Lucas 18
Kuloonaay (KRX) vs ARC
1 Fiye, Yéesu naasok pinapana pa pakateyoo hícantiitu eehe ápiyisanii nii kañaŋaa kaluum tan óo tan timpi káwusen.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Naasokii: “Taakaataak ti ekee saatee áyiin áhina kíiti eefeyut Pútuun pa apaaliit an.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Ti saatee eyyuu lompo, intaako eyaaŋat aŋa áyiinoo eekete, apinakaay pateyoo kati áhin kíiti ti pututayoo niŋ akamooloo.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 “Fo ta infiyye innapook, pale ti pikelan naasokoolo: 'Háati inci feyut Pútuun pa niŋ ekina tom paaliit an
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pale, páawoo aal aŋe oopa ti ihampuyam meemak, inci fasiiŋiyoo. Niŋ inci hínut fo átayekuno ékey hinak óo hinak kayokanam.'”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Fiye, Ateeteyo nene asok: “Nísiitan áhina kíiti ya eenaput a aŋuu eeha naasoke ha.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Fo Pútuun pa efipukuut ti pisiiŋo pakan paka payenka mpimamale ka, keeyem ka ti kaayonkal etempo hánant hanakan kati piyankananii?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Inci pusok ho aluu, efipisiiŋiyii mpacas. Pale inci, Añii An, niŋ inci ñóhooniyoo fo éfitookii t’etaam keetaake káyinan?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Fiye, intaako toko keecokooliye nii keecoonoole, nkátinan ti pakakee paka. Tempo, Yéesu naasokii hícantiitu eehe:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Taakaataak pakan pákasupak keekaaye ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa kaluum: akee ya Afalisaay, akee ya asayoola kúncoo.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Afalisaay a naasiiŋo citeeteyoo naaluum: 'Inci sokuu apalaka Pútuun kamma inci incukut nii pakakee paka, keeyem ka pílipa, keecoonoolut, pihaañiya niŋ pakaal niŋ fotom samat nii asayoola kúncoo ya aŋe.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Insunsuŋ kunoom kúsupak ti lóokuŋ ya, uwwufani himpaac ha heewase ha ŋaasuwan ti waah óo waah púlooŋ ewwa inci intaake tewwo cooy.'
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Pale asayoola kúncoo ya naasiiŋo pílaaŋ, álafiit fala káahaafin, pale náasitan, naasok: 'Pútuun, taak paket hikaw ti inci, amuuyena ya.'”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Yéesu naasokii: “Inci pusok aluu, áyiin a aŋuu, ta naayeniye ta piyetu, akina Pútuun pa mpucoke nii eecoonoole pale Afalisaay a tom. Kaatuko an óo an eesilanooliye áfaawananiyee, an óo an eewananooliye afaasilanee.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Fiye, pakan nkácoopii miñii ti Yéesu kati álikii. Pinapana pa pakateyoo kapucuk eehuu nkafet ti kéecoopii ka miñii ma.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Pale Yéesu naayonkal epuuk ya naasok: “Nikatan epuuk ya kápikey ti inci, timpi nikitii. Kaatuko cáwii ca citi Pútuun pa citi keecuke ka nii poko.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Inci pusok aluu pánipani ya, an atanako ti cáwii ca citi Pútuun pa taamanta asayanut co samat nii ciñii.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Ati hikaw ati Pusuwif naacakan Yéesu: “Ahámpaatiin eenape yuu, puume inci iññaŋe íhinu pitaak eloŋ ya eepayantoo ya?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yéesu naañahanoo: “Weyme uwune ayyonkalam eenape? Taakut an eenape fo Pútuun pa lamma.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Fo áamiit hilim ha heesiiŋanee ha? 'Timpi hinto niŋ aal eenimiye, timpi muk an ti pásuumayi, timpi líp, timpi caam aapunook akinooli, nápiyan paapaa atii niŋ íññaa atii.'”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Naañahan Yéesu: “Eehuu púlooŋ inci íntuule kápiliŋ maañiiyaayam.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ta Yéesu náasiye ta eehe, naasokoo: “Waah woonool uwwa toko ewwa ánhinut: Nooman hitaaku ha hitii púlooŋ uwwufan mañ ma keeleke ka, aafataak hisaanumate alacana, náafulaa toko ínkey innapanam.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Pale ta áyiin a náasiye ta eehe ínciitiyoo meemak, kamma naataake fo muus.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yéesu apisincanoo, naasok: “Cíiticiiti kusaanum ka kapinako ti cáwii ca citi Pútuun pa!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Fo ñonkomoo éfeeyini pinako ti káfuun saakilaŋ? Haani! Pale pinako pa piti usaanum ti cáwii ca citi Pútuun pa efipihaŋ páciite.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Keeyeniyoo ka káasiitan, nkacakan: “Fiye, ayme áfaayiniyee kafakan?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Yéesu naañahanii: “Waah wa weeheeke wa an, uheekut Pútuun pa.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Piyeer naasok Yéesu: “Sincan, unii ukatanaakatan waah wa utoonii púlooŋ nuunapani.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, an óo an eekatane enuuf, aal, ñúnu niŋ pakatu, pupuka, epuuk kamma cáwii ca citi Pútuun pa,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 afaahaŋ hitaaku meemak ti caanak ca citi fíyooy, niŋ ti púlunta pa peeyem pa ti ékey, eloŋ ya eepayantoo ya.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Púful toko, Yéesu naacoop ti kaapii pupoñapoñ pa pakateyoo ŋaasuwan niŋ pákasupak paka, naasokii: “Nísiitan, unaa unka ti pisilo Jerusalem, waah wa púlooŋ ewwa piyaamakoola pa nkakiice wa kiti inci, Añii An, efuutaako.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Efikawufanam keeneetaat ka Pusuwif. Efíkapalahoolam nkalenkenam, nkakallanam, nkafaacal ti inci.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Efikasapam niŋ kisawut, nkamukam. Ti hinoom ha híhaaciyenu ha fálitoonii ti eket ya.”
33 e, havendo-
34 Pupoñapoñ pa kásiit eeha naayemii ti hisoku. Putum hilim ha nihiyolee teyii, kámiit eeha Yéesu náalafiyii hisoku.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yéesu ta naalohane ta Jeriko, káafuumafuum nkiyeno ti kanaac pítin pa, kipiyeno kaaluumatool.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kípisi kayoŋ ka ti himuusu, nkicakanii heetaakiye.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Nkasokoo: “Yéesu ati Naasalet ayem ti himuusu.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Ta káafuumafuum ka nkísiye ta eehe nkíceekii apusok: “Yéesu añii ya ati Dawid, taak paket hikaw ti inci!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Keeyeniye ka hátikin nkafet teyoo nkasokoo afatan, pale naahaŋ toko náaceekii: “Añii ya ati Dawid taak paket hikaw ti inci!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yéesu naasiiŋo naasokii: “Nícoopiyamoo.” Ta náalohaniyoo ta, Yéesu naacakanoo:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Weyme állafiye inci píhini?” Naasokoo: “Ahámpaatiin, káluma hínam pinee cuk.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yéesu naasokoo: “Ñoho ti hicuku, káyinan ka kitii kúkuuñanuu.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Tokotoko ñíkinoo íññipankino, naanapan Yéesu, naayeno hímulu Pútuun pa. Kayoŋ ka púlooŋ kupucuk eehuu lompo, nkiyeno hímulu Pútuun pa.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.