Lucas 1
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Kápiliŋ ti píyaañ waah ewwe fo ti pikelan, inci úwwincinoole heetaakiye púlooŋ. Ekina ewune, insok nii napaanap pikiici, awe Teyofil, pakiical peetempiye mpucoonool
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 aakati méyi nii eeha nkakalaŋanuu ha, hilim hiti pánipani.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Ti caanak ca citi amansa ya aŋa nkasok ya Helot ati mah ma miti Judaay, intaako awaaseena ati Pútuun pa aŋa nkasok Sakaliya ati kayoŋ ka kiti puwaaseena pa enka nkasok ka Apiya. Aaloo caacawoo Elisabet, náafulii ti miin ma miti Aaron.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Poko t’ésupakii keecoonoole hátikin Pútuun pa, nkanapan pítin etempo, nkacok púlooŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Ateeteyo fo muus.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Pale kataakut añii kamma Elisabet naayem caakonta, apan poko púlooŋ pamaamanal.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Hikee hinoom Sakaliya naayeno kaawaaseen la ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa loho hinoom ha hiti kayoŋ ka kiteyii hícoliyoo.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Ti cosaan ya eti puwaaseena pa nkañako kaakaaw ti kamamal apiyeno aŋa afaanako ya ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, la sampanee la, kati áluntan caminkoloŋ ya.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Waati ya eti káaluntan ka néetuuno, pakan paka púlooŋ nkayeno kaluum tíkitaaŋ.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Maleekoo ya eti Ateeteyo néefulii teyoo, episiiŋiyoo t’epees yáali eti kaaciin ka la nkáluntan la.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Sakaliya naacuk yo naasuco naafe.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Maleekoo ya neesokoo: “Timpi fe Sakaliya, kaluum ka kitii kisayaneesayan, aali Elisabet afaataak añii aafaluwoo caacaw ence: Saŋ.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Afaayeno ti awe pásuuma penfakat, hícump pakan lompo efikataak pásuuma ti hipuku ha hiteyoo.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Afáayenoonii an eemaka ti Ateeteyo, añaŋut pálaani elaan niŋ pikee palaanal empa mpúkuman. Le niŋ afaapukee, afaameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Afáañahanii pakan keemeeŋe pakati Israyel ti Ateeteyo Pútuun pa piteyii.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Afáanowii hátikin Ateeteyo ti kunuu niŋ ti sempe samat nii ayaamakoola ya Elí, áfaañahanii ñífaaf ña kápisiyool niŋ epuukii, náañahanii kéeciita ka káakup ti pámiiloolal peenape, kati amemanool pakan paka ti Ateeteyo.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sakaliya naacakan maleekoo ya: “Puume inci fáyini kameye eehuu? Inci oopa maamane aalam lompo sitiiloo séelaaŋane.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Maleekoo ya neesokoo: “Inci yem Gabriyel. Inci ninsiiŋo hátikin Pútuun pa, inci mpúpoñii píkey soki ekooŋan ya éesuume eyye.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Síitan, ti káyinanaati kilimam, putumi efipucok, áatiyini káakup fo ta eehe efihitaako. Pánipani kilim ka kutoom efikitaako incolaa toko.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Pakan paka nkayeno hítuulu ínnimii heewune Sakaliya náafiyoonii páhantuwa ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Emma náafulii ma ayinaat káakup neyii nkámeyi nii aŋe ácukiyoocuk waah páhantuwa ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa. Naayeno ínkaakupaati fo káakup niŋ sipees.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Lóokuŋ ya eti kaawaaseen ka kiteyoo ta nkipaye ta, naañoho t’enuuf.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Fiyiit aaloo Elisabet naasa munow naayolo nemmo páhantuwa fo kiim isak.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Naasok: “Fiye Ateeteyo náahinaam eehe, áfulanaam ti ñusuu ti pakan paka.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Elisabet ti hiimoo hísakiyenu niŋ hoonool hiti munow, Pútuun pa mpúpoñii maleekoo ya eyya nkasok ya Gabriyel ti mah ma miti Galilee ti saatee ya eti Naasalet. Saatee ya eti Naasalet|alt="Nazareth" src="HK00366B.TIF" size="col" loc="1:26-28" copy="Knowles & Bass" ref="1:26"
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Mpupoñ yo ti ámaacul a aŋa nkasok ya Mari, aŋa Josef ati miin ma miti cáwii ca citi Dawid naaŋaame ya ekop.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Maleekoo ya neenako la teyoo neesokoo: “Kásuumaay kiyeno niŋ awe, awe aŋa ataake ya pálafi pa piti Ateeteyo. Ateeteyo oopa niŋ awe.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Mpásiyaloo kilim enkuu Mari naaliim naayeno ecakanoolo pakicanal puume mpaaw.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Maleekoo ya neesokoo: “Timpi fe Mari, áasuumaasuum Pútuun pa.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Síitan inci pusoki, aafasa munow ímpukii ciñii cikampaani aakati luwoo caacaw ca Yéesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Afaayeno an eemaka, afaayonkalee Añii ya ati Pútuun pa piti patiila. Ateeteyo Pútuun pa efipuwufanoo elemeyu ya eti amansa ya eti maamayoo Dawid,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 afaapampaŋan ti miin ma miti Jakob, cáwii ca citeyoo eticipa.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Mari naañahan yo: “Eehe puume nihiyina pitaako inci péemiit áyiin?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Maleekoo ya neesokoo: “Kunuu ka keenape ka éfikuwanoonii ti awe, sempe sa siti Pútuun pa piti patiila ínsikimpitooli, ekina ewune añii ya aŋa ankaakaay ya hipuku afaayeno eesampanee, naasokee Añii ya ati Pútuun pa.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Sincan Elisabet atii ya aŋa nkasoke ya caakonta, ti himaamanoo oopa niŋ munow miti kiim isak niŋ hoonool miti cikampaani.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Méyi nii waah uheekut Pútuun pa.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Mari naañahan yo: “Iyyoo, inci yem amiikan a ati Ateeteyo, hitaako ti inci samat nii fa ansoke fa.” Maleekoo ya neekaay.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Ti kunoom enkuu Mari naakaay mpacas ti saatee ya eti pítintiŋ pa ti mah ma miti Judaay,
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 apinako la ti ekumpaan ya eti Sakaliya, naakican Elisabet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ta Elisabet náasiye ta Mari pakicanaloo añii ya naawen ti munowoo, Elisabet naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Naaceek apusok: “Awe Pútuun pa mpíhine heehaŋe ha panap ti pakaal paka púlooŋ, efi lompo píhin heehaŋe ha panap ti añii ya aŋa ankaakaay ya hipuku!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Puume inci ínnapiyenee fiye, íññaa ya ati Ateeteyo atoom kati mpáakeyyam hiyoop?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Sincan, emma inci ínsiye ma pakicanali añii aŋe ti munowam naawen ti pásuuma.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Aánapiyanee awe aŋa yínane ya ti eeha Ateeteyo mpusoke ha nii efihitaako.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Mari naaceek apusok:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 — ausente —
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Pitaakaataak paket hikaw ti keefeye po ka fo ti ekaay óo ekaay.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Mpíyisan hamake ha niŋ epees etempo; mpihancalool kéemakiyanooliye ka ti pakan paka.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Mpúwananii pumansa pa ti pilemeyu pa piteyii, pale, mpíseepin písikateen pa.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Mpisiitan keeyeniye ka ti peep pa niŋ waah weenape, pale, mpiyaan keetaake ka kapuñoho sipeesii ñaanii.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Mpiyankanan amiikan etempo Israyel, ti énawuno paket hikaw etempo.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Eehuu mpíyinanane símaama unaa Abraham niŋ miin ma miteyoo fo caanak óo caanak.”
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mari naayeno pati Elisabet fo kiim káhaaciil apite añoho pateyoo.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Púful toko, Elisabet íyyiŋooliyoo, náapukii cikampaani.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Pikinooloo niŋ miin ma miteyoo nkási nii Ateeteyo áhinoohin henfakat niŋ paket hikaw, nkananfool ti pásuuma pa piteyoo.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Añii ya ta naataake ta kunoom isak niŋ kíhaaciil nkákey kapinakanoo ti písiyool empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ maamaa ateyii Abraham, nkálafiyoo kawufan caacaw ca citi faafoo Sakaliya.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Elisabet naacoop hilim ha naasokii: “Haani! Caacawoo ciñaŋaa piyeno Saŋ.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Nkasokoo: “Pale an aneetaat ti miin ma miti aluu aŋa ataake caacaw encuu.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Nkákup niŋ sipees, kapicakan faafoo enceyme caacaw náalafiye kawufan añiinoo.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Naasokii kawufanoo káakiicuma, naakiic: “Caacawoo Saŋ.” Pakan paka púlooŋ ínnimii.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Tokotoko putumoo mpípankino, híleeluufuyoo nihikatan, náayini káakup, náayaañ kaanimpan Pútuun pa.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Ewatate enfakat neeyeno ti pikinoolii púlooŋ niŋ keekine ka ti pisaatee pa piti pítintiŋ pa ti mah ma miti Judaay, nkayeno káakup heetaakiye ha.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 An óo an éesiye ho naayeno káamiilool, naasok: “Añii aŋe, an puume naakaakaay piyeno?” Kaatuko sempe sa siti Ateeteyo siyenaayeno teyoo.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Añii ya, faafoo Sakaliya naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naayaamakool hiti Pútuun pa, apusok:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Unimpanaa Ateeteyo Pútuun pa piti Israyel kamma mpitahe kunuu ti pakan etempo mpifakanii.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Mpúpoñii unaa Afakana eemaka ati miin ma miti amansa ya Dawid amiikan etempo,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 eehuu piyaamakoola pa keesampanee ka nkátuunane unaa ti caacaw Pútuun pa ta infiyye
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 nii efipifakan unaa ti pikamool unaa niŋ ti sipees keenate ka unaa púlooŋ.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Mpíyisan símaama unaa paket hikaw, mpínawuno písiyool etempo peesampanee pa,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 esintoolo eyya mpisintooliye ya ti maamaa unaa Abraham:
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 nii, ta mpifakane ta unaa ti sipees pikamool unaa, éfuuyiniyaa po himiikanate peefeyut
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 nuuyeniyaa pimiikan keesampanee niŋ keecoonoole hátikin etempo fo eket maama.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Awe añiinam lompo aafayonkalee ayaamakoola ya ati Pútuun pa piti patiila, kamma ankaakaay énowii hátikin Ateeteyo aapuwañaloo pítin pa,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 ti káyisanool pakan etempo kafakan ka ti kaaponket ka kiti umuuyen wa uteyii,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 kamma Pútuun pa putuunaa mpimeeŋe paket hikaw, ekina ewune aŋa eecaaŋe ya nii caanak céefulii áfaawanoonii ápikey unaa hiyoop,
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 kati acaaŋan keeyem ka ti eloŋ ya eti ñáanim ña niŋ ti hísaalumant ha hiti eket ya, ápitintiŋan unaa ti pítin pa piti kásuumaay ka.”
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Añii ya Saŋ náayankii, kunuuwoo nkítaakii sempe. Naayeno ti káahaaŋ ka tes fo ta náafulii ta ti pakati Israyel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.