Hebreus 11
Kuloonaay (KRX) vs ARC
1 Weyme uyem káyinan? Káyinan ayem nuutaakaa cíki nii efuutaakaa eeha nuuyemaa ha ti hítuulu, nuuŋatoolutaa ti eeha nuucukutaa ha.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.
2 Símaama unaa, káyinan ka kiteyii kuwune Pútuun pa mpúmulii.
2 Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.
3 Káyinan kuwune núumeyiyaa nii púlunta pa piliileeliil pínapii ti pákupal Pútuun pa, ancuk waah wa weecukee wa uliilutee púfulii ti waah weecukee.
3 Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Káyinan kuwune Abel naawaaseen Pútuun pa kaawaaseen keefisake kiti púnuwoo Kayin. Kamma káyinan ka kiteyoo Pútuun pa mpucokoo nii an eecoonoole, mpíyisan nii pisayanoosayan loho pisayanaa uwaaseen wa uteyoo. Abel, háati fa naakete fa, aloŋaa ti káakup nuunaa pínapii ti káyinan ka kiteyoo.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Káyinan kuwune Enok náaseepinee patiila, ancuk timpi asiikan eket. “Acukutee nene kaatuko Pútuun pa píseepinoo patiila.” Antúŋ hilim ha hiti Pútuun pa nihisok nii, akina éesuume Pútuun pa le niŋ afaacoopee.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 An ayinaat hísuumu Pútuun pa niŋ ataakut káyinan, kaatuko an óo an éekeyii ti Pútuun pa, fo áyinan nii pitaakaataako, mpucooycooy keeŋese po ka.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.
7 Káyinan kuwune Nowe, ta náakupananee ta kiti waah ewwa uloot ucukee fala, ti hifeyu Pútuun pa, naamemanool piteen penfakat kati afakan miin ma miteyoo. Fiyuu Nowe náayisane nii, niŋ Pútuun pa pisiiŋanaa pakati púlunta pa ti pisiya efipitaak tooñaa. Pútuun pa mpucokoo nii an eecoonoole kamma káyinan ka kiteyoo.
7 Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Káyinan kuwune, Abraham ta Pútuun pa mpiyonkaloo ta kati akaay ti mah emma ammeya nii, hátikin efimiyeno miteyoo, naacoon naañak, apan ámiit pa naayem pa ti pikaayu.
8 Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Káyinan kuwune naacaakin ti mah ma emma Pútuun pa mpíyinananoo ma samat nii akaawoola, naakin ti púkuut niŋ Isaak niŋ Jakob keekaakaay ka hisayu neyoo eeha Pútuun pa mpíyinanane ha.
9 Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham áhinaahin eehuu kaatuko ayenaayeno hítuulu kati akin ti saatee ya eyya efeetowo ya fo cancowiyaaw, eyya ammeya ya nii Pútuun pa pímeene mpisiiŋan yo.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Káyinan kuwune, Abraham niŋ aaloo Sara nkáyini hitaaku añii, háati fa nkamuuse fa hitaaku añii apan Sara caakonta. Abraham naataak káyinan nii Pútuun pa éfipihin eeha mpíyinananoo ha.
11 Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Kamma eehe, miin menfakat úmmufulii ti áyiin a oonool a aŋe, Abraham, apan akina eemaamane tatip, waah utowiitoo ínfulaa eket. Miin emme immimeeŋ meemak samat nii picaaŋaŋ pa piti patiila, miyinaatee kafinu samat nii fa an naayinaat fa kafinu esiya ya eti kantant kaatii ka.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Payenke fiye púlooŋ ti káyinan nkaloŋe fo ta nkakete ta. Kataakut waah wa ewwa Pútuun pa mpíyinananii wa, kacukaacuk wo lamma pállaaŋe ínsuumii, nkasok nii pánipani poko pakati púlunta pe tom pale ekaawoola niŋ keeyem ti himuusu.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Pakan kéekupe fiye, káyisanaayisan nii unka ti hiŋesu mah miteyii.
14 Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Niŋ kayenaayeno hínum káamiilool mah emma nkáfulii ma temmo, anti káyini puñoho po.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Pale nkálafi mah meefisake, meeyem alacana. Ekina ewune Pútuun pa pusuuwut pipiyonkalee Pútuun pa piteyii, kaatuko pimemanoolii-memanool saatee.
16 Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Káyinan kuwune Abraham, ta Pútuun pa mpuwinkiyoo ta, naacoon kati awaaseen añiinoo Isaak. Akina Abraham Pútuun pa mpíyinanane, naasiiŋo kati awaaseen añiinoo oonool a kóŋ,
17 Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 háati fa Pútuun pa mpusokoo fa nii: “Ti Isaak aafataak miin emma inci íyyinananuu ma.”
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.
19 Abraham naasokoolo nii Pútuun pa píyiniyini kalitan añiinoo Isaak ti eket ya, apan mpiñahanoo añiinoo pucuk fiye nii an éelitaniyee ti eket ya.
19 E daí também, em figura, ele o recobrou.
20 Káyinan kuwune Isaak naasampan Jakob niŋ Esawu kiti heekaakaay ha pitaako hátikin ti eloŋ ya eteyii.
20 Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Káyinan kuwune Jakob, ta naayeniye ta eket, naasampan añii óo añii ati Josef, náasik ti hikasap ha hiteyoo náamul Pútuun pa.
21 Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Káyinan kuwune Josef, ta eketoo néelohanii ta, náakup apusok ta pakati Israyel éfikaful ti mah ma miti Esipt. Naasokii, niŋ kayeniyaa hífulu nkacoopool picecoo.
22 Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Káyinan kuwune Móyiis pupukayoo nkayoloo fo kiim kíhaaciil ta naapukee ta, kamma nkacuke nii ciñii ca cíwalliwalli, apan kafeyut hípucu hilim ha hiti amansa ya.
23 Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Káyinan kuwune Móyiis, ta náayankii ta, naapook apiyonkalee añii ya ati ámaacul a ati amansa ya ati Esipt.
24 Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Naafisakanool apikallanee niŋ pakan paka pakati Pútuun pa pihaŋ piyeno ti pásuuma piti kaamuuyen empa etipifiyo.
25 escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;
26 Naacuk nii fisaka apiteñalee samat nii Eenucee ya, pihaŋ apitaak hisaanumate ha hiti Esipt. Amíiloolaa-míilool eehe kamma náalaakane ti cooy ya eeyemoo ya hátikin.
26 tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Káyinan kuwune Móyiis náaful Esipt peefeyut káñiken ka kiti amansa ya, naamukut pucuk fiye nii acukaacuk Pútuun pa peeyinaatee pa hicuku.
27 Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Káyinan kuwune naasiiŋan pahaaño pa piti Himuusu ha, naasok ñutum ña ñisancalee hísim ancuk, niŋ maleekoo ya eti himuku ha emuusaa toko, etemukal pikampaani pa pákacook paka pakati Israyel.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Káyinan kuwune pakati Israyel nkafiitan Kaatii ka Kéecunke ka ti etaam eesuuce, pale pakati Esipt ta nkayoope ta kaafiitan tenko, nkáseemal.
29 Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Káyinan kuwune kiniŋ ka kiti saatee ya eti Jeriko nkunow, ta pakati Israyel nkaposoole ko ta fo kunoom isak niŋ kúsupak.
30 Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Káyinan kuwune Lahap aal a ahaañiya ya amukutee niŋ pakati saatee ya keepooke ka hítuulu Pútuun pa, kamma naawanane mikelecoola ma miti pakati Israyel.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Weyme nene inci iññaŋe hisoku? Ti káasiiŋuma enke, etitaakano hisoku aluu kiti Gideyon, kiti Palak, kiti Samson, kiti Yefutah, kiti Dawid, kiti Samiyel, niŋ kiti piyaamakoola pa pakati Pútuun pa.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,
33 Kamma káyinan ka kiteyii nkaheek hícump pisaatee ti hikam, nkáhin tan óo tan pakan paka kíiti pucoonool, nkataak lompo eeha Pútuun pa mpíyinananii ha. Pakakee teyii nkacotal ñutum picata.
33 os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Pakakee paka nkahokal seemak senfakat, pakakee paka nkafak ti sipees kéelafiyii ka himuku niŋ úkuntu. Nkataak sempe ensa nkataakut sa. Nkáyenoonii pikama kenfakat, nkateyal niŋ uyoŋ pusoocaali uti pikee pisaatee.
34 apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.
35 Pakakee pakaal, nkawufanee pakanii keekete ka kéelitaniyee ka ti eket. Intaak pakakee keekallanee fo kaket, kamma nkapooke kayesan pusonii Pútuun pa kati kakatanee. Eeha nkálafiye ha fanfaŋ hiyem kati kalitanee ti eket nkataak eloŋ eefisake.
35 As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Pakakee nkápalahoolee ti caalenken nkasapee niŋ kisawut. Pakakee nkacenkee niŋ ñiseel nkakulee.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Pakakee nkamukee ti kaanunkalee pukumpa. Pakakee nkafiitee ti pututa, niŋ fotom nkamukee niŋ úkuntu. Pakakee nkayeno kaamuumuusool, wañ ewwa nkataake wa teyii lamma uyem upaŋ písaacii niŋ fotom upaŋ pifil. Kataakut waah cántum, nkakancool neyii nkakallanii.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Nkayeno kaalelentool ti úhaaŋ tes niŋ ti pítintiŋ pa, nkakin ti uyeen niŋ ti uwuŋ. Payenke kanapaanap fo muus, fo púlunta pa mpiyinaatii kayekan.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Pútuun pa mpúmul payenke fiye púlooŋ kamma káyinan ka kiteyii, pale háati fo, akee teyii ataakut eeha Pútuun pa mpíyinananii ha,
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 kaatuko Pútuun pa pimemanoolaa-memanool unaa waah weehaŋe panap. Fiyuu etikayeno kéetuuniye taamanta uyeniitaa neyii nantoonool.
40 provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.