞋa kira kasi mae, osiꞋana na kwaiꞋofeꞋanga nia fuamu.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ta neꞋe ngwae ki, noaꞋa kamu kasi maꞋu! Sulia nau ku fitoꞋo naꞋa ana God ke baꞋa sasi ꞋunaꞋeri naꞋa diꞋia ba na Ꞌainsel nia saea fuaku.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Bore ma na asi ke baꞋa olongaꞋi kulu ana ta taꞋi bubunga laꞋu.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ma na kauburu ka kwaꞋi kaimili naꞋa saena asi neꞋeri sulia akwala ma fai faꞋi rodo, na iru ka ufi saulungaꞋinia naꞋa faka saena kula Ꞌato naꞋa ana asi Mediterenia. Ma ka bolo naꞋa faꞋinia tofongana na rodo, na ngwae neꞋe kira rao saena faka kira ka fia fasi kaimili karangi dao naꞋa Ꞌi sara.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 KaidaꞋi kira manata ꞋunaꞋeri, kira ngalia naꞋa kwalo neꞋe kira firiꞋia na fau kulu maana, kira ka Ꞌui Ꞌania saena asi Ꞌuana ꞋoitoꞋolana kula neꞋeri fuana kira ka saiana neꞋe nia dao karangia naꞋa Ꞌi sara. Ma kaidaꞋi kira ꞋoitoꞋo ana Ꞌani kula neꞋeri, nia Ꞌato ka bolo faꞋinia ro akwala tafanga ki. Sui noaꞋa kasi tau, kira ka Ꞌui laꞋu Ꞌani kwalo neꞋeri, ma kira dao toꞋona kula neꞋeri akwala ma lima tafanga ki naꞋa ana Ꞌatolana.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ana kaidaꞋi kira dao toꞋona ꞋunaꞋeri, kira ka maꞋu Ꞌasu Ꞌubani na faka kata raꞋe Ꞌi fafona ta fau. Nia neꞋe kira ka Ꞌui Ꞌania fai gwalu ki faꞋasia burina na faka, ma kira ka foꞋo naꞋa Ꞌuana na dangi.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ma ana kaidaꞋi neꞋeri, na ngwae neꞋe kira rao saena faka ki, kira oga kike tafi faꞋasia na faka, kira ka faꞋakosoa naꞋa baru saena na asi, kira ka soke fasi kira leka fuana kike Ꞌui Ꞌania laꞋu ti gwalu faꞋasia Ꞌi maana na faka.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ma sa Paul ka fata Ꞌuri fuana ngwae ana ofoꞋa ki faꞋinia na ngwae ꞋinotoꞋa kira, “DiꞋia na ngwae rao neꞋe ki noaꞋa kira kasi tua saena faka, noaꞋa kamu kasi mauri.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 KaidaꞋi ngwae ana ofoꞋa ki kira rongoa, kira ka siki muusia naꞋa kwalo ana baru faꞋasia na faka fasi Ꞌiri ka leka naꞋa Ꞌana.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 KaidaꞋi nia karangi ka dangi naꞋa, sa Paul ka Ꞌengo kira Ꞌiri kika Ꞌania ta fanga nia ka fata Ꞌuri, “Na akwala ma fai asoa ki neꞋe sui naꞋa kwau kamu ka tua kwaimasi ma noaꞋa kamu kasi Ꞌania ta ru.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ma nau ku gani kaumulu naꞋa, muke Ꞌani ti fanga, fasi Ꞌiri muke ngasingasiꞋa Ꞌasu Ꞌubani kamu kata mae. Ma nau ku saea fuamuꞋa neꞋe noaꞋa kamu kasi nonifii goꞋo sui bore Ꞌana na kauburu neꞋe ka kwai kulu.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Buri Ꞌana nia saea ru neꞋeri, sa Paul ka ngalia na beret, ma ka baꞋatafea God Ꞌi naꞋoda, sui ka ngiia, ma ka Ꞌania.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 KaidaꞋi kira lisia naꞋa, kira ka falataliꞋa ma manatada fiꞋi tua nene, ma kira fiꞋi fanga.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Kaimili ro talangaꞋi ma fiu akwala ma ono ngwae ki neꞋe kami tua saena faka.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ma Ꞌi buri Ꞌana ngwae ki taꞋifau kira fanga kika abusu naꞋa, kira ka Ꞌui Ꞌania laꞋu na ludaꞋa ki taꞋifau neꞋe kira saea Ꞌani witi ki saena asi, fasi Ꞌiri neꞋe faka ka sasala.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ana kaidaꞋi nia dangi naꞋa maꞋi, na ngwae neꞋe kira rao saena faka noaꞋa kira kasi lia saiana Ꞌi faꞋi neꞋe kira dao ana. Kira lisia na lauꞋua ana busu one, ma kira ka manata diꞋia ka talangwaraꞋu kira ka leka Ꞌani faka Ꞌuana na busu one neꞋeri.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ma kira ka siki muusia naꞋa gwalu ki, kira ka kanusua Ꞌada saena asi. Ma ana kaidaꞋi neꞋeri logo, kira ka logea naꞋa kwalo neꞋe kira firi fafia Ꞌani na fote ni faꞋasagalana na faka. Sui kira ka taga naꞋa Ꞌaba selo ni loloseloꞋanga Ꞌi maana faka, Ꞌiri na iru ke ufi ma ke laetaꞋinia na faka Ꞌuana Ꞌi sara.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Aia, ana kaidaꞋi kira sasi Ꞌua faꞋinia na ru neꞋeri ki, na faka neꞋe ka olongaꞋinia naꞋa Ꞌi fafona na busu one fafona mai, ma na maana faka ka raꞋe naꞋa Ꞌi sara Ꞌana ꞋunaꞋeri, ma na burina faka ka madiko naꞋa ana nafo.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 ꞋIu, ma ana kaidaꞋi neꞋeri, na ngwae ana ofoꞋa ki kira ka lokoa naꞋa saungilana ngwae neꞋe kira firi fafida ki, Ꞌasu Ꞌubani ti ngwae ada kira kata Ꞌaranga Ꞌi sara, ma kira ka tafi.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ma osiꞋana na ngwae ꞋinotoꞋa ana ngwae ana ofoꞋa ki nia oga ka faꞋamauria sa Paul, nia ka fata luida noaꞋa kira kasi sasia ru neꞋeri, ma nia ka saea kira ka logeda, ma ka saea logo fuana na ngwae neꞋe kira saiana ꞋarangaꞋanga ki kira ka lofo saena asi, fasi Ꞌiri kira ke Ꞌaranga Ꞌi sara Ꞌi naꞋo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ma bali ana ngwae kira ka Ꞌisi kwau Ꞌi buri, nia ka saea kira ke dau kwau ana reba Ꞌai ki neꞋe madiko ana faka Ꞌiri kira ke Ꞌaranga kwau Ꞌi fafoni. Aia, kami sasi ꞋunaꞋeri neꞋe kwate ma kami ka mauri, ma kami ka dao Ꞌi sara.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.