Lucas 20

Nyɩsʋa a ꞊haanttie (KTJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Nyrɔwɔ ꞊dʋ 'kwli, ‑Yusu tʋɛ la nyibli, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ a ‑yaa 'kwli, 'ɛ pɩ ꞊nʋ Nyɩsʋa a ꞊haantitie. 'Kɩ ɛ nɩ 'kɩ 'ʋ bʋ, ‑ɛ ‑bɩ Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ* gbagbɩ, kɔ Nyɩsʋa a tetetɔɔnyʋ, kɔ ‑Juukʋɛ a 'blʋ a nyibli ‑bɩ 'hʋɛn‑, ʋ nʋ‑ nyre 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 ʋ wɛn: «Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑nyi ‑mʋ 'klɩ, 'kɩ ‑bʋ bla ‑tɛblɩplonyibli ‑bʋ lɛ 'lɩ? Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑lee ‑mʋ ‑wɛ, 'kɩ ‑bʋ nu ‑tɛblɩ a pɛpɛ ‑bʋ, ‑ni 'lɩ?»
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ ꞊wɔn, ɛ wɛn: «'Na 'mumu ‑bʋ, 'n di 'bɛti 'a mʋ dɛ. Ba lee 'mʋ,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 nyiblo a 'dɩ ‑bɩ lee la Saan, 'kɩ bʋ pʋ la nyibli 'nie 'lu lɛ 'lɩ? ꞊Bɩ Nyɩsʋa lee la꞊a, ‑ʋ'ʋ‑ ‑tonyiblo lee la꞊a?»
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 ‑Ɛ ‑bɩ ʋ ‑tʋa 'waa dɩɔnʋ a lɛ'bɛtilɛ, ʋ wɛn: «‑Bɩ' ‑a di 'kɩ pʋ 'lɩ? 'Bʋ mɔ, ꞊ba pʋ lɛ, Nyɩsʋa ‑lee la 'nɛ꞊ɛ, ɛ di ꞊hɩan ‑mɔ, ɛ 'mʋ ‑a mʋ 'bɛti ‑nɩ: ‑Tɩ ‑mʋ', Saan hlɛ la, dɛ‑ kɔ ‑tɩ, 'a 'yɩ la ‑tɩ a 'mʋ ꞊haan‑tɩ ‑pʋ 'lɩ?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Mɔ, 'bʋ mɔ, ꞊ba pʋ lɛ, ‑tonyibli ꞊nɩɔ, nyibli a pɛpɛ, ʋ di pʋ ‑a mʋ 'hɩ ‑mɔ lɛ, ʋ 'mʋ ‑a mʋ 'la, ‑kɔtɩ ʋ pʋ꞊ʋ ꞊haan‑tɩ, ‑ɛ mɔ, Saan mɔ la Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ* ꞊nɩɔ.»
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ ꞊tu ‑Yusu ꞊wɔn, ʋ wɛn: «‑A 'yɩ nyiblo a 'mʋ ‑yi, ‑ɛ lee la꞊a, 'kɩ bʋ pʋ la nyibli 'nie 'lu lɛ.»
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn: «'Na 'mumu, 'n 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, ꞊bʋ lee nɛ 'a mʋ, nyiblo ‑bʋ, ‑ɛ ‑nyi 'mʋ 'klɩ, 'kɩ ꞊bʋ nu ‑tɛblɩ a pɛpɛ ‑bʋ, 'n ni.»
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 (Nyibli ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'kagbaʋ a ‑yaa 'kwli, ‑Yusu 'tɩɛ yɩ 'lɩ ꞊nʋ ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ,) ɛ wɛn: «Ɛ kɔ la 'dʋdɔnyɔ ꞊dʋ. Ɛ nɔ‑ kɔ la ‑ci. 'Kɩ 'lɩ ‑ci 'a mʋ kɩ, ɛ 'dɔɔ 'lɩ 'lili ꞊dʋ. 'A 'yɔ, ɛ tʋɩ, ʋ dɛɛ ꞊nɛ rɛsɛn. ‑Tɛ ɛ ‑wɛ 'a 'dʋdɔ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ, ɛ lee ‑kʋannunyibli ꞊dʋ, 'kɩ bʋ mu ‑ci a 'mʋ, 'a ‑kʋan nu, ‑ɛ di꞊e nu, 'a 'dʋdɔ‑tɛblɩ 'bʋ ‑tʋ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'a 'kɩbɩa ‑nyi, ‑kʋannunyibli a 'mʋ, 'waa 'mumu, ʋ 'mʋ 'waa ‑nɛ 'kɩbɩa kɔ. ‑Tɛ ‑cikɔnyɔ a 'mʋ, ɛ ‑wɛ ‑kʋan a 'mʋ, 'a yɩblɛ꞊tutulɛ ‑mɔ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ mu 'dagba blɔblʋ', ɛ 'mʋ 'lɩ ti ‑hʋɔhʋɩ 'lɩ ‑hii ‑nɩ.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 ‑Tɛ 'dʋdɔ‑tɛblɩ a 'cɩcɛti nyre 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ ‑cikɔnyɔ a 'mʋ, ɛ lee nɛ 'a lɛlenyɔ ‑bɩ, 'kɩ bʋ mu 'lɩ ‑ci'yie꞊tunyʋ ‑mɔ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'cɩcɛ‑tɛblɩ a 'kɩbɩa, ‑ɛ blee ‑cikɔnyɔ yɩ ‑nyi, ɛ 'mʋ ꞊nɛ꞊ɛ yɩ ya. ‑Tɛ lɛlenyɔ a 'mʋ, ɛ nyre 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ ‑ci'yie꞊tunyʋ a 'mʋ, ʋ da 'lɩ꞊ɩ bʋ, 'ʋ bi꞊e ‑tɛɛ, 'kɩ ʋ 'yɩ꞊ɩ ꞊dedede ‑nyi, 'ʋ ‑mɩa ꞊nɛ kle.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 ‑Ɛ ‑bɩ ‑cikɔnyɔ lee nɛ 'a lɛlenyɔ ‑bɩ de, 'ʋ da 'lɩ꞊ɩ bʋ, 'ʋ bi꞊e, 'ʋ ‑ha꞊a 'yri lɛ, 'kɩ ʋ 'yɩ꞊ɩ ꞊dedede ‑nyi ‑wɛ, 'ʋ ‑mɩa ꞊nɛ kle,
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 ‑cikɔnyɔ a 'mʋ, 'ɛ lee nɛ 'a ta a lɛlenyɔ, 'ʋ klɔ꞊ɔ, 'ʋ 'la꞊a ‑tɛblɩ 'yri lɛ, 'tɩ‑ 'ʋ ꞊hɩnhɩan 'lɩ꞊ɩ ‑patʋ'.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑cikɔnyɔ a 'mʋ, ɛ pɩ 'kɩ 'a dɩɔnʋ yɩ, ɛ wɛn: ‑Bɩ' 'n di nu 'lɩ? 'Na nʋɛyu, nɔ‑ ꞊bʋ lee 'lɩ ꞊nʋ ‑mɔ. 'N pʋ꞊ʋ ꞊haan‑tɩ, ‑ɛ mɔ, ʋ di kɔ 'ʋ 'a 'ʋ꞊tuulɛ.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 ‑Tɛ ɛ waan 'lɩ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ yɩ 'pʋplɛ' lɛ, ʋ wɛn: Nyiblo ‑bʋ, ‑ɛ di ‑ci ‑bʋ kɔ ‑nyrɔwɔ ꞊dʋ, ɛ nɔ‑ yɩ 'lɩ di. 'A ‑tɩ, ‑ba 'la꞊a, ‑a 'mʋ ‑ci ‑bʋ kɔ,
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 'ʋ klɔ꞊ɔ, 'ʋ 'hrɔɔ 'lɩ꞊ɩ ‑ci 'kwli, 'ʋ 'la꞊a.»
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 'A ꞊gbɛtʋ, ɛ di 'nɩ di, ɛ 'mʋ ‑ci'yie꞊tunyʋ a 'mʋ 'la, 'tɩ‑, ɛ 'mʋ 'lɩ ‑ci a 'mʋ 'lɩ ‑ha, ɛ 'mʋ꞊ʋ nyibli ‑bɩ ‑nyi.» Nyibli a 'mʋ, ‑ʋ pɩ ‑Yusu nʋa yɩ bʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Yruyru, ɛ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ mu 'lu ‑mɔ.»
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 ‑Yusu bʋ ta 'ʋ ꞊nʋ ‑mɔ lɛ ‑tata, ‑ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «'A ‑tɩ, ‑tɩ ‑bʋ, ʋ 'crɩɩ la 'lɩ Nyɩsʋacrɩɛn 'kwli, dɛ ‑mʋ', ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, ba ‑hie꞊e 'lu ‑mɔ lɛ. ‑Tɩ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ɛ pɩ de, ɛ wɛn: «Nyiblo 'bʋ ꞊gbɛ 'katuo a 'mʋ yɩ, ɛ kɔ bʋ ‑yɩyrɛ lɛ, mɔ, nyiblo, 'katuo a 'mʋ, 'bʋ bi꞊e kɩ, ɛ di wʋwa꞊a lɛ.»
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 'Tɩ‑ ‑Yusu 'mʋ ‑yrɛ mɔ mu, ‑ɛ ‑bɩ Nyɩsʋa a tetetɔɔnyʋ, kɔ Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ* gbagbɩ 'hʋɛn‑, ‑ʋ nɩ 'ʋ, ʋ yru꞊o nɩ, ‑ɛ mɔ, ʋ nʋ‑ ‑Yusu pʋ 'ledʋ a 'mʋ yɩ. ‑Tɛ ʋ yru dɛ a 'mʋ, ‑ɛ ‑bɩ ti nɩ ‑do a 'ti 'yri, ʋ ‑tʋa 'hru a lɛ꞊mʋmʋɔ, ʋ 'mʋ꞊ʋ klɔ, ʋ 'mʋ꞊ʋ 'la. Kɛɛ, ‑tɛ ʋ yɩ nyibli a hʋannʋ pie, ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ ‑ha꞊a mɛ lɛ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Kɛɛ ‑ɛ ‑bɩ ʋ ‑tʋa ‑Yusu a ‑gbɛɛlɛ. Ɛ nɔ‑ nu꞊o, 'ʋ tɛ nyibli bʋ, 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, ʋ 'mʋ nyibli ‑mʋ', ‑ʋ kɔ 'ʋ꞊tuulɛ a ŋmlɩ lɛ nu, ʋ 'mʋ꞊ʋ lɛ 'bɛti ‑nɩ, ‑ɛ di꞊e nu, 'kɩ 'lɩ 'a klɛ‑hɩhɩawin 'kwli, ʋ 'mʋ 'lɩ ‑naa ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ klɔ a ‑tɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ Romakʋɛ a ‑gʋlʋnʋma ‑jɩ' pʋ, ɛ 'mʋ꞊ʋ ‑bati lɛ ‑pʋʋ ‑nɩ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 ‑Tɛ ʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Tɔɔnyɔ o, ‑a yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑hlɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ, 'tɩ‑ ꞊nɩ tʋɛ ꞊nɛ nyibli. 'Bʋ mɔ, ꞊nɩ yɩ꞊ɩ nɩ hlɛ, ‑tonyibli a 'lulɛ‑hihie a hʋannʋ 'nɩ ‑nu꞊o lɩ ‑mʋ, 'ye ꞊bɩɩ ɛ mɔ nyiblo gbagbʋ. ‑Na ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ ‑do a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑tʋɛ ‑nɩ, 'kɩ 'ʋ dɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa ‑hʋɛ a ‑ta'.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 'A ‑tɩ o, lee nɛ ‑a mʋ, ꞊bɩ Nyɩsʋa a tete wɛn 'nɩ, ‑ba ‑ha 'blʋwli, ‑ba ‑nyi꞊e Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ, ‑ʋ'ʋ‑, ꞊bɩ ‑a 'yɩ yɩ ‑blɛɛ nɩ, ‑ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ?»
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Kɛɛ, ‑Yusu yru 'waa ꞊yrɛ a 'mʋ nɩ, ɛ wɛn:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 «Ba tɔɔ 'mʋ 'wliyɔkɔ a 'yɛ nɩ ‑do yɩ.» ‑Tɛ ʋ ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ, ‑ɛ ‑bɩ ɛ wɛn: «Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ kɔ yigbakla ‑nɩ 'ʋ꞊ʋ kɩ 'lɩ? Nyiblo a 'dɩ ‑bɩ, ‑ɛ kɔ 'nyrɛ ʋ 'crɩɩ 'ʋ ‑wɛ 'lɩ?» ‑Ɛ ‑bɩ ʋ wɛn: «Romakʋɛ a 'kɩɩn gbagbʋ ꞊nɩɔ.»
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑Yusu pɩ 'kɩ ꞊nʋ yɩ, ɛ wɛn: «'A ‑tɩ o, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ blɛɛ 'kɩɩn gbagbʋ yɩ, ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ, ɛ kɔ, dɛ ‑bʋ, ‑ɛ blɛɛ Nyɩsʋa yɩ, ba ‑nyi ꞊nɛ꞊ɛ ‑wɛ.»
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, ‑Yusu 'yɩ ꞊dedede klɛ ‑hɩhɩa ‑nɩ, 'kɩ 'ʋ nyibli ye', ‑ɛ kɔ 'kwli 'a yraanyibli di 'lɩ ‑naa ‑nɩ, ʋ 'mʋ꞊ʋ ‑tɩ ‑yɛɛ ‑nɩ. Kɛɛ, ‑tɩ a 'mʋ, ‑Yusu ‑hɩhɩa ꞊nʋ klɛ, ɛ kɛɛ 'waa ꞊wlɩ lɛ. 'A ‑tɩ, ʋ 'yɩ 'kɩ ‑tɩ ꞊dʋ ‑hla de.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 'Kɩ 'lɩ Jrusrɛdɩɔ 'kwli, ɛ kɔ la ꞊tumu ꞊dʋ. 'A 'nyrɛ mɔ Sadusɩ꞊tumu*. Ʋ nʋ‑ hlɛ꞊ɛ, ‑ɛ mɔ, 'bʋ mɔ, nyiblo 'bʋ 'kʋ, ɛ 'yɩ 'kɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ. Ʋ nʋ‑ kɔ nyibli ‑mu 'ʋ ‑Yusu 'hʋɩ, ‑ɛ di꞊e nu, ʋ 'mʋ꞊ʋ lɛ 'bɛti ‑nɩ. ‑Tɛ ʋ nyre 'kɩ 'ʋ꞊ʋ 'hʋɩ, ‑ɛ ‑bɩ kɛ‑ ʋ pɩ꞊ɩ yɩ, ʋ wɛn:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 «Tɔɔnyɔ o, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ* Moise 'crɩ la tete ‑bɩ, 'ɛ hie ‑a mɔ꞊ɔ lɛ. Tete a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ‑bʋ: Nyɩbɛyugbe 'bʋ kɔ nʋgba, 'tɩ‑ 'bʋ 'yɩ 'ʋ 'yonʋ bʋ ‑hie, 'bʋ 'kʋ, nyɩbɛyugbe a 'mʋ, ‑ɛ 'kʋ, 'bʋ kɔ 'dɩayɩ nyɩbɛhɩan, ɛ nɔ‑ blɛɛ yɩ, ‑bʋ kɔ nʋgba a 'mʋ, ɛ kɔ꞊ɔ 'hʋɛn‑, ʋ 'mʋ 'yonʋ kɔ, 'kɩ 'ʋ 'a 'dɩayɩ ‑mʋ', ‑ɛ 'kʋ a ‑ta'. Kɛ‑ Moise a tete pɩ.»
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Ʋ wɛn 'nɩ de: «Ɛ kɔ la 'dɩayɩ nyɩbɛpʋ nɩ ꞊hlon'hʋɛn, 'waa yɩ‑hɛnyiblo, nɔ‑ kɔ la nʋgba, 'ɛ 'yɩ 'yu bʋ ‑hie, 'ɛ 'kʋ,
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 'hʋɛn a nyiblo 'ɛ kɔ꞊ɔ, 'a 'mumu, 'ɛ 'yɩ 'yu bʋ ‑hie, 'ɛ 'kʋ ‑wɛ.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Dɛ nɩ ‑do a 'mʋ, ɛ nɔ‑ nu ta a nyiblo. Dɛ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mu 'lu ‑mɔ ‑mumu, ꞊hlon'hʋɛn a nyiblo 'ɛ kɔ꞊ɔ ‑wɛ, 'kɩ ɛ 'yɩ 'yu bʋ ‑hie, 'ɛ 'kʋ.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 ‑Tɛ 'waa pɛpɛ, ʋ 'kʋ 'kɩ, ‑ɛ ‑bɩ nʋgba a 'mʋ, ɛ 'kʋ nɩ ‑wɛ.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nɔ‑ mɔ ‑tɩ, ‑a di ‑mʋ 'bɛti mɔ, ꞊mʋ ‑a mʋ klɛ ‑hɩhɩa ‑nɩ. ‑Nyrɔwɔ ‑kɔ 'kwli nyibli di 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ ‑hɔn, ʋ di 'klɔ 'hrɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa yɩ, nyiblo a 'dɩ ‑bɩ ‑di 'kɩ nʋgba a 'mʋ kɔ 'lɩ, ‑ɛ nu꞊o, ‑tɛ ʋ nɩ la 'nɛ‑ ‑tʋtʋ kɩ, nyibli nɩ ꞊hlon'hʋɛn a pɛpɛ a 'mʋ, ʋ kɔ la꞊a nɩ.»
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ ꞊wɔn, ɛ wɛn: «Nʋgbɩ kɔ nyɩbɛpʋ 'hʋɛn‑, ‑ʋ nɩ 'klɔ, ʋ nʋ‑ yɩ ‑kʋkɔ ‑nɩ.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Kɛɛ, 'bʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, 'bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'klɔ yrayrʋ 'kwli, nyibli a 'mʋ, ʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ bʋ kʋkɔ ‑nɩ.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ʋ 'yɩ 'lɩ꞊ɩ 'lɩ ‑wɛ, bʋ 'kʋ 'kɩ de. Kɛɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa a lɛlenyʋ nɩ 'mʋ, kɛ‑ ʋ di 'mʋ nɩ ‑wɛ. Ʋ mɔ Nyɩsʋa a 'yonʋ ꞊nɩɔ, ‑ɛ nu꞊o, 'kɩ ʋ ‑hɔn 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ, 'ʋ 'hrɩ 'klɔ.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Dɛ ‑bʋ, ‑ɛ mɔ nyibli bʋ di 'lɩ 'kʋkʋnyibli 'nyɩ ‑hɔn, bʋ di 'klɔ 'hrɩ, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hanyɔ Moise, nɔ‑ 'crɩ la 'a ‑tɩ. Dɛ ‑mʋ', Nyɩsʋa lee ꞊nɛ, ɛ nɔ‑ ɛ 'crɩ la. ‑Tɛ Nyɩsʋa a 'mʋ, ɛ nɩ la 'lɩ ‑gbakuo, ‑ɛ yɩ la wlɩn 'kwli, 'kɩ ɛ hlee la 'lɩ Moise ‑mɔ. 'Kɩ 'lɩ 'crɩɛnkʋtɩɔ a 'mʋ 'kwli, ‑tɛ Moise yɩ la Kʋkɔnyɔ nɩ dɛ, ‑ɛ ‑bɩ kɛ‑ ɛ pɩ la: 'Mɔ mɔ Nyɩsʋa ‑bʋ, Abrahamʋ dɛ, ɛ kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ 'hʋɛn‑. Kɛ‑ Nyɩsʋa pʋ la.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Ɛ 'wɩ yɩ, ti ‑mʋ' ‑kɔ 'yri Nyɩsʋa yɩ la 'lɩ Moise ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, Abrahamʋ kɔ Yisakɩ kɔ Sakɔbʋ 'hʋɛn‑, ʋ 'kʋ la nɩ see la. Kɛɛ, ‑a yi꞊e nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ 'yɩ 'kʋkʋnyibli 'pa‑, ʋ 'nɩ ‑da꞊a lɩ Nyɩsʋa, kɛɛ, 'klɔnɩnyibli, ʋ nʋ‑ dɛ꞊ɛ. Nyibli ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'lɩ Nyɩsʋa a 'klɔ yrayrʋ 'kwli, ʋ 'yɩ 'kʋ, kɛɛ, ʋ nɩ 'klɔ.»
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 ‑Ɛ ‑bɩ tetetɔɔnyʋ ‑bɩ ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'ʋ, ʋ wɛn: «Tɔɔnyɔ, ‑tɩ ‑bʋ, ‑hlɛ, 'a ‑tɛɛ, nɔ‑ ꞊nɩɔ.»
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Bʋ pʋ 'kɩ lɛ, nyibli ‑mʋ', ‑ʋ nɩ 'ʋ, ʋ yɩ pie hʋannʋ, 'kɩ bʋ 'bɛti꞊e lɛ de.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 ‑Ɛ ‑bɩ kɛ‑ ‑Yusu pɩ ꞊nʋ yɩ, ɛ wɛn: «Ɛ kɔ nyibli, 'ʋ pɩ lɛ: Wanyɔ ‑mʋ', Nyɩsʋa pʋ la lɛ, ɛ di la ya, Wanyɔ a 'mʋ, ɛ nɔ‑ mɔ bodɩɔ Dafidɩ a 'yonʋ a 'Yu. 'A mʋ 'n yɩ 'kɩ 'bɛti ‑nɩ: Dɛ‑ kɔ ‑tɩ 'ʋ hlɛ꞊ɛ 'lɩ?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Dafidɩ a 'mumu, ɛ hla꞊a nɩ, 'kɩ 'lɩ Nyɩsʋa a ‑wlablecrɩɛn* 'kwli, ‑ɛ mɔ:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ‑a 'mʋ nyibli win kɩ ‑kɔɔ ‑nɩ,
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 ‑Ɛ ‑bɩ ‑Yusu wɛn 'nɩ de: «‑Tɛ Dafidɩ a 'mʋ, ɛ dɛɛ Wanyɔ a 'mʋ 'a Kʋkɔnyɔ, ‑bɩ' Wanyɔ a 'mʋ, ɛ ‑wɛ 'lɩ bʋ nu 'kɩ Dafidɩ a 'Yu a pʋpa 'lɩ?»
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nyibli ‑hʋɔhʋɩ ‑mʋ', ‑ʋ nɩ ‑tuo kɩ, ‑tɩ ‑mʋ', ‑Yusu ‑hla, ʋ pʋ꞊ʋ nʋa yɩ bʋ, ‑Yusu 'ɛ yɩ 'lɩ 'a ‑nagbopʋ* ‑mɔ ‑hlee ‑nɩ, ɛ wɛn:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 «Ba ꞊tu 'aan dɩɔnʋ 'yie, 'kɩ 'ʋ tetetɔɔnyʋ ‑mɔ, ʋ 'nɩ ꞊ha 'a mʋ ‑kaa ‑nɩ. Ʋ nʋɛ 'kɩ nyibli bʋ daa ꞊nʋ nyibli gbagbɩ. 'Bʋ yɩ lɛ nɩ nɛ, ʋ pɩ nyibli gbagbɩ a wlawlɩ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli 'mʋ ꞊nʋ 'ye. 'Bʋ yɩ 'ʋ ‑tɩtɛ ꞊dʋ nɩ mi, ‑tɛ nyibli ‑hʋʋ 'ʋ, ‑ɛ ‑bɩ ʋ ‑hʋɛ꞊ɛ nɩ, nyibli bʋ pʋ ꞊nʋ 'wio blɛ, 'kɩ 'ʋ 'waa 'ʋ꞊tuulɛ a ‑ta', 'ʋ nʋɛ ꞊nɛ nɩ ‑wɛ, 'bʋ mu 'lɩ Nyɩsʋa a 'kayu bʋ, 'kɩ bʋ nɩ 'lɩ ye' bʋ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli a pɛpɛ 'mʋ ꞊nʋ 'ye. Dɛ nɩ ‑do a 'mʋ, ɛ nɔ‑ ʋ ni, 'bʋ da ꞊nʋ dididɛ ‑mɔ.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ʋ nɩ ‑do a 'mʋ, ʋ nʋ‑ ‑hɛ ‑tʋgbanʋgbɩ kʋkɔ‑tɛblɩ a pɛpɛ ꞊jrɛ. 'Tɩ‑, tetetɔɔnyʋ a 'mʋ, 'bʋ yɩ Nyɩsʋa nɩ dɛ, 'waa Nyɩsʋa a dɩda hlɔ kɩ bʋ, ‑ɛ di꞊e nu, nyibli 'mʋ lɛ pʋ, ʋ mɔ ꞊haannyibli ꞊nɩɔ. 'N yɩ 'a 'mʋ 'nɩ ‑lee ‑nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑bati ‑mʋ', Nyɩsʋa di ꞊nʋ lɛ ‑pʋʋ ‑nɩ, ɛ di nɩ 'klɩ kɩ, ɛ 'mʋ 'ʋ nyibli ‑bɩ a ‑bati 'ʋ ‑hi.»
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.