Romanos 4
Na ukud Apudyus (KSC) vs NTLH
1 Sinun maukud nù ta mipangkop an Abraham wi nginkanà an chitauy Judio?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tan akammutau wi foon à kinafarunan nangifilangan Apudyus an siyà mamfaru. Tan nu maid fummasurana, mafalini ichayawnan amaschi. Ngim kapu ta fummasur, foon à mafalini ipachayawna an Apudyus na sinumani iningwanay mamfaru.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Tan na niyug-is wi ukud Apudyus, anana, “Pinatin Abraham na inukud Apudyus, ad sachin nangifilangan Apudyus an siyà mamfaru.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nu ifilang Apudyus na takù mamfaru an siya kapu ta mamfaruy ingwacha, isù natangchanan na sachi taku, wi foon à liblin maatod an siya tan isù illabfuna.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ngim foon à amaschin inyòoyyan Apudyus wi mangifilang an chitaù mamfaru. Tan à Apudyus, mipakapu kay ta achakuna iliblinan mangifilangana ta takù maid fasurnan siya. Siyan achitau pu mamfasaran na nangwaantau ta mamfarù mamfaruwan Apudyus an chitau, ta siya piyarontaù Apudyus ta ifilangna chitaù mamfaru.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Uray à Ali David ta awi, amaschin anana ta nangukuchana ta lagsak na takuy imfilang Apudyus à maid fasurna wi mipakapu ta pammatina wi foon pù kapu ta iningwanay mamfaru. Na sachi inyug-is David, anana,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Amod na lagsak chachi takuy
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Isag naragsakan à siya
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Na sachi lagsak wi inukud David, para kay ta chachi Judio wi namarkaan na long-agcha? Foon, a! Tan nitapi ko chachi foon à namarkaan. Tan somsom-ontau, wi na nangifilangan Apudyus an Abraham à mamfaru, kapu ta namatiyana kay ta inukud Apudyus,
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 uray foon pù namarkaan à Abraham, tan chaan pù mallukin mamarkaan na taku.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Tan na sachi marka, ummun-unud à isù singyar na nangifilangan Apudyus an Abraham à mamfaru kapu ta namatiyana ta inukud Apudyus. Ad sachin naawakan Abraham à pinakaaman na losani takuy ifilang Apudyus à mamfaru kapu ta mamatiyancha ta imfakana, uray nu foon à mamarkaan na long-agcha.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ad siya kon pinakaaman na losani namarkaan wi foon pu kà long-agchan namarkaan, tan patiyoncha kon inukud Apudyus wi isun akon namatiyan Abraham ta sachi chaanna pu mamarkaan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Iningkaw na impustan Apudyus an Abraham ya losani kanàna wi à tapin na padcha chichan manawid ta losani awad ad asnay luta. Na nangipustaan Apudyus ta sachi an Abraham, foon à kapu ta nanungparana ta Lintog ngim kapu ta namatiyana ta losani inukud Apudyus. Ad na namatiyan Abraham, sachin nangifilangan Apudyus an siyà mamfaru.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tan nu afus yakan manungparan ta Lintog na ustuy mangawatan ta impustan Apudyus, kattoi maid filang na pammati, ad siyan achin pun na impustan Apudyus tumuruyan tan maid pu makatungpar ta losani Lintog.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tan na Lintog, sachin mamfasaran wi chuchussaon Apudyus chitau tan sinurngasingtau. Ngim nu maid lintog, maid pu sinurngasingtau.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ad siyan maawatantau wi na impustan Apudyus wi adchona, illiblinay nangatod ta losani mamati ta inukudna, wi na nangilibliyana ta impustana, ta awad mail-an na achakuna, ya ta masikurachu wi awaton na losani tuttuway kanà Abraham. Ad na losani mifilang à tuttuway kanàna, foon pù afus na Judio wi mamangchon ta Lintog, tan uray na sinumani mamatin Apudyus wi isun na namatiyan Abraham. Tan à Abraham, siyan pinakaamatau losan wi mamati,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 wi sachin imfakan na niyug-is wi ukud Apudyus, wi anana, “Namfalinò sià pinakaaman na ad-adchuwani taku ta mansafasafali wi ili.” Sachin anan Apudyus, tan na mangil-ana, kanà Abraham na losani taku wi mamati wi isun na namatiyan Abraham. À Apudyus, siyan mannakafalin wi manaku ta natoy ya mangwa ta piona wi uray ifakana kay ad màwa wi maid lukina.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 À Abraham, pinatinan imfakan Apudyus an siya uray isù achi pu mafalini màwa, ad siyan nginkanà ta ad-adchuwani taku ta ailiili, wi na aachucha, isù aachun na fituwon ta langit, wi sachin imfakan na niyug-is wi ukud Apudyus wi màwa.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ad uray narakarakay à Abraham, foon à kummapsut na pammatina uray na namnammoana ta kinarakaychan Sara wi man-asawa. Tan na sachi timpu, chanchani singkasut na tawon Abraham ad maid pu anàcha tan fasig à Sara.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ngim foon pù nanchuwachuwan somsomò Abraham mipangkop ta sachi impustan Apudyus an siya, ngim pummigpigsan pammatina ad nanyaman an Apudyus ta nanayawanan siya,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 tan sinikurachuna wi oyyoon Apudyus na impustana.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ad sachin nangifilangan Apudyus an siyà mamfaru, tan pinatina wi tuttuwan sachi impustan Apudyus an siya.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ad na sachi ukud wi anana, “Imfilang Apudyus à Abraham à mamfaru,” foon à afus na para an Abraham na niyug-isana,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 tan niyug-is à para kon chitau losan ta sana. Tan uray chitau, ifilang ako Apudyus chitaù mamfaru nu mamatitaun siya, wi siyan nangipauli nanaku an Aputauy Jesus ta natayana.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ad à Jesu Cristu, innadchon Apudyus à siyà matoy à mamayadna ta fasurtau, ad nipauli natakù mifilangantaù maid fasurtaun Apudyus.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.