Hebreus 3
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Ekina ewune niñaŋaa kaasincan Yéesu, aluu pakanam ti káyinan keesampanee ka, aluu payenka Pútuun pa mpiyonkale ka. Akina ayem apoñapoñ a niŋ awaaseena ya enfakat a ati káyinan ka kutuunaa enka núutuunanaa ka.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Pánipani akina an eecoonoole hátikin Pútuun pa peemamaloo pa ápihin páhin etempo, samat nii fa Móyiis naayeniye fa an eecoonoole ti ekumpaan ya púlooŋ eti Pútuun pa.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Pale Yéesu acokeecok nii an eeñaŋee kámakiyan pihaŋ Móyiis, samat nii fa aluta námulee pihaŋ ekumpaan eyya naalute ya.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Ekumpaan óo ekumpaan etaakaataak eelute yo, pale Pútuun pa pulute waah óo waah.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Inkéyyoo ti Móyiis, ayenaayeno eecoonoole samat nii amiikan ti ekumpaan ya púlooŋ eti Pútuun pa, ancuk kati áyisan pakan paka eeha Pútuun pa mpikaakaay ha hisoku hátikin.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Pale ínkeyyoo ti Eenucee ya, akina eecoonoole samat nii Añii aŋa Faafoo naawufane ekumpaan ya eteyoo apiyeno ati hikaw ha. Ekumpaan ya eteyoo eyem unaa, niŋ úhaañiyaa nuucokaa piliit ti waah ewwa núuhinaa wa cíki, ewwa nuumaayooliyaa wa newwo.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ekina ewune, ti pakiical pa piti Pútuun paKunuu ka keenape ka nkusok:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 timpi niyank ekun
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Pútuun pa mpusok:
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ekina ewune inci íññiken ti \+w ekaay\+w* eyyuu, insok:
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Fiye ti káñiken insintooliye:
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Pakanam ti káyinan, nitah kunuu, pámiiloolal peenaput piti káayinanaati timpi pitaako ti akee taaluu kati ayesan pusonoo ti Pútuun pa peeyem pa kaloŋa.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Pale niyankananool hinak óo hinak kati nicok piliit, niŋ hinoom ha eeha inniyem ha fiye ti eloŋ hiyonkalee fíyooy, ancuk kaamuuyen ka, keeyem ka ti kincaakool aluu tan óo tan, timpi kúluuŋ an ti aluu ápiyenoonii eeyanke ekun.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Utaakaataak himpaac ti Eenucee ya, iyyema cíki eyya nuutaakaa ya písik ta núuyaañaa ta káyinan, ucokaa yo fo ti pikelan.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Ucukaacuk fa hilim ha nihisoke fa:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Pakayme kayem kéesiye ka hilim ha hiti Pútuun pa nkapook po káasiitan? Fo payenke tom púlooŋ payenka Móyiis náafulanii ka Esipt?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Ti ayme Pútuun pa mpíñikene fo sitiil áwii ésupak? Fo payenka tom keemuuyene ka, puhunuŋ pa piteyii lompo mpimeeŋ ti káahaaŋ ka tes?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ta Pútuun pa mpisintooliye ta nii: “Etikacol cántum ti éyekunoolo ya etoom,” fo oom pakan tom kapooke po káasiitan?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Fiye ucukaacuk nii kamma káayinanaati ka kiteyii, kikina kuwune kayinaat hicolu ti éyekunoolo etempo.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.