Atos 26
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Ta Festus naapaye ta káakup, Akilipa naasok Póol: “Aáyiniyini káakup aakati siiŋoolo.” Fiye, Póol náaseepin epeesoo apikican ñíhampaatiin ña, naasok:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Amansa yuu Akilipa, fíyooy súumaamsuum meemak fa inci insiiŋiye fa hátikini pikamani kati siiŋoolo ti eeha púlooŋ Pusuwif pa nkanookaam ha.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Kaatuko áameyimeyi pinap cosaan ya púlooŋ eti Pusuwif pa niŋ enka núulaacinool ka tenko. Fiye, inci luumuu, ponket síitanam.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Pusuwif pa púlooŋ kámeyimeyi eloŋam kápiliŋ maañiiyaayam le Jerusalem ti mah ma mutoom.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Nkámeyiyam ta infiyye, káyiniyini hisoku niŋ kálafiyaa nii páni, inci hínum Afalisaay, himpaac ha heehaŋe ha hicoku piliit tiw pítin pa putuunaa.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Fiye, eheeyam ti íhinuyee kíiti kamma inci ínhine cíki nii Pútuun pa éfipihin eeha mpíyinanane ha símaama unaa.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Miin ma ŋaasuwan niŋ músupak ma miti pakan paka pakatuunaa ímmihin cíki lompo ti eehuu, ekina ewune nkaluum Po meemak hánant hanakan. Pale kamma inci lompo ínhine cíki ti eehuu, amansa yuu, ekina ewune pakanam Pusuwif pa nkanookam.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Aluu Pusuwif pa nipookaapook káyinan nii Pútuun pa mpilitanlitan keekete ka. Weyme uwune?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Inci himuumam míiloolaa-míilool hínum nii ñaŋaa íhinu waah wa púlooŋ kati hokan caacaw Yéesu ati Naasalet.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Hikina inci ínhine Jerusalem. Uwwant ti ékuluma hícump keesampanee ka pakati Pútuun pa, samat nii fa ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkawufanaam fa sempe píhin ho. Niŋ kawufanii kaamuuyen kati kamukee, inci insayan himukuyee ha hiteyii.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Iyyeno kaamuusool ti púluumuma pa púlooŋ inkallan kéeyinane ka kati kateñal caacaw Yéesu. Intaak paseeña penfakat teyii fo innapanii ti pisaatee péelaaŋe.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 Póol nene asok Akilipa: “Amansa yuu, fiyuu inci iyyeniye pikaayu ti saatee ya eti Damas, ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa kapoñaam po, nkawufanam sempe siti hicoku keeyem ka ti pítin pa piti Yéesu.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Inci ti pítin pa caanak ca ti hikaw, incuk ecaaŋ éefulii patiila eehaŋe caanak ca pacaaŋ. Néekinkoolam niŋ pákawiyam keeyeniye ka pinapool niŋ inci.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Nuunow t’etaam unii púlooŋ, ínsi hilim heesokaam ti kaŋ ya eti Alam: 'Sóol Sóol weyme uwune áyyemiyam ti kaakallan? Aapa ti eyokanoolo kenseŋ samat nii fáli eepooke pikaayu háati ateeteyo naasap yo.'
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Incakan: 'Awe yem ayme, Ateeteyo?' Ateeteyo naañahanam: 'Inci yem Yéesu aŋa ayyem ya ti kaakallan.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Pale lito insiiŋo, kaatuko yísanoolaa-yísanoolo ti awe aakati yeno áhina ya atoom niŋ eetantake ya atoom. Aafasok pakan paka fa ancukaam fa fíyooy niŋ eeha inci inkaakaayi ha nene káyisan.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Inci fafakani ti pakani Pusuwif pa niŋ lompo ti keeneetaat ka Pusuwif, pa inci inkaakaayi pa hipoñu.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Pupoñi aakati káapankin ñíkinii ancuk káfuliyoo ti énimaan kápiyesoonii ti ecaaŋ, nkáfulii lompo ti sempe sa siti Seetaani kápiyesoonii ti Pútuun pa. Pupoñi lompo aakati káapankin ñíkinii ancuk umuuyen wa uteyii uponketee, nkataak káayenuma ti payenka Pútuun pa mpisampane ka kamma nkáyinane ti inci.'”
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 Póol nene asok: “Amansa yuu, fiye, waah wa wéefulii wa ti inci patiila, ŋesut hipooku íhinu eeha nuusokaam ha.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Incóok káatuunan pakati Damas, pakati Jerusalem, pakati mah ma miti Judaay púlooŋ niŋ keeneetaat ka Pusuwif. Insokii káwunko umuuyen wa uteyii kápiyesoonii ti Pútuun pa nkáhin páhin peenape peenapoole niŋ eloŋ eeyesane.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Eehuu hiwune Pusuwif pa nkacokam ta inci iyyeniye ta ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, nkaŋes himukuyam.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Pale Pútuun pa umpa ti hifaasuyam fo fíyooy, ekina ewune inci íyyemi eetantake ya atempo hátikin pakan paka púlooŋ, písik ti keemaka ka fo ti kéetinee ka. Sokut ukee waah fo ewwa piyaamakoola pa niŋ Móyiis nkasoke wa nii efuutaako.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Kasok nii, Eenucee ya ati Pútuun pa afaakallo, afaayeno lompo éeyaañee ya alitanee ti eket ya náatuunan pakanoo Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif ekooŋan ya éesuume ya eti Pútuun pa eekaakaay ya kaacaaŋan pítinii.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Ta Póol naayeniye ta káakup kati asiiŋoolo, Festus náaceekii: “Aawuyaawuyo Póol! Aakalaŋaakalaŋ fo awwuyye!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pale Póol naasokoo: “Eñaap yuu Festus, inci wuyiit. Kilim enka inci insoke ka kiti páni apan keetempiye tak.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Amansa ya Akilipa ásiyaasi ta infiyye enka inci iyyem ka ti hisoku, ekina ewune inci ínkup niŋ híyiinate hátikinoo. Híiniyaamhiini nii ámeyimeyi enkuu púlooŋ. Kaatuko kíhinutee ti piyolo.”
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Fiye, Póol naasok Akilipa: “Amansa yuu, fo áayinanaayinan ti enka piyaamakoola pa nkasoke ka? Méyimeyi nii áayinanaayinan!”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Akilipa naasok Póol: “Fiye áalafiyaamlafi íhinu Akelecen toko fiye?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Póol naañahanoo: “Toko fiye niŋ ekina tom po hátikin, inci oopa ti kaluum Pútuun pa, sokut nii ti awe lamma pale keeyemaam ka púlooŋ ti káasiitan fíyooy, kati kacuk nii inci, fo ínfulaa ñiseel ña!” Póol hátikin Festus, Akilipa niŋ Pelenis kati asiiŋoolo |alt="Paul devant Festus, Akilipa et Pelenis pour se défendre" src="GW 193.jpg" size="col" loc="26:1-29" copy="Wade NT" ref="26:29"
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Púful toko, amansa ya, ati hikaw ha, Pelenis niŋ keeyeniye ka pukolii nkalito.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Nkáfulii nkasokool: “Ayíin a aŋe, áhinut heenaput eeha efihiwun naakulee niŋ ekina tom naamukee.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Akilipa naasok Festus: “Niŋ asokut nii álafilafi Sesaal ápihinoo kíiti, anti akatanee.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.