1 Tessalonicenses 2
Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs ACF
1 Nǿfuap! Zo zøkeza mø̀zøte-zøtéz, ni zo-te qeigeavun, ni ambá av nqǣgo, khokhō seigeavūn. Geté mokho kandambá qafakhan.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Zo mø̀zøte-zøtéz, ni bugukhokhof Filipai taon-te qeigoam, ezoqa ni gèngiænotám, neka vø̄i-potonumam. Yaq ni zo-te qeitøndu-niav, ni ezoqa nøme, niqa manqa manqate-te tokømbem-qa nigoám. Geté Mbumbukiam ni mø̀ndøni-tøké, neka ni zo teqa Manqat Mbomambaqape, kha føgakh-mba vøizø̄-manqatam.
2 Mas, mesmo depois de termos antes padecido, e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Ni ezoqa manqa qeizø-løvutatun, ni ambá av nqǣgo, khokho manqat nizø-manqatē o matavap soqøsoqa nigū o ezoqa khavozam-qa nigū.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Geté ni Mbumbukiam mø̀ndø-gevenó neka ezoqa eqeieqei vø̄enæmb, neka teqa manqat, niqa zenda-te vō꞉ve. Ni teqa manqat qeimanqatatun, ni ambá av nqǣgo, ezoqa khanakhanakh asøtøve-qa nizøgō. Geté ni Mbumbukiam khanakhanakh asøtøve-qa nimbogó, ndego niqa mbøni neka matavap ndini-gevewat.
4 Mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Zo mø̀zøte-zøtéz. Ni ambá av nqǣgo, ezoqa enaq nizøge꞉mām o khanakhanakh manqat vøizø̄-etoumam, yaq moni-qā nizømbi-goām. Mbumbukiam mø̀ndæ-otév, nqanek manqat unimanqatín.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha;
6 Ni ambá av nqǣgo, nikeza iz eqawat-qa nizøgoām, zo niqa iz tozoni-eqatat, o ezoqa nøme vøní-eqatāt.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Ni Keliso-gi u-anim nqeigu, ni tøni-poeɨn, ni ambá nizø-pouweɨ́n, av nqægo, zo ni ezoqa kandakanda zøténæmbát. Geté ni zo mokho-te qeigoam, ni matev aiyaiyav-té qeitøgoám. Ni zo qeizø-kewagam, ni andé evo me nitigoám, ndugu nakheis tete nduzø-etoam.
7 Antes fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Ni kuku kandambá zo-te. Yaq ni ambá av nqǣgo, zo Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape mba niti-zømesimām. Geté ni até nikeza yagé-a, vøizø̄-etoam. Zapa ndǿgo, ni kuku khàpe nimbi-khouwév zo-te.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Nǿfuap! Zo ndozombo-matâváp, ni sasae føgakh-qape qeikhanazat, zo mokho-te qeigoam. Ni pavpave nekā lovølova, sèisasaetám, neka niqa yage nonqo, moni vø̄i-qaqasumam. Zapa ndǿgo, ni Mbumbukiam-qa Manqat qati-zømesimam, ni poeveáv, ni zogi ezoqa kopo-te sa teito-tambet, viniv vøizǿ-etoām.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Zo mø̀zøte-zøtéz neka Mbumbukiam vø̄e-otev, ni zo namba qazi꞉yagam, ni āv tøtiyagám, av Mbumbukiam ndømbøe-poev. Ni matev eqeieqei-té qeitøyagám neka manqa-zapa-qase goneáv.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, e justa, e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Neka zo mø̀zøte-zøtéz, ni zo ezoqa kopokopo-te, ate ndøzøte꞉go, āv teizømbe-matønumám, av eve nde꞉go, ekeza nakheis-te te꞉matønumat.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos e testemunhávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos;
12 Ni zo nìgugubám neka zita vøizø̄-tøpazam neka vøizø̄-pouweam, av nqægo: Zo āv tøneyagé, av Mbumbukiam ndømbøe-poev, ndego zo teqa megeat matev-te neka waev kandambaqape-te ndezø-akhayam.
12 Para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ni Mbumbukiam, ike manqate oskia nimbo-manqaté. Zapa ndǿgo, zo teqa manqat qazoyogem ni-te, zo ambá av nqǣgo, khokho sozondapēm, av ezoqam-qa manqat sa ndozo-upøgim. Geté zo Mbumbukiam-qá Manqat zondapém. Yaq ndøgo unimanqatín. Nqanek manqat, zoqá mokho-té qanu-sasaeát, zo ndozo-unimanqatinat.
13 Por isso também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade), como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Nǿfuap! Matev ndøgo, zo-te qafakhanam, até kopó, av Mbumbukiam-gi Klisten bawan vinivinimba qazømbe-fakhanumam, ndigu Zudia plovins-te, Keliso Yesu-qa mokho-te ndu꞉gu. Zogi ezoqam, zo matev soqøsoqa, āv gizømbe-matønumám, av Zu ezoqam, Zudia plovins-te ndøgo, Klisten ezoqam-te gizømbe-matønumam.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que na Judéia estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Ezoqam ngínik, nigi Evezøza Yesu neka Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam, løvøte-te gi-abumam neka ni vø̄ngiænotam. Mbumbukiam khanakhanakh mbaín ti-te. Neka tiqa matev qaqa-ús, ezoqa ewaqape-te.
15 Os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido; e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Ndigu ni tokømbem-qa nigoám. Ni bawan vini-ak, ambá nití-zømesimák, yaq ndigu vǿe-khandī꞉z. Ta mokho-te ndøgo, ndigu manqa-zapazapa nøme mba mo꞉kapuimít, atema vømǿtøvā. Geté Mbumbukiam-qa qaqa khakheitáp. Segezǿ-fakhán.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Nǿfuap! Ni zo qeizuvaz, yaq khapémbá qa-auwam, ni vao kandambá qeigoam, zo-te. Neka ni zoqa bugug nqawa qeivi-qa nigoám. Unimanqatín. Ni qámbá zo-te. Geté niqa matavap-te neka mbøni-te, ni namba zi꞉gú.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ni zo-te nqawa okho-qa nimbogoám. No Pol, no khøuwa kopoáv, ambá notøndo-navɨ́n, zo-te. Geté Saitan ni gètokømbemám.
18 Por isso bem quisemos uma e outra vez ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Nigi Evezøza Yesu tendoqavan, yaq ni gekham-qā yaq-tē qeitǿ-tāmb neka gekha mokhō qatí-khambuvemēm neka teqa megemege-te ndo꞉go, khanakhanakh-us vøtíwanāt? Ndøgo zo zøkhapús.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Unimanqatín. Ezoqam zó, ni nqati-khambuvap neka khanakhanakh nqānī-āsø̄tø̄vē.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.