Lucas 18

Kuloonaay (KRX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Fiye, Yéesu naasok pinapana pa pakateyoo hícantiitu eehe ápiyisanii nii kañaŋaa kaluum tan óo tan timpi káwusen.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Naasokii: “Taakaataak ti ekee saatee áyiin áhina kíiti eefeyut Pútuun pa apaaliit an.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ti saatee eyyuu lompo, intaako eyaaŋat aŋa áyiinoo eekete, apinakaay pateyoo kati áhin kíiti ti pututayoo niŋ akamooloo.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Fo ta infiyye innapook, pale ti pikelan naasokoolo: 'Háati inci feyut Pútuun pa niŋ ekina tom paaliit an
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pale, páawoo aal aŋe oopa ti ihampuyam meemak, inci fasiiŋiyoo. Niŋ inci hínut fo átayekuno ékey hinak óo hinak kayokanam.'”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Fiye, Ateeteyo nene asok: “Nísiitan áhina kíiti ya eenaput a aŋuu eeha naasoke ha.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Fo Pútuun pa efipukuut ti pisiiŋo pakan paka payenka mpimamale ka, keeyem ka ti kaayonkal etempo hánant hanakan kati piyankananii?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Inci pusok ho aluu, efipisiiŋiyii mpacas. Pale inci, Añii An, niŋ inci ñóhooniyoo fo éfitookii t’etaam keetaake káyinan?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Fiye, intaako toko keecokooliye nii keecoonoole, nkátinan ti pakakee paka. Tempo, Yéesu naasokii hícantiitu eehe:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Taakaataak pakan pákasupak keekaaye ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa kaluum: akee ya Afalisaay, akee ya asayoola kúncoo.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Afalisaay a naasiiŋo citeeteyoo naaluum: 'Inci sokuu apalaka Pútuun kamma inci incukut nii pakakee paka, keeyem ka pílipa, keecoonoolut, pihaañiya niŋ pakaal niŋ fotom samat nii asayoola kúncoo ya aŋe.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Insunsuŋ kunoom kúsupak ti lóokuŋ ya, uwwufani himpaac ha heewase ha ŋaasuwan ti waah óo waah púlooŋ ewwa inci intaake tewwo cooy.'
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Pale asayoola kúncoo ya naasiiŋo pílaaŋ, álafiit fala káahaafin, pale náasitan, naasok: 'Pútuun, taak paket hikaw ti inci, amuuyena ya.'”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Yéesu naasokii: “Inci pusok aluu, áyiin a aŋuu, ta naayeniye ta piyetu, akina Pútuun pa mpucoke nii eecoonoole pale Afalisaay a tom. Kaatuko an óo an eesilanooliye áfaawananiyee, an óo an eewananooliye afaasilanee.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Fiye, pakan nkácoopii miñii ti Yéesu kati álikii. Pinapana pa pakateyoo kapucuk eehuu nkafet ti kéecoopii ka miñii ma.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Pale Yéesu naayonkal epuuk ya naasok: “Nikatan epuuk ya kápikey ti inci, timpi nikitii. Kaatuko cáwii ca citi Pútuun pa citi keecuke ka nii poko.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Inci pusok aluu pánipani ya, an atanako ti cáwii ca citi Pútuun pa taamanta asayanut co samat nii ciñii.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Ati hikaw ati Pusuwif naacakan Yéesu: “Ahámpaatiin eenape yuu, puume inci iññaŋe íhinu pitaak eloŋ ya eepayantoo ya?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yéesu naañahanoo: “Weyme uwune ayyonkalam eenape? Taakut an eenape fo Pútuun pa lamma.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Fo áamiit hilim ha heesiiŋanee ha? 'Timpi hinto niŋ aal eenimiye, timpi muk an ti pásuumayi, timpi líp, timpi caam aapunook akinooli, nápiyan paapaa atii niŋ íññaa atii.'”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Naañahan Yéesu: “Eehuu púlooŋ inci íntuule kápiliŋ maañiiyaayam.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ta Yéesu náasiye ta eehe, naasokoo: “Waah woonool uwwa toko ewwa ánhinut: Nooman hitaaku ha hitii púlooŋ uwwufan mañ ma keeleke ka, aafataak hisaanumate alacana, náafulaa toko ínkey innapanam.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Pale ta áyiin a náasiye ta eehe ínciitiyoo meemak, kamma naataake fo muus.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yéesu apisincanoo, naasok: “Cíiticiiti kusaanum ka kapinako ti cáwii ca citi Pútuun pa!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Fo ñonkomoo éfeeyini pinako ti káfuun saakilaŋ? Haani! Pale pinako pa piti usaanum ti cáwii ca citi Pútuun pa efipihaŋ páciite.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Keeyeniyoo ka káasiitan, nkacakan: “Fiye, ayme áfaayiniyee kafakan?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Yéesu naañahanii: “Waah wa weeheeke wa an, uheekut Pútuun pa.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyeer naasok Yéesu: “Sincan, unii ukatanaakatan waah wa utoonii púlooŋ nuunapani.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, an óo an eekatane enuuf, aal, ñúnu niŋ pakatu, pupuka, epuuk kamma cáwii ca citi Pútuun pa,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 afaahaŋ hitaaku meemak ti caanak ca citi fíyooy, niŋ ti púlunta pa peeyem pa ti ékey, eloŋ ya eepayantoo ya.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Púful toko, Yéesu naacoop ti kaapii pupoñapoñ pa pakateyoo ŋaasuwan niŋ pákasupak paka, naasokii: “Nísiitan, unaa unka ti pisilo Jerusalem, waah wa púlooŋ ewwa piyaamakoola pa nkakiice wa kiti inci, Añii An, efuutaako.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Efikawufanam keeneetaat ka Pusuwif. Efíkapalahoolam nkalenkenam, nkakallanam, nkafaacal ti inci.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Efikasapam niŋ kisawut, nkamukam. Ti hinoom ha híhaaciyenu ha fálitoonii ti eket ya.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Pupoñapoñ pa kásiit eeha naayemii ti hisoku. Putum hilim ha nihiyolee teyii, kámiit eeha Yéesu náalafiyii hisoku.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yéesu ta naalohane ta Jeriko, káafuumafuum nkiyeno ti kanaac pítin pa, kipiyeno kaaluumatool.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kípisi kayoŋ ka ti himuusu, nkicakanii heetaakiye.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Nkasokoo: “Yéesu ati Naasalet ayem ti himuusu.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ta káafuumafuum ka nkísiye ta eehe nkíceekii apusok: “Yéesu añii ya ati Dawid, taak paket hikaw ti inci!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Keeyeniye ka hátikin nkafet teyoo nkasokoo afatan, pale naahaŋ toko náaceekii: “Añii ya ati Dawid taak paket hikaw ti inci!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yéesu naasiiŋo naasokii: “Nícoopiyamoo.” Ta náalohaniyoo ta, Yéesu naacakanoo:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Weyme állafiye inci píhini?” Naasokoo: “Ahámpaatiin, káluma hínam pinee cuk.”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yéesu naasokoo: “Ñoho ti hicuku, káyinan ka kitii kúkuuñanuu.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Tokotoko ñíkinoo íññipankino, naanapan Yéesu, naayeno hímulu Pútuun pa. Kayoŋ ka púlooŋ kupucuk eehuu lompo, nkiyeno hímulu Pútuun pa.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.