Êxodo 12

Kuloonaay (KRX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eehuu hipimuus, Ateeteyo náakup niŋ Móyiis niŋ Aaron ti mah ma miti Esipt, naasokii:
1 E falou o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 “Hiim eehe efihiyeno taaluu hiim ha híyaañ ha: hiim ha hícook ha hiti etiil ya etaaluu.
2 Este mesmo mês vos será o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 Canisok kayoŋ ka púlooŋ kiti Israyel: 'Niŋ hiim ha hitaakaa kunoom ŋaasuwan, áyiin óo áyiin acoop miin ma miteyoo císaacii niŋ fotom cifil, hank óo hank élukuleen yoonool.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, tome cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada casa.
4 Niŋ miin ma mufomut kati mipa hili élukuleen púmpuluŋ, mísiyool niŋ akinoolii eehaŋii ya hikolu, nkafin pakan puume, conko kamamal élukuleen eyya nkayina hili.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, tome um só com seu vizinho perto de sua casa, conforme o número das almas; conforme o comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.
5 Efinicoop cíceken císaacii niŋ fotom cíceken cifil citi etiil yoonool céehutut.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem mácula, um macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras
6 Innimank co fo ti hinoom ha heewase ha ŋaasuwan niŋ kipaakiil ti hiim ha. Oom hinoom niŋ caanak ca cinowaa, pakan paka pakati Israyel púlooŋ kañaŋaa hitaaŋu púlukuleen pa.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o sacrificará à tarde.
7 Nkacoop ti hísim ha nkanaaneen ti upii wa úsupak wa uti putum pa piti hunkut ha niŋ lentoo etempo la efikali la élukuleen ya.
7 E tomarão do sangue e pô-lo-ão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 Efikasow efoofa ya oom hánant, nkali yo niŋ kúmpuul keetaakut leweñoo niŋ pahatal peesampa.
8 E naquela noite comerão a carne assada no fogo, com pães asmos; com ervas amargosas a comerão.
9 Timpi nitaan efoofa ya, timpi nilacan yo. Pale efeesowee niŋ hikaw ha, woot wa niŋ niñow na.
9 Não comereis dele nada cru, nem cozido em água, senão assado ao fogo; a cabeça com os pés e com a fressura.
10 Timpi nitowan efuntank. Niŋ etowiyaa, eti kacom eteyyo mpucom innisow yo epileem motic.
10 E nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimareis no fogo.
11 Ehe fa efinili yo fa: samat nii an eememanooliye pikaayu. Efinicenk kuñowu aluu, inniwaso pisamata, ínnisik hikasap t’epees. Nili mpacas. Eehuu hiyem pahaaño pa piti Himuusu ha hiti Ateeteyo.
11 Assim, pois, o comereis: os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a Páscoa do Senhor .
12 “'Oom hánant inci famuusool mah ma miti Esipt, immuk akampaani óo akampaani ácook ti mah ma miti Esipt, niŋ lompo mufuun ma púlooŋ méeyiine ma míyaañ ma miti púlukuleen pa. Fiyuu inci fasiiŋan ti pisiya pínaati pa púlooŋ piti pakati Esipt, inci yem Ateeteyo.
12 E eu passarei pela terra do Egito esta noite e ferirei todo primogênito na terra do Egito, desde os homens até aos animais; e sobre todos os deuses do Egito farei juízos. Eu sou o Senhor .
13 Pale ti pukumpaan pa la innikaakaay la econcoolo, hísim ha efihiyeno lánkamaasi. Niŋ inci yeniyaa kaasiiŋan ti pisiya pakati Esipt, inci facuk ho immuus kati nifak ti hítaapanu ha hiti himuku ha.
13 E aquele sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga de mortandade, quando eu ferir a terra do Egito.
14 Ti ekaay óo ekaay, hinoom eehe hiñaŋaa piyeno hinoom hiti énawunoolo. Niñaŋaa ho pahaaño nípimakiyanam, inci Ateeteyo, pahaaño empe piñaŋaa pitaako etiil óo etiil fo eket maama.'”
14 E este dia vos será por memória, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 Ateeteyo nene asok Móyiis niŋ Aaron: “Efinili kúmpuul keetaakut leweñoo fo kunoom isak niŋ kúsupak. Ti hinoom ha híyaañ ha niñaŋaa káfulan leweñoo ya ti pukumpaan pa pitaaluu. Kaatuko an óo an eeliye waah weetaake leweñoo písik ti hinoom ha híyaañ ha puwant ti hinoom ha heewase ha isak niŋ kúsupak, oom an añaŋee hiyaanu ti kayoŋ ka kiti Israyel.
15 Sete dias comereis pães asmos; ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, desde o primeiro até ao sétimo dia, aquela alma será cortada de Israel.
16 Hinoom ha híyaañ ha niŋ hinoom ha heewase ha isak niŋ kúsupak, efiniconcoolo nípimakiyanam. Etínihin ti kunoom enkuu niŋ neetaat kaamemanool paliyal.
16 E, ao primeiro dia, haverá santa convocação; também, ao sétimo dia, tereis santa convocação; nenhuma obra se fará neles, senão o que cada alma houver de comer; isso somente aprontareis para vós.
17 Efínihin pahaaño empe piti kúmpuul ka keetaakut ka leweñoo fo ti ekaay óo ekaay ti énawunoolo hinoom eeha inci ínfulanii ha aluu ti mah ma miti Esipt samat nii uyoŋ uti pusoocaali. Efinihaaño hinoom eehuu etiil óo etiil fo eket maama.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque naquele mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Hiim ha híyaañ ha, písik ti kániim ka kiti hinoom ha heewase ha ŋaasuwan niŋ kipaakiil fo ti kániim ka kiti hinoom ha heewase ha áwii niŋ hoonool, efinili kúmpuul keetaakut leweñoo.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães asmos até vinte e um do mês à tarde.
19 Leweñoo eteyeno ti pukumpaan pa pitaaluu fo kunoom isak niŋ kúsupak. Niŋ akaawoola niŋ fotom ati Israyel aliyaa paliyal peetaake leweñoo, afaayaanee ti kayoŋ ka kiti Israyel.
19 Por sete dias não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, aquela alma será cortada da congregação de Israel, assim o estrangeiro como o natural da terra.
20 Niñaŋut hili waah weetaake leweñoo. Pan óo pan pa innikine, niñaŋaa hili kúmpuul keetaakut leweñoo.”
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães asmos.
21 Móyiis naayonkal ñíhampaatiin ña púlooŋ pakati Israyel naasokii: “Nikaay nicoop mísaacii niŋ fotom mifil innitaaŋ mo, ancuk miin ma mitaaluu mihaañiyaa pahaaño pa piti Himuusu ha.
21 Chamou, pois, Moisés a todos os anciãos de Israel e disse-lhes: Escolhei, e tomai vós cordeiros para vossas famílias, e sacrificai a Páscoa.
22 Nimemanool cikant citi mífiitiin miti píheeni empa nkasok pa hisop, ínnipuuc co ti epulaatu ya eetaake ya hísim ha hiti élukuleen ya, inninaaneen ho ti upii wa úsupak wa uti putum ekumpaan ya niŋ lentoo etempo. Oom hánant, an timpi áful tíkitaaŋ fo incilapaa.
22 Então, tomai um molho de hissopo, e molhai-o no sangue que estiver na bacia, e lançai na verga da porta, e em ambas as ombreiras, do sangue que estiver na bacia; porém nenhum de vós saia da porta da sua casa até à manhã.
23 Ateeteyo afaamuusool mah ma apumuk pakati Esipt, pale niŋ acukaa hísim ha ti lentoo putum pa niŋ upii wa afaamuus, atakat maleekoo ya eti himuku ha epinako pukumpaan pa pitaaluu neemuk aluu.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios, porém, quando vir o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, o Senhor passará aquela porta e não deixará ao destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 Aluu niŋ miin ma mitaaluu éfinituul hilim ha heesiiŋanee ha hiti pahaaño empe fo cancowiyaaw.
24 Portanto, guardai isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.
25 Niŋ ninakiyaa ti mah emma Ateeteyo náayinanane ma aluu nii afaawufan mo aluu, ínnihin pahaaño empuu.
25 E acontecerá que, quando entrardes na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, guardareis este culto.
26 Niŋ epuuk aluu kacakanaa aluu: 'Pahaaño empe piti weyme?'
26 E acontecerá que, quando vossos filhos vos disserem: Que culto é este vosso?
27 Inniñahanii: 'Kaawaaseen kiti kámakiyan Ateeteyo, ti énawuno himuusu ha hiteyoo. Ta unaa pakati Israyel nuuyeniyaa ta Esipt, Ateeteyo náawananii eket ti pakati Esipt, pale naamuus pukumpaan pa putuunaa peesiiŋiit, naafakan miin ma mutuunaa.'”
27 Então, direis: Este é o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu aos egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo inclinou-se e adorou.
28 Púful toko nkakaay íncakahin eeha púlooŋ Ateeteyo naasoke ha Móyiis niŋ Aaron.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Mpisit, Ateeteyo naamuk akampaani óo akampaani ácook ti mah ma miti Esipt, písik ti akampaani ya áyaañ a ati amansa ya, eekaakaay ya hitoonu elemeyu ya, fo ti ati eekulee ya ti ékuluma, focaa mufuun ma míyaañ ma miti púlukuleen pa púlooŋ.
29 E aconteceu, à meia-noite, que o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se sentava em seu trono, até ao primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Oom hánant, amansa ya niŋ píhina pa pakateyoo púlooŋ niŋ pakati Esipt púlooŋ nkalito nkayeno káacoolan meemak kaatuko taakut ekumpaan eetaakut eekete.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele, e todos os seus servos, e todos os egípcios; e havia grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Oom hánant amansa ya naayonkal Móyiis niŋ Aaron kápikey. Ta nkácolii ta, naasokii: “Nilito! Níful ti mah ma mutoom, aluu niŋ pakati Israyel. Nikaay caniwaaseen Ateeteyo samat nii fa innisoke fa.
31 Então, chamou a Moisés e a Arão de noite e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 Nicoopool lompo púlukuleen pa pitaaluu púlooŋ samat nii fa innisoke fa, innikaay. Inniluum lompo Pútuun pa pitaaluu kati pisampanam.”
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vossas vacas, como tendes dito; e ide e abençoai-me também a mim.
33 Pakati Esipt nkasok pakati Israyel kahiliikan kápuful ti mah ma, nkaŋiiniyii: “Niŋ nífulut ti mah me, unii púlooŋ efuuket.”
33 E os egípcios apertavam ao povo, apressando-se para lançá-los da terra; porque diziam: Todos seremos mortos.
34 Fiye pakati Israyel nkacoopool efol ya eyya nkapoocane ya, tempo peelokot kawas yo leweñoo. Nkánuŋ yo ti ñúus ña ñiteyii la nkasap la efol ya, nkacenk ño niŋ wañ wa uteyii nkakanto ño.
34 E o povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em suas vestes, sobre seus ombros.
35 Pakati Israyel nkáhin eeha Móyiis naasokii ha hínum, nkacakan pakati Esipt wañ niŋ waah óo waah weememanoolee niŋ sanoo niŋ ekina tom kótifoloo.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes.
36 Ateeteyo náahin kiti pakati Israyel kúpusuum pakati Esipt, nkawufanii waah óo waah ewwa nkacakanii. Fiyuu pakati Israyel nkacoope hisaanumate ha ti pakati Esipt.
36 E o Senhor deu graça ao povo em os olhos dos egípcios, e estes emprestavam-lhes, e eles despojavam os egípcios.
37 Púful toko pakati Israyel nkáful ti saatee ya eti Ramses kapuwant saatee ya eti Sukot, nkayeno máamun pákayiin síwuli sikeme isak niŋ yoonool (600,000), pakaal paka niŋ epuuk ya kafinutee.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, coisa de seiscentos mil de pé, somente de varões, sem contar os meninos.
38 Pakakee pakan keemeeŋe keeneetaat pakati Israyel nkanapanii niŋ hícump pukoolee piti písaacii, pifil niŋ síis.
38 E subiu também com eles uma mistura de gente, e ovelhas, e vacas, uma grande multidão de gado.
39 Nkacoop efol ya eepoocanee ya eyya nkácoopoolii ya Esipt, nkasow kúmpuul keetaakut leweñoo; efol ya etaakut leweñoo kamma nkayaanee ti mah ma, kataakaniit kaamemanool paliyal.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito, porque não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não se puderam deter, nem prepararam comida.
40 Ti oom caanak pakati Israyel nkakin hínum ti mah ma miti Esipt fo sitiil sikeme sipaakiil niŋ áwii niŋ ŋaasuwan (430).
40 O tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Ta sitiil sa sikeme sipaakiil niŋ áwii niŋ ŋaasuwan ya insipaye ta, ti hinoom ha heemaka ha eehuu, kayoŋ ka kiti Ateeteyo púlooŋ nkúfule ti mah ma miti Esipt samat nii uyoŋ uti pusoocaali.
41 E aconteceu que, passados os quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Hánant eehuu nihiyeno hánant heemaka ti Ateeteyo hiti efaas pakanoo ápufulanii ti mah ma miti Esipt. Fo lompo incuke ti pakati Israyel, etiil óo etiil hánant eehuu hánant heemaka eeha nkañaŋut teeho hiŋotu kati kámakiyan Ateeteyo fo ti ekaay óo ekaay.
42 Esta noite se guardará ao Senhor , porque nela os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem guardar todos os filhos de Israel nas suas gerações.
43 Ateeteyo naasok Móyiis niŋ Aaron: “Ehe hilim ha heesiiŋanee ha hiti pahaaño pa piti Himuusu ha: an eeneetaat ati Israyel timpi ali káciim ka kiti pahaaño pa.
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa; nenhum filho de estrangeiro comerá dela.
44 Pale amiikan eenoomee áyiniyini hili iyyema anakanee.
44 Porém todo servo de qualquer, comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, então, comerá dela.
45 Akaawoola eeyem ti himuusu niŋ ekina tom áhina aŋa nacooyee etikali.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 Efoofa ya ti ekumpaan efeeliyee, timpi nífulan yo tíkitaaŋ, timpi nihumalool háati kaacec koonool.
46 Numa casa se comerá; não levarás daquela carne fora da casa, nem dela quebrareis osso.
47 Kayoŋ ka púlooŋ kiti Israyel éfikahin pahaaño pa.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 Niŋ akaawoola eewanane lataaluu álafiyaa íhinu pahaaño pa piti Himuusu ha piti Ateeteyo, pákayiin paka pakati ekumpaan ya eteyoo púlooŋ kañaŋee kanakan niŋ fúlaa toko áfaayini íhinu pahaaño pa piti Himuusu ha samat nii pakati Israyel. Afúl óo áful añaŋut hili ti pahaaño pa piti Himuusu ha.
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa ao Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho, e, então, chegará a celebrá-la, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 Hilim ha heesiiŋanee eehe efihicok ati Israyel niŋ akaawoola eekine niŋ aluu.”
49 Uma mesma lei haja para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 Pakati Israyel púlooŋ nkáhin samat nii fa Ateeteyo naasoke fa Móyiis niŋ Aaron.
50 E todos os filhos de Israel o fizeram; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 Ti hinoom ha heemaka ha eehuu, Ateeteyo náafulanii pakati Israyel ti mah ma miti Esipt samat nii uyoŋ uti pusoocaali.
51 E aconteceu, naquele mesmo dia, que o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.