Lucas 19

Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu Zeliko taon-te ge-on, yaq livin-mbá gunu꞉mát.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ta taon-te ndøgo, ezoqam mø̀ndøgoám. Teks moni upøgim kawa ezoqám. Teqa iz Zakiés. Ndego gigiap eve ezoqám.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Yaq ndego Yesu omete-qa ndøgoám, ndego andē gekha ezoqām. Geté kopømba mbaín. Zapa ndǿgo, ezoqa khàpeme꞉-khouwéz, neka ndego khàpeme꞉-tokhopogeaqase-év, vǿe-omēt.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Yaq ndego megemege-té genøvuáo, Yesu omete-qa gego, tae-te vømø̄qavig. Zapa ndǿgo, Yesu ndǿgo tenǿmá.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Yesu tae gumukhato, yaq bøi ndø-eqá. Yaq ndego Zakies āv gembøe-eín nqǽgo, “Zákies. Nakhama ndovís. No nqægo, qoqá khoev-té qǽgoát.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Yaq Zakies até gendego, gèndovís, Yesu khoev-te vø̄khato. Khanakhanakh-ús.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ezoqa ewaqape, nqanek matev giqeivim, yaq ndigu Yesu, manqa mbogeveém, gi-einim, “Ngenek gekha zapâ, manqa-zapazapa-us ezoqa namba, lou timølog.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Yaq khoev-te gimøqonav, Zakies até gendego, sège-itán, Evezøza vømbō-ein, “Evézøza. Nqáe! Noqa gigiap livin-mbá qatumú-qatá. Yaq nøme, gigiap-av ezoqam nøzǿ-etoám. Neka gekha monī ndigu, no ezoqa qazø-aqonøvemam, no nqawá qanøzǿ-etoám. No moni nøme foa-foá, indap, tæzømbø-abam.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yaq Yesu gendo-ein, “Nqægo khaiya, nqanek khoev-te, khandi mø̀ndø-fakhán. Zapa ndǿgo, até ngenek ezoqám-a, Eibleem-gé zeó.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Ezoqam-ge Yo, ndǿgo tenegeavún. Ezoqa gezǿváo, ndigu gi-ewaz, neka vǿkhandī꞉z.”Zakies tae ova gegoam, Yesu gembo-akha|src="IB-020gr(PS).tif" size="col" copy="International Bible Society" ref="19:10"
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ezoqa ewaqape ate av-té manqat gimbøe-ewagat, yaq Yesu manqat nøme mba mo꞉manáz. Zapa ndǿgo, ndego Zelusalem taon ge꞉khatoat, ezoqa até vø̄e-einim, Mbumbukiam-qa Megeat Matev ndakin ndø̄fakhān, yaq Yesu kawa ndø̄goāt. Yaq Yesu yaya zø-etá, taqa yaq-te, gezø-ein,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “Qàgoám. Ezoqam mø̀ndøgoám. Iz akhae ezoqám. Yaq ndego manqei qambaqape okho-qa ndøgoám. Ndøgo kawa iz mǿndáp, yaq vaev ekeza manqei-te nango vǿvesēz.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Yaq gewav, tegi sasae ezoqam ten mø̀ndøzømbøkhæ-akhá, ezoqa kopokopo moni mokho kopokopo vøzø̄-etoam. Yaq gezø-ein, ‘Zøté-sasaeném, no tøte-ewambat,’ yaq ndego sasa ndøwav.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Geté ekeza manqei-te ndøgo, ezoqa gèmbo-sanqaupám. Yaq ndigu u-anim ndøkhofotáz, teqa zita-te. Ndigu ta manqei qambaqape ezoqam, āv tiabezømbe-eín, ‘Ni poeveáv, ngenek ezoqam, nigi kawa tegoat.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Geté ndego ezoqam, kawa iz mø̀ndømbo-akhaém, ekeza manqei-te vø̄qavan. Yaq gemøfakhan ndøgo, ndego manqat mba ndøkhofotám. Tegi sasae ezoqam bètøndopiá, betē-otev, ndigu moni ande gekha-gekhâm giqaqasam, ndego ge-ewawam.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Yaq ndego sasae ezoqam, bugukhokhof gendowav, ndego kawa ezoqam āv gembøe-eín nqǽgo, ‘Káwa ezoqam. Qogi moni mokho kopo, noqa zenda-te qoqozav, ndakin mø̀ndømø-ten-éz.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Yaq kawa ezoqam gembo-ein, ‘Qanimáv. Qo sasae ezoqam mbomambaqapé. Ndakin qo kawa ezoqam nøveét. Taon ate tægoat tén, toqoto-kawaeqtat. Zapa ndǿgo, gigiap khapelavøqase ndøgo, qoqa zenda-te qæve, qo qanimáv qoqombo-kewagam.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Yaq sasae ezoqa nøme gendowav, kawa vømbō-ein, ‘Káwa ezoqam. Qogi moni mokho kopo, noqa zenda-te qoqozav, ndakin mø̀ndømø-faev-éz.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Yaq kawa ezoqam gembo-ein, ‘Qanimáv. Qo taon fáev, toqoto-kawaeqtat.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Yaq sasae ezoqa nøme gendowav, kawa ezoqam vømbō-ein, ‘Káwa ezoqam. Qogi moni mokho kopo, noqa zenda-te qoqozav, ngínik. Ndabua mbewát qate-løvønøvém, sasa nokhonab.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 No møe nøtaqa-goám. Zapa ndǿgo, qo ezoqa kefak-qapé. Qo moni soqo-upøgimín ndøgo, qakezan sasae gonemav ndoqogo, neka qo avøe gigiap voqō-peaɨn, ndøgo qakezan ogekhæmav ndoqogo.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Yaq kawa ezoqam gembo-qavøiu, ‘Qo sasae ezoqa soqaqapé. Qo yaq-fia āv tøtaqambé-matanám, av manqat qoqote-ein. Qo āv qoqote-eín nqǽgo: Qo mòqote-qatéq. No ezoqa kefak-qapé, neka no moni sæ̀-upøgimatún, ndøgo no sasae gonemav qægoatun neka avøe gigiap sa vø̄e-peaɨn, ndøgo no ogekhæmav ndøgo.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Av tægoat ndægo, yaq qo gekha zapâ, nogi moni, moni nqeisam nonqo khoev-te zaveav qagoam? Yaq ndakin no qatøndo-qavan, ndigu ambá elavøqase ndøkhouwezɨ́n, no nqawa qændapaz.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Yaq ndego kawa ezoqam, até gendego, ndigu sasae ezoqa nøme, teqa avønin-te giwaniapam, vøzø̄-ein, ‘Moni mokho kopo vø̀e-viomém. Yaq ndégo tozombó-etøomém, ndego moni mokho ten ndimbogo.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Geté ndigu sasae ezoqam gindu-einim, ‘Káwa ezoqam. Ndego sasae ezoqa nøme, moni mokho ten ndimbôgó.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Yaq ndego kawa ezoqam gendo-qavøiu, ‘No nqazǿ-manqate: Gekha ezoqām ndego, kopoav ndømbogo, ndego nøme mba mbøé-etøomém. Geté gekha ezoqām ndego, khakha-mba ndego, khapelavøqase nøme ndømbogo, gé꞉viomém.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Geté nogi qaqa ezoqam-qa yaq-te, ndigu poeveav qagoam, no kawa tæzømbo-goat, ndigu vø̀ndo-upøzó, noqa bugug-te sasa zǿzitāg, vǿpakhāez.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Yesu nqanek manqa manqate qamømbøe-navøem, yaq nakhoa até gegeveát, atema Zelusalem taon-te.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Yaq Betfage neka Betani vemiav ge꞉khatoat, Oliv manqei poyat avønin-te ndøgo, yaq ekeza paev ezoqa menas tène-khofotáz,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 gezø-ein, “Tozonǿzáv ndǿgo, vemiav zoqa megemege-te ndo꞉go. Tozomø-oz, yaq zo donki nakhasam zomǿ-ometám. Gémopotavát. Ta donki nakhasam-qa mumat-te ndøgo, ezoqam bugukhokhof qomateáv. Yaq sozó-nqovotøvém, sasa zotøndó-ituīm.
30 dizendo-lhes:
31 Geté ezoqa tezøbevap av nqægo, ‘Gekha zapâ, ngunuk donki nqazo-nqovotavet?’ Yaq zo āv qazømbøé-einím nqǽgo, ‘Evezøza mbopóe, ngunuk.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Yaq ndigu ezoqa menas gizav, Yesu gekhofotaz, ndigu matev āv timiqeivím, av gezømbe-ein ndægo.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Yaq donki gi꞉nqovotavat, tugi evøndipakha, āv gizømbe-eín nqǽgo, “Gekha zapâ, ngunuk donki nqazo-nqovotavet?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Yaq gizø-ein, “Evezøza mbopóe, ngunuk.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Yaq ndigu Yesu-té gindu-ituím, ekeza ndabua vømbø̄e-khafuzim, Yesu sasa mbotøkeem, tuqa zita-te vō꞉qom.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Yaq Yesu donki-te go꞉qotat, nakhoa gegeveat, ezoqa teqa megemege-te, ekeza ndabua mo꞉møtagát, nakhoa-te.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Yaq Zelusalem taon gi꞉khatoat, Oliv manqei poyat gindi-isøtaz, yaq Yesu-gi paev ezoqa bawan-qape, khanakhanakh zømbø-asøtáv, neka teqa iz vø̄-eqanem. Manqa gèzømbo-eqavát. Teqa iz ndǿgo tini-eqaném, umingiap matev vinivinimba giqeivam, Yesu gematønumam.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Āv gini-akhaemavún nqǽgo,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Yaq Felisi ezoqa nøme, ndigu ezoqa bawan-qape mokho-te gu꞉goam, Yesu āv gimbøe-einím nqǽgo, “Nøméndim ezoqam, qogi paev ezoqam gèzømbe-khafén. Manqat av nqægo bemanqàte᷄!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Geté Yesu gezø-qavøiu, “No nqazǿ-manqate: Ndigu manqat tikhoutav, yaq nandi ndó-akhaemém.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Yesu Zelusalem gumukhato, taon geqeiv, yaq gèvín.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ge-ein, “Zelusalem taon, qo nqægo khøuwa, amba toqo-matøvemɨn, av nqægo, ‘Sambi āv khaténdāp,’ yaq qo ambá qoqeivín. Geté ndøgo gèkhonøwé, qoqa bøi-te.
42 dizendo:
43 Khøuwa ndø̀fakház. Yaq qogi qaqa ezoqam, qoqa taon uta-te ndøgo, manqei ndǿmøvøemém. Taon unimé꞉-khawagét, qo vǿtokāq.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Yaq ndigu qo unimé꞉-ngiæqonám, qogi ezoqam pakhapakha vøzǿ-khaneām. Ndigu qo mokho-te, nandi kopo nøme, nandi nøme-qa mumat-te, gézivazemák. Nqanek matev tenéfakhán ndǿgo. Zapa ndǿgo, qo matavapøteáv, av nqægo, Mbumbukiam qo tøke-qa ndøgeavūn.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yaq Yesu Mbumbukiam-qa khoev uta-te gemø-on, ndego até gendego, ezoqam ndigu gigiap gu꞉wiat, vø̄ngeasam.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Gezø-ein, “Mbumbukiam-qa Manqat, āv qane-peawáp nqǽgo, ‘Noqa khoev, guliguli khoev ndǿgoát.’ Geté zo Mbumbukiam-qa khoev, zò-enendém, vømø̄-aqonam-ezoqam-qa-pebam-khoev.”
46 dizendo-lhes:
47 Ta pula-te ndøgo, khøuwa ate qæpavpavemam, Yesu ezoqa Mbumbukiam-qá khoev-té gene-zømesimám. Geté Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka Mozes-qa guguna manqat nømendim ezoqam neka megetapak nøme, ndigu Yesu laelae-qá nakhoa mbovawám.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Geté ndigu nakhoa qeiviáv, Yesu ande āv kimbøé-gonēm. Zapa ndǿgo, ezoqa ewaqape Yesu løvøinøvemáv. Soqaín ndøgo, teqa manqat kopo ti꞉løvuim.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.