Atos 28

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta nuufake ta upuciŋ, nkasok unii nii econ ya nesokee Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Keekine ka toko nkawanan unii pawananal peenape empa núuninkoolut nempo. Nkacokan seemak senfakat nkayonkal unii písimo kamma neeyeniye hinup immon.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Póol naayesal miyaac kati awant mo ti seemak sa. Fiye, kaafepa nkúfulii temmo kamma pasowe pa, nkulumoo ti epees nkínintoolo teyyo.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Ta pakati econ ya nkacuke ta fa kaafepa ka nkínintooliye fa ti epeesoo, nkasokool: “Híinihiini unaa nii áyiin aŋe amukala pakan. Háati áfakiyoofak ti kaatii ka, pale pútuun pa putuunaa peeyaale pa empa nkasok pa 'Ahína Kíiti Eecoonoole' etipucoonoo eloŋ.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pale Póol naayoŋ epeesoo, kaafepa ka nkunow ti seemak sa apan waah úhinutoo.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Pakati econ ya nkayeno káamiilool manti anaay, niŋ ekina tom naanow naaket tokotoko. Pale nkakampan ti hítuulu kacukut waah núuhinoo, nkayesan pámiiloolalii ti hisoku nii áyiin a aŋe, akee ti ñútuun ña ñiteyii.Póol naayoŋ ti seemak sa kaafepa ka keelumoo ka|alt="Paul a remué son bras pour se séparer du serpent qui l’a mordu dans le feu" src="GW 196.jpg" size="col" loc="28:3-6" copy="Wade NT" ref="28:6"
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Pukol toko, intaak etaam eti áhampaatiin a ati econ ya, caacawoo Pupuliyus. Naawanan unii pinapnap, nuuyeno la teyoo fo kunoom káhaaciil.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Eehe nihitook paapaa ateyoo kahint kamma káakuuñu kiti pasowe-enii, munowoo lompo katey meemak. Póol naakaay pateyoo naalemp sipeesoo teyoo naaluum náakuuñanoo.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ta eehuu nihitaakiye ta, kéekuuñe ka púlooŋ keekine ka ti econ ya nkákey ti Póol, naalompo ákuuñanii.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Nkámakiyan unii meemak. Ta nuuñaŋe ta hiñaku, nkawufan unii aŋa nuusoolahe ya púlooŋ ti kaakaawool ka.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Nuutaak kiim káhaaciil ti econ ya eti Malta, ti pikelan núuyuuko ti piteen penfakat empa ammeya nii, etiil ya toko neepaye po. Piteen empuu péefulii ti saatee ya eti Alesantili, hátikin etempo mpitaak énaati eyya nkasok “Máasupak ma miti Sás.”
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Núuful Malta, nuuciŋ ti saatee ya eti Silakus, nuuyeno toko kunoom káhaaciil.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Púful toko, nuunaaco kantant ka niŋ piteen pa nuucol ti saatee ya eti Lekiyo. Eti kacom eteyyo, eyam néeyaañ ésapii épufulii puson unii; eti tanta eteyyo, nuucol ti saatee ya eyya nkasok ya Pocol.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Nuutook toko pakakee kéeyinane, nkasok unii uyeno neyii fo lóokuŋ. Fiyuu nuukaaye Room.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Kéeyinane ka keeyem ka po kápisi kutoonii, pakakee nkákey kapaakoolan unii la nkasok la “Malse ya eti Apiyus”, pakakee paka la nkasok la “Sikumpaan Síwananuma Ekaawoola Síhaaciil”. Ta Póol naacukii ta, naasok Pútuun pa apalaka, púsusoo mpulum.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Ta nuucole ta Room, nkakatan Póol apiyeno ti ekumpaan lamayoo niŋ asoocaali aŋa afaafaasoo.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Kunoom káhaaciil kupumuus, Póol náayonkalii ñíhampaatiin Pusuwif pa pakati Room. Ta nkáconcoolii ta naasokii: “Pakanam, laahut pakan unaa, hínut héeciita ti cosaan ya eti símaama unaa. Pale nkacokam Jerusalem nkawufanam pakati Room.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Payenkuu nkacakanoolam nkálafiyam kakatan kaatuko kacukut heewune kati mukee.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Pale Pusuwif pa kacoonut; fiye, inci míit fa inci fáhin, insokii nii láfilafi Sesaal, amansa ya enfakat a ati Room, ápihinam kíiti. Pale neetaat hisoku kati nook pakan unaa.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Eehuu hiwune inci iŋŋes hicuku niŋ káakup niŋ aluu. Nímeyimeyi ayme pakati Israyel nkáhine ya cíki kati afakanii? Ee! Ekina ewune nkacenkam niŋ ñiseel eññe kamma inci lompo ínhine cíki teyoo.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Ñíhampaatiin Pusuwif pa nkañahanoo: “Usayut háati leetal éefulii ti mah ma miti Judaay éekupe kitii. An unaa áfuliyoot po naakaman niŋ ekina tom naasok unii héeciita ti awe.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Pale úlafilafi aapikaman unii eeha ámmiiloole. Kaatuko úmeyimeyi nii pan óo pan, pakan paka kapookaapook pítin pa empa ayyem pa tempo.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Fiye, nkasiiŋan hinoom eeha efikacukool niŋ Póol. Ta hinoom ha níhicolii ta, hícump pakan nkákey ti ekumpaan ya la Póol naayeniye la. Písik mpucom fo nkániim naayeniyii kakaman niŋ káatuunan kiti cáwii ca citi Pútuun pa. Naacok ti hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis niŋ ti pakiical pa piti piyaamakoola pa, apiŋes íhinuyii kápiyinan ti Yéesu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Pakakee teyii nkáyinan kamma kilim enka naasoke ka pale pakakee paka káyinanut.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Páawoo kásiyoolut poko faŋii, ta nkayeniye ta pikaayu, Póol nene apenanii hisoku eehe: “Kunuu ka keenape ka kusokaasok pánipani ya, ta nkúkupe ta niŋ símaama aluu pínapii ti ayaamakoola ya Esaaya:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 'Kaay ti síi eyye insokii:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kaatuko pakan paka payenke,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Póol naahankan ti hisoku: “Ooto, niñaŋaa kameye nii, Pútuun pa pupoñaapoñ ekooŋan etempo eti kafakan ka ti keeneetaat ka Pusuwif. Poko éfikasiitan.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 — ausente —
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Póol sitiil súsupak naayeniye lati ekumpaan eyya naayeniye ya teyyo lúwaas, nawanan payenka púlooŋ nkákeyyoo ka hiyoop.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Náatuunan cáwii ca citi Pútuun pa, naakalaŋan kiti Ateeteyo Yéesu Krista niŋ híyiinate, an akitutoo.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.