Romanos 7

Na ukud Apudyus (KSC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Susunud, akammù wi maawatanyun anchanayay ifakà tan akammuyu met na mipangkop ta lintog wi atattakun yakan takun manitingngilana. Ngim nu kaspangalikan matoy na osay taku, sachin mapagpakan na manitingngilan na lintog an siya.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Isun na man-asawa, wi nu nangasawan fufai, ipalit na lintog na mangisiyananan asawanà asinna mangasaw-an à safali ingkanà matoy. Ngim nu kaspangalikan matoy na asawana, niparufus na sachi fufai ta sachi lintog, ad miparufus akoy asin mangasawa nu piona.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ngim nu kaspangalikan nakasuyop na fufai ta safali wi larai wi awad na sikuchi asawana, sachin tuttuway ananchay nakachagchakas. Ngim nu nar-us natoy na asawana, foon pù sachi lintog na maningngil an siya tan foon à makachagchakas nu asin mangasawa.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ad isuna kon chiayu, susunud, wi matayan na mansiyanan na man-asawa, siyan isun akon matayan na misiyananyu ta lintog. Tan chiayu, nakàtoy-ayu met an Jesu Cristu ta natayana, siyan achi pu mafalin wi na sachi lintog na manitingngil an chiayu ta sana. Tan safalin nitapiyantau, tan nilamyungtaun Jesu Cristu wi ummuli nataku ta natayana. Siyan na sana, nawayatau wi mangwa ta pion Apudyus.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Na sana, foon kumà isun na chamuy sursurutontaun sikuchi pion na long-agtau. Tan na chamu, chinog-an na Lintog na ayattauy mangwa ta lawing, tan uray sinumani ipalit na Lintog sachi kon piontauy oyyoon wi na lisortana matayan wi misinaan an Apudyus à ing-ingkana.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ngim na sana, naiparufustau ta sachi Lintog wi nginsanilun chitau, tan mipakapu ta nakàtoyantaun Jesu Cristu siyan niparufusantau ta sachi Lintog. Siyan na sanay mansilfiyantaun Apudyus, foon à sachi Lintog na manitingngil an chitau ngim Ispirituna.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Nu kaspangalikan awad mangwanani, nu amasnat, lawing na Lintog tan siyan nangwà fummasuran! Ngim foon, tan nu maid pu Lintog, foon à maawatan nu sinun fasur. Tan nu maid pu Lintog à mangifakay, “Achia mangkamkam ta uwan na uchum,” foon à illasin-un kinarawing na mangkamkam wi awad an saon.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ngim kapu ta iningkaw na sachi Lintog wi mangipalit ta mangkamkam, sachin nangiparoswa ta mangkamkam wi awad an saon. Tan nu maid na Lintog, maid ilasin à fasur.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Isun na chaan-u pu nangakammuwan ta sachi Lintog, anà pun nu mamfaruwà wi maid fasur-u. Ngim na naawatà ta imfakan na sachi Lintog, naawatà akoy managfasurà,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 ad karobfongà wi matoy ya misina an Apudyus à ing-ingkana. Siyan na sachi Lintog wi piniyar-ù mamiyag an saon, sachi kon nangifaka ta matayà.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Siyan sinikapanà ta fasur wi nisikud an saon, tan siyan nangawis an saon wi summurngasing ta sachi Lintog, wi na lisortana matayan wi misinaan an Apudyus.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ad siyan, naapudyusan na Lintog ya uray losani filinna, tan mamfaru ya ustun itudtuchuna.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Siyan pafasurò na Lintog tan siyan nangwa ta matayà à misinaà an Apudyus à ing-ingkana? Achi pu mafalin, tan na fasur wi awad an saon, sachin nangwà misinaà an Apudyus. Ad kapu ta sachi imfakan na Lintog wi masapur matoyà, sachi Lintog na mangipaakammu ta mipangkop ta fasur ya mipangkop ta kinarawingna.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Akammutau wi na Lintog, naapudyusan tan Apudyus na narpuwana. Ngim chitauy taku, nisisikud an chitaun fasur wi isutaù sanilun na fasur.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Isun saoni achì pu maawatan na annay long-ag-u, tan na mamfaruy piò wi oyyoon, sachin achì pu oyyoon! Ngim na lawingi lawingò wi oyyoon, sachin oyyoò!
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ad nu siya oyyoò na lawingò, sachin manuttuwaan wi tàchorà na kinaustun na Lintog.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Siyan mafalini ifakà wi foon à saon na mangwa ta lawing, tan mipakapu ta fasur wi nasisikud an saon, sachin mangimanchar ta mangwaà ta lawing.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Tan akammù wi maid mamfarù nisisikud ta annay long-ag-u. Tan uray nu piò wi mangwa ta mamfaru, achiyà pu makàwa.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Siyan tamako achiyà pu makàwa ta mamfaru wi piò nù? Ad na lawing wi lawingò, tamako sachin oy-oyyoò?
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Siyan nu oyyoò na lawingò wi oyyoon, kapilitani foon à saon na mangwa, tan na fasur wi nisisikud an saon sachin mangimanchar.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Siyan na maawatà ta annay matakuwantau, nisikud wi nu piò wi oyyoon na mamfaru, siya màwan lawing.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Amod na ayat na somsomòu wi mangwa ta pion Apudyus,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 ngim maid mafalin-u. Tan na fasur wi nisisikud ta annay long-ag-u, siyan manipod ta ayat na somsomòu wi mangwa ta pion Apudyus. Siyan isù imfafaruchà ta fasur wi mangituray an saon.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Siyan kakkaasiyà, tan sinun nginlobfong wi manaraknib an saon ta annay kinasanilù ta fasur wi misinaà an Apudyus?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Siyan manyamanà an Apudyus tan siyan afusi makafachang an saon kapu ta iningwan Aputauy Jesu Cristu!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.