Lucas 1
Kuloonaay (KRX) vs NAA
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Kápiliŋ ti píyaañ waah ewwe fo ti pikelan, inci úwwincinoole heetaakiye púlooŋ. Ekina ewune, insok nii napaanap pikiici, awe Teyofil, pakiical peetempiye mpucoonool
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 aakati méyi nii eeha nkakalaŋanuu ha, hilim hiti pánipani.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Ti caanak ca citi amansa ya aŋa nkasok ya Helot ati mah ma miti Judaay, intaako awaaseena ati Pútuun pa aŋa nkasok Sakaliya ati kayoŋ ka kiti puwaaseena pa enka nkasok ka Apiya. Aaloo caacawoo Elisabet, náafulii ti miin ma miti Aaron.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Poko t’ésupakii keecoonoole hátikin Pútuun pa, nkanapan pítin etempo, nkacok púlooŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Ateeteyo fo muus.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pale kataakut añii kamma Elisabet naayem caakonta, apan poko púlooŋ pamaamanal.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Hikee hinoom Sakaliya naayeno kaawaaseen la ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa loho hinoom ha hiti kayoŋ ka kiteyii hícoliyoo.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Ti cosaan ya eti puwaaseena pa nkañako kaakaaw ti kamamal apiyeno aŋa afaanako ya ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, la sampanee la, kati áluntan caminkoloŋ ya.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Waati ya eti káaluntan ka néetuuno, pakan paka púlooŋ nkayeno kaluum tíkitaaŋ.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Maleekoo ya eti Ateeteyo néefulii teyoo, episiiŋiyoo t’epees yáali eti kaaciin ka la nkáluntan la.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sakaliya naacuk yo naasuco naafe.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Maleekoo ya neesokoo: “Timpi fe Sakaliya, kaluum ka kitii kisayaneesayan, aali Elisabet afaataak añii aafaluwoo caacaw ence: Saŋ.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Afaayeno ti awe pásuuma penfakat, hícump pakan lompo efikataak pásuuma ti hipuku ha hiteyoo.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Afáayenoonii an eemaka ti Ateeteyo, añaŋut pálaani elaan niŋ pikee palaanal empa mpúkuman. Le niŋ afaapukee, afaameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Afáañahanii pakan keemeeŋe pakati Israyel ti Ateeteyo Pútuun pa piteyii.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Afáanowii hátikin Ateeteyo ti kunuu niŋ ti sempe samat nii ayaamakoola ya Elí, áfaañahanii ñífaaf ña kápisiyool niŋ epuukii, náañahanii kéeciita ka káakup ti pámiiloolal peenape, kati amemanool pakan paka ti Ateeteyo.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sakaliya naacakan maleekoo ya: “Puume inci fáyini kameye eehuu? Inci oopa maamane aalam lompo sitiiloo séelaaŋane.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Maleekoo ya neesokoo: “Inci yem Gabriyel. Inci ninsiiŋo hátikin Pútuun pa, inci mpúpoñii píkey soki ekooŋan ya éesuume eyye.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Síitan, ti káyinanaati kilimam, putumi efipucok, áatiyini káakup fo ta eehe efihitaako. Pánipani kilim ka kutoom efikitaako incolaa toko.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Pakan paka nkayeno hítuulu ínnimii heewune Sakaliya náafiyoonii páhantuwa ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Emma náafulii ma ayinaat káakup neyii nkámeyi nii aŋe ácukiyoocuk waah páhantuwa ti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa. Naayeno ínkaakupaati fo káakup niŋ sipees.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Lóokuŋ ya eti kaawaaseen ka kiteyoo ta nkipaye ta, naañoho t’enuuf.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Fiyiit aaloo Elisabet naasa munow naayolo nemmo páhantuwa fo kiim isak.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Naasok: “Fiye Ateeteyo náahinaam eehe, áfulanaam ti ñusuu ti pakan paka.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elisabet ti hiimoo hísakiyenu niŋ hoonool hiti munow, Pútuun pa mpúpoñii maleekoo ya eyya nkasok ya Gabriyel ti mah ma miti Galilee ti saatee ya eti Naasalet. Saatee ya eti Naasalet|alt="Nazareth" src="HK00366B.TIF" size="col" loc="1:26-28" copy="Knowles & Bass" ref="1:26"
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Mpupoñ yo ti ámaacul a aŋa nkasok ya Mari, aŋa Josef ati miin ma miti cáwii ca citi Dawid naaŋaame ya ekop.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Maleekoo ya neenako la teyoo neesokoo: “Kásuumaay kiyeno niŋ awe, awe aŋa ataake ya pálafi pa piti Ateeteyo. Ateeteyo oopa niŋ awe.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mpásiyaloo kilim enkuu Mari naaliim naayeno ecakanoolo pakicanal puume mpaaw.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Maleekoo ya neesokoo: “Timpi fe Mari, áasuumaasuum Pútuun pa.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Síitan inci pusoki, aafasa munow ímpukii ciñii cikampaani aakati luwoo caacaw ca Yéesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Afaayeno an eemaka, afaayonkalee Añii ya ati Pútuun pa piti patiila. Ateeteyo Pútuun pa efipuwufanoo elemeyu ya eti amansa ya eti maamayoo Dawid,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 afaapampaŋan ti miin ma miti Jakob, cáwii ca citeyoo eticipa.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mari naañahan yo: “Eehe puume nihiyina pitaako inci péemiit áyiin?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Maleekoo ya neesokoo: “Kunuu ka keenape ka éfikuwanoonii ti awe, sempe sa siti Pútuun pa piti patiila ínsikimpitooli, ekina ewune añii ya aŋa ankaakaay ya hipuku afaayeno eesampanee, naasokee Añii ya ati Pútuun pa.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Sincan Elisabet atii ya aŋa nkasoke ya caakonta, ti himaamanoo oopa niŋ munow miti kiim isak niŋ hoonool miti cikampaani.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Méyi nii waah uheekut Pútuun pa.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Mari naañahan yo: “Iyyoo, inci yem amiikan a ati Ateeteyo, hitaako ti inci samat nii fa ansoke fa.” Maleekoo ya neekaay.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ti kunoom enkuu Mari naakaay mpacas ti saatee ya eti pítintiŋ pa ti mah ma miti Judaay,
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 apinako la ti ekumpaan ya eti Sakaliya, naakican Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ta Elisabet náasiye ta Mari pakicanaloo añii ya naawen ti munowoo, Elisabet naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Naaceek apusok: “Awe Pútuun pa mpíhine heehaŋe ha panap ti pakaal paka púlooŋ, efi lompo píhin heehaŋe ha panap ti añii ya aŋa ankaakaay ya hipuku!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Puume inci ínnapiyenee fiye, íññaa ya ati Ateeteyo atoom kati mpáakeyyam hiyoop?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Sincan, emma inci ínsiye ma pakicanali añii aŋe ti munowam naawen ti pásuuma.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Aánapiyanee awe aŋa yínane ya ti eeha Ateeteyo mpusoke ha nii efihitaako.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Mari naaceek apusok:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Pitaakaataak paket hikaw ti keefeye po ka fo ti ekaay óo ekaay.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Mpíyisan hamake ha niŋ epees etempo; mpihancalool kéemakiyanooliye ka ti pakan paka.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Mpúwananii pumansa pa ti pilemeyu pa piteyii, pale, mpíseepin písikateen pa.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Mpisiitan keeyeniye ka ti peep pa niŋ waah weenape, pale, mpiyaan keetaake ka kapuñoho sipeesii ñaanii.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Mpiyankanan amiikan etempo Israyel, ti énawuno paket hikaw etempo.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Eehuu mpíyinanane símaama unaa Abraham niŋ miin ma miteyoo fo caanak óo caanak.”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mari naayeno pati Elisabet fo kiim káhaaciil apite añoho pateyoo.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Púful toko, Elisabet íyyiŋooliyoo, náapukii cikampaani.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Pikinooloo niŋ miin ma miteyoo nkási nii Ateeteyo áhinoohin henfakat niŋ paket hikaw, nkananfool ti pásuuma pa piteyoo.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Añii ya ta naataake ta kunoom isak niŋ kíhaaciil nkákey kapinakanoo ti písiyool empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ maamaa ateyii Abraham, nkálafiyoo kawufan caacaw ca citi faafoo Sakaliya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Elisabet naacoop hilim ha naasokii: “Haani! Caacawoo ciñaŋaa piyeno Saŋ.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Nkasokoo: “Pale an aneetaat ti miin ma miti aluu aŋa ataake caacaw encuu.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Nkákup niŋ sipees, kapicakan faafoo enceyme caacaw náalafiye kawufan añiinoo.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Naasokii kawufanoo káakiicuma, naakiic: “Caacawoo Saŋ.” Pakan paka púlooŋ ínnimii.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Tokotoko putumoo mpípankino, híleeluufuyoo nihikatan, náayini káakup, náayaañ kaanimpan Pútuun pa.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ewatate enfakat neeyeno ti pikinoolii púlooŋ niŋ keekine ka ti pisaatee pa piti pítintiŋ pa ti mah ma miti Judaay, nkayeno káakup heetaakiye ha.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 An óo an éesiye ho naayeno káamiilool, naasok: “Añii aŋe, an puume naakaakaay piyeno?” Kaatuko sempe sa siti Ateeteyo siyenaayeno teyoo.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Añii ya, faafoo Sakaliya naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naayaamakool hiti Pútuun pa, apusok:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Unimpanaa Ateeteyo Pútuun pa piti Israyel kamma mpitahe kunuu ti pakan etempo mpifakanii.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Mpúpoñii unaa Afakana eemaka ati miin ma miti amansa ya Dawid amiikan etempo,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 eehuu piyaamakoola pa keesampanee ka nkátuunane unaa ti caacaw Pútuun pa ta infiyye
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 nii efipifakan unaa ti pikamool unaa niŋ ti sipees keenate ka unaa púlooŋ.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Mpíyisan símaama unaa paket hikaw, mpínawuno písiyool etempo peesampanee pa,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 esintoolo eyya mpisintooliye ya ti maamaa unaa Abraham:
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 nii, ta mpifakane ta unaa ti sipees pikamool unaa, éfuuyiniyaa po himiikanate peefeyut
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 nuuyeniyaa pimiikan keesampanee niŋ keecoonoole hátikin etempo fo eket maama.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Awe añiinam lompo aafayonkalee ayaamakoola ya ati Pútuun pa piti patiila, kamma ankaakaay énowii hátikin Ateeteyo aapuwañaloo pítin pa,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 ti káyisanool pakan etempo kafakan ka ti kaaponket ka kiti umuuyen wa uteyii,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 kamma Pútuun pa putuunaa mpimeeŋe paket hikaw, ekina ewune aŋa eecaaŋe ya nii caanak céefulii áfaawanoonii ápikey unaa hiyoop,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 kati acaaŋan keeyem ka ti eloŋ ya eti ñáanim ña niŋ ti hísaalumant ha hiti eket ya, ápitintiŋan unaa ti pítin pa piti kásuumaay ka.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Añii ya Saŋ náayankii, kunuuwoo nkítaakii sempe. Naayeno ti káahaaŋ ka tes fo ta náafulii ta ti pakati Israyel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.