Hebreus 11
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Weyme uyem káyinan? Káyinan ayem nuutaakaa cíki nii efuutaakaa eeha nuuyemaa ha ti hítuulu, nuuŋatoolutaa ti eeha nuucukutaa ha.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que não se vêem.
2 Símaama unaa, káyinan ka kiteyii kuwune Pútuun pa mpúmulii.
2 Porque por ela os antigos alcançaram bom testemunho.
3 Káyinan kuwune núumeyiyaa nii púlunta pa piliileeliil pínapii ti pákupal Pútuun pa, ancuk waah wa weecukee wa uliilutee púfulii ti waah weecukee.
3 Pela fé entendemos que os mundos foram criados pela palavra de Deus; de modo que o visível não foi feito daquilo que se vê.
4 Káyinan kuwune Abel naawaaseen Pútuun pa kaawaaseen keefisake kiti púnuwoo Kayin. Kamma káyinan ka kiteyoo Pútuun pa mpucokoo nii an eecoonoole, mpíyisan nii pisayanoosayan loho pisayanaa uwaaseen wa uteyoo. Abel, háati fa naakete fa, aloŋaa ti káakup nuunaa pínapii ti káyinan ka kiteyoo.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho das suas oferendas, e por meio dela depois de morto, ainda fala.
5 Káyinan kuwune Enok náaseepinee patiila, ancuk timpi asiikan eket. “Acukutee nene kaatuko Pútuun pa píseepinoo patiila.” Antúŋ hilim ha hiti Pútuun pa nihisok nii, akina éesuume Pútuun pa le niŋ afaacoopee.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte; e não foi achado, porque Deus o trasladara; pois antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 An ayinaat hísuumu Pútuun pa niŋ ataakut káyinan, kaatuko an óo an éekeyii ti Pútuun pa, fo áyinan nii pitaakaataako, mpucooycooy keeŋese po ka.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.
7 Káyinan kuwune Nowe, ta náakupananee ta kiti waah ewwa uloot ucukee fala, ti hifeyu Pútuun pa, naamemanool piteen penfakat kati afakan miin ma miteyoo. Fiyuu Nowe náayisane nii, niŋ Pútuun pa pisiiŋanaa pakati púlunta pa ti pisiya efipitaak tooñaa. Pútuun pa mpucokoo nii an eecoonoole kamma káyinan ka kiteyoo.
7 Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, sendo temente a Deus, preparou uma arca para o salvamento da sua família; e por esta fé condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Káyinan kuwune, Abraham ta Pútuun pa mpiyonkaloo ta kati akaay ti mah emma ammeya nii, hátikin efimiyeno miteyoo, naacoon naañak, apan ámiit pa naayem pa ti pikaayu.
8 Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, saindo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Káyinan kuwune naacaakin ti mah ma emma Pútuun pa mpíyinananoo ma samat nii akaawoola, naakin ti púkuut niŋ Isaak niŋ Jakob keekaakaay ka hisayu neyoo eeha Pútuun pa mpíyinanane ha.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 Abraham áhinaahin eehuu kaatuko ayenaayeno hítuulu kati akin ti saatee ya eyya efeetowo ya fo cancowiyaaw, eyya ammeya ya nii Pútuun pa pímeene mpisiiŋan yo.
10 porque esperava a cidade que tem os fundamentos, da qual o arquiteto e edificador é Deus.
11 Káyinan kuwune, Abraham niŋ aaloo Sara nkáyini hitaaku añii, háati fa nkamuuse fa hitaaku añii apan Sara caakonta. Abraham naataak káyinan nii Pútuun pa éfipihin eeha mpíyinananoo ha.
11 Pela fé, até a própria Sara recebeu a virtude de conceber um filho, mesmo fora da idade, porquanto teve por fiel aquele que lho havia prometido.
12 Kamma eehe, miin menfakat úmmufulii ti áyiin a oonool a aŋe, Abraham, apan akina eemaamane tatip, waah utowiitoo ínfulaa eket. Miin emme immimeeŋ meemak samat nii picaaŋaŋ pa piti patiila, miyinaatee kafinu samat nii fa an naayinaat fa kafinu esiya ya eti kantant kaatii ka.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Payenke fiye púlooŋ ti káyinan nkaloŋe fo ta nkakete ta. Kataakut waah wa ewwa Pútuun pa mpíyinananii wa, kacukaacuk wo lamma pállaaŋe ínsuumii, nkasok nii pánipani poko pakati púlunta pe tom pale ekaawoola niŋ keeyem ti himuusu.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem alcançado as promessas; mas tendo-as visto e saudado, de longe, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Pakan kéekupe fiye, káyisanaayisan nii unka ti hiŋesu mah miteyii.
14 Ora, os que tais coisas dizem, mostram que estão buscando uma pátria.
15 Niŋ kayenaayeno hínum káamiilool mah emma nkáfulii ma temmo, anti káyini puñoho po.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela donde haviam saído, teriam oportunidade de voltar.
16 Pale nkálafi mah meefisake, meeyem alacana. Ekina ewune Pútuun pa pusuuwut pipiyonkalee Pútuun pa piteyii, kaatuko pimemanoolii-memanool saatee.
16 Mas agora desejam uma pátria melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de ser chamado seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Káyinan kuwune Abraham, ta Pútuun pa mpuwinkiyoo ta, naacoon kati awaaseen añiinoo Isaak. Akina Abraham Pútuun pa mpíyinanane, naasiiŋo kati awaaseen añiinoo oonool a kóŋ,
17 Pela fé Abraão, sendo provado, ofereceu Isaque; sim, ia oferecendo o seu unigênito aquele que recebera as promessas,
18 háati fa Pútuun pa mpusokoo fa nii: “Ti Isaak aafataak miin emma inci íyyinananuu ma.”
18 e a quem se havia dito: Em Isaque será chamada a tua descendência,
19 Abraham naasokoolo nii Pútuun pa píyiniyini kalitan añiinoo Isaak ti eket ya, apan mpiñahanoo añiinoo pucuk fiye nii an éelitaniyee ti eket ya.
19 julgando que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar; e daí também em figura o recobrou.
20 Káyinan kuwune Isaak naasampan Jakob niŋ Esawu kiti heekaakaay ha pitaako hátikin ti eloŋ ya eteyii.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e a Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Káyinan kuwune Jakob, ta naayeniye ta eket, naasampan añii óo añii ati Josef, náasik ti hikasap ha hiteyoo náamul Pútuun pa.
21 Pela fé Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou, inclinado sobre a extremidade do seu bordão.
22 Káyinan kuwune Josef, ta eketoo néelohanii ta, náakup apusok ta pakati Israyel éfikaful ti mah ma miti Esipt. Naasokii, niŋ kayeniyaa hífulu nkacoopool picecoo.
22 Pela fé José, estando próximo o seu fim, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Káyinan kuwune Móyiis pupukayoo nkayoloo fo kiim kíhaaciil ta naapukee ta, kamma nkacuke nii ciñii ca cíwalliwalli, apan kafeyut hípucu hilim ha hiti amansa ya.
23 Pela fé Moisés, logo ao nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que o menino era formoso; e não temeram o decreto do rei.
24 Káyinan kuwune Móyiis, ta náayankii ta, naapook apiyonkalee añii ya ati ámaacul a ati amansa ya ati Esipt.
24 Pela fé Moisés, sendo já homem, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Naafisakanool apikallanee niŋ pakan paka pakati Pútuun pa pihaŋ piyeno ti pásuuma piti kaamuuyen empa etipifiyo.
25 escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus do que ter por algum tempo o gozo do pecado,
26 Naacuk nii fisaka apiteñalee samat nii Eenucee ya, pihaŋ apitaak hisaanumate ha hiti Esipt. Amíiloolaa-míilool eehe kamma náalaakane ti cooy ya eeyemoo ya hátikin.
26 tendo por maiores riquezas o opróbrio de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Káyinan kuwune Móyiis náaful Esipt peefeyut káñiken ka kiti amansa ya, naamukut pucuk fiye nii acukaacuk Pútuun pa peeyinaatee pa hicuku.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como quem vê aquele que é invisível.
28 Káyinan kuwune naasiiŋan pahaaño pa piti Himuusu ha, naasok ñutum ña ñisancalee hísim ancuk, niŋ maleekoo ya eti himuku ha emuusaa toko, etemukal pikampaani pa pákacook paka pakati Israyel.
28 Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Káyinan kuwune pakati Israyel nkafiitan Kaatii ka Kéecunke ka ti etaam eesuuce, pale pakati Esipt ta nkayoope ta kaafiitan tenko, nkáseemal.
29 Pela fé os israelitas atravessaram o Mar Vermelho, como por terra seca; e tentando isso os egípcios, foram afogados.
30 Káyinan kuwune kiniŋ ka kiti saatee ya eti Jeriko nkunow, ta pakati Israyel nkaposoole ko ta fo kunoom isak niŋ kúsupak.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de rodeados por sete dias.
31 Káyinan kuwune Lahap aal a ahaañiya ya amukutee niŋ pakati saatee ya keepooke ka hítuulu Pútuun pa, kamma naawanane mikelecoola ma miti pakati Israyel.
31 Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os desobedientes, tendo acolhido em paz os espias.
32 Weyme nene inci iññaŋe hisoku? Ti káasiiŋuma enke, etitaakano hisoku aluu kiti Gideyon, kiti Palak, kiti Samson, kiti Yefutah, kiti Dawid, kiti Samiyel, niŋ kiti piyaamakoola pa pakati Pútuun pa.
32 E que mais direi? Pois me faltará o tempo, se eu contar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas;
33 Kamma káyinan ka kiteyii nkaheek hícump pisaatee ti hikam, nkáhin tan óo tan pakan paka kíiti pucoonool, nkataak lompo eeha Pútuun pa mpíyinananii ha. Pakakee teyii nkacotal ñutum picata.
33 os quais por meio da fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam a boca dos leões,
34 Pakakee paka nkahokal seemak senfakat, pakakee paka nkafak ti sipees kéelafiyii ka himuku niŋ úkuntu. Nkataak sempe ensa nkataakut sa. Nkáyenoonii pikama kenfakat, nkateyal niŋ uyoŋ pusoocaali uti pikee pisaatee.
34 apagaram a força do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram forças, tornaram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Pakakee pakaal, nkawufanee pakanii keekete ka kéelitaniyee ka ti eket. Intaak pakakee keekallanee fo kaket, kamma nkapooke kayesan pusonii Pútuun pa kati kakatanee. Eeha nkálafiye ha fanfaŋ hiyem kati kalitanee ti eket nkataak eloŋ eefisake.
35 As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Pakakee nkápalahoolee ti caalenken nkasapee niŋ kisawut. Pakakee nkacenkee niŋ ñiseel nkakulee.
36 e outros experimentaram escárnios e açoites, e ainda cadeias e prisões.
37 Pakakee nkamukee ti kaanunkalee pukumpa. Pakakee nkafiitee ti pututa, niŋ fotom nkamukee niŋ úkuntu. Pakakee nkayeno kaamuumuusool, wañ ewwa nkataake wa teyii lamma uyem upaŋ písaacii niŋ fotom upaŋ pifil. Kataakut waah cántum, nkakancool neyii nkakallanii.
37 Foram apedrejados e tentados; foram serrados ao meio; morreram ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, aflitos e maltratados
38 Nkayeno kaalelentool ti úhaaŋ tes niŋ ti pítintiŋ pa, nkakin ti uyeen niŋ ti uwuŋ. Payenke kanapaanap fo muus, fo púlunta pa mpiyinaatii kayekan.
38 {dos quais o mundo não era digno}, errantes pelos desertos e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Pútuun pa mpúmul payenke fiye púlooŋ kamma káyinan ka kiteyii, pale háati fo, akee teyii ataakut eeha Pútuun pa mpíyinananii ha,
39 E todos estes, embora tendo recebido bom testemunho pela fé, contudo não alcançaram a promessa;
40 kaatuko Pútuun pa pimemanoolaa-memanool unaa waah weehaŋe panap. Fiyuu etikayeno kéetuuniye taamanta uyeniitaa neyii nantoonool.
40 visto que Deus provera alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.