Lucas 19
Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs NVT
1 Yesu Zeliko taon-te ge-on, yaq livin-mbá gunu꞉mát.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ta taon-te ndøgo, ezoqam mø̀ndøgoám. Teks moni upøgim kawa ezoqám. Teqa iz Zakiés. Ndego gigiap eve ezoqám.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Yaq ndego Yesu omete-qa ndøgoám, ndego andē gekha ezoqām. Geté kopømba mbaín. Zapa ndǿgo, ezoqa khàpeme꞉-khouwéz, neka ndego khàpeme꞉-tokhopogeaqase-év, vǿe-omēt.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yaq ndego megemege-té genøvuáo, Yesu omete-qa gego, tae-te vømø̄qavig. Zapa ndǿgo, Yesu ndǿgo tenǿmá.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yesu tae gumukhato, yaq bøi ndø-eqá. Yaq ndego Zakies āv gembøe-eín nqǽgo, “Zákies. Nakhama ndovís. No nqægo, qoqá khoev-té qǽgoát.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Yaq Zakies até gendego, gèndovís, Yesu khoev-te vø̄khato. Khanakhanakh-ús.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ezoqa ewaqape, nqanek matev giqeivim, yaq ndigu Yesu, manqa mbogeveém, gi-einim, “Ngenek gekha zapâ, manqa-zapazapa-us ezoqa namba, lou timølog.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Yaq khoev-te gimøqonav, Zakies até gendego, sège-itán, Evezøza vømbō-ein, “Evézøza. Nqáe! Noqa gigiap livin-mbá qatumú-qatá. Yaq nøme, gigiap-av ezoqam nøzǿ-etoám. Neka gekha monī ndigu, no ezoqa qazø-aqonøvemam, no nqawá qanøzǿ-etoám. No moni nøme foa-foá, indap, tæzømbø-abam.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yaq Yesu gendo-ein, “Nqægo khaiya, nqanek khoev-te, khandi mø̀ndø-fakhán. Zapa ndǿgo, até ngenek ezoqám-a, Eibleem-gé zeó.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Ezoqam-ge Yo, ndǿgo tenegeavún. Ezoqa gezǿváo, ndigu gi-ewaz, neka vǿkhandī꞉z.”Zakies tae ova gegoam, Yesu gembo-akha|src="IB-020gr(PS).tif" size="col" copy="International Bible Society" ref="19:10"
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ezoqa ewaqape ate av-té manqat gimbøe-ewagat, yaq Yesu manqat nøme mba mo꞉manáz. Zapa ndǿgo, ndego Zelusalem taon ge꞉khatoat, ezoqa até vø̄e-einim, Mbumbukiam-qa Megeat Matev ndakin ndø̄fakhān, yaq Yesu kawa ndø̄goāt. Yaq Yesu yaya zø-etá, taqa yaq-te, gezø-ein,
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Qàgoám. Ezoqam mø̀ndøgoám. Iz akhae ezoqám. Yaq ndego manqei qambaqape okho-qa ndøgoám. Ndøgo kawa iz mǿndáp, yaq vaev ekeza manqei-te nango vǿvesēz.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Yaq gewav, tegi sasae ezoqam ten mø̀ndøzømbøkhæ-akhá, ezoqa kopokopo moni mokho kopokopo vøzø̄-etoam. Yaq gezø-ein, ‘Zøté-sasaeném, no tøte-ewambat,’ yaq ndego sasa ndøwav.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Geté ekeza manqei-te ndøgo, ezoqa gèmbo-sanqaupám. Yaq ndigu u-anim ndøkhofotáz, teqa zita-te. Ndigu ta manqei qambaqape ezoqam, āv tiabezømbe-eín, ‘Ni poeveáv, ngenek ezoqam, nigi kawa tegoat.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Geté ndego ezoqam, kawa iz mø̀ndømbo-akhaém, ekeza manqei-te vø̄qavan. Yaq gemøfakhan ndøgo, ndego manqat mba ndøkhofotám. Tegi sasae ezoqam bètøndopiá, betē-otev, ndigu moni ande gekha-gekhâm giqaqasam, ndego ge-ewawam.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Yaq ndego sasae ezoqam, bugukhokhof gendowav, ndego kawa ezoqam āv gembøe-eín nqǽgo, ‘Káwa ezoqam. Qogi moni mokho kopo, noqa zenda-te qoqozav, ndakin mø̀ndømø-ten-éz.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Yaq kawa ezoqam gembo-ein, ‘Qanimáv. Qo sasae ezoqam mbomambaqapé. Ndakin qo kawa ezoqam nøveét. Taon ate tægoat tén, toqoto-kawaeqtat. Zapa ndǿgo, gigiap khapelavøqase ndøgo, qoqa zenda-te qæve, qo qanimáv qoqombo-kewagam.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Yaq sasae ezoqa nøme gendowav, kawa vømbō-ein, ‘Káwa ezoqam. Qogi moni mokho kopo, noqa zenda-te qoqozav, ndakin mø̀ndømø-faev-éz.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Yaq kawa ezoqam gembo-ein, ‘Qanimáv. Qo taon fáev, toqoto-kawaeqtat.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Yaq sasae ezoqa nøme gendowav, kawa ezoqam vømbō-ein, ‘Káwa ezoqam. Qogi moni mokho kopo, noqa zenda-te qoqozav, ngínik. Ndabua mbewát qate-løvønøvém, sasa nokhonab.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 No møe nøtaqa-goám. Zapa ndǿgo, qo ezoqa kefak-qapé. Qo moni soqo-upøgimín ndøgo, qakezan sasae gonemav ndoqogo, neka qo avøe gigiap voqō-peaɨn, ndøgo qakezan ogekhæmav ndoqogo.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Yaq kawa ezoqam gembo-qavøiu, ‘Qo sasae ezoqa soqaqapé. Qo yaq-fia āv tøtaqambé-matanám, av manqat qoqote-ein. Qo āv qoqote-eín nqǽgo: Qo mòqote-qatéq. No ezoqa kefak-qapé, neka no moni sæ̀-upøgimatún, ndøgo no sasae gonemav qægoatun neka avøe gigiap sa vø̄e-peaɨn, ndøgo no ogekhæmav ndøgo.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Av tægoat ndægo, yaq qo gekha zapâ, nogi moni, moni nqeisam nonqo khoev-te zaveav qagoam? Yaq ndakin no qatøndo-qavan, ndigu ambá elavøqase ndøkhouwezɨ́n, no nqawa qændapaz.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Yaq ndego kawa ezoqam, até gendego, ndigu sasae ezoqa nøme, teqa avønin-te giwaniapam, vøzø̄-ein, ‘Moni mokho kopo vø̀e-viomém. Yaq ndégo tozombó-etøomém, ndego moni mokho ten ndimbogo.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Geté ndigu sasae ezoqam gindu-einim, ‘Káwa ezoqam. Ndego sasae ezoqa nøme, moni mokho ten ndimbôgó.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Yaq ndego kawa ezoqam gendo-qavøiu, ‘No nqazǿ-manqate: Gekha ezoqām ndego, kopoav ndømbogo, ndego nøme mba mbøé-etøomém. Geté gekha ezoqām ndego, khakha-mba ndego, khapelavøqase nøme ndømbogo, gé꞉viomém.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Geté nogi qaqa ezoqam-qa yaq-te, ndigu poeveav qagoam, no kawa tæzømbo-goat, ndigu vø̀ndo-upøzó, noqa bugug-te sasa zǿzitāg, vǿpakhāez.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Yesu nqanek manqa manqate qamømbøe-navøem, yaq nakhoa até gegeveát, atema Zelusalem taon-te.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Yaq Betfage neka Betani vemiav ge꞉khatoat, Oliv manqei poyat avønin-te ndøgo, yaq ekeza paev ezoqa menas tène-khofotáz,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 gezø-ein, “Tozonǿzáv ndǿgo, vemiav zoqa megemege-te ndo꞉go. Tozomø-oz, yaq zo donki nakhasam zomǿ-ometám. Gémopotavát. Ta donki nakhasam-qa mumat-te ndøgo, ezoqam bugukhokhof qomateáv. Yaq sozó-nqovotøvém, sasa zotøndó-ituīm.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Geté ezoqa tezøbevap av nqægo, ‘Gekha zapâ, ngunuk donki nqazo-nqovotavet?’ Yaq zo āv qazømbøé-einím nqǽgo, ‘Evezøza mbopóe, ngunuk.’”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Yaq ndigu ezoqa menas gizav, Yesu gekhofotaz, ndigu matev āv timiqeivím, av gezømbe-ein ndægo.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Yaq donki gi꞉nqovotavat, tugi evøndipakha, āv gizømbe-eín nqǽgo, “Gekha zapâ, ngunuk donki nqazo-nqovotavet?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Yaq gizø-ein, “Evezøza mbopóe, ngunuk.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Yaq ndigu Yesu-té gindu-ituím, ekeza ndabua vømbø̄e-khafuzim, Yesu sasa mbotøkeem, tuqa zita-te vō꞉qom.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Yaq Yesu donki-te go꞉qotat, nakhoa gegeveat, ezoqa teqa megemege-te, ekeza ndabua mo꞉møtagát, nakhoa-te.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Yaq Zelusalem taon gi꞉khatoat, Oliv manqei poyat gindi-isøtaz, yaq Yesu-gi paev ezoqa bawan-qape, khanakhanakh zømbø-asøtáv, neka teqa iz vø̄-eqanem. Manqa gèzømbo-eqavát. Teqa iz ndǿgo tini-eqaném, umingiap matev vinivinimba giqeivam, Yesu gematønumam.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Āv gini-akhaemavún nqǽgo,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Yaq Felisi ezoqa nøme, ndigu ezoqa bawan-qape mokho-te gu꞉goam, Yesu āv gimbøe-einím nqǽgo, “Nøméndim ezoqam, qogi paev ezoqam gèzømbe-khafén. Manqat av nqægo bemanqàte᷄!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Geté Yesu gezø-qavøiu, “No nqazǿ-manqate: Ndigu manqat tikhoutav, yaq nandi ndó-akhaemém.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yesu Zelusalem gumukhato, taon geqeiv, yaq gèvín.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ge-ein, “Zelusalem taon, qo nqægo khøuwa, amba toqo-matøvemɨn, av nqægo, ‘Sambi āv khaténdāp,’ yaq qo ambá qoqeivín. Geté ndøgo gèkhonøwé, qoqa bøi-te.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Khøuwa ndø̀fakház. Yaq qogi qaqa ezoqam, qoqa taon uta-te ndøgo, manqei ndǿmøvøemém. Taon unimé꞉-khawagét, qo vǿtokāq.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Yaq ndigu qo unimé꞉-ngiæqonám, qogi ezoqam pakhapakha vøzǿ-khaneām. Ndigu qo mokho-te, nandi kopo nøme, nandi nøme-qa mumat-te, gézivazemák. Nqanek matev tenéfakhán ndǿgo. Zapa ndǿgo, qo matavapøteáv, av nqægo, Mbumbukiam qo tøke-qa ndøgeavūn.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Yaq Yesu Mbumbukiam-qa khoev uta-te gemø-on, ndego até gendego, ezoqam ndigu gigiap gu꞉wiat, vø̄ngeasam.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Gezø-ein, “Mbumbukiam-qa Manqat, āv qane-peawáp nqǽgo, ‘Noqa khoev, guliguli khoev ndǿgoát.’ Geté zo Mbumbukiam-qa khoev, zò-enendém, vømø̄-aqonam-ezoqam-qa-pebam-khoev.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ta pula-te ndøgo, khøuwa ate qæpavpavemam, Yesu ezoqa Mbumbukiam-qá khoev-té gene-zømesimám. Geté Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka Mozes-qa guguna manqat nømendim ezoqam neka megetapak nøme, ndigu Yesu laelae-qá nakhoa mbovawám.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Geté ndigu nakhoa qeiviáv, Yesu ande āv kimbøé-gonēm. Zapa ndǿgo, ezoqa ewaqape Yesu løvøinøvemáv. Soqaín ndøgo, teqa manqat kopo ti꞉løvuim.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.