1 Tessalonicenses 2
Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs VC
1 Nǿfuap! Zo zøkeza mø̀zøte-zøtéz, ni zo-te qeigeavun, ni ambá av nqǣgo, khokhō seigeavūn. Geté mokho kandambá qafakhan.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Zo mø̀zøte-zøtéz, ni bugukhokhof Filipai taon-te qeigoam, ezoqa ni gèngiænotám, neka vø̄i-potonumam. Yaq ni zo-te qeitøndu-niav, ni ezoqa nøme, niqa manqa manqate-te tokømbem-qa nigoám. Geté Mbumbukiam ni mø̀ndøni-tøké, neka ni zo teqa Manqat Mbomambaqape, kha føgakh-mba vøizø̄-manqatam.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ni ezoqa manqa qeizø-løvutatun, ni ambá av nqǣgo, khokho manqat nizø-manqatē o matavap soqøsoqa nigū o ezoqa khavozam-qa nigū.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Geté ni Mbumbukiam mø̀ndø-gevenó neka ezoqa eqeieqei vø̄enæmb, neka teqa manqat, niqa zenda-te vō꞉ve. Ni teqa manqat qeimanqatatun, ni ambá av nqǣgo, ezoqa khanakhanakh asøtøve-qa nizøgō. Geté ni Mbumbukiam khanakhanakh asøtøve-qa nimbogó, ndego niqa mbøni neka matavap ndini-gevewat.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Zo mø̀zøte-zøtéz. Ni ambá av nqǣgo, ezoqa enaq nizøge꞉mām o khanakhanakh manqat vøizø̄-etoumam, yaq moni-qā nizømbi-goām. Mbumbukiam mø̀ndæ-otév, nqanek manqat unimanqatín.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ni ambá av nqǣgo, nikeza iz eqawat-qa nizøgoām, zo niqa iz tozoni-eqatat, o ezoqa nøme vøní-eqatāt.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Ni Keliso-gi u-anim nqeigu, ni tøni-poeɨn, ni ambá nizø-pouweɨ́n, av nqægo, zo ni ezoqa kandakanda zøténæmbát. Geté ni zo mokho-te qeigoam, ni matev aiyaiyav-té qeitøgoám. Ni zo qeizø-kewagam, ni andé evo me nitigoám, ndugu nakheis tete nduzø-etoam.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Ni kuku kandambá zo-te. Yaq ni ambá av nqǣgo, zo Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape mba niti-zømesimām. Geté ni até nikeza yagé-a, vøizø̄-etoam. Zapa ndǿgo, ni kuku khàpe nimbi-khouwév zo-te.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Nǿfuap! Zo ndozombo-matâváp, ni sasae føgakh-qape qeikhanazat, zo mokho-te qeigoam. Ni pavpave nekā lovølova, sèisasaetám, neka niqa yage nonqo, moni vø̄i-qaqasumam. Zapa ndǿgo, ni Mbumbukiam-qa Manqat qati-zømesimam, ni poeveáv, ni zogi ezoqa kopo-te sa teito-tambet, viniv vøizǿ-etoām.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Zo mø̀zøte-zøtéz neka Mbumbukiam vø̄e-otev, ni zo namba qazi꞉yagam, ni āv tøtiyagám, av Mbumbukiam ndømbøe-poev. Ni matev eqeieqei-té qeitøyagám neka manqa-zapa-qase goneáv.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Neka zo mø̀zøte-zøtéz, ni zo ezoqa kopokopo-te, ate ndøzøte꞉go, āv teizømbe-matønumám, av eve nde꞉go, ekeza nakheis-te te꞉matønumat.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Ni zo nìgugubám neka zita vøizø̄-tøpazam neka vøizø̄-pouweam, av nqægo: Zo āv tøneyagé, av Mbumbukiam ndømbøe-poev, ndego zo teqa megeat matev-te neka waev kandambaqape-te ndezø-akhayam.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ni Mbumbukiam, ike manqate oskia nimbo-manqaté. Zapa ndǿgo, zo teqa manqat qazoyogem ni-te, zo ambá av nqǣgo, khokho sozondapēm, av ezoqam-qa manqat sa ndozo-upøgim. Geté zo Mbumbukiam-qá Manqat zondapém. Yaq ndøgo unimanqatín. Nqanek manqat, zoqá mokho-té qanu-sasaeát, zo ndozo-unimanqatinat.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Nǿfuap! Matev ndøgo, zo-te qafakhanam, até kopó, av Mbumbukiam-gi Klisten bawan vinivinimba qazømbe-fakhanumam, ndigu Zudia plovins-te, Keliso Yesu-qa mokho-te ndu꞉gu. Zogi ezoqam, zo matev soqøsoqa, āv gizømbe-matønumám, av Zu ezoqam, Zudia plovins-te ndøgo, Klisten ezoqam-te gizømbe-matønumam.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Ezoqam ngínik, nigi Evezøza Yesu neka Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam, løvøte-te gi-abumam neka ni vø̄ngiænotam. Mbumbukiam khanakhanakh mbaín ti-te. Neka tiqa matev qaqa-ús, ezoqa ewaqape-te.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Ndigu ni tokømbem-qa nigoám. Ni bawan vini-ak, ambá nití-zømesimák, yaq ndigu vǿe-khandī꞉z. Ta mokho-te ndøgo, ndigu manqa-zapazapa nøme mba mo꞉kapuimít, atema vømǿtøvā. Geté Mbumbukiam-qa qaqa khakheitáp. Segezǿ-fakhán.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Nǿfuap! Ni zo qeizuvaz, yaq khapémbá qa-auwam, ni vao kandambá qeigoam, zo-te. Neka ni zoqa bugug nqawa qeivi-qa nigoám. Unimanqatín. Ni qámbá zo-te. Geté niqa matavap-te neka mbøni-te, ni namba zi꞉gú.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ni zo-te nqawa okho-qa nimbogoám. No Pol, no khøuwa kopoáv, ambá notøndo-navɨ́n, zo-te. Geté Saitan ni gètokømbemám.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Nigi Evezøza Yesu tendoqavan, yaq ni gekham-qā yaq-tē qeitǿ-tāmb neka gekha mokhō qatí-khambuvemēm neka teqa megemege-te ndo꞉go, khanakhanakh-us vøtíwanāt? Ndøgo zo zøkhapús.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Unimanqatín. Ezoqam zó, ni nqati-khambuvap neka khanakhanakh nqānī-āsø̄tø̄vē.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.