Atos 26
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Ta Festus naapaye ta káakup, Akilipa naasok Póol: “Aáyiniyini káakup aakati siiŋoolo.” Fiye, Póol náaseepin epeesoo apikican ñíhampaatiin ña, naasok:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Amansa yuu Akilipa, fíyooy súumaamsuum meemak fa inci insiiŋiye fa hátikini pikamani kati siiŋoolo ti eeha púlooŋ Pusuwif pa nkanookaam ha.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Kaatuko áameyimeyi pinap cosaan ya púlooŋ eti Pusuwif pa niŋ enka núulaacinool ka tenko. Fiye, inci luumuu, ponket síitanam.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Pusuwif pa púlooŋ kámeyimeyi eloŋam kápiliŋ maañiiyaayam le Jerusalem ti mah ma mutoom.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Nkámeyiyam ta infiyye, káyiniyini hisoku niŋ kálafiyaa nii páni, inci hínum Afalisaay, himpaac ha heehaŋe ha hicoku piliit tiw pítin pa putuunaa.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Fiye, eheeyam ti íhinuyee kíiti kamma inci ínhine cíki nii Pútuun pa éfipihin eeha mpíyinanane ha símaama unaa.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Miin ma ŋaasuwan niŋ músupak ma miti pakan paka pakatuunaa ímmihin cíki lompo ti eehuu, ekina ewune nkaluum Po meemak hánant hanakan. Pale kamma inci lompo ínhine cíki ti eehuu, amansa yuu, ekina ewune pakanam Pusuwif pa nkanookam.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Aluu Pusuwif pa nipookaapook káyinan nii Pútuun pa mpilitanlitan keekete ka. Weyme uwune?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Inci himuumam míiloolaa-míilool hínum nii ñaŋaa íhinu waah wa púlooŋ kati hokan caacaw Yéesu ati Naasalet.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Hikina inci ínhine Jerusalem. Uwwant ti ékuluma hícump keesampanee ka pakati Pútuun pa, samat nii fa ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkawufanaam fa sempe píhin ho. Niŋ kawufanii kaamuuyen kati kamukee, inci insayan himukuyee ha hiteyii.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Iyyeno kaamuusool ti púluumuma pa púlooŋ inkallan kéeyinane ka kati kateñal caacaw Yéesu. Intaak paseeña penfakat teyii fo innapanii ti pisaatee péelaaŋe.”
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Póol nene asok Akilipa: “Amansa yuu, fiyuu inci iyyeniye pikaayu ti saatee ya eti Damas, ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa kapoñaam po, nkawufanam sempe siti hicoku keeyem ka ti pítin pa piti Yéesu.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Inci ti pítin pa caanak ca ti hikaw, incuk ecaaŋ éefulii patiila eehaŋe caanak ca pacaaŋ. Néekinkoolam niŋ pákawiyam keeyeniye ka pinapool niŋ inci.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Nuunow t’etaam unii púlooŋ, ínsi hilim heesokaam ti kaŋ ya eti Alam: 'Sóol Sóol weyme uwune áyyemiyam ti kaakallan? Aapa ti eyokanoolo kenseŋ samat nii fáli eepooke pikaayu háati ateeteyo naasap yo.'
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Incakan: 'Awe yem ayme, Ateeteyo?' Ateeteyo naañahanam: 'Inci yem Yéesu aŋa ayyem ya ti kaakallan.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Pale lito insiiŋo, kaatuko yísanoolaa-yísanoolo ti awe aakati yeno áhina ya atoom niŋ eetantake ya atoom. Aafasok pakan paka fa ancukaam fa fíyooy niŋ eeha inci inkaakaayi ha nene káyisan.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Inci fafakani ti pakani Pusuwif pa niŋ lompo ti keeneetaat ka Pusuwif, pa inci inkaakaayi pa hipoñu.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Pupoñi aakati káapankin ñíkinii ancuk káfuliyoo ti énimaan kápiyesoonii ti ecaaŋ, nkáfulii lompo ti sempe sa siti Seetaani kápiyesoonii ti Pútuun pa. Pupoñi lompo aakati káapankin ñíkinii ancuk umuuyen wa uteyii uponketee, nkataak káayenuma ti payenka Pútuun pa mpisampane ka kamma nkáyinane ti inci.'”
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Póol nene asok: “Amansa yuu, fiye, waah wa wéefulii wa ti inci patiila, ŋesut hipooku íhinu eeha nuusokaam ha.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Incóok káatuunan pakati Damas, pakati Jerusalem, pakati mah ma miti Judaay púlooŋ niŋ keeneetaat ka Pusuwif. Insokii káwunko umuuyen wa uteyii kápiyesoonii ti Pútuun pa nkáhin páhin peenape peenapoole niŋ eloŋ eeyesane.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Eehuu hiwune Pusuwif pa nkacokam ta inci iyyeniye ta ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, nkaŋes himukuyam.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Pale Pútuun pa umpa ti hifaasuyam fo fíyooy, ekina ewune inci íyyemi eetantake ya atempo hátikin pakan paka púlooŋ, písik ti keemaka ka fo ti kéetinee ka. Sokut ukee waah fo ewwa piyaamakoola pa niŋ Móyiis nkasoke wa nii efuutaako.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Kasok nii, Eenucee ya ati Pútuun pa afaakallo, afaayeno lompo éeyaañee ya alitanee ti eket ya náatuunan pakanoo Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif ekooŋan ya éesuume ya eti Pútuun pa eekaakaay ya kaacaaŋan pítinii.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Ta Póol naayeniye ta káakup kati asiiŋoolo, Festus náaceekii: “Aawuyaawuyo Póol! Aakalaŋaakalaŋ fo awwuyye!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Pale Póol naasokoo: “Eñaap yuu Festus, inci wuyiit. Kilim enka inci insoke ka kiti páni apan keetempiye tak.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Amansa ya Akilipa ásiyaasi ta infiyye enka inci iyyem ka ti hisoku, ekina ewune inci ínkup niŋ híyiinate hátikinoo. Híiniyaamhiini nii ámeyimeyi enkuu púlooŋ. Kaatuko kíhinutee ti piyolo.”
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Fiye, Póol naasok Akilipa: “Amansa yuu, fo áayinanaayinan ti enka piyaamakoola pa nkasoke ka? Méyimeyi nii áayinanaayinan!”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Akilipa naasok Póol: “Fiye áalafiyaamlafi íhinu Akelecen toko fiye?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Póol naañahanoo: “Toko fiye niŋ ekina tom po hátikin, inci oopa ti kaluum Pútuun pa, sokut nii ti awe lamma pale keeyemaam ka púlooŋ ti káasiitan fíyooy, kati kacuk nii inci, fo ínfulaa ñiseel ña!” Póol hátikin Festus, Akilipa niŋ Pelenis kati asiiŋoolo |alt="Paul devant Festus, Akilipa et Pelenis pour se défendre" src="GW 193.jpg" size="col" loc="26:1-29" copy="Wade NT" ref="26:29"
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Púful toko, amansa ya, ati hikaw ha, Pelenis niŋ keeyeniye ka pukolii nkalito.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Nkáfulii nkasokool: “Ayíin a aŋe, áhinut heenaput eeha efihiwun naakulee niŋ ekina tom naamukee.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Akilipa naasok Festus: “Niŋ asokut nii álafilafi Sesaal ápihinoo kíiti, anti akatanee.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.