Apocalipse 16

Fau Alanga'inga Faolu Ana Ala'anga Kwara'ae (KWF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sui nau ku rongoa taꞋi lingalingaꞋi ru doe ka talo maꞋi faꞋasia na Luma Abu God, ma ka fata Ꞌuri fuana fiu Ꞌainsel neꞋeri ki, “Kamu ke leka, muke kisitani na fiu dako ru ana saetaꞋanga God ki Ꞌi fafona na magalia.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ma na etana Ꞌainsel ka leka, ka kisitani na dako ru nia Ꞌi fafona na ano. Ma na maꞋe maala taꞋa ki neꞋe ka fii liu ka duꞋafia na ngwae neꞋe kira toꞋo ana na maꞋetoto ana na ru mauri kwasi baera ma kira ka foꞋosia na nununa.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Sui na ruana Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia Ꞌi saena na asi. Ma na asi ka rokisi diꞋia na Ꞌabuna ta ngwae ba nia mae, ma na ru mauri ki Ꞌi saena na asi kira ka mae taꞋifau.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Sui na uula Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia Ꞌi saena na kafo afeafe ki, ma na maꞋe busu ki, ma kira ka Ꞌabula taꞋifau naꞋa.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Sui nau ku rongoa na Ꞌainsel neꞋe gwaungaꞋi fafia na kafo ka fata Ꞌuri, “God ꞋaeꞋo neꞋe Ꞌoko abu, Ꞌoko tua Ꞌua maꞋi Ꞌi naꞋo, ma Ꞌoko tua logo ana kaidaꞋi neꞋe. Na matalangaꞋinga Ꞌoe ki neꞋe Ꞌoko sasia, nia saga liu,
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 osiꞋana kira saungia na ngwae God ki, ma na profet ki ka mae naꞋa. Ma nia neꞋe sasia Ꞌoko kwatea naꞋa Ꞌabu fuada fuana na kwaꞋufilana. Nia neꞋe, kira ka ngalia na kwaꞋikwaꞋinga neꞋeri.”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Sui nau ku rongoa taꞋi lingalingaꞋi ru faꞋasia fuꞋa ka fata Ꞌuri, “God ngasingasiꞋa ka tasa, neꞋe matalangaꞋinga Ꞌoe ki ka mamana ma ka saga liu!”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Sui na faina Ꞌainsel ka kisitani naꞋa na dako ru nia Ꞌi fafona na madaꞋafi, ma God ka alaꞋania fuana ka sarufia na ngwae ki Ꞌani ꞋakoꞋako Ꞌanga doe nia.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Na ꞋakoꞋakoꞋanga neꞋeri ka duꞋafia na ngwae ki, ma kira ka fata taꞋa ana satana God neꞋe nia toꞋo ana na ngasingasi Ꞌanga fuana na kwaꞋikwaꞋinga neꞋeri ki. Ma kira ka Ꞌaila Ꞌani kakari alifaꞋi Ꞌanga faꞋasia na roraꞋa kira ki, ma kira ka Ꞌaila logo Ꞌani baꞋatafelana ꞋinotoꞋanga nia.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Sui na limana Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia Ꞌi fafona kula ni tuaꞋa ana ꞋinotoꞋanga ana na ru mauri kwasi baera, ma na ꞋinotoꞋanga nia ka rodoꞋa. Ma na ngwae ki kira ka Ꞌala fafia na meada osiꞋana nia fiida liu.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Ma kira ka fata taꞋa ana God Ꞌi langi, osiꞋana nonifiiꞋa kira ki ma na maala kira ki. Ma noaꞋa kira kasi kakari alifaꞋi goꞋo faꞋasia na falafala taꞋa kira ki.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Sui na onona Ꞌainsel ka kisitani naꞋa na dako ru nia saena kafo doe neꞋe kira saea Ꞌani Ꞌi Iufretes. Ma na kafo neꞋeri ka langalanga ma ka alua naꞋa tala fuana na ngwae tatalafaꞋa ki neꞋe kira leka maꞋi faꞋasia fanelana sina.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Sui nau ku lisia uulu ano Ꞌi ru taꞋa ki neꞋe kira lia diꞋia na gwere ki, kira ka ruꞋu maꞋi faꞋasia kwakwana na faꞋi loi doe baera, ma faꞋasia kwakwana na ru mauri kwasi baera, ma faꞋasia kwakwana na profet ꞋosoꞋoso baera.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Kira naꞋa neꞋe ano Ꞌi ru taꞋa ki neꞋe kira sasia na ru faꞋanadaꞋa Ꞌoro fuana ꞋarefoꞋanga Ꞌani ki. Na uulu ano Ꞌi ru taꞋa neꞋe ki kira leka maꞋi siana na ngwae tatalafaꞋa ki taꞋifau saena magalia, fasi Ꞌiri kira ka fiku kira Ꞌuana na fuꞋanga ana faꞋi asoa neꞋe God ngasingasiꞋa ka tasa ke matalangani na ngwae ki.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 — ausente —
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Sui na fiuna Ꞌainsel ka kisitani na dako ru nia saena mamanga. Ma taꞋi lingalingaꞋi ru doe ka talo maꞋi faꞋasia fuli gwauruꞋa ana ꞋinotoꞋanga Ꞌi saena na Luma Abu God, ka fata Ꞌuri, “Nia sui naꞋa!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Sui na meamea ka bina, ma na lingalingaꞋi ru doe ki ka talo, ma na kiri ka kwa, ma na tikitiki doe ka liu. Aia, ma ka noaꞋa ta tikitiki ꞋunaꞋeri Ꞌita Ꞌua maꞋi ana kaidaꞋi God nia saungaꞋinia na ngwae ki, sulia na tikitiki neꞋe nia taꞋa ka tasa.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Ma na fanoa doe neꞋe Ꞌi Babilon ka afole Ꞌani uulu baliꞋi ru ki, ma na fanoa doe ana fanoa ki taꞋifau kira ka takalo. God ka manata toꞋona fanoa doe neꞋe Ꞌi Babilon ma ka kwaiꞋida ka diꞋia neꞋe kira kwaꞋufia na waen saena na titiu neꞋe fungu Ꞌania saetaꞋanga nia.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ma na bubunga ki taꞋifau ka noaꞋa naꞋa Ꞌada, ma na faꞋi ua ki taꞋifau ka noaꞋa naꞋa Ꞌada logo.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Ma na uta neꞋe ka diꞋia na fau doe ki neꞋe kulu liu ka Ꞌasia maꞋi faꞋasia saena mamanga fafona ngwae ki. Kululana taꞋi gwaꞋi fau ana fau neꞋeri ki diꞋia 45 kilogram. Ma na ngwae ki kira ka fata taꞋa ana God osiꞋana na ru neꞋeri, duꞋungana na kwaꞋikwaꞋinga neꞋeri nia taꞋa liu.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.