Apocalipse 16
Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs NTLH
1 Sui nau ku rongoa taꞋi lingalingaꞋi ru doe ka talo maꞋi faꞋasia na Luma Abu God, ma ka fata Ꞌuri fuana fiu Ꞌainsel neꞋeri ki, “Kamu ke leka, muke kisitani na fiu dako ru ana saetaꞋanga God ki Ꞌi fafona na magalia.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ma na etana Ꞌainsel ka leka, ka kisitani na dako ru nia Ꞌi fafona na ano. Ma na maꞋe maala taꞋa ki neꞋe ka fii liu ka duꞋafia na ngwae neꞋe kira toꞋo ana na maꞋetoto ana na ru mauri kwasi baera ma kira ka foꞋosia na nununa.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Sui na ruana Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia Ꞌi saena na asi. Ma na asi ka rokisi diꞋia na Ꞌabuna ta ngwae ba nia mae, ma na ru mauri ki Ꞌi saena na asi kira ka mae taꞋifau.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Sui na uula Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia Ꞌi saena na kafo afeafe ki, ma na maꞋe busu ki, ma kira ka Ꞌabula taꞋifau naꞋa.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Sui nau ku rongoa na Ꞌainsel neꞋe gwaungaꞋi fafia na kafo ka fata Ꞌuri, “God ꞋaeꞋo neꞋe Ꞌoko abu, Ꞌoko tua Ꞌua maꞋi Ꞌi naꞋo, ma Ꞌoko tua logo ana kaidaꞋi neꞋe. Na matalangaꞋinga Ꞌoe ki neꞋe Ꞌoko sasia, nia saga liu,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 osiꞋana kira saungia na ngwae God ki, ma na profet ki ka mae naꞋa. Ma nia neꞋe sasia Ꞌoko kwatea naꞋa Ꞌabu fuada fuana na kwaꞋufilana. Nia neꞋe, kira ka ngalia na kwaꞋikwaꞋinga neꞋeri.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Sui nau ku rongoa taꞋi lingalingaꞋi ru faꞋasia fuꞋa ka fata Ꞌuri, “God ngasingasiꞋa ka tasa, neꞋe matalangaꞋinga Ꞌoe ki ka mamana ma ka saga liu!”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Sui na faina Ꞌainsel ka kisitani naꞋa na dako ru nia Ꞌi fafona na madaꞋafi, ma God ka alaꞋania fuana ka sarufia na ngwae ki Ꞌani ꞋakoꞋako Ꞌanga doe nia.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Na ꞋakoꞋakoꞋanga neꞋeri ka duꞋafia na ngwae ki, ma kira ka fata taꞋa ana satana God neꞋe nia toꞋo ana na ngasingasi Ꞌanga fuana na kwaꞋikwaꞋinga neꞋeri ki. Ma kira ka Ꞌaila Ꞌani kakari alifaꞋi Ꞌanga faꞋasia na roraꞋa kira ki, ma kira ka Ꞌaila logo Ꞌani baꞋatafelana ꞋinotoꞋanga nia.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Sui na limana Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia Ꞌi fafona kula ni tuaꞋa ana ꞋinotoꞋanga ana na ru mauri kwasi baera, ma na ꞋinotoꞋanga nia ka rodoꞋa. Ma na ngwae ki kira ka Ꞌala fafia na meada osiꞋana nia fiida liu.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ma kira ka fata taꞋa ana God Ꞌi langi, osiꞋana nonifiiꞋa kira ki ma na maala kira ki. Ma noaꞋa kira kasi kakari alifaꞋi goꞋo faꞋasia na falafala taꞋa kira ki.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Sui na onona Ꞌainsel ka kisitani naꞋa na dako ru nia saena kafo doe neꞋe kira saea Ꞌani Ꞌi Iufretes. Ma na kafo neꞋeri ka langalanga ma ka alua naꞋa tala fuana na ngwae tatalafaꞋa ki neꞋe kira leka maꞋi faꞋasia fanelana sina.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Sui nau ku lisia uulu ano Ꞌi ru taꞋa ki neꞋe kira lia diꞋia na gwere ki, kira ka ruꞋu maꞋi faꞋasia kwakwana na faꞋi loi doe baera, ma faꞋasia kwakwana na ru mauri kwasi baera, ma faꞋasia kwakwana na profet ꞋosoꞋoso baera.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Kira naꞋa neꞋe ano Ꞌi ru taꞋa ki neꞋe kira sasia na ru faꞋanadaꞋa Ꞌoro fuana ꞋarefoꞋanga Ꞌani ki. Na uulu ano Ꞌi ru taꞋa neꞋe ki kira leka maꞋi siana na ngwae tatalafaꞋa ki taꞋifau saena magalia, fasi Ꞌiri kira ka fiku kira Ꞌuana na fuꞋanga ana faꞋi asoa neꞋe God ngasingasiꞋa ka tasa ke matalangani na ngwae ki.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 — ausente —
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Sui na fiuna Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia saena mamanga. Ma taꞋi lingalingaꞋi ru doe ka talo maꞋi faꞋasia fuli gwauruꞋa ana ꞋinotoꞋanga Ꞌi saena na Luma Abu God, ka fata Ꞌuri, “Nia sui naꞋa!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Sui na meamea ka bina, ma na lingalingaꞋi ru doe ki ka talo, ma na kiri ka kwa, ma na tikitiki doe ka liu. Aia, ma ka noaꞋa ta tikitiki ꞋunaꞋeri Ꞌita Ꞌua maꞋi ana kaidaꞋi God nia saungaꞋinia na ngwae ki, sulia na tikitiki neꞋe nia taꞋa ka tasa.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Ma na fanoa doe neꞋe Ꞌi Babilon ka afole Ꞌani uulu baliꞋi ru ki, ma na fanoa doe ana fanoa ki taꞋifau kira ka takalo. God ka manata toꞋona fanoa doe neꞋe Ꞌi Babilon ma ka kwaiꞋida ka diꞋia neꞋe kira kwaꞋufia na waen saena na titiu neꞋe fungu Ꞌania saetaꞋanga nia.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ma na bubunga ki taꞋifau ka noaꞋa naꞋa Ꞌada, ma na faꞋi ua ki taꞋifau ka noaꞋa naꞋa Ꞌada logo.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ma na uta neꞋe ka diꞋia na fau doe ki neꞋe kulu liu ka Ꞌasia maꞋi faꞋasia saena mamanga fafona ngwae ki. Kululana taꞋi gwaꞋi fau ana fau neꞋeri ki diꞋia 45 kilogram. Ma na ngwae ki kira ka fata taꞋa ana God osiꞋana na ru neꞋeri, duꞋungana na kwaꞋikwaꞋinga neꞋeri nia taꞋa liu.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.