Lucas 18

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Fiye, Yéesu naasok pinapana pa pakateyoo hícantiitu eehe ápiyisanii nii kañaŋaa kaluum tan óo tan timpi káwusen.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Naasokii: “Taakaataak ti ekee saatee áyiin áhina kíiti eefeyut Pútuun pa apaaliit an.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ti saatee eyyuu lompo, intaako eyaaŋat aŋa áyiinoo eekete, apinakaay pateyoo kati áhin kíiti ti pututayoo niŋ akamooloo.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Fo ta infiyye innapook, pale ti pikelan naasokoolo: 'Háati inci feyut Pútuun pa niŋ ekina tom paaliit an
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pale, páawoo aal aŋe oopa ti ihampuyam meemak, inci fasiiŋiyoo. Niŋ inci hínut fo átayekuno ékey hinak óo hinak kayokanam.'”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Fiye, Ateeteyo nene asok: “Nísiitan áhina kíiti ya eenaput a aŋuu eeha naasoke ha.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Fo Pútuun pa efipukuut ti pisiiŋo pakan paka payenka mpimamale ka, keeyem ka ti kaayonkal etempo hánant hanakan kati piyankananii?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Inci pusok ho aluu, efipisiiŋiyii mpacas. Pale inci, Añii An, niŋ inci ñóhooniyoo fo éfitookii t’etaam keetaake káyinan?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Fiye, intaako toko keecokooliye nii keecoonoole, nkátinan ti pakakee paka. Tempo, Yéesu naasokii hícantiitu eehe:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Taakaataak pakan pákasupak keekaaye ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa kaluum: akee ya Afalisaay, akee ya asayoola kúncoo.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Afalisaay a naasiiŋo citeeteyoo naaluum: 'Inci sokuu apalaka Pútuun kamma inci incukut nii pakakee paka, keeyem ka pílipa, keecoonoolut, pihaañiya niŋ pakaal niŋ fotom samat nii asayoola kúncoo ya aŋe.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Insunsuŋ kunoom kúsupak ti lóokuŋ ya, uwwufani himpaac ha heewase ha ŋaasuwan ti waah óo waah púlooŋ ewwa inci intaake tewwo cooy.'
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Pale asayoola kúncoo ya naasiiŋo pílaaŋ, álafiit fala káahaafin, pale náasitan, naasok: 'Pútuun, taak paket hikaw ti inci, amuuyena ya.'”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yéesu naasokii: “Inci pusok aluu, áyiin a aŋuu, ta naayeniye ta piyetu, akina Pútuun pa mpucoke nii eecoonoole pale Afalisaay a tom. Kaatuko an óo an eesilanooliye áfaawananiyee, an óo an eewananooliye afaasilanee.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Fiye, pakan nkácoopii miñii ti Yéesu kati álikii. Pinapana pa pakateyoo kapucuk eehuu nkafet ti kéecoopii ka miñii ma.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Pale Yéesu naayonkal epuuk ya naasok: “Nikatan epuuk ya kápikey ti inci, timpi nikitii. Kaatuko cáwii ca citi Pútuun pa citi keecuke ka nii poko.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Inci pusok aluu pánipani ya, an atanako ti cáwii ca citi Pútuun pa taamanta asayanut co samat nii ciñii.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ati hikaw ati Pusuwif naacakan Yéesu: “Ahámpaatiin eenape yuu, puume inci iññaŋe íhinu pitaak eloŋ ya eepayantoo ya?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yéesu naañahanoo: “Weyme uwune ayyonkalam eenape? Taakut an eenape fo Pútuun pa lamma.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Fo áamiit hilim ha heesiiŋanee ha? 'Timpi hinto niŋ aal eenimiye, timpi muk an ti pásuumayi, timpi líp, timpi caam aapunook akinooli, nápiyan paapaa atii niŋ íññaa atii.'”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Naañahan Yéesu: “Eehuu púlooŋ inci íntuule kápiliŋ maañiiyaayam.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ta Yéesu náasiye ta eehe, naasokoo: “Waah woonool uwwa toko ewwa ánhinut: Nooman hitaaku ha hitii púlooŋ uwwufan mañ ma keeleke ka, aafataak hisaanumate alacana, náafulaa toko ínkey innapanam.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Pale ta áyiin a náasiye ta eehe ínciitiyoo meemak, kamma naataake fo muus.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yéesu apisincanoo, naasok: “Cíiticiiti kusaanum ka kapinako ti cáwii ca citi Pútuun pa!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Fo ñonkomoo éfeeyini pinako ti káfuun saakilaŋ? Haani! Pale pinako pa piti usaanum ti cáwii ca citi Pútuun pa efipihaŋ páciite.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Keeyeniyoo ka káasiitan, nkacakan: “Fiye, ayme áfaayiniyee kafakan?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yéesu naañahanii: “Waah wa weeheeke wa an, uheekut Pútuun pa.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyeer naasok Yéesu: “Sincan, unii ukatanaakatan waah wa utoonii púlooŋ nuunapani.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, an óo an eekatane enuuf, aal, ñúnu niŋ pakatu, pupuka, epuuk kamma cáwii ca citi Pútuun pa,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 afaahaŋ hitaaku meemak ti caanak ca citi fíyooy, niŋ ti púlunta pa peeyem pa ti ékey, eloŋ ya eepayantoo ya.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Púful toko, Yéesu naacoop ti kaapii pupoñapoñ pa pakateyoo ŋaasuwan niŋ pákasupak paka, naasokii: “Nísiitan, unaa unka ti pisilo Jerusalem, waah wa púlooŋ ewwa piyaamakoola pa nkakiice wa kiti inci, Añii An, efuutaako.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Efikawufanam keeneetaat ka Pusuwif. Efíkapalahoolam nkalenkenam, nkakallanam, nkafaacal ti inci.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Efikasapam niŋ kisawut, nkamukam. Ti hinoom ha híhaaciyenu ha fálitoonii ti eket ya.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Pupoñapoñ pa kásiit eeha naayemii ti hisoku. Putum hilim ha nihiyolee teyii, kámiit eeha Yéesu náalafiyii hisoku.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Yéesu ta naalohane ta Jeriko, káafuumafuum nkiyeno ti kanaac pítin pa, kipiyeno kaaluumatool.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Kípisi kayoŋ ka ti himuusu, nkicakanii heetaakiye.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Nkasokoo: “Yéesu ati Naasalet ayem ti himuusu.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ta káafuumafuum ka nkísiye ta eehe nkíceekii apusok: “Yéesu añii ya ati Dawid, taak paket hikaw ti inci!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Keeyeniye ka hátikin nkafet teyoo nkasokoo afatan, pale naahaŋ toko náaceekii: “Añii ya ati Dawid taak paket hikaw ti inci!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Yéesu naasiiŋo naasokii: “Nícoopiyamoo.” Ta náalohaniyoo ta, Yéesu naacakanoo:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Weyme állafiye inci píhini?” Naasokoo: “Ahámpaatiin, káluma hínam pinee cuk.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yéesu naasokoo: “Ñoho ti hicuku, káyinan ka kitii kúkuuñanuu.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Tokotoko ñíkinoo íññipankino, naanapan Yéesu, naayeno hímulu Pútuun pa. Kayoŋ ka púlooŋ kupucuk eehuu lompo, nkiyeno hímulu Pútuun pa.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.