Hebreus 4
Kuloonaay (KRX) vs NAA
1 Pútuun pa pusokaasok unaa nii úyiniyaayini hicolu ti éyekunoolo etempo. Páawoo eeha mpusoke ha uuha toko fo fíyooy, ooto nitah kunuu an ti aluu timpi atowo puson.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Kaatuko unaa lompo, kátuunanaa-túunan unaa ekooŋan éesuume, samat nii fa nkátuunane fa símaama unaa ti káahaaŋ ka tes; pale ekooŋan eyya nkásiye ya etaakut teyii nafaa, kamma nkananfut ti káyinan ka kiti kéetuule ka Pútuun pa.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Unaa kéeyinanaa ka uyemaa ti hicolu ti oom éyekunoolo. Pútuun pa mpusok kéeyinanut ka:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Púkupaakup lakeenaay ti pakiical etempo kiti hinoom ha heewase ha isak niŋ kúsupak nii: “Ti hinoom ha heewase ha isak niŋ kúsupak Pútuun pa mpíyekunooliye ti páhin etempo púlooŋ.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Pale ti pakiical empuu mpusok: “Etikacol cántum ti éyekunoolo ya etoom!”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Páawoo towaatowo pakakee kati kacol ti oom éyekunoolo, te kéetuunanee ka hínum ekooŋan ya éesuume ya kacolut teyyo kamma nkapooke káasiitan yo,
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 ekina ewune Pútuun pa nene pucok hikee hinoom, mpiyonkal ho “Fíyooy”. Hícump sitiil sipimuus, mpútuunan eehe pínapii ti Dawid, samat nii fa inci insoke fa féefiye:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Kaatuko niŋ Josuwa awufanaawufan hínum símaama unaa éyekunoolo, Pútuun pa anti nene púkupaati kiti hikee hinoom hiti éyekunoolo heekaakaay ékey.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ooto towaatowo éyekunoolo eti pakan paka pakati Pútuun pa, samat nii fa Pútuun pa mpíyekunooliye fa ti hinoom ha heewase ha isak niŋ kúsupak;
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 kaatuko an óo an eecole ti éyekunoolo ya eti Pútuun pa, afaa lompo áyekunoolo ti páhin pa piteyoo, samat nii fa Pútuun pa mpíhine fa ta mpipaye ta hiliilu púlunta pa.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ooto, úhinaa kata óo kata kati ucolaa ti éyekunoolo eyyuu, ancuk an timpi ácim samat nii fa símaama unaa nkapooke fa hítuulu Pútuun pa ti káahaaŋ ka tes.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Hilim ha hiti Pútuun pa hoopuha kaloŋa nihitaak sempe. Nihihaŋ pali káakuntu óo káakuntu keeliye ti upii úsupak, nihinako páhantuwa an nihifiit ti pututa yaan niŋ kunuu, niŋ lompo ti pututa ucec niŋ muntoof. Níhihin kíiti pámiiloolal pa putuunaa niŋ pálafi unaa.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Waah uneetaat ti púlunta pe púlooŋ weeyoliye ti ñíkin Pútuun pa. Waah óo waah uwwa ñáfalfali hátikin etempo, pikina efuukamanaa eeha núuhinaa ha.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Páawoo utaakaataak awaaseena enfakat eesiliye naanako alacana, eeyem a Yéesu Añii ya ati Pútuun pa, ooto ucokaa piliit ti káyinan ka kutuunaa.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Utaakaataak awaaseena enfakat eemeya fa nuulinciyaa fa pikee pa naataak tuunaa paket hikaw, kaatuko ayoopeeyoop híluuŋu fan óo fan, samat nii unaa lompo fa nuuyoopee fa híluuŋu, háati fo akina amuuyenut.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Fiye ulohaa niŋ cíki Pútuun pa, peeyem pa amansa ya eenape ya. Efipitaak paket hikaw tuunaa, mpíyisan unaa panap etempo ta nuusoolahaa ta kayankanan.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.