Atos 27
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Ta nkacoke ta nii uñaŋaa pikaayu Room ti mah ma miti Itali niŋ piteen, Póol niŋ pakakee keekulee nkañomanee akee áhampaatiin asoocaali ati Room aŋa nkasok Yuliyus, éefulii ti himpaac ha hiti pusoocaali pa keeyem ka ti páhin ti amansa ya enfakat a ati Room.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Núuyuuko neyii ti piteen penfakat péefulii ti saatee ya eti Atalamit peeyeniye pikaayu ti úsik wa uti mah ma miti Asii, púful toko nuuñak. Alistaak ati mah ma miti Masetoni eekine ya ti saatee ya eti Tesalonik naanapool niŋ unii.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Eti kacom eteyyo nuuciŋ ti saatee ya eti Siton. Yuliyus naanap ti Póol, naakatanoo apikaay hiyoop pákawiyoo kati kayankananoo ti waah óo waah ewwa naasoolahe.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Upúful toko nuuñak. Nuuyesan epees yaamay econ ya eti Siip épikinkan unii ti hiyam ha, kamma nihiyeniye ésapii toonii.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nuufiitan kaatii ka keeyem ka púcoonool mah ma miti Silisi niŋ Panfili nuucol ti saatee ya eti Mila ti mah ma miti Lisi.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ta núuyuukinoyii ta, áhampaatiin a asoocaali ya naacuk piteen penfakat péefulii ti saatee ya eti Alesantili peeñaŋe pikaayu Itali, náayuuk unii.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Fo kunoom, piteen pa mpiyeno pikaayu caahinkiŋ caahinkiŋ, nuutaak páciite penfakat le niŋ efuulohan saatee ya eti Kanit. Páawoo hiyam ha hikitaakit unii kaacoonool, nuumuus éñuut ya eti Salmone nuuyesan epees yáali econ ya eti Kilet épikinkan unii ti hiyam ha.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nuuyeno pinaaco niŋ econ ya niŋ páciite penfakat. Nuucol lakeenaay la nkasok Usík Weewalla, pukol saatee ya eti Lase.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Fo le, pítin pa piti kaakaawool ka kutoonii mpifiyo meemak fo fala suŋ ya eti Pusuwif pa neemuuse: etiil ya néelohanii ta kaatii ka nkíciiti ta kaafiitan. Kaatii ka nkihaŋ toko nkíliiñoole, fiye piteen pa piyinaat himuusu ti kásuumaay. Tempo wune Póol náakupananii:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Pákawiyam, cukaamcuk nii kaakaawool ka kutuunaa éfikiciiti, nkitaak púpuco niŋ hípuulu. Sokut lamma nii piteen pa putuunaa niŋ aŋa mpúyuuke ya éfikapucaloolo, pale núuwasumutaa lompo efuuketaa.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Háati eeha Póol naasoke ha, áhampaatiin a asoocaali ya naahaŋ naacoke kilim ka kiti ateteyana ya niŋ ati piteen pa.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Páawoo kásik enkuu taapala kinap ti etiil, ekina ewune keecoone ka upuhankan pítin pa nkahaŋ pameeŋ. Nkálafi hiciŋu niŋ éfikayini ti kikee kásik kiti Kilet enka nkasok Fenis keecoonoole pa caanak ca incinow pa. Usík úsupak utaakiye toko, kikee ka ti epees yaamay, kikee ka ti epees yáali. Nkálafi pikaayu kati cakayeno toko fo ti hasa.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Eyam neesap épufulii epees yaamay, incukii nii éfikayini hicolu pa nkayem pa ti pikaayu, nkáñakii lankaloo ya nkanaaco econ ya eti Kilet.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Fiyiit hítaapanu eyam eyya nkasok “Elakilon” néefulii épuwanoonii ti pítintiŋ pa piti econ ya.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Hiyam ha nihicoop piteen pa putoonii, piyinaat pikaayu, fiye nuukatanoolo neeho.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nuucol ti cicon enca nkasok Kota, nuuyesan co epees yáali cípikinkan unii caahinkiŋ ti hiyam ha, niŋ páciite penfakat núuhin kata fo úfulanii citeen ca citi kafakan ka ti man ma núuyuuk co.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Upupa, keeyem ka ti páhin ti piteen pa nkacoop ñikopu nkapoonanool piteen pa kapipenan po sempe. Nkawanan lankaloo ya eyya nelent ya épikaasin katey ka kiti piteen pa, kamma nkafeye timpi pilaay ti pufaah pa peeyem pa pukol mah ma miti Libiya. Fiye, nkakatan hiyam ha hipicoop unii.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Eti kacom eteyyo, hítaapanu eyam ya neeloŋ ti hisapu meemak ti piteen pa fo nkawantal ti kaatii ka aŋa mpúyuuke ya.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Eti tanta eteyyo, poko himuumii, nkawantal wañ ewwa nkásikool wa newwo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kunoom keemeeŋe ucukut caanak ca niŋ picaaŋaŋ pa, hiyam ha nihiloŋ ti hisapu. Ti pikelan, núuwusen nii etuufak. Hítaapanu eyam éesapii ti piteen pa|alt="un violent vent souffle sur la pirogue" src="GW 194.jpg" size="col" loc="27:18-20" copy="Wade NT" ref="27:20"
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 An aliit fo ta infiyye, fiye Póol naasiiŋo hátikinii naasokii: “Pákawiyam, niñaŋaam-ñaŋ hínum káasiitan ta inci insoke ta aluu timpi ukatanaa Kilet. Anti nifakanee ti púpuco empe niŋ ti hípuulu eehe.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Pale fiye, inci pusok aluu, timpi níwusen, an taaluu átapuul ti eloŋ ya eteyoo, piteen pa lamma éfipupucaloolo.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Kaatuko hánant ha heemuuse ha maleekoo néefulii ti inci, éefulii pati Pútuun pa empa inci iyyem pa tempo, íntuul po.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Neesokam: 'Timpi fe Póol kaatuko aafasiiŋo hátikin Sesaal, amansa ya enfakat a ati Room. Síitan, Pútuun pa ti panap etempo ti awe, pifakanaafakan an óo an aŋa inniyem ti piteen pa.'
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ooto pákawiyam, timpi níwusen, kaatuko inci taakaataak káyinan ti Pútuun pa nii efihitaako samat nii fa mpusokaam fa.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Pale piteen pa efipilaay ti ekee econ.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Hánant ha heewase ha ŋaasuwan niŋ kipaakiil, hiyam ha nihiloŋ unii ti hicoopu ti kaatii ka kiti Mediterane. Mpisit, keeyem ka ti páhin ti piteen pa incukii nii ulohanaalohan kantant.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Nkacenk ekumpa niŋ nikopu nkawant yo ti man ma kapiniik pásune pa. Nkacuk nii pásune pa máamun simeetal áwii ésupak (40). Nuuteeŋo hátikin, nene kawant nikopu na nkacuk nii pásune pa máamun simeetal áwii niŋ ŋaasuwan (30).
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ti pikaayu empuu, nkafe pucukii nii efikalooŋ énankiin, fiye nkawant silankaloo sipaakiil puson piteen pa nkaluum cipilap.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Fiye, keeyem ka ti páhin ti piteen pa nkálafi hikatu toko piteen pa kapifakanoolo, nkawanan citeen ca citi kafakan ka kápihin fiye nii pikaayu kapenan pilankaloo hátikin piteen pa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pale Póol naasok áhampaatiin a asoocaali ya: “Niŋ payenkuu kakaayaa, aluu étiniyiniyee kafakanee!”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Fiye, pusoocaali pa nkafiital ñikopu ña ñiti citeen ca citi kafakan ka, nkakatan co cipikaay.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ulap wa, Póol naaluum an óo an apili, naasokii: “Niyenaayeno hítuulu niŋ ewatate, fo sílookuŋ súsupak niliit waah.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Káluma nili, nisoolahaa-soolah hili kati niloŋ. Háati oonool ti aluu átapuul kaahanoo koonool kiti hikawoo.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ta naapaye ta hisoku eehuu, naacoop hímpuul naasok Pútuun pa apalaka hátikinii púlooŋ naafiit ho náayaañ ali.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ti oom káasiiŋuma, an óo an púsusoo mpulum naali lompo.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Unii keeyeniye ka ti piteen pa uyema sikeme súsupak niŋ áwii éhaaciil niŋ kaat niŋ oonool (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ta nkaliye ta kapisiit, nkákaasin panape piteen pa ti kaawantal paliyal pa ti kaatii ka.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Cipilap, keeyem ka ti páhin ti piteen pa kakiiwut la nuuyeniye la pale nkaŋantan poloŋ éefuke ti kantant, nkálafi niŋ éfikayini kaataasan toko piteen pa.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Fiye, nkákopin pilankaloo pa, nkakatan po ti kaatii ka. Nkákopin lompo ékusu ya éŋaapooluma ya. Fiye, nkasiiŋan kaafaal eyam hátikin piteen pa, hiyam ha kati hicoop unii. Nuuhiiŋ pati kantant ka.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Pale nuucol ti efaah enfakat, piteen pa mpilaay, hikaw etempo nihiloco, piyinaat piteeŋo. Kúsuh ka nkihiñ nkúpucalool puson etempo.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Pusoocaali pa nkálafi himuku keekulee ka ancuk an teyii timpi awac apifakii.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pale áhampaatiin a asoocaali ya náalafi kafakan Póol, akatanutii kápihin eeha nkálafiye ha. Fiye, naawufan hilim nii keeyina ka kaawac káyaañ kanuut ti man ma kapifiitan.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Pakakee paka nkacok ti pupapaloo niŋ ekina tom ti upenc wa uti piteen pa nkanapanii. An óo an teyii, fiye naafake ti kásuumaay.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.