Lucas 1

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Kápiliŋ ti píyaañ waah ewwe fo ti pikelan, inci úwwincinoole heetaakiye púlooŋ. Ekina ewune, insok nii napaanap pikiici, awe Teyofil, pakiical peetempiye mpucoonool
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 aakati méyi nii eeha nkakalaŋanuu ha, hilim hiti pánipani.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Ti caanak ca citi amansa ya aŋa nkasok ya Helot ati mah ma miti Judaay, intaako awaaseena ati Pútuun pa aŋa nkasok Sakaliya ati kayoŋ ka kiti puwaaseena pa enka nkasok ka Apiya. Aaloo caacawoo Elisabet, náafulii ti miin ma miti Aaron.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Poko t’ésupakii keecoonoole hátikin Pútuun pa, nkanapan pítin etempo, nkacok púlooŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Ateeteyo fo muus.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Pale kataakut añii kamma Elisabet naayem caakonta, apan poko púlooŋ pamaamanal.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Hikee hinoom Sakaliya naayeno kaawaaseen la ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa loho hinoom ha hiti kayoŋ ka kiteyii hícoliyoo.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Ti cosaan ya eti puwaaseena pa nkañako kaakaaw ti kamamal apiyeno aŋa afaanako ya ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, la sampanee la, kati áluntan caminkoloŋ ya.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Waati ya eti káaluntan ka néetuuno, pakan paka púlooŋ nkayeno kaluum tíkitaaŋ.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Maleekoo ya eti Ateeteyo néefulii teyoo, episiiŋiyoo t’epees yáali eti kaaciin ka la nkáluntan la.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Sakaliya naacuk yo naasuco naafe.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Maleekoo ya neesokoo: “Timpi fe Sakaliya, kaluum ka kitii kisayaneesayan, aali Elisabet afaataak añii aafaluwoo caacaw ence: Saŋ.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Afaayeno ti awe pásuuma penfakat, hícump pakan lompo efikataak pásuuma ti hipuku ha hiteyoo.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Afáayenoonii an eemaka ti Ateeteyo, añaŋut pálaani elaan niŋ pikee palaanal empa mpúkuman. Le niŋ afaapukee, afaameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Afáañahanii pakan keemeeŋe pakati Israyel ti Ateeteyo Pútuun pa piteyii.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Afáanowii hátikin Ateeteyo ti kunuu niŋ ti sempe samat nii ayaamakoola ya Elí, áfaañahanii ñífaaf ña kápisiyool niŋ epuukii, náañahanii kéeciita ka káakup ti pámiiloolal peenape, kati amemanool pakan paka ti Ateeteyo.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Sakaliya naacakan maleekoo ya: “Puume inci fáyini kameye eehuu? Inci oopa maamane aalam lompo sitiiloo séelaaŋane.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Maleekoo ya neesokoo: “Inci yem Gabriyel. Inci ninsiiŋo hátikin Pútuun pa, inci mpúpoñii píkey soki ekooŋan ya éesuume eyye.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Síitan, ti káyinanaati kilimam, putumi efipucok, áatiyini káakup fo ta eehe efihitaako. Pánipani kilim ka kutoom efikitaako incolaa toko.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Pakan paka nkayeno hítuulu ínnimii heewune Sakaliya náafiyoonii páhantuwa ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Emma náafulii ma ayinaat káakup neyii nkámeyi nii aŋe ácukiyoocuk waah páhantuwa ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa. Naayeno ínkaakupaati fo káakup niŋ sipees.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Lóokuŋ ya eti kaawaaseen ka kiteyoo ta nkipaye ta, naañoho t’enuuf.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Fiyiit aaloo Elisabet naasa munow naayolo nemmo páhantuwa fo kiim isak.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Naasok: “Fiye Ateeteyo náahinaam eehe, áfulanaam ti ñusuu ti pakan paka.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Elisabet ti hiimoo hísakiyenu niŋ hoonool hiti munow, Pútuun pa mpúpoñii maleekoo ya eyya nkasok ya Gabriyel ti mah ma miti Galilee ti saatee ya eti Naasalet. Saatee ya eti Naasalet|alt="Nazareth" src="HK00366B.TIF" size="col" loc="1:26-28" copy="Knowles & Bass" ref="1:26"
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Mpupoñ yo ti ámaacul a aŋa nkasok ya Mari, aŋa Josef ati miin ma miti cáwii ca citi Dawid naaŋaame ya ekop.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Maleekoo ya neenako la teyoo neesokoo: “Kásuumaay kiyeno niŋ awe, awe aŋa ataake ya pálafi pa piti Ateeteyo. Ateeteyo oopa niŋ awe.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Mpásiyaloo kilim enkuu Mari naaliim naayeno ecakanoolo pakicanal puume mpaaw.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Maleekoo ya neesokoo: “Timpi fe Mari, áasuumaasuum Pútuun pa.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Síitan inci pusoki, aafasa munow ímpukii ciñii cikampaani aakati luwoo caacaw ca Yéesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Afaayeno an eemaka, afaayonkalee Añii ya ati Pútuun pa piti patiila. Ateeteyo Pútuun pa efipuwufanoo elemeyu ya eti amansa ya eti maamayoo Dawid,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 afaapampaŋan ti miin ma miti Jakob, cáwii ca citeyoo eticipa.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mari naañahan yo: “Eehe puume nihiyina pitaako inci péemiit áyiin?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Maleekoo ya neesokoo: “Kunuu ka keenape ka éfikuwanoonii ti awe, sempe sa siti Pútuun pa piti patiila ínsikimpitooli, ekina ewune añii ya aŋa ankaakaay ya hipuku afaayeno eesampanee, naasokee Añii ya ati Pútuun pa.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Sincan Elisabet atii ya aŋa nkasoke ya caakonta, ti himaamanoo oopa niŋ munow miti kiim isak niŋ hoonool miti cikampaani.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Méyi nii waah uheekut Pútuun pa.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Mari naañahan yo: “Iyyoo, inci yem amiikan a ati Ateeteyo, hitaako ti inci samat nii fa ansoke fa.” Maleekoo ya neekaay.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ti kunoom enkuu Mari naakaay mpacas ti saatee ya eti pítintiŋ pa ti mah ma miti Judaay,
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 apinako la ti ekumpaan ya eti Sakaliya, naakican Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Ta Elisabet náasiye ta Mari pakicanaloo añii ya naawen ti munowoo, Elisabet naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Naaceek apusok: “Awe Pútuun pa mpíhine heehaŋe ha panap ti pakaal paka púlooŋ, efi lompo píhin heehaŋe ha panap ti añii ya aŋa ankaakaay ya hipuku!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Puume inci ínnapiyenee fiye, íññaa ya ati Ateeteyo atoom kati mpáakeyyam hiyoop?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Sincan, emma inci ínsiye ma pakicanali añii aŋe ti munowam naawen ti pásuuma.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Aánapiyanee awe aŋa yínane ya ti eeha Ateeteyo mpusoke ha nii efihitaako.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Mari naaceek apusok:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Pitaakaataak paket hikaw ti keefeye po ka fo ti ekaay óo ekaay.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Mpíyisan hamake ha niŋ epees etempo; mpihancalool kéemakiyanooliye ka ti pakan paka.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Mpúwananii pumansa pa ti pilemeyu pa piteyii, pale, mpíseepin písikateen pa.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Mpisiitan keeyeniye ka ti peep pa niŋ waah weenape, pale, mpiyaan keetaake ka kapuñoho sipeesii ñaanii.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Mpiyankanan amiikan etempo Israyel, ti énawuno paket hikaw etempo.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Eehuu mpíyinanane símaama unaa Abraham niŋ miin ma miteyoo fo caanak óo caanak.”
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Mari naayeno pati Elisabet fo kiim káhaaciil apite añoho pateyoo.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Púful toko, Elisabet íyyiŋooliyoo, náapukii cikampaani.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Pikinooloo niŋ miin ma miteyoo nkási nii Ateeteyo áhinoohin henfakat niŋ paket hikaw, nkananfool ti pásuuma pa piteyoo.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Añii ya ta naataake ta kunoom isak niŋ kíhaaciil nkákey kapinakanoo ti písiyool empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ maamaa ateyii Abraham, nkálafiyoo kawufan caacaw ca citi faafoo Sakaliya.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Elisabet naacoop hilim ha naasokii: “Haani! Caacawoo ciñaŋaa piyeno Saŋ.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Nkasokoo: “Pale an aneetaat ti miin ma miti aluu aŋa ataake caacaw encuu.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nkákup niŋ sipees, kapicakan faafoo enceyme caacaw náalafiye kawufan añiinoo.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Naasokii kawufanoo káakiicuma, naakiic: “Caacawoo Saŋ.” Pakan paka púlooŋ ínnimii.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Tokotoko putumoo mpípankino, híleeluufuyoo nihikatan, náayini káakup, náayaañ kaanimpan Pútuun pa.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Ewatate enfakat neeyeno ti pikinoolii púlooŋ niŋ keekine ka ti pisaatee pa piti pítintiŋ pa ti mah ma miti Judaay, nkayeno káakup heetaakiye ha.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 An óo an éesiye ho naayeno káamiilool, naasok: “Añii aŋe, an puume naakaakaay piyeno?” Kaatuko sempe sa siti Ateeteyo siyenaayeno teyoo.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Añii ya, faafoo Sakaliya naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naayaamakool hiti Pútuun pa, apusok:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Unimpanaa Ateeteyo Pútuun pa piti Israyel kamma mpitahe kunuu ti pakan etempo mpifakanii.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Mpúpoñii unaa Afakana eemaka ati miin ma miti amansa ya Dawid amiikan etempo,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 eehuu piyaamakoola pa keesampanee ka nkátuunane unaa ti caacaw Pútuun pa ta infiyye
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 nii efipifakan unaa ti pikamool unaa niŋ ti sipees keenate ka unaa púlooŋ.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Mpíyisan símaama unaa paket hikaw, mpínawuno písiyool etempo peesampanee pa,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 esintoolo eyya mpisintooliye ya ti maamaa unaa Abraham:
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 nii, ta mpifakane ta unaa ti sipees pikamool unaa, éfuuyiniyaa po himiikanate peefeyut
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 nuuyeniyaa pimiikan keesampanee niŋ keecoonoole hátikin etempo fo eket maama.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Awe añiinam lompo aafayonkalee ayaamakoola ya ati Pútuun pa piti patiila, kamma ankaakaay énowii hátikin Ateeteyo aapuwañaloo pítin pa,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 ti káyisanool pakan etempo kafakan ka ti kaaponket ka kiti umuuyen wa uteyii,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 kamma Pútuun pa putuunaa mpimeeŋe paket hikaw, ekina ewune aŋa eecaaŋe ya nii caanak céefulii áfaawanoonii ápikey unaa hiyoop,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 kati acaaŋan keeyem ka ti eloŋ ya eti ñáanim ña niŋ ti hísaalumant ha hiti eket ya, ápitintiŋan unaa ti pítin pa piti kásuumaay ka.”
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Añii ya Saŋ náayankii, kunuuwoo nkítaakii sempe. Naayeno ti káahaaŋ ka tes fo ta náafulii ta ti pakati Israyel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.