Atos 26
Kuloonaay (KRX) vs NVT
1 Ta Festus naapaye ta káakup, Akilipa naasok Póol: “Aáyiniyini káakup aakati siiŋoolo.” Fiye, Póol náaseepin epeesoo apikican ñíhampaatiin ña, naasok:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Amansa yuu Akilipa, fíyooy súumaamsuum meemak fa inci insiiŋiye fa hátikini pikamani kati siiŋoolo ti eeha púlooŋ Pusuwif pa nkanookaam ha.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Kaatuko áameyimeyi pinap cosaan ya púlooŋ eti Pusuwif pa niŋ enka núulaacinool ka tenko. Fiye, inci luumuu, ponket síitanam.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Pusuwif pa púlooŋ kámeyimeyi eloŋam kápiliŋ maañiiyaayam le Jerusalem ti mah ma mutoom.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Nkámeyiyam ta infiyye, káyiniyini hisoku niŋ kálafiyaa nii páni, inci hínum Afalisaay, himpaac ha heehaŋe ha hicoku piliit tiw pítin pa putuunaa.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Fiye, eheeyam ti íhinuyee kíiti kamma inci ínhine cíki nii Pútuun pa éfipihin eeha mpíyinanane ha símaama unaa.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Miin ma ŋaasuwan niŋ músupak ma miti pakan paka pakatuunaa ímmihin cíki lompo ti eehuu, ekina ewune nkaluum Po meemak hánant hanakan. Pale kamma inci lompo ínhine cíki ti eehuu, amansa yuu, ekina ewune pakanam Pusuwif pa nkanookam.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Aluu Pusuwif pa nipookaapook káyinan nii Pútuun pa mpilitanlitan keekete ka. Weyme uwune?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Inci himuumam míiloolaa-míilool hínum nii ñaŋaa íhinu waah wa púlooŋ kati hokan caacaw Yéesu ati Naasalet.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Hikina inci ínhine Jerusalem. Uwwant ti ékuluma hícump keesampanee ka pakati Pútuun pa, samat nii fa ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkawufanaam fa sempe píhin ho. Niŋ kawufanii kaamuuyen kati kamukee, inci insayan himukuyee ha hiteyii.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Iyyeno kaamuusool ti púluumuma pa púlooŋ inkallan kéeyinane ka kati kateñal caacaw Yéesu. Intaak paseeña penfakat teyii fo innapanii ti pisaatee péelaaŋe.”
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Póol nene asok Akilipa: “Amansa yuu, fiyuu inci iyyeniye pikaayu ti saatee ya eti Damas, ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa kapoñaam po, nkawufanam sempe siti hicoku keeyem ka ti pítin pa piti Yéesu.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Inci ti pítin pa caanak ca ti hikaw, incuk ecaaŋ éefulii patiila eehaŋe caanak ca pacaaŋ. Néekinkoolam niŋ pákawiyam keeyeniye ka pinapool niŋ inci.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Nuunow t’etaam unii púlooŋ, ínsi hilim heesokaam ti kaŋ ya eti Alam: 'Sóol Sóol weyme uwune áyyemiyam ti kaakallan? Aapa ti eyokanoolo kenseŋ samat nii fáli eepooke pikaayu háati ateeteyo naasap yo.'
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Incakan: 'Awe yem ayme, Ateeteyo?' Ateeteyo naañahanam: 'Inci yem Yéesu aŋa ayyem ya ti kaakallan.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Pale lito insiiŋo, kaatuko yísanoolaa-yísanoolo ti awe aakati yeno áhina ya atoom niŋ eetantake ya atoom. Aafasok pakan paka fa ancukaam fa fíyooy niŋ eeha inci inkaakaayi ha nene káyisan.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Inci fafakani ti pakani Pusuwif pa niŋ lompo ti keeneetaat ka Pusuwif, pa inci inkaakaayi pa hipoñu.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Pupoñi aakati káapankin ñíkinii ancuk káfuliyoo ti énimaan kápiyesoonii ti ecaaŋ, nkáfulii lompo ti sempe sa siti Seetaani kápiyesoonii ti Pútuun pa. Pupoñi lompo aakati káapankin ñíkinii ancuk umuuyen wa uteyii uponketee, nkataak káayenuma ti payenka Pútuun pa mpisampane ka kamma nkáyinane ti inci.'”
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Póol nene asok: “Amansa yuu, fiye, waah wa wéefulii wa ti inci patiila, ŋesut hipooku íhinu eeha nuusokaam ha.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Incóok káatuunan pakati Damas, pakati Jerusalem, pakati mah ma miti Judaay púlooŋ niŋ keeneetaat ka Pusuwif. Insokii káwunko umuuyen wa uteyii kápiyesoonii ti Pútuun pa nkáhin páhin peenape peenapoole niŋ eloŋ eeyesane.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Eehuu hiwune Pusuwif pa nkacokam ta inci iyyeniye ta ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, nkaŋes himukuyam.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Pale Pútuun pa umpa ti hifaasuyam fo fíyooy, ekina ewune inci íyyemi eetantake ya atempo hátikin pakan paka púlooŋ, písik ti keemaka ka fo ti kéetinee ka. Sokut ukee waah fo ewwa piyaamakoola pa niŋ Móyiis nkasoke wa nii efuutaako.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Kasok nii, Eenucee ya ati Pútuun pa afaakallo, afaayeno lompo éeyaañee ya alitanee ti eket ya náatuunan pakanoo Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif ekooŋan ya éesuume ya eti Pútuun pa eekaakaay ya kaacaaŋan pítinii.”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Ta Póol naayeniye ta káakup kati asiiŋoolo, Festus náaceekii: “Aawuyaawuyo Póol! Aakalaŋaakalaŋ fo awwuyye!”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Pale Póol naasokoo: “Eñaap yuu Festus, inci wuyiit. Kilim enka inci insoke ka kiti páni apan keetempiye tak.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Amansa ya Akilipa ásiyaasi ta infiyye enka inci iyyem ka ti hisoku, ekina ewune inci ínkup niŋ híyiinate hátikinoo. Híiniyaamhiini nii ámeyimeyi enkuu púlooŋ. Kaatuko kíhinutee ti piyolo.”
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Fiye, Póol naasok Akilipa: “Amansa yuu, fo áayinanaayinan ti enka piyaamakoola pa nkasoke ka? Méyimeyi nii áayinanaayinan!”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Akilipa naasok Póol: “Fiye áalafiyaamlafi íhinu Akelecen toko fiye?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Póol naañahanoo: “Toko fiye niŋ ekina tom po hátikin, inci oopa ti kaluum Pútuun pa, sokut nii ti awe lamma pale keeyemaam ka púlooŋ ti káasiitan fíyooy, kati kacuk nii inci, fo ínfulaa ñiseel ña!” Póol hátikin Festus, Akilipa niŋ Pelenis kati asiiŋoolo |alt="Paul devant Festus, Akilipa et Pelenis pour se défendre" src="GW 193.jpg" size="col" loc="26:1-29" copy="Wade NT" ref="26:29"
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Púful toko, amansa ya, ati hikaw ha, Pelenis niŋ keeyeniye ka pukolii nkalito.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Nkáfulii nkasokool: “Ayíin a aŋe, áhinut heenaput eeha efihiwun naakulee niŋ ekina tom naamukee.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Akilipa naasok Festus: “Niŋ asokut nii álafilafi Sesaal ápihinoo kíiti, anti akatanee.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.