Gênesis 3
Kuloonaay (KRX) vs ACF
1 Fiye, epululoola ya ehaŋa ecohato ti púlukuleen pa púlooŋ piti elampa empa Ateeteyo Pútuun pa mpiliile pa. Neesok aal a: “Fo pánipani Pútuun pa pusokaasok aluu nii: 'Niñaŋut hili enuun óo enuun eti kankaŋ ya?'”
1 Ora, a serpente era mais astuta que todas as alimárias do campo que o SENHOR Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda a árvore do jardim?
2 Aal a naañahan epululoola ya: “Haani, úyiniyini nuuli enuun óo enuun eeyem ti kankaŋ ya.
2 E disse a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim comeremos,
3 Pale Pútuun pa pusok 'Niñaŋut hili enuun ya eeyem ya ti pututa kankaŋ ya, niñaŋut yo híliku niŋ ekina tom efiniket.'”
3 Mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis para que não morrais.
4 Epululoola ya neeñahan aal a: “Hitaakiit etiniket!
4 Então a serpente disse à mulher: Certamente não morrereis.
5 Kaatuko Pútuun pa pímeyimeyi nii, hinoom eeha efinili papukal enuun eyyuu, ñíkin aluu éfiñipankino innicuk nii pikina, ínnimeyi heenape niŋ heenaput.” Epululoola ya ti híluuŋu Eef|alt="Le serpent qui pousse/encourage à faire du mal/trompe Eef" src="CO00606B.TIF" size="col" ref="3:5"
5 Porque Deus sabe que no dia em que dele comerdes se abrirão os vossos olhos, e sereis como Deus, sabendo o bem e o mal.
6 Ta aal a naacuke ta nii papukal pa piti enuun ya pinapaanap hili mpúwalli ti ñíkinoo illompo nonkoo kati ataak kameye enka efipuwufanoo ka, naacut po naali, naawufan áyiinoo eesiiŋiye ya pukoloo apili lompo.
6 E viu a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento; tomou do seu fruto, e comeu, e deu também a seu marido, e ele comeu com ela.
7 Tokotoko, ñíkinii poko t’ésupakii íññipankino nkacuk nii ñáfalfali nkayem. Fiye, nkacenkanool pahatal sootoo nkáhin po uhuuy.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; e coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Ta incisape ta eyam, Ateeteyo Pútuun pa mpiyeno kaakaawool ti kankaŋ ya. Ayíin a niŋ aal a nkási pakakal etempo, nkayolo ti punuun pa piti kankaŋ ya.
8 E ouviram a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim pela viração do dia; e esconderam-se Adão e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Ateeteyo Pútuun pa mpiyonkal áyiin a mpicakanoo: “Peyme ayyem?”
9 E chamou o Senhor Deus a Adão, e disse-lhe: Onde estás?
10 Ayíin a naañahan po: “Inci síyuusi ti kankaŋ ya infe kaatuko ñáfalfali inci iyyem, fiye iyyolo.”
10 E ele disse: Ouvi a tua voz soar no jardim, e temi, porque estava nu, e escondi-me.
11 Ateeteyo Pútuun pa mpicakanoo: “Ayme asokuu nii ñáfalfali ayyem? Fo aaliyaali enuun eyya inci inkituu ya hili?”
11 E Deus disse: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste tu da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Ayíin a naañahan po: “Aal a aŋa áncoopiyaam ya ácutii papukal enuun ya naawufanam, illi.”
12 Então disse Adão: A mulher que me deste por companheira, ela me deu da árvore, e comi.
13 Ateeteyo Pútuun pa mpusok aal a: “Weyme uwune ánhin eehuu?” Aal a naañahan po: “Epululoola ya ecaakoolaam, illi.”
13 E disse o Senhor Deus à mulher: Por que fizeste isto? E disse a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Fiye, Ateeteyo Pútuun pa mpusok epululoola ya: “Páawoo eehuu ánhine, inci ñanuu ti púlukuleen pa púlooŋ: puwuluwul niŋ piti elampa. Aáfahuunoolo, illi haafol ha hinak óo hinak ti eloŋi.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isto, maldita serás mais que toda a fera, e mais que todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Inci fáhin aal a niŋ awe nipiyeno an niŋ akamooloo. Miin ma miti aal a niŋ miin ma mitii efikayeno lompo pikamool. Miin ma miti aal a efimutuncalool hikawi, awe illum mo ti econt.”
15 E porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua semente e a sua semente; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Fiye, mpusok aal a: “Naasayaa munow, inci fapenan meemak ñíyoka ña ñitii, ti ñíyoka aafampuk. Aáfalafi hitaaku kayine ti áyiini pale akina afaayeno ati hikaw ha atii.”
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a tua dor, e a tua conceição; com dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Nene pusok áyiin a: “Kamma ánsiitane aali illi enuun eyya inci inkituu ya hili, etaam ya eñanee kamma awe, ti ñíyoka ñenfakat hinak óo hinak ti eloŋi aafaya etaam ya illi.
17 E a Adão disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei, dizendo: Não comerás dela, maldita é a terra por causa de ti; com dor comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Etaam ya efeetaak pícankun óo pícankun, aafali paliyal pa piti ukit wa.
18 Espinhos, e cardos também, te produzirá; e comerás a erva do campo.
19 Niŋ hásuwati aafataak paliyali fo ta aafañoho t’etaam. Kaatuko ti etaam ánfulii, ti etaam lompo aafañoho.”
19 No suor do teu rosto comerás o teu pão, até que te tornes à terra; porque dela foste tomado; porquanto és pó e em pó te tornarás.
20 Ayíin a, Ataam, naalu aaloo caacaw ca Eef (ekina eyem “kaloŋa”) kaatuko áfaayenoonii íññaa ya ati keeyem ka kaloŋa púlooŋ.
20 E chamou Adão o nome de sua mulher Eva; porquanto era a mãe de todos os viventes.
21 Ateeteyo Pútuun pa mpimemanool Ataam niŋ aaloo wañ uti kapaŋ élukuleen mpúsoolii.
21 E fez o Senhor Deus a Adão e à sua mulher túnicas de peles, e os vestiu.
22 Púful toko, Ateeteyo Pútuun pa mpusok: “An acukaacuk nii unaa, ámeyimeyi heenape niŋ heenaput. Uñaŋutoo kakatan apili enuun ya eti eloŋ ya, naaloŋ fo eket maama.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem é como um de nós, sabendo o bem e o mal; ora, para que não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente,
23 Fiye, Ateeteyo Pútuun pa mpúfulanii ti kankaŋ ya eti Eden kapiya etaam ya eyya nkáfulii ya teyyo.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden, para lavrar a terra de que fora tomado.
24 Ta mpipayii ta hiyaanu, mpisiiŋan pumaleekoo piti sempe empa nkasok Piselupim, pa caanak ca íncifulii pa ti kankaŋ ya eti Eden, niŋ káakuntu kiti kaaleew enka nkiyesoolo pan óo pan kipifaas pítin pa peehiiŋe pa ti enuun ya eti eloŋ ya. Ataam niŋ Eef nkayaanee ti kankaŋ ya|alt="Adam et Eef ont été chassé du jardin d'Eden" src="CO00610B.TIF" size="col" ref="3:24"
24 E havendo lançado fora o homem, pôs querubins ao oriente do jardim do Éden, e uma espada inflamada que andava ao redor, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.